Tak wynika z badania przeprowadzonego na gospodarstwach w woj. małopolskim i podkarpackim przez naukowców Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego – Paulinę Kramarz i Henryka Runowskiego – i opublikowanego w zeszłym roku w międzynarodowym czasopiśmie Precision Agriculture. Co ciekawego jeszcze znajdziemy w owym badaniu? Jak wprowadzać rolnictwo precyzyjne w małych gospodarstwach, na jaką skalę ono już funkcjonuje i jakie rozwiązania mają przyszłość na małych areałach?

Małe pola i rozdrobnienie utrudniają wdrażanie technologii

Województwa małopolskie i podkarpackie należą do najbardziej rozdrobnionych agrarnie regionów kraju. Średnia powierzchnia gospodarstw wynosi tam zaledwie kilka hektarów, a pola są małe, nieregularne i często oddalone od siebie. Taka struktura utrudnia mechanizację, podnosi koszty i ogranicza skalę inwestycji. Jednocześnie to właśnie tam cyfrowe technologie mogłyby poprawić efektywność zarządzania zasobami, ograniczyć straty i pomóc w podejmowaniu trafniejszych decyzji produkcyjnych.

Badanie obejmujące 389 gospodarstw pokazało jednak, że aż dwie trzecie z nich nie korzysta z żadnych narzędzi cyfrowych wspierających produkcję. To liczba, która mówi więcej niż jakiekolwiek deklaracje o cyfrowej transformacji wsi.

Proste aplikacje zamiast drogich systemów

Najczęściej stosowane rozwiązania nie mają nic wspólnego z zaawansowanymi systemami zmiennego dawkowania czy autonomicznymi maszynami. Rolnicy najchętniej korzystają z aplikacji do rozpoznawania chorób roślin oraz prostych aplikacji wspomagających decyzje dotyczące ochrony czy nawożenia. Popularność tych narzędzi wynika z niskiego progu wejścia – wystarczy smartfon i dostęp do Internetu. Część aplikacji dostępna jest bezpłatnie, co ma ogromne znaczenie w realiach małych gospodarstw.

Zaawansowane technologie, takie jak systemy rolnictwa precyzyjnego, czujniki zbierające dane w czasie rzeczywistym czy roboty polowe, pojawiały się niemal wyłącznie w większych gospodarstwach. Im większy areał, tym większe prawdopodobieństwo wdrożenia przynajmniej jednej technologii cyfrowej. Istotne znaczenie miał także wiek rolnika – osoby do 50. roku życia znacznie częściej sięgały po rozwiązania cyfrowe.

Koszty to nie jedyna bariera cyfryzacji

Koszty inwestycji były najczęściej wskazywaną przeszkodą (56% respondentów), ale nie jedyną i nie zawsze najważniejszą. W najmniejszych gospodarstwach dominowało przekonanie, że takie rozwiązania są po prostu niepotrzebne – tę przyczynę wskazało ponad 80% pytanych. Wielu rolników uznawało, że przy niewielkiej skali produkcji inwestycja nie przyniesie realnych korzyści.

Jednocześnie analiza statystyczna pokazała, że brak wiedzy oraz brak zaufania do systemów opartych na sztucznej inteligencji znacząco zwiększały prawdopodobieństwo rezygnacji z wdrożenia technologii. W praktyce oznacza to, że problem nie sprowadza się wyłącznie do pieniędzy. Równie istotne są kompetencje cyfrowe, doświadczenie i poczucie bezpieczeństwa technologicznego.

Rolnicy, którzy już korzystali z przynajmniej jednego narzędzia cyfrowego, częściej dostrzegali także bariery infrastrukturalne, takie jak słaby zasięg Internetu na działkach czy trudne ukształtowanie terenu. To pokazuje, że wraz z rosnącym doświadczeniem rośnie też świadomość realnych ograniczeń.

Jakie technologie mają sens w małym gospodarstwie?

Wnioski z badań są jednoznaczne: małe gospodarstwa nie są wykluczone z cyfryzacji, ale potrzebują innych narzędzi niż duże farmy towarowe. Największy potencjał mają rozwiązania niskokosztowe, modułowe i łatwe do wdrożenia. Proste aplikacje doradcze, cyfrowa ewidencja zabiegów, systemy zarządzania gospodarstwem w chmurze czy podstawowe czujniki wilgotności gleby mogą poprawić efektywność bez konieczności ponoszenia ogromnych nakładów inwestycyjnych.

Zdaniem autorów badania kluczowe jest podejście etapowe. Zamiast inwestować w pełne systemy precyzyjne, które wymagają dużej skali produkcji, bardziej racjonalne może być stopniowe wdrażanie pojedynczych elementów cyfrowych wspierających decyzje produkcyjne. W warunkach rozdrobnienia szczególnego znaczenia nabiera również współdzielenie technologii oraz korzystanie z usług zamiast zakupu sprzętu; usługodawcy znacznie bardziej opłaca się wyposażać maszyny w rozwiązania rolnictwa precyzyjnego aniżeli rolnikowi indywidualnemu pracującemu na niewielkim areale.

– Często okazuje się, że inwestycje można rozłożyć etapami, zaczynając od rozwiązań, które szybko przynoszą oszczędności lub poprawę efektywności – wtóruje autorom badania Paweł Stapf, dyrektor generalny Komputronik Biznes, firmy zajmującej się dostarczaniem doradztwa i usług IT.

Czy rolnik jest jeszcze potrzebny? Jak wypadł test uprawy kukurydzy bez operatora?

Różnice w cyfryzacji gospodarstw mogą się pogłębiać

Największym zagrożeniem dla obszarów o wysokim rozdrobnieniu nie jest sam brak zaawansowanych technologii, lecz rosnąca luka pomiędzy gospodarstwami małymi a dużymi. Jeśli proces cyfryzacji będzie postępował wyłącznie w segmencie dużych producentów, różnice w konkurencyjności mogą się pogłębiać.

Badanie pokazują jednak, że przy odpowiednim wsparciu edukacyjnym i dostosowaniu narzędzi do realiów małych gospodarstw cyfryzacja nie musi być luksusem. W wielu przypadkach wystarczy smartfon, dostęp do wiedzy i przekonanie, że technologia pomaga rolnikowi podejmować lepsze decyzje.

Rolnictwo precyzyjne w mniejszym gospodarstwie nie musi oznaczać satelity nad polem i robota w sadzie. Czasem zaczyna się od jednej aplikacji, która pozwala szybciej rozpoznać problem i ograniczyć stratę plonu. I to właśnie ten kierunek wydaje się dziś najbardziej realny.

Źródło: https://link.springer.com/article/10.1007/s11119-025-10244-2

Oprac. Mateusz Wasak

Nokian Tyres wprowadza na rynek Intuitu 2.0, nową generację opon z asystentem ciśnienia bazującym na integrowanym z oponami czujnikiem obciążenia. Rozwiązanie otrzymało prestiżową nagrodę Agritechnica Innovation Award przyznawaną przez Niemieckie Towarzystwo Rolnicze DLG.

Po raz pierwszy rolnicy mogą uzyskać zalecenia dotyczące ciśnienia w oponach w podróży, w oparciu o rzeczywistą masę eksploatacyjną i warunki użytkowania ciągnika, używając tylko czujnika opon i smartfona. Dostępna wyłącznie z oponami Nokian Tyres Soil King VF. Ta innowacja pomaga zmaksymalizować produktywność, chronić glebę i przedłużyć żywotność opon.

Dlaczego ciśnienie w oponach ciągnika jest tak ważne?

Presja na opony odgrywa kluczową rolę w osiąganiu wyników w rolnictwie, ale często jest pomijana. Dzięki Intuitu 2.0 rolnicy mogą teraz w pełni odblokować zalety opon premium Soil King VF, zapewniając prawidłowe ciśnienie w każdej sytuacji. Oznacza to poprawę trakcji, niższe zużycie paliwa, zminimalizowane zagęszczenie gleby i wydłużoną żywotność opon – pomoc rolnikom w poprawie wydajności i ochronie zdrowia gleby dla lepszych plonów. Intuitu 2.0 będzie dostępny we wszystkich rozmiarach serii opon Nokian Tyres Soil King VF.

Opony Nokian

FOTO: Grzegorz Szularz

– Bez inteligentnego asystenta ciśnieniowego Intuitu, określenie prawidłowego ciśnienia w oponach wymaga znacznego czasu, wiedzy i dostępu do kosztownego sprzętu, wagi osi lub narzędzi cyfrowych, które wymagają wprowadzenia zmierzonych danych. Ponieważ proces ten musi być powtarzany za każdym razem, gdy następuje zmiana masy ciągnika czy też osprzętu, jest on zbyt łatwo pomijany. W rezultacie rolnicy tracą pełne korzyści z opon VF – mówi Matthew Crocker, Product Manager w Nokian Tyres.

Rozwój Intuitu 2.0 został częściowo sfinansowany przez Business Finland, państwową fińską organizację, która wspiera innowacje, i został zatwierdzony we współpracy z głównymi globalnymi producentami ciągników, zapewniając jego praktyczne znaczenie i niezawodność w zakresie użytkowania rolniczego.

– Od momentu premiery użytkownicy cenią prostotę plug-and-play rozwiązania Intuitu. W Nokian Tyres angażujemy się w rozwój cyfrowej technologii opon, aby sprostać zmieniającym się potrzebom specjalistów w dziedzinie rolnictwa. Dzięki tej najnowszej innowacji sprawiamy, że pomiar obciążenia opon ciągnika w czasie rzeczywistym jest dostępny i przystępny cenowo – pomagając wykonawcom i wszystkim profesjonalistom w tej dziedzinie pracować wydajniej każdego dnia – mówi prezes i dyrektor generalny Nokian Tyres Paolo Pompei.

Jak działają czujniki w oponach ciągnika rolniczego?

Brzmi niedorzecznie, ale tak. System składa się z części oprogramowania – to zostało ładnie ujęte w postaci programu dostępnego na telefony, oraz hardware’u, czyli czujników, które firma wbudowuje w wewnętrzną część opon. Owe czujniki mierzą non stop temperaturę, ciśnienie oraz obciążenie każdej opony (bazując na ciśnieniu i temperaturze). Można powiedzieć, że jest to taki TPMS (Tire Pressure Monitoring System) znany z nowych samochodów, tylko że w wersji do maszyn. W wersji 2.0 system jest jeszcze bardziej zaawansowany i pozwala na estymację ciśnienia w zależności od warunków.

ntuitu 2.0 Smart Pressure Assistant

FOTO: Mat. Prasowe

Wymaga to naturalnie wprowadzenia danych maszyny (masy, typu itd.), ale dzięki temu może nam podpowiedzieć, jakie ciśnienie w danych warunkach będzie najlepsze dla uzyskania najbardziej ekonomicznej pracy. Nokian liczy na to, że producenci zainteresują się tym rozwiązaniem i będą chcieli je w przyszłości wdrażać do swoich maszyn jako element wyposażenia; wówczas aplikacja nie będzie konieczna, bowiem system byłby wbudowany w monitor.

Naturalnie w pierwszej kolejności zapewne zainteresują się tym firmy, które oferują centralne układy zarządzania ciśnieniem w ogumieniu po to, aby system był jeszcze bardziej zautomatyzowany i odciążał użytkownika. Oczywiście sceptycy zauważą, że awaria czujnika będzie się wiązała z koniecznością naprawy znacznie bardziej skomplikowanej i kosztownej niż w przypadku wymiany czujnika w oponie samochodowej. Pytanie, jak dużo pieniędzy zdążą takie czujniki zaoszczędzić dla swojego użytkownika, nim postanowią zakończyć żywot?

System CEMOS Automatic: automatyka, która poprawi pracę kombajnu

Nagrodą w konkursie był silos Farma o pojemności 94 t, czyli rozwiązanie skierowane przede wszystkim do średnich i mniejszych gospodarstw, które chcą zwiększyć bezpieczeństwo przechowywania ziarna.

– Cieszę się, że możemy uczestniczyć w tym wydarzeniu i przekazać silos o pojemności dziewięćdziesiąt cztery tony. Jest to seria silosów mniej gabarytowych niż takie, które też produkujemy. Standardowe rozwiązanie, które może być rozszerzone o rozwiązania szyte na miarę dla konkretnego rolnika – wyjaśnia Michał Lange.

Firma podkreśla, że nawet przy „katalogowej” serii Farma pozostawia margines na indywidualizację projektu.

– Jeżeli ktoś będzie potrzebował trochę innych rozwiązań – mniejszych, większych lub w innej formule, na przykład rozbite na dwa silosy – także może się do nas zgłosić. Wtedy robimy autorski, szyty na miarę projekt, bardziej zaawansowany niż standardowe rozwiązanie z serii Farma – dodaje prezes Unia Group.

Seria Farma cieszy się rosnącą popularnością wśród gospodarstw, które chcą uniezależnić się od wahań rynku i braku infrastruktury magazynowej.

– Seria Farma cieszy się dość dużą popularnością. Niemniej jednak jest to mniejsza część tego, co robimy w zakresie magazynowania zboża – zaznacza Lange.

Unia Grains i suszarnie Drytech: od badań gruntu po oddanie całego kompleksu

Najmocniejszą stroną Unia Group jest segment dużych obiektów suszarniczo‑magazynowych – dawniej znany pod marką Araj, dziś funkcjonujący jako Unia Grains.

– W zakładach w Kątach Wrocławskich realizujemy duże rozwiązania: całe obiekty od części budowlanej, od rozpoznania terenu, badania gleby, poprzez kompleksowe rozwiązania adaptujące suszarnie, przenośniki i silosy sięgające po kilkadziesiąt tysięcy ton. To obszar, w którym się specjalizujemy – podkreśla prezes.

Firma oferuje nie tylko pojedyncze elementy instalacji, ale pełne prowadzenie inwestycji „pod klucz”.

– Mamy działy konstrukcyjne i technologiczne, które każdego partnera biznesowego – bo tu mówimy już o potężnych obiektach – od momentu pomysłu jesteśmy w stanie przeprowadzić do samego końca, do oddania obiektu. Od jakiegoś czasu zajmujemy się kompleksowym oddaniem inwestycji: bierzemy na siebie nie tylko rozwiązania technologiczne, jak suszarnie Drytech, silosy i przenośniki, ale cały ciężar inwestycji. Towarzyszymy od początku do końca. To na polskim rynku jest rzadkie – wyjaśnia Lange.

Zmiana marki z Araj na Unia Grains nie zmienia faktu, że za projektami stoi ten sam zespół i ta sama baza produkcyjna.

– Historycznie te instalacje są znane pod marką Araj. To cały czas ten sam kompleks, przeszliśmy rebranding – z nazwy Araj na Unia Grains. Każdy, kto widzi te dwie nazwy, może utożsamiać je z Unia Group i jedną myślą technologiczną – zaznacza.

Magazyny i suszarnie Unia Grains także poza Polską: Tanzania, Azja Centralna, Europa Wschodnia

Unia Group nie ogranicza się do rynku krajowego. Duże instalacje magazynowo‑suszarnicze pracują już na kilku kontynentach.

– Patrzymy szerzej niż na rynek polski. Ostatnie kilka lat poświęciliśmy na rozpoznanie i analizę potrzeb rynkowych, dopasowując naszą ofertę do różnych destynacji, a nawet różnych kontynentów. Gdzieniegdzie są to rozwiązania typowo silosowe, a gdzie indziej typowo tylko suszarnie – mówi Michał Lange.

Jednym z głośniejszych projektów był duży obiekt w Afryce:

– Zamknęliśmy potężny obiekt w Tanzanii, można było o tym przeczytać w prasie. Jesteśmy brani pod uwagę przy kolejnych projektach rządowych w tym kraju. Mamy mniejsze lub większe sukcesy w Europie, szczególnie Wschodniej. Na Agritechnice rozmawialiśmy z kontrahentami z Uzbekistanu czy Kazachstanu – te rozmowy są już na etapie rozwiązań finalnych – dodaje.

Efekt? W niedługim czasie instalacje Unia Grains do magazynowania i suszenia ziarna mają pojawić się w wielu nowych lokalizacjach, w różnych konfiguracjach i skalach.

Maszyny do uprawy roli: Cross 2 i nowa generacja bron talerzowych Ares

Unia Group to nie tylko silosy i suszarnie – to również silna pozycja na rynku maszyn uprawowych. Prezes firmy podkreśla kilka kluczowych kierunków rozwoju.

Cross 2 – od 2,5 m do 5 m szerokości

– W tym roku oddaliśmy nowy projekt – odświeżony bezorkowiec Cross 2. Pracujemy nad kolejnymi szerokościami roboczymi. Dla mniejszych rolników przygotowujemy 2,5 m, a równolegle testujemy wersje 4 i 5 m. Największe szerokości będą już maszynami składanymi – wyjaśnia Lange.

Ares XM i Ares XL – więcej prześwitu, większy talerz

Modernizację przejdą również legendarnie już znane w Polsce brony talerzowe Ares.

– Pracujemy nad naszymi klasycznymi rozwiązaniami, czyli serią Ares. Opracowaliśmy nową koncepcję – w 2026 roku pojawią się nowe rozwiązania w produktach Ares XM i Ares XL. Chcemy poszerzyć prześwit z 80 do 100 cm i wprowadzić większy talerz. Te usprawnienia są dziś na rynku wymagane – podkreśla.

Nowe rozwiązania powstają w ścisłej współpracy z użytkownikami.

– Wiedzę czerpiemy od rolników. Bardzo mocno pracujemy na pokazach polowych z rolnikiem. Właściwie wszystkie te zmiany są od nich. Mamy dużo resztek po międzyplonach, dużo materii organicznej – maszyny muszą być bardziej przepustowe. Rolnicy jasno to sygnalizują – dodaje prezes.

Siew bezorkowy: Notillux – nowy siewnik no-till od Unii

Jedną z najgłośniejszych nowości w ofercie Unia Group jest siewnik do uprawy bezorkowej no-till, opracowany we współpracy z zagranicznym partnerem.

– Mówimy o szeroko pojętej uprawie uproszczonej – maszynie do no-tillu. Mocno myśleliśmy nad nazwą, wybraliśmy Notillux, bo najlepiej oddaje technologię. Konstrukcję opracowaliśmy razem z firmą zagraniczną, żeby czerpać z najlepszych rozwiązań, a z naszej strony wykorzystać możliwości produkcyjne – tłumaczy Michał Lange.

Notillux to maszyna przeznaczona dla gospodarstw nastawionych na minimalizację uprawy.

– To siewnik no-till w szerokościach 6–8 m, z hydraulicznym dociskiem. Kto wejdzie głębiej w specyfikację i zobaczy, jak ta maszyna pracuje w polu – a ja sam ją widziałem – oceni, że jest to jedno z lepszych rozwiązań na rynku. Śmiało mogę powiedzieć, że porównywalne z rozwiązaniami innych dużych producentów – podkreśla prezes.

Maszyna jest już po serii pokazów i szkoleń dla dealerów.

– Notillux jest już na pokazach polowych. Właśnie skończyliśmy serię szkoleń handlowców naszej sieci dealerskiej. Produkt mamy – zapraszam redakcję top agrar Polska i rolników do zapoznania się z nim w terenie – mówi Lange.

Strip-till i mniejsze szerokości: kolejne kroki po Notillux

Rozwój technologii no-till w Unii nie kończy się na jednym modelu siewnika. Firma zapowiada poszerzenie oferty o rozwiązania strip-till oraz maszyny o mniejszej szerokości roboczej.

– Za Notilluxem pójdą rozwiązania w technologii strip-till – również w szerokościach 6 i 8 m. Pracujemy też nad mniejszym produktem, który będzie wykorzystywał elementy z dużych maszyn – jak aparaty wysiewające – ale w szerokościach 3–4 m. Myślimy o rolnikach, którzy potrzebują kompaktowych, a zarazem zaawansowanych maszyn – zapowiada prezes Unia Group.

Nowy mniejszy strip‑till jest już po testach, a w drugiej połowie roku firma planuje mówić o finalnym produkcie.

Samojezdny opryskiwacz Unia: prototyp w 2026 roku

Kolejnym dużym projektem – tym razem realizowanym w zakładzie w Brzegu – jest nowy samojezdny opryskiwacz. To strategiczny kierunek rozwoju, o którym Unia mówi od kilku lat.

– To projekt z poziomu dużych wyzwań, szczególnie dla firmy, która dopiero zdobywa doświadczenie w układach samojezdnych. Jesteśmy na etapie realizowania harmonogramu – nie mamy ani opóźnień, ani przyspieszeń. Zespół cały czas pracuje – relacjonuje Michał Lange.

Terminy są jasno określone:

– Zgodnie z zapowiedzią będziemy mogli zaprezentować pierwszy prototyp z tej serii w 2026 roku, raczej pod koniec roku. Na tę chwilę wszystko idzie zgodnie z planem – potwierdza prezes.

Silos dla Czytelnika top agrar Polska: prezent, który ma pracować

Na koniec rozmowy Michał Lange odniósł się do nagrody w konkursie top agrar Polska – 94‑tonowego silosu Farma.

– Fizycznie nie możemy go tutaj przekazać, przekazujemy informację i zobowiązanie. Mam nadzieję, że silos będzie pracował. Chętnie zobaczymy, jak funkcjonuje w gospodarstwie zwycięzcy. Liczę, że odwiedzicie to gospodarstwo po instalacji, pokażecie, jak został zaimplementowany, jak pracuje i wymienimy się doświadczeniami – mówi.

Seria Farma jest – jak zapewnia prezes – dopracowana w szczegółach.

– Myślę, że w tej serii nic nie trzeba już poprawiać, bo jest naprawdę dopieszczona. Ale mimo to chętnie sam zobaczę, jak ten prezent – ta nagroda – funkcjonuje w praktyce. Pojedziemy, obejrzymy, podzielimy się wnioskami – podsumowuje Michał Lange.

Firma Horsch stawia mocny akcent na precyzyjną ochronę roślin. Jak zapowiada Paweł Baurycza, wykład Josefa Stangla podczas Sesji Agrotechnika na X Forum Rolników i Agrobiznesu był poświęcony rozwiązaniom, które pozwalają ograniczyć zużycie środków ochrony roślin i jednocześnie lepiej zadbać o łan. Chodzi m.in. o:

• kompensację na łukach – system regulujący wydatek cieczy roboczej na całej szerokości belki podczas jazdy po łuku, dzięki czemu środek jest aplikowany równomiernie, a „całe pole utrzymywane jest w jednorodnej, zdrowej kondycji”,
• oprysk pasowy – przeznaczony do upraw redlinowych, pozwalający aplikować środek bezpośrednio na roślinę lub pomiędzy redlinami, np. w celu zwalczania chwastów.

Horsch stara się, by te technologie były dostępne w całej gamie opryskiwaczy – od najmniejszych modeli ciąganych Leeb LT, przez duże przyczepiane GS i tandemowe TD, aż po najbardziej zaawansowane opryskiwacze samojezdne.

Samojezdne opryskiwacze Horsch: technika na trudne warunki

W „wypasionych” samojezdnych opryskiwaczach Horsch kluczowe są rozwiązania ułatwiające pracę w trudnych warunkach polowych. Baurycza wymienia napęd PowerGear, który poprawia mobilność maszyny na glebach trudnych i podmokłych, oraz systemy stabilizacji:

• utrzymywanie maszyny w poziomie na górzystym terenie,
• zaawansowane prowadzenie belki (boom control) w połączeniu z kompensacją pochylenia, co pozwala bardzo dokładnie utrzymywać stałą odległość belki od celu oprysku,
• system PrecisionSpray – pulsacyjne elementy na belce dozujące ciecz bardzo precyzyjnie w miejsce docelowe.

Setki hektarów dziennie? O wydajności decyduje logistyka

Przy sprawnej logistyce i dużych szerokościach roboczych (do 48 m) takie opryskiwacze są w stanie wykonać oprysk „setek hektarów dziennie”, zwłaszcza gdy ciecz robocza jest przygotowywana poza maszyną i dostarczana na pole zestawem serwisowym. W typowych polskich warunkach, gdy ciecz przygotowuje się wraz z opryskiwaczem na polu, wydajność jest nieco mniejsza, ale rośnie popularność szerokich belek – bardzo często wybierana jest szerokość 36 m.

Na Agritechnice Horsch pokazał też rozwiązania, które mają współgrać z takimi szerokościami roboczymi, m.in. siewnik Pronto 7 DC z systemem Autoforce i szerokością 7,20 m, co umożliwia dopasowanie przejazdów siewnika do szerokości opryskiwacza w gospodarstwie.

Tiger SL: nowy kultywator do głębokiej uprawy uproszczonej

W Hanowerze producent zaprezentował również ważną nowość dla zwolenników uprawy uproszczonej – kultywator Tiger SL. To zawieszana na trzypunktowym układzie ciągnika maszyna o szerokości 3 m, przeznaczona do głębokiej uprawy na 25–30 cm. Nawiązuje ona do dobrze znanego Tigera, który w Polsce uchodził za jedną z pierwszych realnych alternatyw dla pługa w uprawie uproszczonej, z możliwością utrzymywania stałej głębokości pracy niezależnie od warunków. Nowy Tiger SL ma szeroki wybór dłut, które pozwalają intensywnie mieszać glebę i materię organiczną.

Gdzie zobaczyć nowe maszyny Horsch?

Paweł Baurycza podkreśla, że rolnicy zainteresowani nowymi rozwiązaniami mogą już dziś kontaktować się z dealerami:

– Jak najbardziej zapraszamy do odwiedzenia naszej sieci dealerskiej w Polsce. Zachęcam do wizyty, do rozmowy. Chętnie pokażemy taki kultywator w pracy na polu – zachęca przedstawiciel Horsch Polska.

Zmienna dawka nawozu: mniej wrażliwych miejsc, więcej plonu

W gospodarstwie Lewandowskich precyzyjne nawożenie to dziś standard.

– W naszym gospodarstwie, jeśli chodzi o skuteczne nawożenie, to przede wszystkim stosujemy zmienne dawkowanie. Rozsiewacze są wyposażone w kontrolę sekcji oraz utrzymywanie wagi, także precyzyjne podawanie nawozu i trzymanie zadanej dawki – wyjaśnia Wojciech Lewandowski.

Kluczowy efekt nie sprowadza się tylko do „oszczędności nawozu”:

– Zmienna dawka to rozwiązanie, które nie tylko oszczędza nam nawóz, ale przede wszystkim daje nam plon w miejscach, w których często ten nawóz szkodził. Dajemy nawozu mniej, a otrzymujemy większy plon. Bardzo pozytywnie wpływa to na ekonomikę zbieranego plonu – podkreśla rolnik.

W praktyce:

• na słabszych fragmentach pola dawki są redukowane,
• w strefach o wysokim potencjale – utrzymywane lub korygowane,
• efekt to lepsze wyrównanie łanu i wyższa średnia z hektara przy sensownym zużyciu nawozu.

Horsch Leeb 8000 l i 36 m belki: wydajność plus gotowość na zmienne dawki

W ochronie roślin gospodarstwo postawiło na opryskiwacz samojezdny:

– Do oprysków używamy samojezdnego Horsch Leeb, zbiornik 8000 litrów i belka o szerokości 36 metrów. Dla nas bardzo ważna jest wydajność, ale też mamy możliwość robienia zmiennego dawkowania – mówi Lewandowski.

Na razie zmienne dawki cieczy roboczej nie są jeszcze wykorzystywane w pełni:

– Powiem szczerze, zmiennego dawkowania oprysku jeszcze u siebie nie stosowałem, ale gospodarstwo buduje już bazę danych, która pozwoli to wdrożyć w kolejnych sezonach.

FOTO: Krzysztof Gębski W Rozmowie Z Wojciechem Lewandowskim Podczas X Forum Rolników I Agrobiznesu W Poznaniu

Kombajn John Deere X9: dane z pola pod antywylegacz

Nowością w gospodarstwie jest kombajn najnowszej generacji:

– Od tego roku mamy kombajn John Deere X9, który ma możliwość zapisywania miejsc, w których na przykład zboże wyległo – tłumaczy Lewandowski.

To otwiera drogę do precyzyjnych zabiegów regulatorem wzrostu:

– Jeśli w tym roku zbierałem pszenicę, gdzie miejscami wyległa, to za dwa lata – bo tak wychodzi w zmianowaniu – będę mógł w tych miejscach zrobić zmienne dawkowanie antywylegacza. Pszenica leży dziś w tych najmocniejszych miejscach, gdzie potencjał plonowania jest bardzo wysoki. Myślę, że to będzie kolejny skok plonowania w górę – ocenia.

Schemat jest prosty:

• kombajn zapisuje lokalizacje wylegnięć,
• na tej podstawie powstaje mapa,
• przy kolejnym zasiewie pszenicy antywylegacz dostanie wyższą dawkę tylko tam, gdzie faktycznie jest to potrzebne.

Pulsacyjny oprysk jako kolejny krok

Choć obecny Horsch Leeb jest mocno zaawansowany (m.in. system AutoSelect do doboru dysz i regulacji ciśnienia), gospodarstwo już planuje kolejny technologiczny skok.

– Myślę, że przy następnym opryskiwaczu będzie już pulsacyjny system oprysku. AutoSelect nam trochę pomaga, ale to nie jest to, co pulsacyjny oprysk – mówi Wojciech Lewandowski.

Dlaczego pulsacja?

– Pulsacyjny oprysk daje nam plus na uwrociach, łukach – idealne rozmieszczenie dawki na całej szerokości belki roboczej – podkreśla.

To oznacza:

• lepsze utrzymanie dawki przy zmianach prędkości,
• mniejsze nakładki i omijaki,
• bardziej równomierne pokrycie roślin, zwłaszcza na klinach i nieregularnych działkach.

Logistyka oprysku: mniej wody, gotowa ciecz i 300 ha dziennie

Wydajność pracy opryskiwacza samojezdnego to nie tylko duży zbiornik i szeroka belka. Równie ważna jest dobrze przemyślana logistyka.

– Przede wszystkim mamy duży baniak i dajemy mało cieczy roboczej – schodzimy do 120–150 l/ha – wylicza Lewandowski.

– Dowożenie wody na pole robimy tak, żeby opryskiwacz miał jak najmniej przejazdów.

Kolejny etap to automatyzacja przygotowania cieczy:

– Myślimy o tym, żeby ciecz robocza była gotowa w 100% – tylko ją wlewać. Chodzi głównie o pierwsze, wiosenne zabiegi, gdzie jest dużo różnych środków, odżywek, często w proszkach. Przy 50 ha na raz musimy do opryskiwacza wrzucić nawet 500 kg, co wydaje się absurdalne, ale tak jest. Gotowa ciecz jeszcze bardziej zwiększyłaby wydajność – tłumaczy.

Jak wygląda zatem dzienna efektywność?

– Możemy się pochwalić dniami, gdzie przekraczaliśmy 300 ha. Zwykle to ok. 250 ha na dzień, czasami na dobę. W rekordowych dniach byliśmy w stanie zrobić 400–500 ha – mówi rolnik.

Czy formulacja decyduje o skuteczności środka ochrony roślin? Ekspert BASF wyjaśnia

Czy jeden samojezdny opryskiwacz wystarczy na 2000 ha?

Przy takiej skali gospodarstwa pytanie wydaje się naturalne.

– Cały rok udało się przepracować jednym opryskiwaczem. Pogoda jest coraz bardziej specyficzna, okienek pogodowych jest mniej, pola są rozdrobnione, więc na małych kawałkach trochę tracimy na dziennej wydajności – przyznaje Lewandowski.

Mimo to zeszły rok pokazał, że:

– Przy odrobinie szczęścia pogodowego jesteśmy w stanie obsłużyć te hektary jedną maszyną. Jedna maszyna, jeden człowiek – to bardzo dobrze wychodzi nam ekonomicznie – podkreśla.

„Drugi opryskiwacz czeka na czarną godzinę”

Bezpieczeństwo pracy zapewnia rezerwa sprzętowa.

– W gospodarstwie stoi poprzedni opryskiwacz, którego od półtora roku nie używamy, odkąd mamy samojezdny. Stoi i czeka na czarną godzinę – mówi Lewandowski.

Są oczywiście obawy:

– Jak maszyna stoi, zawsze może coś „wyjść” przy uruchomieniu po takim czasie. Ale liczę, że nowy opryskiwacz będzie pracował niezawodnie. Ten drugi jest awaryjnie, zawsze można podpiąć traktor, żeby ktoś inny wskoczył i wspomógł pracę.

Wnioski dla gospodarstw myślących o precyzji

Historia gospodarstwa Lewandowskich pokazuje, że rolnictwo precyzyjne:

• zaczyna się od prostych rzeczy – wagowy rozsiewacz, kontrola sekcji, zmienne dawkowanie,
• z czasem wchodzi w głębszą integrację danych – zapisy z kombajnu, mapy wylegania, zmienne dawki regulatorów,
• wymaga przemyślanej logistyki i organizacji pracy,
• daje realne efekty ekonomiczne – wyższy plon z ha, mniejsze zużycie środków, lepsze wykorzystanie czasu ludzi i maszyn.

Przykład Wojciecha Lewandowskiego pokazuje też, że przy odpowiedniej organizacji jeden wydajny opryskiwacz samojezdny może obsłużyć 2000 ha, a drugi – starszy – warto trzymać w rezerwie na wypadek „czarnej godziny”.

W Niemczech w regionie Osnabrücku powstaje gospodarstwo doświadczalne, w którym badacze sprawdzą, jak sztuczna inteligencja może pomóc w pracy na roli. Zamiast kupować nowy sprzęt, naukowcy chcą testować modernizacje istniejących maszyn, by dostosować je do pracy półautonomicznej. Projekt nazwano FieldLab Agrar i jest częścią szerszego programu badawczego AI-Reallabor Agrar (RLA).

Zobacz też: Jakie inwestycje w gospodarstwach planują rolnicy? Nabór wniosków na dofinansowania do maszyn!

Jak tłumaczy prof. Tim Römer z Uniwersytetu w Osnabrücku, chodzi o rozwiązania, które będą nie tylko nowoczesne, ale też ekonomicznie uzasadnione. To podejście ma znaczenie nie tylko technologiczne, ale też ekonomiczne. Sprzęt rolniczy jest dziś bardzo drogi, a wielu rolników, także w Polsce, nie ma możliwości ponoszenia wysokich kosztów inwestycyjnych. Ostatnio Oddolny Ogólnopolski Protest Rolników zwracał uwagę w swoich postulatach (znajdziesz je pod tagiem #OOPR) na niskie ceny zbóż, mleka i innych płodów rolnych oraz rosnące koszty kredytów czy energii. W takiej sytuacji modernizacja często staje się jedyną realną alternatywą dla wymiany maszyn na nowe.

Uczestnicy prawdziwego laboratorium badawczego sztucznej inteligencji AI-Reallabor Agrar (RLA) podczas ceremonii otwarcia.

FOTO: Osnabrück University

Volkswagen finansuje badania nad rolnictwem przyszłości

Projekt uzyskał 18,9 mln euro finansowania z Fundacji Volkswagena, przekazanych za pośrednictwem Ministerstwa Nauki i Kultury Dolnej Saksonii w ramach inicjatywy „Przyszłość Dolnej Saksonii” (niem. zukunft.niedersachsen). Prace koordynuje Uniwersytet w Osnabrück, a w pięcioletnie badania zaangażowanych jest siedmiu partnerów – w tym Niemieckie Centrum Badań nad Sztuczną Inteligencją (DFKI), Uniwersytet Techniczny w Brunszwicku, Instytut Inżynierii Rolniczej i Biogospodarki im. Leibniza oraz Instytut Johanna Heinricha von Thünena.

Jak powiedziała rektor uczelni prof. Susanne Menzel-Riedl podczas inauguracji projektu, rolnictwo stoi dziś przed wieloma wyzwaniami – od zmian klimatu po brak rąk do pracy i rosnące koszty. Zespół chce szukać rozwiązań, które pozwolą gospodarstwom działać stabilnie mimo tych trudności.

Nauka, praktyka i edukacja w jednym miejscu

Na terenie laboratorium badacze planują testować technologie półautonomiczne i analizować ich opłacalność w praktyce. Oprócz informatyków i matematyków w zespole znajdą się także rolnicy, ekonomiści i prawnicy, którzy będą badać kwestie bezpieczeństwa i regulacji prawnych.

Jak nie zmarnować uprawy przez oprysk i nawożenie? Zapraszamy na X Forum Rolników i Agrobiznesu

- Chcemy nawiązać dialog z przedsiębiorstwami i szkołami zawodowymi, a także pokazywać nauczycielom, jak w praktyce wygląda wykorzystanie najnowszych technologii – mówi prof. Tim Römer. FieldLab Agrar ma być miejscem spotkania nauki z codziennością gospodarstw.

Nowe technologie bliżej gospodarstw

Twórcy projektu podkreślają, że chcą, by opracowywane rozwiązania mogły być wdrażane w rzeczywistych gospodarstwach rolnych, nie tylko w laboratoriach. To podejście „od pola do algorytmu” może pozwolić na szybsze wprowadzanie innowacji – od systemów nawigacji dla maszyn po inteligentne czujniki monitorujące stan gleby i plonów. Choć inicjatywa realizowana jest w Niemczech, ma znaczenie także dla rolnictwa europejskiego. Jeśli projekt zakończy się sukcesem, podobne laboratoria mogą powstawać także w innych krajach, w tym w Polsce.

Oprac. Maryia Khamiuk na podst. topagrar.com, Presse Portal, Osnabrück University

Zobacz też: Dron zamiast pastucha. W Brazylii pilnuje miliony krów!

Jak rolnictwo korzysta dziś z technologii dronowej?

Już dziś bezzałogowe statki powietrzne zrewolucjonizowały rolnictwo na dużą skalę dzięki obrazom o wysokiej rozdzielczości i danym w czasie rzeczywistym, które służą do monitorowania upraw. Pomagają one wykrywać szkodniki, oceniać stres wodny u roślin i precyzyjnie stosować nawozy oraz środki ochrony roślin.

Niektóre drony wspomagają również wysiew nasion, ograniczając tym samym pracę ręczną, optymalizując zużycie środków produkcji i zwiększając ogólną wydajność rolnictwa.

Dzisiejsze potężne drony rolnicze, takie jak Volocopter produkowany we współpracy z John Deere, są naprawdę duże.

FOTO: Volocopter

Nanodrony to tańsza alternatywa dla dużych dronów

Problemem są jednak często wysokie koszty, duże rozmiary i trudność obsługi takich urządzeń przez drobnych rolników. Tymczasem nanodrony to mniejsze wersje konwencjonalnych dronów rolniczych, które stanowią niedrogą i wysoce wydajną alternatywę.

Mogą być wykorzystywane do mikroprecyzyjnych oprysków, ograniczania stosowania pestycydów, monitorowania kondycji roślin z użyciem AI oraz wczesnego wykrywania chorób roślin. Ich kompaktowy rozmiar pozwala na dostęp do wąskich i rozdrobnionych pól uprawnych, dzięki czemu są idealnym rozwiązaniem dla małych gospodarstw.

Jakie technologie kryją się w nowoczesnych nanodronach?

Wyposażone w zaawansowane wielospektralne czujniki termiczne i algorytmy sztucznej inteligencji (AI) nanodrony potrafią wykonywać zdjęcia w wysokiej rozdzielczości, analizować stres roślin i generować praktyczne wnioski w czasie rzeczywistym. Zwiększa to nie tylko produktywność, ale wspiera również ekologicznie zrównoważone rolnictwo poprzez ograniczenie stosowania środków chemicznych i marnotrawstwa zasobów – piszą naukowcy.

Najnowsze badania dotyczące nanodronów wskazują, że wiele krajów, w tym Indie, USA, Japonia, Australia, Brazylia, Chiny i kraje europejskie, takie jak Holandia, wykorzystuje kompaktowe drony rolnicze do monitorowania upraw, wczesnego wykrywania szkodników i efektywnego zarządzania zasobami.

W ramach jednego z międzynarodowych projektów badawczych, w którym uczestniczył współautor artykułu, renomowany naukowiec z Holandii stwierdził, że nanodrony „zwiększają zrównoważony rozwój poprzez ograniczenie stosowania pestycydów i poprawę jakości żywności”.

Drony stają się coraz mniejsze i potrafią więcej, jak np. "Black Hornet" firmy Flir

FOTO: Flir

W jaki sposób drony pomagają zwiększyć plony?

Wyniki badań dowodzą, że nanodrony przyczyniły się do wzrostu efektywności w rolnictwie. Przykładem jest Robotic Eagle-Micro Drone, który pokazuje potencjał nanodronów inspirowanych naturą w rozwiązywaniu takich problemów jak spadek liczby zapylaczy czy monitorowanie zbiorów.

Nanokoptery, czyli małe drony przypominające helikoptery, mogą być również wykorzystywane do stymulowania zapylania i zwiększenia plonów.

Rynek nanodronów rozwija się błyskawicznie

Globalny rynek nanodronów rolniczych rozwija się w zawrotnym tempie. Prognozy zakładają, że w nadchodzącej dekadzie średnioroczny wzrost wyniesie 35%. Rządy i inwestorzy prywatni coraz chętniej wspierają tę przełomową technologię, inwestując w badania, rozwój i wdrażanie.

Kraje rolnicze, takie jak Indie, Brazylia i państwa Afryki Subsaharyjskiej, już aktywnie stosują nanodrony. Przewiduje się, że do 2030 roku rynek małych i nano-dronów osiągnie wartość 10,4 miliarda dolarów amerykańskich, rosnąc od 2023 r. w tempie 8,6% rocznie. Szczególny nacisk kładziony jest na rolnictwo i zarządzanie klęskami żywiołowymi.

W rekomendacjach politycznych postuluje się również subsydia i zachęty mające skłonić małych rolników do wdrażania technologii dronowej.

Precyzyjne rolnictwo dzięki dronom i sztucznej inteligencji

Jedną z największych zalet nanodronów jest ich zdolność do wspierania zrównoważonego rozwoju. Tradycyjne metody rolnicze często prowadzą do degradacji gleby i nadmiernego zużycia wody. Tymczasem inteligentne technologie rolnicze, takie jak małe i nano-drony, optymalizują zużycie wody dzięki precyzyjnemu nawadnianiu, wspierając zrównoważoną produkcję w regionach cierpiących na jej niedobór – podkreślają autorzy opracowania.

Nanodrony umożliwiają precyzyjne działania. Dzięki monitorowaniu wilgotności gleby pozwalają one rolnikom znacząco ograniczyć marnotrawstwo wody.

Jakie teraz mamy nanodrony rolnicze na rynku i co potrafią robić? Konkretne przykłady

Płynna integracja nanodronów z sieciami czujników sprawdziła się w monitorowaniu wielkoobszarowym. Technologia ta zwiększa plony i jednocześnie redukuje potrzebę stosowania chemicznych pestycydów.

Dzięki wykrywaniu chorób roślin jeszcze zanim pojawią się widoczne objawy, nanodrony zapobiegają dużym stratom w uprawach i zapewniają bezpieczeństwo żywnościowe – nawet w regionach narażonych na nieprzewidywalne zmiany klimatyczne.

Nowoczesne nanodrony oferują innowacyjne rozwiązania, które podnoszą efektywność, a jednocześnie obniżają koszty operacyjne i wpływ na środowisko. Na przykład nanodrony takie jak AgroFly zostały zaprojektowane z myślą o precyzyjnym stosowaniu środków ochrony roślin – ogranicza znoszenie i zapewnia optymalną ochronę bez nadmiernego obciążania roślin.

Inny system o nazwie AgroWings służy do monitorowania na dużą skalę i jest wyposażony w czujniki oparte na AI, które analizują stan gleby, wykrywają niedobory składników odżywczych i przekazują rolnikom informacje zwrotne w czasie rzeczywistym.

Robotic Eagle wykorzystuje zaawansowane technologie obrazowania do wczesnego wykrywania objawów chorób, szkodników i stresu wodnego, co pozwala na szybką interwencję i zapobieganie dużym stratom w plonach.

Monitorowanie powodzi, suszy i migracji szkodników z powietrza

Jak zauważają badacze, zmiany klimatu prowadzą do nasilenia zjawisk takich jak powodzie, susze i plagi szkodników, co zagraża światowemu bezpieczeństwu żywnościowemu. Dzięki obrazowaniu termicznemu w czasie rzeczywistym i analizie multispektralnej można wcześnie wykrywać stres wywołany suszą, oceniać skutki powodzi i śledzić przemieszczanie się szkodników. Pozwala to władzom i rolnikom reagować szybko i prewencyjnie, zanim sytuacja się pogorszy.

Drony sterowane AI mogą śledzić ruchy rojów i dostarczać prognozy, które umożliwiają instytucjom podejmowanie skutecznych działań zaradczych.

Te ultranowoczesne nanodrony wyraźnie odróżniają się od tradycyjnych, szeroko stosowanych technik rolniczych. Umożliwiają inteligentne podejście oparte na danych, które dynamicznie dostosowuje się do warunków w polu w czasie rzeczywistym.

Poprzez integrację AI, Internetu Rzeczy (IoT) – czyli sieci urządzeń, które potrafią wymieniać się danymi i działać automatycznie, np. czujniki w glebie połączone z dronem – i precyzyjnego namierzania celów, nanodrony dostarczają rolnikom użytecznych informacji oraz autonomicznych możliwości działania. Dzięki temu rolnictwo staje się bardziej zrównoważone, odporne i wydajne w obliczu współczesnych wyzwań.

Jak dobrać rozpylacz i parametry opryskiwacza?

Nadchodzi era autonomicznego rolnictwa?

Oczekuje się, że nanodrony staną się jeszcze bardziej zaawansowane i bezproblemowo zintegrują się z sieciami AI i IoT, tworząc w pełni autonomiczne systemy rolnicze. Przyszłe rozwiązania w tym zakresie obejmują biodegradowalne nanodrony, które po użyciu ulegają naturalnemu rozkładowi. Ograniczy to ilość odpadów elektronicznych i zwiększy zrównoważenie technologii. Naukowcy pracują również nad samowystarczalnymi rojami dronów, które będą mogły podejmować autonomiczne decyzje na podstawie bieżących danych środowiskowych.

Wykorzystując analizę opartą na AI, przyszłe nanodrony wykryją nie tylko choroby i szkodniki, ale również dynamicznie dostosowywać strategie uprawy, zapewniając optymalne warunki wzrostu bez nadmiernej ingerencji człowieka.

To przejście do inteligentnych, samoregulujących się ekosystemów rolniczych na nowo zdefiniuje produkcję żywności, czyniąc ją bardziej wydajną, zrównoważoną i odporną na kryzysy.

Nanodrony oferują realne rozwiązanie niektórych z najpilniejszych problemów, z jakimi zmaga się dzisiejsze rolnictwo. Przejście od dużych, nieporęcznych dronów do inteligentnych (ze wbudowanym wnioskowaniem opartym na sieci neuronowej), kompaktowych nanodronów oznacza jedną z najgłębszych transformacji w historii technologii rolniczej.

„Musimy wykorzystać tę szansę, aby uczynić produkcję żywności bardziej inteligentną i zrównoważoną – i nie pozostawiać jej wyłącznie operacjom na dużą skalę” – podsumowują naukowcy.

---

* ¹ Autorzy:

Dr Jolly Masih  jest profesorem nadzwyczajnym i naukowcem na Uniwersytecie BML Munjal w Gurugramie w Indiach. Masih otrzymał patenty na nanodrony Agrofly, Ecofly, Robofly i Robotic Eagle. 

Dr Pratik Modi  jest dziekanem Wydziału Zarządzania Uniwersytetu BML Munjal. Jest profesorem marketingu wiejskiego i współtwórcą Robotic Eagle.

Dr Harvinder Singh  jest profesorem w Leaders Institute i profesorem nadzwyczajnym na Torrens University w Australii. Jest również współtwórcą Agrofly, Robofly i Robotic Eagle.

Ashish Sharma,  EDO i wiceprezes ds. strategicznych produktów danych w firmie Novartis, jest również współtwórcą Agrofly. 

Aard Groen , profesor z Uniwersytetu w Groningen w Holandii, również przyczynił się do powstania tego artykułu pod względem technicznym.

Źródło: topagrar.com

Coraz większe problemy ze znalezieniem pracowników w rolnictwie zmuszają branżę do szukania alternatyw. Jedną z nich jest robotyzacja prac polowych – i właśnie na ten kierunek stawia projekt AgRibot, który otrzymał 4,97 mln euro dofinansowania z Komisji Europejskiej.

Zobacz też: Dron zamiast pastucha. W Brazylii pilnuje miliony krów!

Celem czteroletniego przedsięwzięcia jest opracowanie i przetestowanie zrobotyzowanych systemów, które mogłyby wspierać rolników w takich pracach jak pielenie, koszenie czy zbiory. Jak podaje branżowy portal Future Farming, w projekt zaangażowanych jest 18 partnerów z całej Europy.

Duński startup pracuje nad robotami działającymi bez nadzoru

Wśród uczestników AgRibot znalazł się także AgriRobot – duński startup, który specjalizuje się w opracowywaniu autonomicznego oprogramowania zabezpieczającego dla maszyn rolniczych. Firma pracuje nad systemami, które pozwolą robotom działać bez nadzoru człowieka, z zachowaniem wymogów bezpieczeństwa i zgodności z przepisami.

- Niedobór siły roboczej jest poważnym wyzwaniem dla sektora rolniczego na całym świecie. Uważamy autonomiczną robotykę za cenne rozwiązanie, którego zastosowania obejmują od pielenia i przycinania po zbiory i koszenie – podkreśla Henrik Lynge Jacobsen, współzałożyciel AgriRobot, cytowany przez Future Farming.

Elektryczny robot do koszenia trawy już gotowy do testów

W ramach projektu AgriRobot zaprezentował swój nowy prototyp – Eco-Clipper AM 5. To w pełni elektryczna, autonomiczna kosiarka, która ma znaleźć zastosowanie m.in. w pielęgnacji trawników i koszeniu terenów zielonych. Maszyna została zaprojektowana z myślą o środowisku – ma działać cicho, bezemisyjnie i z dużą precyzją. W kolejnych etapach projekt AgRibot przewiduje m.in. integrację kolejnych maszyn z systemami AgriRobot, a także rozwój narzędzi do oceny wpływu tej technologii na środowisko, gospodarkę i lokalne społeczności.

Nowa nawigacja bez GPS działa tam, gdzie inne systemy zawodzą

Do 2029 roku gotowe roboty dla rolnictwa

Jak zaznaczono w komunikacie Future Farming, głównym celem AgRibot jest przygotowanie do 2029 roku bezpiecznych, certyfikowanych i skalowalnych rozwiązań robotycznych, które będzie można wprowadzić do europejskich gospodarstw. Oprócz AgriRobot w projekt zaangażowane są także renomowane instytucje badawcze i technologiczne, takie jak KU Leuven, Politecnico di Bari, Ecorobotix czy duński Teknologisk Institut.

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, za kilka lat autonomiczne maszyny mogą stać się codziennym wsparciem dla rolników zmagających się z brakiem pracowników i coraz większymi wymaganiami produkcyjnymi.

Na podst. Future Farming

Są rankingi, na które czekają nie tylko inwestorzy czy ludzie z branży. Może to być również interesujące dla rolników, którzy zastanawiają się, jakie innowacje pojawiły się lub są rozwijane w rolnictwie. Tak właśnie jest z listą FoodTech 500, którą szósty rok z rzędu ogłasza londyńska platforma Foward Fooding. To zestawienie 500 najciekawszych i najbardziej innowacyjnych strat-upów z branży rolno-spożywczej, działających na podstawie nowoczesnych technologii.

Zobacz też: Dron zamiast pastucha. W Brazylii pilnuje miliony krów!

W 2024 roku do udziału w selekcji zgłosiło się aż 1420 firm z ponad 80 krajów. Spośród nich wybrano te, które wyróżniają się wielkością, obecnością w internecie i — co najważniejsze — realnym wpływem na zrównoważony rozwój. Co ciekawe, niemal wszystkie firmy z listy (497 z 500!) pozyskały już inwestorów. Łącznie zainwestowano w nie ponad 8,6 miliarda dolarów.

Jakie polskie start-upy rolno-spożywcze trafiły do FoodTech 2024?

Na liście znalazły się także trzy firmy z Polski. Każda z nich działa w innym obszarze, ale wszystkie mają wspólny cel – starają się rozwiązać realne problemy w łańcuchu produkcji i dystrybucji żywności.

Fresh Inset (Toruń, miejsce 172)

To technologiczna firma, która opracowała rozwiązanie Vidre+, a mówiąc prościej jest to naklejka. Na pierwszy rzut oka to niepozorny gadżet, a jednak jest ogromną zmianą w branży. Dzięki kontrolowanemu uwalnianiu substancji aktywnej blokującej działanie etylenu, owoce i warzywa dłużej zachowują świeżość. To świetne rozwiązanie np. dla sadowników czy producentów warzyw. Mniej strat po zbiorach, większy zysk.

Foodsi (Warszawa, miejsce 255)

To aplikacja, która łączy sklepy i restauracje z osobami, które chcą kupić żywność w niższej cenie, zanim ta się zmarnuje. Dzięki temu mniej jedzenia trafia do kosza. Prosta, ale skuteczna walka z marnotrawstwem żywności.

Insignes Labs (Kraków, miejsce 440)

To firma, która opracowała antybakteryjne dodatki do materiałów. Ale to nie wszystko. Ich technologia PURE pomaga rolnikom ograniczyć stosowanie chemii w uprawach, jednocześnie dbając o jakość i odporność roślin. Działa jak naturalna tarcza ochronna.

TOP 10 rolniczych start-upów świata. Kto dziś wyznacza kierunek?

W zestawieniu znalazły się również firmy, którym warto przyjrzeć się bliżej – choćby po to, by zobaczyć, w jaką stronę zmierza światowe rolnictwo. Oto pierwsza dziesiątka z sektora AgTech:

1. ProducePay (USA, 2. miejsce) – tworzy cyfrowy rynek świeżych produktów. Łączy rolników z odbiorcami, ogranicza straty i zapewnia przejrzystość łańcucha dostaw.
2. Terviva (USA, 6. miejsce) – uprawia pongamię – drzewo, które rośnie tam, gdzie inne uprawy nie dają rady. Ich produkty wspierają regenerację gleby i pochłaniają CO₂.
3. CropX (Izrael, 9. miejsce) – dostarcza system zarządzania gospodarstwem, który analizuje dane z gleby, pogody i satelitów, pomagając rolnikom lepiej nawadniać i nawozić.
4. Groundwork BioAg (Izrael, 12. miejsce) – specjalizuje się w grzybach mikoryzowych wspierających wzrost roślin.
5. Desert Control (Norwegia, 15. miejsce) – przywraca życie zdegradowanej glebie dzięki naturalnej glinie w płynie.
6. Varaha (Indie, 16. miejsce) – promuje rolnictwo regeneracyjne i dbałość o klimat w małych gospodarstwach.
7. Intello Labs (Indie, 17. miejsce) – wykorzystuje AI i kamery do oceny jakości warzyw i owoców.
8. xFarm Technologies (Szwajcaria, 21. miejsce) – oferuje aplikacje i czujniki do cyfrowego zarządzania gospodarstwem.
9. Beewise (USA, 25. miejsce) – tworzy zautomatyzowane ule z robotyką i sztuczną inteligencją. Chronią pszczoły i wspierają zapylanie.
10. KETOS (USA, 26. miejsce) – analizuje jakość wody w czasie rzeczywistym. To rozwiązanie dla rolnictwa, przemysłu czy gmin.

Trendy 2024: mniej aplikacji, więcej rozwiązań dla pola i klimatu

Tegoroczny ranking pokazuje, że AgriFoodTech dojrzewa. Zmienia się nie tylko to, kto inwestuje, ale też w co. Jeszcze kilka lat temu górę brały start-upy tworzące aplikacje dla konsumentów albo platformy dostawcze. Dziś widać wyraźny zwrot ku technologiom „bliżej pola”.

Biotechnologia, precyzyjne rolnictwo i ochrona klimatu to trzy najmocniejsze trendy. Szybko rośnie liczba firm opracowujących mikroorganizmy, nawozy biologiczne i systemy zarządzania uprawami. Na znaczeniu zyskuje też rolnictwo regeneracyjne, czyli takie, które wspiera zdrowie gleby i bioróżnorodność.

Z drugiej strony spada popularność rolnictwa wertykalnego – według analizy Forward Fooding, w ostatnich dwóch latach wiele takich firm musiało ograniczyć działalność przez wysokie koszty energii i problemy z finansowaniem.

Co jeszcze ciekawe – coraz więcej innowatorów myśli o redukcji odpadów i tworzy technologie pozwalające na wykorzystanie resztek jedzenia lub poprawę jego trwałości.

Polski autonomiczny wóz paszowy EM Falcon! Rewolucja w żywieniu bydła?

Rolnictwo się zmienia. A my razem z nim

Jak pokazuje tegoroczna edycja rankingu FoodTech 500, świat AgriFoodTech przechodzi transformację. Mniej mówimy dziś o dostawie jedzenia na żądanie, a więcej o technologii w polu i sadzie. Wzrasta znaczenie biotechnologii, cyfrowego zarządzania gospodarstwem i rozwiązań klimatycznych.

Dla rolników oznacza to coraz więcej narzędzi, które pomagają oszczędzać wodę, ograniczać nawożenie, dłużej przechowywać plony czy ograniczyć straty po zbiorach. Nawet jeśli część tych nowych technologii wydaje się dziś odległa, warto obserwować, co dzieje się w świecie innowacji. Bo to, co dziś testują start-upy w Kalifornii czy Tel Awiwie, jutro czy za rok może trafić do polskiego gospodarstwa.

Na podst. Forward Fooding, FoodTech 500 2024

Kowboj z dronem zamiast konia? Tak dziś wygląda nowoczesna hodowla

Noam Azran, założyciel BeeFree Agro, sam przez wiele lat pracował jako kowboj w Kalifornii i Argentynie. Dziś mówi wprost, że drony są lepsze niż ludzie – nie chorują, nie narzekają i pracują 24 godziny na dobę. Razem z zespołem stworzył inteligentny system monitorowania bydła, który zamiast całego stada śledzi każdą krowę z osobna.

Sprawdź też: Drony, AI i biopestycydy – Chiny modernizują rolnictwo w rekordowym tempie

W tym miejscu warto dodać, że choć kowboj kojarzy nam się bardziej z filmami westernowymi o drugiej połowie XIX wieku, oni nadal istnieją. Kim jest kowboj? To odpowiednik europejskiego pasterza, ale działający na znacznie większą skalę – zwykle w ogromnych stadach i na rozległych terenach. W Ameryce Południowej czy USA jedna osoba potrafi nadzorować setki krów, często przemieszczając się konno lub – jak teraz – za pomocą drona.

Miliony krów pod opieką dronów

Flota dronów BeeFree działa już w Brazylii. Obsługuje ponad 3 miliony sztuk bydła i współpracuje z największymi światowymi koncernami mięsnymi, takimi jak JBS, Marfrig, Minerva czy Cargill. To właśnie one odpowiadają za większość globalnej produkcji wołowiny.

Sztuczna inteligencja na pastwisku. Jak działa ten system?

Drony, choć wyglądają jak zwykłe modele dostępne w sklepach, działają dzięki specjalnemu oprogramowaniu. Wbudowana sztuczna inteligencja (AI) analizuje dane o zachowaniu zwierząt i reaguje na bieżąco. Warto dodać, że system monitoruje nie całe stado, ale każdą krowę z osobna. Gdy krowy oddalają się zbyt daleko – dron je zawraca. Gdy zbliża się zagrożenie, system informuje hodowcę.

Widok z góry na pastwisko, gdzie krowy są oznaczone czerwonymi ramkami przez system monitoringu drona izraelskiego start-upu BeeFree. Technologia ta umożliwia automatyczne śledzenie bydła na pastwisku.

FOTO: Jeremy jaffe/BeeFree Agro

Noam Azran nazywa drony „oczami na niebie” i twierdzi, że wkrótce staną się nieodłącznym elementem nowoczesnej hodowli: „Za dziesięć lat nie będzie komercyjnych hodowców bydła, którzy nie korzystają z tej technologii”.

Rosnące zapotrzebowanie na mięso wymusza nowe rozwiązania

Na razie system działa na ogromnych brazylijskich pastwiskach, ale zainteresowanie rośnie również w innych krajach. Według Azrana to rozwiązanie może odciążyć nie tylko przemysłowych producentów, ale również właścicieli mniejszych stad.

Warto przypomnieć, że liczba krów na świecie sięga miliarda, a zapotrzebowanie na wołowinę wciąż rośnie. Do 2050 roku ma się podwoić. Drony mogą więc pomóc nie tylko w codziennej pracy, ale też w zwiększaniu wydajności i bezpieczeństwa hodowli.

Dopłaty do ras rodzimych – nawet kilkanaście tysięcy złotych za sztukę!

A co z kosztami?

BeeFree Agro nie podaje konkretnych cen, ale zapewnia, że inwestycja zwraca się szybko – dzięki oszczędności czasu, pracy i większej kontroli nad stadem. Na razie firma zatrudnia kilkunastu pracowników, jednak już rozmawia z kolejnymi dużymi klientami. Planuje też rozszerzenie działalności na inne rynki.

Czy takie rozwiązanie ma szansę przyjąć się w Europie? Trudno dziś powiedzieć. Ale patrząc na skalę wdrożenia w Brazylii, można przypuszczać, że to nie chwilowa ciekawostka, a realny kierunek rozwoju rolnictwa. Nawet jeśli na razie drony wypasają krowy po drugiej stronie oceanu, warto uważnie przyglądać się tej technologii – bo może już za kilka lat zagości także w polskich gospodarstwach.

Na podst. newsru.co.il

Zobacz też: Rolnictwo 4.0 to nie tylko zakup maszyny. Rolnik wie, ale nie wszystko

Nowy dron rolniczy z pojemnym zbiornikiem i większą prędkością lotu

Dron XAG P150 został zaprezentowany w grudniu 2024 roku przez firmę XAG i od razu trafił do oferty XAG Polska na sezon 2025. Jak podaje producent, jest to największy i najszybszy dron opryskowy dostępny na rynku, wyposażony w zbiornik o pojemności 18,5 galona (około 70 litrów) i mogący osiągnąć prędkość lotu powyżej 30 mil na godzinę (około 48 km/h).

Według informacji producenta nowy model pozwala na wydajniejsze pokrycie terenu przy zachowaniu wyższych dawek cieczy na hektar, co ma poprawić skuteczność aplikacji i precyzję oprysków.

Claas i zeroemisyjne układy napędowe – firma stawia na wodór

Dron, który skraca czas oprysku i zwiększa jego dokładność

Zdaniem firmy XAG, P150 został zaprojektowany z myślą o zwiększeniu efektywności pracy operatorów dronów. Sprzęt ma umożliwiać opryskiwanie większych obszarów w krótszym czasie, a jednocześnie zapewniać stabilność i precyzję.

XAG P150 – krok w stronę rolnictwa precyzyjnego

Firma XAG Polska podkreśla, że nowy model drona wpisuje się w rozwój rolnictwa precyzyjnego, zwiększając efektywność aplikacji i redukując straty środków ochrony roślin. Wprowadzenie większego zbiornika i większej prędkości lotu ma poprawić rentowność usług opryskowych wykonywanych dronami.

Czy XAG P150 sprawdzi się w dużych gospodarstwach?

XAG P150 może znaleźć zastosowanie w dużych gospodarstwach oraz w firmach świadczących usługi opryskowe. Wysoka prędkość i duża pojemność zbiornika to cechy, które mogą ułatwić pracę operatorom. Kluczowe pytanie brzmi – jak ten model sprawdzi się w rzeczywistych warunkach polowych?

Źródło: profitechnika.pl

Postanowiliśmy rozwikłać zagadnienie dotyczące wymagań programu Rolnictwo 4.0, a także skupić się na zagadnieniu dwukierunkowej wymiany danych, która jak się okazuje, może być realizowana na wiele sposobów. W tym celu rozmawiałem z producentami i importerami maszyn, dealerami i firmami oferującymi programy do zarządzania gospodarstwem, w których można tworzyć mapy aplikacyjne, chociażby na podstawie zdjęć satelitar...

Aby rozpocząć dyskusję na temat cyfrowej rewolucji w rolnictwie, warto wyjaśnić, czym jest rolnictwo 4.0 i jaka jest jego geneza. Opowiedział o tym dr inż. Jacek Skudlarski z SGGW. Czym więc jest postęp w rolnictwie? Naukowiec przypomniał kolejne rewolucje przemysłowe. Obecnie jesteśmy świadkami piątej rewolucji przemysłowej, za którą podąża rolnictwo.

Newsy i porady dla ekspertów

Newsletter top agrar Polska

Zapisz się

Rolnictwo 1.0 to prosta, pierwotna i ekologiczna produkcja rolna, która dominowała przez setki lat aż do początku XX wieku. Rolnictwo 2.0 wprowadza ciągniki, maszyny, nawozy mineralne i środki ochrony roślin, co stanowi obecny etap większości europejskich gospodarstw. Rolnictwo 3.0 nie było ogromną rewolucją, ale wprowadziło nawigację satelitarną i precyzyjne uprawy na dużych obszarach. Wreszcie rolnictwo 4.0 polega na zbieraniu i przetwarzaniu danych na dużą skalę, aby precyzyjnie wykonywać poszczególne zabiegi. Obejmuje mechanizację, automatyzację i robotyzację różnych aspektów produkcji. W skrócie, chodzi o pracę z danymi: ich zbieranie, przetwarzanie i ponowne wykorzystanie.

Zobacz także: Najnowsze rozwiązania cyfrowe w Rolnictwie 4.0 od John Deere. Bartosz Górski, Agro - Sieć

dr inż. Jacek Skudlarski

FOTO: J.D.

Konkurencyjność europejskich rolników

O głównych założeniach transformacji cyfrowej rolnictwa mówił Edward Tersmette, przedstawiciel Komisji Europejskiej, DG REFORM. Jak wyjaśnił,  cyfryzacja rolnictwa jest kluczem do poprawy konkurencyjności europejskich rolników. Liczne badania wskazują, że automatyzacja i cyfryzacja mogą obniżyć największy koszt produkcji żywności w Europie, czyli koszty siły roboczej. Kolejnym istotnym czynnikiem wprowadzania tych reform jest ochrona środowiska. Precyzyjne zabiegi, analiza i obróbka danych na dużych obszarach mają zmniejszyć zużycie środków ochronnych roślin i nawozów, stosując je tylko tam, gdzie są konieczne. Jednak, jak podkreślał przedstawiciel DG REFORM, założenia to jedno, a praktyczna realizacja to już znacznie bardziej skomplikowana sprawa…

O stanie polskiego rolnictwa w kontekście cyfrowej rewolucji opowiedział Michał Dudek (IRWiR-PAN). Podsumowując badania, wskazał na dwie kluczowe zmiany w europejskim rolnictwie. Niezależnie od kraju, nawet tam, gdzie produkcja rolna i eksport rosną (tak jest w Polsce), rolnictwo stanowi coraz mniejszy odsetek produktu krajowego brutto. Ten fakt może tłumaczyć, dlaczego głos rolników w Unii Europejskiej jest coraz mniej istotny.

Koszty pracy rosną w błyskawicznym tempie – mówimy tu o siedmiokrotnym wzroście w ciągu ostatnich 20 lat. Ceny środków produkcji wzrosły 3,5 raza, podczas gdy ceny produktów rolnych wzrosły tylko dwukrotnie. Nietrudno tu wyciągnąć wniosek, że europejskie gospodarstwa rolne stają się coraz mniej rentowne. W związku z tym, największa nadzieja na poprawę sytuacji finansowej wiąże się z precyzyjnym dawkowaniem środków produkcji i zastępowaniem pracowników nowoczesnymi maszynami oraz robotami, w tym humanoidami, które już prezentowane są na świecie i zaczynają wykonywać proste prace w chińskich fabrykach.

Edwart Tesmette

FOTO: J.D.

Cena innowacyjnych rozwiązań

Większość rolników w Polsce nadal funkcjonuje na poziomie rolnictwa 2.0. Istnieje kilka konkretnych przyczyn tego stanu rzeczy. Badania wskazują, że główną przeszkodą jest cena innowacyjnych rozwiązań, czyli bariera finansowa. Argument ten w dobie kryzysu w rolnictwie jest w pełni zrozumiały. Jeśli rolnicy zaczną więcej zarabiać, to zaczną więcej inwestować. Jednak nawet w przypadku rolników posiadających fundusze, okazuje się, że nie są oni do końca przekonani do nowych technologii. Brakuje im możliwości zobaczenia działania maszyn na żywo oraz przetestowania ich. W Polsce brakuje ośrodków testowych i cyklicznych wydarzeń, gdzie można by “dotknąć” najnowszych technologii.

Prelegenci zwrócili również uwagę na strukturę gospodarstw. Nowoczesne rozwiązania łatwiej zaimplementować na dużych areałach. W Polsce nadal aż 70% gospodarstw ma mniej niż 10 hektarów, co może być problematyczne dla małych gospodarstw.

Dużo dyskusji poświęcono także kwestii pokoleniowej. Starsi rolnicy nie wychowywali się z “telefonem w ręku” i ich opór w stosunku do nowych technologii jest bardzo wyraźny. Pamiętajmy, że omawiane szkolenie odbyło się w szkole rolniczej. To właśnie młodzi rolnicy, którzy dorastali obyci z technologią, będą naturalnym motorem zmian w swoich gospodarstwach. Cyfryzacja i tak postępuje, więc lepiej ją rozumieć i być na nią przygotowanym.

Piotr Kaliski "Rolnik Szuka" korzysta z Rolnictwa 4.0 w swoim gospodarstwie! Jak to się sprawdza?

Co o cyfryzacji mówią praktycy?

O najnowszych technologiach wykorzystywanych w swoich gospodarstwach opowiedzieli  sadownicy-praktycy: Maciej Cybulak, Grzegorz Basak i Piotr Zieliński. Skupili się głównie na precyzyjnej walce ze szkodnikami i zabiegach wykonywanych w oparciu o stacje meteorologiczne i modele chorobowe przewidujące wystąpienie określonego ryzyka. W większym gospodarstwie Piotra Zielińskiego testowane są również urządzenia, takie jak autonomiczny opryskiwacz oraz precyzyjny siewnik do ogórków, który zapamiętuje pozycję każdego nasiona, co ułatwia późniejsze usuwanie chwastów. Jako praktyk, ale też i producent maszyn, wypowiedział się Tomasz Stefaniuk, z firmy Green Sort. Cyfrową technologią wzbogaca swoje sortownice do owoców.

Justyna Jasiewicz z firmy PwC przedstawiła pozytywne przykłady wdrażania technologii na zachodzie Europy. Podkreśliła znaczenie współpracy, czyli spółdzielni, dzięki którym rolnicy mogą korzystać z drogich i zaawansowanych maszyn, na które indywidualnie nie mogliby sobie pozwolić. W kontekście tego zagadnienia dyskutowano o nowym programie wsparcia dla rolnictwa 4.0, w którym zwrot inwestycji wynosi 60% dla rolników indywidualnych i aż 80% dla grup rolników. Bruksela będzie premiować w przyszłości współpracę rolników nie tylko w przypadku tego naboru.

Justyna Jasiewicz, PWC

FOTO: J.D.

Justyna Dobrosz

Firma DJI zaprezentowała trzy nowe modele dronów rolniczych z serii Agras: T100, T70 i T70P. Jak donosi portal DroneDJ, urządzenia te wyróżniają się zaawansowanymi funkcjami, które wspierają rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo. Na szczególną uwagę zasługuje model T100, który łączy w sobie wysoką wydajność z zaawansowanymi systemami bezpieczeństwa i sztucznej inteligencji (AI).

Zobacz też: Dron rolniczy DJI Agras T50 – jakie są możliwości bezzałogowca?

Agras T100 – największy dron DJI z funkcją precyzyjnego oprysku 

Model T100 to flagowy dron w nowej serii DJI. Posiada on zbiornik na opryski o pojemności 75 litrów oraz zbiornik do rozsiewania nawozów o pojemności 150 litrów. Jego maksymalna masa startowa wynosi 149,9 kg, co czyni go jednym z najcięższych modeli w ofercie DJI. Dzięki współosiowej konfiguracji podwójnego wirnika oraz dużym łopatom (62 cali) z włókna węglowego, dron osiąga prędkość lotu 13,8 m/s.

System opryskiwania T100 charakteryzuje się przepływem 30 litrów na minutę, a dodatkowe dysze mgiełkowe umożliwiają precyzyjną aplikację środków nawet w gęstych zadaszeniach. Dron obsługuje również transport ładunków o wadze do 85 kg, co może znaleźć zastosowanie w różnych branżach, czy to rolnictwo czy leśnictwo.

Jak algorytmy AI w T100 poprawiają bezpieczeństwo lotu?

Jak informuje producent, algorytmy sztucznej inteligencji (AI) w T100 optymalizują trasy lotu i pozwalają na skuteczne omijanie przeszkód. Zintegrowane systemy bezpieczeństwa, takiej jak skaner fazowy, laserowy czy pięciooczny system optyczny (typu rybie oko), zapewniają detekcję przeszkód w zakresie 360 stopni, co minimalizuje ryzyko wypadków.

T70 i T70P – przystępna cena i niższe zużycie energii dla rolników

Seria T70, w tym model T70P, została zaprojektowana z myślą o rolnikach poszukujących urządzeń w bardziej przystępnej cenie. Jak podaje DroneDJ, drony te mają zbiorniki na opryski o pojemności 70 litrów oraz systemy wspomagające bezpieczeństwo, takie jak wykrywanie przeszkód oparte na AI i nawigacja wspierana technologią AR, czyli rzeczywistości rozszerzonej.

Zoptymalizowany system zasilania zmniejsza zużycie energii o 25%, co przekłada się na niższe koszty operacyjne. Udźwig wynoszący 65 kg oraz wszechstronność zastosowań sprawia, że T70 i T70P mogą być wykorzystywane zarówno w opryskach, jak i w innych zadaniach rolniczych.

Czy nowe drony DJI odpowiadają potrzebom zrównoważonego rolnictwa?

Według Shen Xiaojuna, szefa globalnego rynku DJI Agriculture, nowe modele dronów mają uprościć pracę rolników i zaspokoić rosnące zapotrzebowanie na technologie wspierające zrównoważone rolnictwo.

- DJI Agriculture zapewnia użytkownikom bezpieczne, beztroskie, niedrogie i niezawodne produkty oraz terminową i przemyślaną obsługę posprzedażową. Wraz z rozwojem branży i wzrostem zapotrzebowania/popytu użytkowników, DJI Agriculture będzie nadal dostarczać zaawansowane i niezawodne rozwiązania dla rolnictwa, leśnictwa, hodowli zwierząt i rybołówstwa – cytuje szefa globalnego rynku DJI Agriculture portal DroneDJ.

Farming Simulator 23 - z nowymi maszynami!

Czy nowe drony DJI Agras trafią na polski rynek?

Mimo zaawansowanych funkcji seria dronów Agras jest obecnie dostępna wyłącznie w Chinach. Firma nie ogłosiła jeszcze swoich planów dotyczących wprowadzenia tych modeli na inne rynki. Jednak ich specyfikacje już teraz podnoszą poprzeczkę dla wszystkich innych firm produkujących drony, co oznacza, że oferty o podobnych specyfikacjach będą się szerzyć.

Na podst. dronedj.com

Tradycyjne konstrukcje dronów oparte na quadrokopterach zasilanych elektrycznie wydają się być zbyt małe gdy mówimy o całopowierzchniowym opryskiwaniu upraw z lotu. Wraz z rozwojem rolnictwa precyzyjnego autonomiczne śmigłowce stają się coraz bardziej popularne, zastępując klasyczne drony w roli narzędzi do oprysków.

Zobacz też: Rolnictwo 4.0 w Polsce - bariery, szanse i perspektywy wdrażania

Firma Rotor Technologies z siedzibą w USA zaprezentowała innowacyjny rolniczy bezzałogowy statek powietrzny – Sprayhawk – który już teraz zdobywa uznanie zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i Brazylii. Sprayhawk wyróżnia się swoją imponującą pojemnością 110 galonów (416,3 litra), a pierwsza partia tych maszyn trafi do klientów już wiosną 2025 roku.

Szybki i wydajny autonomiczny śmigłowiec do oprysków

Dzięki zaawansowanym rozwiązaniom technologicznym Sprayhawk oferuje wydajność oprysków na poziomie 240 akrów (97,2 hektara) na godzinę. Wyposażony w 6-cylindrowy silnik lotniczy Lycoming, osiąga prędkość opryskiwania ponad 80 mil na godzinę (130 km/h), a czas lotu między tankowaniami wynosi 50 minut. Rotor Technologies informuje, że Sprayhawk dorównuje tradycyjnym samolotom załogowym pod względem prędkości i wydajności, ale jest bardziej ekonomiczny w eksploatacji i bezpieczniejszy w użytkowaniu.

Pierwsza seria produkcyjna na 2025 rok będzie ograniczona do zaledwie 15 sztuk

FOTO: firmowe

Nowa technologia do oprysków w promocyjnej cenie? Zaledwie milion dolarów

Sprayhawk, który może być dostępny na zamówienie w USA i Brazylii, jest dostępny w promocyjnej cenie 990 000 USD dla klientów zamawiających przed 15 grudnia. Pierwsza seria produkcyjna na 2025 rok będzie ograniczona do zaledwie 15 sztuk, co podkreśla ekskluzywność i zaawansowanie technologiczne tej maszyny. Koszt operacyjny Sprayhawka to około 2 USD za akr, co jest znacznym oszczędzeniem w porównaniu do kosztów eksploatacji klasycznych dronów i załogowych samolotów, takich jak Air Tractor AT-502B czy Robinson R44.

Jak Sprayhawk wypada na tle innych platform opryskowych?

Dla porównania – tradycyjny dron DJI Agras T40 oferuje wydajność oprysków 42 akry na godzinę, a jego koszt operacyjny jest o 143% wyższy niż w przypadku Sprayhawka. Z kolei załogowy śmigłowiec Robinson R44, mimo mniejszej pojemności zbiornika, generuje koszt operacyjny o 63% wyższy.

Dron rolniczy DJI Agras T50 – jakie są możliwości bezzałogowca?

Czy Sprayhawk zrewolucjonizuje opryski dzięki autonomii?

Sprayhawk jest oparty na konstrukcji popularnego śmigłowca Robinson R44. Dzięki zaawansowanej autonomii wymagane jest jedynie dwuosobowe wsparcie naziemne. Wyposażony w zbiornik o pojemności 120 galonów, belki opryskowe o długości 33 stóp (10 metrów) oraz czujniki LIDAR, Sprayhawk zapewnia precyzyjny oprysk i bezpieczne omijanie przeszkód, takich jak linie wysokiego napięcia.

Chcesz poznać przyszłość oprysków w rolnictwie i jak Sprayhawk oraz R550X mogą zmienić rynek? Sprawdź więcej na profitechnika.pl.

Drony w rolnictwie odgrywają kluczową rolę jako narzędzia rolnictwa precyzyjnego. Są one niezwykle wszechstronne i skuteczne w monitorowaniu i zarządzaniu polami uprawnymi. Mogą śledzić rozwój upraw, wcześniej wykrywać problemy i szybko podejmować odpowiednie działania. Dzięki swoim możliwością przyczyniają się do zwiększenia efektywności i redukcji kosztów produkcji.

Zobacz także: Dotacje na Rolnictwo 4.0: Nabór 2023 i 2024 – mamy najnowsze informacje dla rolników!

Co istotne drony znajdują się na liście maszyn i urządzeń rolniczych do programu: Inwestycje przyczyniające się do ochrony środowiska i klimatu, którego nabór ruszył 23 października.

Więcej o tym piszemy TUTAJ: 200 tys. zł na 112 maszyn i urządzeń rolniczych. Nabór już niedługo! (WARUNKI, LISTA)

Na tegorocznej wystawie w Bednarach firma TPI zaprezentowała największego drona rolniczego od DJI. DJI Agras T50 w podstawowej wersji wyposażony jest w zbiornik na ciecz roboczą o pojemności 40 l. Taka wielkość zbiornika pozwala na wykonanie oprysku z wydajnością do 21 hektarów w jedną godzinę (przy dawce 15 l/ha).

Co ważne w dronie istnieje możliwość zmiany zbiorników i zamontowanie rozsiewacza do materiałów sypkich o pojemności 75 l co przekłada się na 50 kg produktu. W nowej wersji drona T50 system rozsiewu został ulepszony i lepiej zabezpieczony przed korozją. Granulacja, która jest akceptowana pozostaje bezmian jest to od 0,5 mm do 5 mm. Dronem Agras możemy wysiewać nawozy mineralne, ale również rzepak, rośliny motylkowe, rośliny poplonowe, pokarm dla ryb czy trawy.  Aby zapewnić wydajność wysiewu DJI zaprojektowało szerszy otwór do wsypania produktu. Talerz wysiewający został wzmocniony tak by można było osiągnąć jeszcze większą prędkość obrotów. Takie rozwiązania pozwalają osiągnąć wydajność 225 kg/ha przy szerokości roboczej 8 metrów i prędkości lotu 10 m/s.

Krople wytwarzane są przez dysze rotacyjne, czyli atomizery, dzięki czemu można płynnie zmieniać ich wielkość w zakresie 50 do 500 μm. Zarówno wielkość kropli jak i inne parametry lotu ustawiana jest w aparaturze DJI RC Plus.

FOTO: DJI

Aparatura sterująca RC Plus

Aparatura sterująca RC Plus była już w Agrasie T40 lecz ten nie latał w Europie. W przypadku drona rolniczego T50 również mamy zintegrowaną aparaturę RC Plus na której poruszamy się w aplikacji Agriculture. Ekran o przekątnej 7 cali daje wiele możliwości nie tylko planowanie misji czy podglądzie na żywo. Nowością w DJI Agras T50 jest możliwość mapowania pól lub sadów. Mapowanie odbywa się przy pomocy kamery zamontowanej na gimbalu. Dron leci na wysokości 30 metrów nad ziemią i wykonuje zdjęcia, które są przesyłane na kontroler lub na chmurę DJI Smart Farm.

FOTO: DJI

Sygnał i systemy bezpieczeństwa

DJI Agras T50 posiada transmisję O3 na odległość 2 km co sprawia, że transmisji danych pomiędzy kontrolerem a dronem jest w pełni szyfrowana oraz dane są przesyłane w wysokiej jakości. Dron został wyposażony w większą ilość radarów niż jego poprzednicy. Dwa radary, szereg czujników pozwalają na wielokierunkowe wykrywanie przeszkód oraz inteligentne ich ominięcie. Dzięki takim sensorom podąża po plantacji na określonej wysokości bez potrzeby wcześniejszego mapowania. Wszystkie wrażliwe elementy takie jak radary czy kable są pokryte specjalną powłoką co minimalizuje ich uszkodzenie.

Dwie pary łopat i dwa silniki

Silniki o podwójnych łopatach pozwalają zmniejszyć wielkość drona, a dodatkowo zwiększyć jego ładowność. Pęd powietrza jaki powstaje poprzez poruszanie się łopat zapewnia lepszą penetrację łanu poprzez jego rozłożenie oraz równomierne pokrycie liści. Takie rozwiązanie szczególnie sprawdzi się w sadach gdyż ruch liści na drzewie powoduje pełne pokrycie drzewka. Zamontowanie dodatkowej pary łopat pozwala podnieść nośność o 30% przy powiększeniu akumulatora tylko o 3,5%. W sytuacji uszkodzenia któregoś z silników dron jest w stanie bezpiecznie wylądować pracując na nieparzystej ilości silników. Dzięki takiemu rozwiązaniu dron jest bardziej bezpieczny.

Tani system nawigacji do prowadzenia ciągnika. Jak go zamontować i jak działa?

Omijanie przeszkód

Dron rolniczy DJI Agras T50 automatycznie podąża za terenem bez potrzeby wcześniejszego mapowania. Rozwiązanie te zapewnia utrzymanie wysokości nad plantacją czy to roślinną czy sadowniczą. Szereg czujników sprawia, że oprócz tego, że jest bezpieczny, to sam płynnie omija przeszkody na zadanej kwaterze. Agras T50 jest przystosowany do precyzyjnego i bezpiecznego oprysku nawet w stromych zboczach.

Bateria

Dron DJI Agras T50 pobiera energię z inteligentnego akumulatora DB1560 o pojemności 30 Ah. Producent rekomenduje ładowarkę C10000 o mocy ładowania 9000W. Ładowarka posiada zabezpieczanie dostosowujące się do dużej mocy. Co istotne baterie z modelu T30 również są kompatybilne z dronem T50. Jak podaje producent w pełni obciążony dron przygotowany do oprysku może pracować w powietrzu ok. 7 min (masa startowa 92 kg z baterią 30Ah).

Nowe funkcje aplikacji DJI Agriculture:

• podział pola
• podział pola na kilka części - oprysk ze zmienną dawką
• możliwość zapisania ścieżki AB - wydajniesza praca podczas ponownego lotu
• misja wielowątkowa - pozwala wybrać wiele pól w jednej misji (możliwość przelotu na drugą plantację)
• oprysk boczny polegający na dokładnym opryskaniu uwrocia lub blisko przeszkody
• możliwość zwiększenia szerokości przelotu
• segmentacja trasy w sadach

FOTO: DJI

Krzysztof Gębski

źródło: TPI, DJI 

Jak Rolnictwo 4.0 to nowe technologie w zakresie maszyn rolniczych. O rozwiązaniach w tym zakresie opowiedział nam Maciej Malinowski, przedstawiciel firmy Fricke, która jest dealerem marki John Deere.

Zobacz także: Rolnictwo 4.0: niebawem wnioski będą rozpatrzone i ruszy kolejny nabór

- W kwestii Rolnictwa 4.0 marka John Deere oferuje różne rozwiązania, przede wszystkim w zakresie naprowadzania czy stosowania zmiennej aplikacji w przypadku wysiewania nawozów, czy nasion – mówi Malinowski.

To oczywiście nie wszystko, John Deere oferuje usługi w zakresie Rolnictwa 4.0 na każdym etapie produkcji, jak np. monitorowanie plonu w czasie zbioru, czy zmienne dawki oprysku.

Autonomiczne maszyny to przyszłość

- Marka John Deere ciągle jest na etapie badań i dążenia do jak największego rozwoju. Myślę, że tak naprawdę w nieodległym czasie będą to również maszyny autonomiczne – mówi Maciej Malinowski.

- Mamy naprawdę różne gospodarstwa, które korzystają z naszych rozwiązań, marka John Deere jest bardzo elastyczna i nie zamykamy się tylko i wyłącznie na maszyny naszego producenta. Sprzęt można dostosować do innych marek, np. system AutoTrack. Niższym kosztem możemy dostosować sprzęt, który już znajduje się w gospodarstwie – dodaje Malinowski.

Projekt "Transformacja cyfrowa rolnictwa w Polsce" jest realizowany przy wsparciu Unii Europejskiej w ramach Instrumentu Wsparcia Technicznego i we współpracy z Dyrekcją Generalną ds. Wsparcia Reform Strukturalnych Komisji Europejskiej (DG REFORM)

Founded by the European Union

FOTO: Founded by the European Union

Chwościk buraka – groźna choroba buraka cukrowego

Chwościk buraka, wywoływany przez grzyba Cercospora beticola, to jedna z najczęściej spotykanych i najgroźniejszych chorób liści buraka cukrowego, która dokucza rolnikom. Jej efektem są charakterystyczne ciemne plamy na liściach, które prowadzą do znacznych strat w plonach, ograniczając też efektywność produkcji cukru, innymi słowy doprowadza do niskiej polaryzacji.

Zobacz też: SBR i kauczukowate buraki - jakie zagrożenia czekają na plantatorów buraka cukrowego?

Dlaczego tradycyjne metody ochrony buraka przed chwościkiem zawodzą?

W kontrolowaniu tej choroby wyzwaniem jest nie tylko szybka produkcja zarodników grzyba, ale również jego wysoka zmienność genetyczna, przez co standardowe metody ochrony stają się mniej skuteczne.

Przypomnijmy, że w naszym reportażu rolnicy wspominali o chwościku, który mocno poraził buraki, a trzykrotne opryskiwanie fungicydowe nie rozwiązało tego problemu. Więcej szczegółów przeczytasz w artykule „Kampania buraczana: Cukrownie przeciążone, rolnicy mają nadwyżki buraków i problemy z odbiorem [Reportaż]”.

Tradycyjne metody walki z chwościkiem opierają się na stosowaniu fungicydów, wyselekcjonowanych odmian buraka odpornych na choroby oraz różnorodnych praktykach agrotechnicznych. Jednak ocena intensywności zakażenia przez człowieka bywa subiektywna i czasochłonna, co dodatkowo ogranicza skuteczność ochrony.

Czy drony mogą wykryć chwościka buraka? Niemieccy badacze sprawdzają

Naukowcy z Instytutu Badań nad Burakiem Cukrowym (IfZ) w Getyndze (Niemcy) rozpoczęli badania nad wykorzystaniem dronów wyposażonych w kamery multispektralne do identyfikacji zakażeń chwościkiem buraka. Badania te stanowiły bazę pracy doktorskiej dr. Abela Andree Barreto Alcantry, który za pomocą technologii multispektralnej badał skuteczność dronów w analizie rozwoju choroby.

Kamery multispektralne dronów odróżniają zdrowe i chore liście

Kamery multispektralne rejestrują światło odbite od roślin w różnych zakresach, co umożliwia uzyskanie obrazu o wysokiej rozdzielczości przestrzennej. Analiza tych obrazów pozwala na szybkie rozróżnienie zdrowych obszarów liści od tych porażonych chwościkiem, a także umożliwia odróżnienie zakażonych liści od gołej gleby. Dzięki automatycznej analizie pikselowej zdjęć drony mogą wspomagać ocenę intensywności zakażenia, a także częstotliwości jego występowania w obrębie pola.

Sztuczna inteligencja (AI) pomaga w szybkiej ocenie chorób buraka cukrowego

Jednym z przełomowych osiągnięć badań nad zastosowaniem dronów w rolnictwie jest wprowadzenie systemów opartych na sztucznej inteligencji (AI), które umożliwiają automatyzację analizy obrazów. Dzięki temu AI rozpoznaje parametry takie jak liczba zakażonych miejsc na liściach (częstość zakażenia) i intensywność objawów, co stanowi podstawę do podejmowania szybkich decyzji o konieczności zastosowania środków ochrony roślin.

Zintegrowana ochrona buraków: AI minimalizuje użycie fungicydów

Systemy AI dostosowują modele analizy do specyfiki poszczególnych pól, co umożliwia precyzyjną ocenę stanu zdrowia upraw. Technologia ta pozwala rolnikom lepiej zarządzać chorobami dzięki punktowemu stosowaniu fungicydów, co ogranicza koszty i zmniejsza wpływ środków ochrony roślin na środowisko.

Badania IfZ wskazują na duży potencjał dronów w zintegrowanej ochronie buraka cukrowego, umożliwiając dokładną ocenę zakażeń i tworzenie map aplikacyjnych do precyzyjnego użycia środków ochrony roślin. Dzięki temu producenci mogą stosować fungicydy tylko tam, gdzie jest to konieczne, eliminując ryzyko nadmiernego stosowania chemikaliów na całym polu.

Czy są jakieś ograniczenia technologii dronów?

Choć drony oferują ogromne możliwości, naukowcy napotkali również wyzwania. Jednym z nich jest ograniczona rozdzielczość obrazów oraz trudności z identyfikacją chorób przy zmiennych warunkach oświetleniowych, co może wpłynąć na czułość systemu. Mimo to badacze planują dalsze prace nad optymalizacją technologii, aby zwiększyć jej dokładność oraz zdolność do wczesnego wykrywania objawów choroby.

W przyszłości nie tylko chwościk? Drony do wykrywania wielu patogenów

W przyszłości systemy te mogą zostać rozwinięte także na inne choroby buraka cukrowego, takie jak mączniak prawdziwy czy rdza, dzięki czemu możliwe będzie jednoczesne monitorowanie kilku patogenów.

Dalszy rozwój technologii multispektralnej oraz sztucznej inteligencji pozwoli na wprowadzenie systemów ostrzegania o chorobach dla producentów buraka cukrowego. Choć badania prowadzone są głównie w Niemczech, technologia ta może znaleźć zastosowanie także w Polsce.

Mkh na podst. eDiss Office - SUB Göttingen, Agrar Debatten

Fot: Czubiński

Zestaw nawigacji CHCNAV NX510 SE produkowany jest w Chinach. Jego dystrybucją w Polsce zajmuje się importer firma Satio Electronics oraz sieć dystrybutorów. Oprócz sprzedaży firmy oferują wsparcie w konfiguracji systemu. Cena gotowego zestawu wraz z elektryczną kierownicą wynosi ok. 26 tys. zł netto. Sprawdziliśmy zestaw podczas tegorocznego siewu kukurydzy na ciągniku z kierownicą elektryczną oraz w traktorze fabrycznie przygotowanym do automatycznego prowadzenia (więcej w ramce na str. 96). Podsumowując w skrócie: zestaw działał niezawodnie i prowadził dokładnie.

Newsy i porady dla ekspertów

Newsletter top agrar Polska

Zapisz się

Montaż zestawu zajmuje ok. jeden dzień roboczy. Montowaliśmy go na ciągniku John Deere 6115 R. Sporo czasu pochłania nie tylko montaż poszczególnych elementów, ale przede wszystkim poprawne ułożenie wiązek elektrycznych pod osłonami. W skład zestawu z kierownicą elektryczną wchodzi dodatkowo odbiornik sygnału, monitor, czujnik skrętu kół, wiązki kabli, kamera oraz elementy zapewniające stabilny montaż silnika elektrycznego na kolumnie kierownicy. W zależnośc...

O możliwościach najnowszej technologii przekonaliśmy się na pokazach organizowanych przez różnych producentów. Jak wspominałem na wstępie, kluczem do komunikacji ciągnika z maszyną i do gromadzenia danych jest ISOBUS, program do zarządzania gospodarstwem, ciągnik z modułem do wymiany danych i nawigacja, która oprócz prowadzenia na bieżąco, będzie lokalizować sprzęt na polu.

Newsy i porady dla ekspertów

Newsletter top agrar Polska

Zapisz się

Zmienna głębokość uprawy

Na jednym z pokazów zorganizowanych przez Valtrę i Väderstad prezentowane były możliwości kultywatora wielozdaniowego Top Down z pakietem wyposażenia E-Services. Z maszyną współpracował ciągnik Valtra Q305 wyposażony był w pakiet Technologia Pro X, który oprócz nawigacji obejmował kontrolę sekcji, zmienne dawkowanie, funkcję Smart Turn, czyli automatyczne nawroty oraz dysponował modułem wymiany danych Valtra Task-DocPro. Aby ciągnik mógł odbierać i przesyłać dane do programu zarządzania gospodarstwem, musi mieć łączność z serwerem. Wymaga to dodatkowej opłaty tzw. subskrypcji.

Uniwersalny kultywator Väderstad Top Down w wersji E-Services pozwala na uprawę gleby ze zmienną głębokością. Aktualne parametry pracy wyświetlane są na iPadzie lub terminalu ciągnika.

FOTO: Konieczka

Uniwersalny kultywator Väderstad Top Down w wersji E-Services pozwala na uprawę gleby ze zmienną głębokością. Aktualne parametry pracy wyświetlane są na iPadzie lub terminalu ciągnika.

FOTO: Konieczka

Podstawą funkcjonowania całego mechanizmu jest program do zarządzania gospodarstwem. Na pokazie Valtry i Väderstad korzystano z Next Farming Live, programu stworzonego i należącego do AGCO. Korzystanie z programu jest bezpłatne, jego rozbudowana wersja Pro wymaga opłaty. Ciągniki i maszyny towarzyszące muszą być wprowadzone do parku maszynowego gospodarstwa w programie zarządzania gospodarstwem. Przed rozpoczęciem pracy na polu konieczne jest stworzenie zlecenia, czyli nazwanie pracy, wskazanie maszyn do jej wykonania oraz dołączenie mapy aplikacyjnej, którą trzeba we wcześniejszym etapie przygotować w programie. W tym przypadku była to mapa zmiennej głębokości uprawy zależnie od zwięzłości gleby. Następnie gotowe zlecenie wraz dołączoną mapą wysyła się do ciągnika. Ciągnik nie musi być w tym czasie uruchomiony, zadanie zostanie pobrane, gdy ciągnik będzie miał łączność z Internetem. Po załadowaniu zlecenia operator w kabinie ma wszystkie niezbędne informacje do wykonania pracy. Ma już załadowane linie prowadzenia, po których będzie poruszał się zestaw oraz dane, jak dana praca ma być wykonana.

Kultywator z ISOBUS

Pakiet „rolnictwa precyzyjnego Essentials” oferuje nowoczesne rozwiązania w niskiej cenie początkowej, dostosowane do różnorodnych potrzeb gospodarstw rolnych. Przyjrzyjmy się tej nowej ofercie nieco bliżej.

Zobacz też: Pora na większe ciągniki Lovol i Arbos

John Deere ułatwia dostęp do Rolnictwa 4.0

Wprowadzenie pakietu „rolnictwa precyzyjnego Essentials” przez John Deere ma ułatwić rolnikom dostęp do zaawansowanych technologii bez konieczności ponoszenia dużych kosztów inwestycyjnych na start. Jak wyjaśnia dr Natalia Pauge, kierownik ds. marketingu produktów rolnictwa precyzyjnego John Deere w Europie, niski koszt początkowy i elastyczne opcje licencji pozwalają rolnikom na rozpoczęcie lub rozwinięcie przygody z inteligentnym rolnictwem zgodnie z potrzebami ich gospodarstw.

Cena pakietu, wynosząca 13 900 złotych, zawiera podstawowy zestaw sprzętowy, który może być stosowany niezależnie od marki i wieku posiadanych maszyn. W skład tego zestawu wchodzi m.in.:

• wyświetlacz uniwersalny G5Plus,
• odbiornik StarFire™ 7500,
• oraz modem M JDLink™, co umożliwia pełne wykorzystanie dostępnych technologii Rolnictwa 4.0.

Dwa warianty licencji od John Deere 

John Deere oferuje również dwie opcje licencji czasowych, które pozwalają rolnikom dostosować zakres funkcji do potrzeb ich gospodarstwa. Pierwsza z nich, licencja Guidance, kosztująca 6 930 złotych rocznie, obejmuje m.in. naprowadzanie AutoTrac™ i pełną kompatybilność z protokołem AEF ISOBUS.

Druga, bardziej zaawansowana licencja na rozwiązania Rolnictwa Precyzyjnego, dostępna za 13 900 zł/rok, dodaje funkcje takie jak sterowanie sekcjami i sygnał korekcyjny SF-RTK, co pozwala na osiągnięcie dokładności na poziomie ±2,5 cm.

Elastyczne licencje na miarę potrzeb rolnika

Dzięki takiej elastyczności rolnicy mogą eksperymentować z technologiami, które najlepiej odpowiadają specyfice ich działalności, bez konieczności angażowania się w długoterminowe kontrakty.

Xavier Lacombe, kierownik ds. sprzedaży produktów John Deere do rolnictwa precyzyjnego w Europie, podkreśla, że rolnicy mają teraz możliwość wybrania między jednorazowym zakupem sprzętu a bardziej elastycznym modelem licencji, co pozwala im na stopniowe wdrażanie technologii precyzyjnych w swoim gospodarstwie.

Mikrobiogazownie to lepsza efektywność gospodarstwa

John Deere „Essentials”: Modernizacja starszych maszyn bez konieczności wymiany

Pakiet „rolnictwa precyzyjnego Essentials” to nie tylko niska cena początkowa, ale także możliwość modernizacji istniejącej floty maszyn. Zestaw ten może być wykorzystany do unowocześnienia starszych maszyn, co daje rolnikom dostęp do najnowszych rozwiązań technologicznych bez konieczności zakupu nowych maszyn.

Włączenie do pakietu John Deere Operations Center™ dodatkowo zwiększa wartość tej oferty, umożliwiając zarządzanie gospodarstwem i maszynami w sieci, co znacząco wpływa na optymalizację pracy.

na podst. John Deere

Bayer wprowadza technologię mobilną 5G+ do swoich szklarni. Na powierzchni około 11 000 metrów kwadratowych firma zbuduje nowoczesną infrastrukturę sieciową i informatyczną w swoim zakładzie w Monheim. Umożliwią one bardziej efektywne i szybsze testowanie nowych technologii związanych ze środkami owadobójczymi. Dzięki temu możliwe będzie lepsze badanie i rozwijanie nowych rozwiązań.

Zobacz też: Ulepszone prognozy wzrostu roślin. AI i przełom w rolnictwie!

Sieć 5G oferuje ogromną przepustowość i błyskawiczny czas reakcji, co pozwala na szybkie przesyłanie dużych ilości danych i utrzymywanie płynnego przepływu informacji. Technologię 5G dostarcza operator telekomunikacyjny Vodafone.

Roboty i AI do monitorowania roślin

Bayer planuje wykorzystać w pełni autonomiczne roboty oraz cyfrowe obrazy i filmy analizowane przez sztuczną inteligencję (AI). Te innowacje pomogą poznać stan zdrowia roślin. Zautomatyzowane procesy i analiza danych w czasie rzeczywistym mają prowadzić do opracowania nowatorskich rozwiązań zarówno w laboratoriach i szklarniach, jak i w produkcji i na polach.

Symulacja warunków klimatycznych w badaniach nad uprawami

Od 2018 roku Bayer prowadził badania w szklarni wyposażonej w technologię 5G. Zbierane tam dane były już szeroko wykorzystywane do różnych badań i prognoz. Według firmy szklarnia składa się ze 133 komór, w których można symulować różne warunki klimatyczne – temperatura, wilgotność, długość dnia i krzywe temperatur. Dzięki temu eksperymenty odbywają się w warunkach jak najbardziej zbliżonych do naturalnych.

Źródło: AgraEurope

Jak czytamy na portalu topagrar.com, firma John Deere będąca amerykańskim producentem technologii rolniczych planuje połączenie ciągników i kombajnów z Internetem satelitarnym. Powodem tego działania ma być jego słaby zasięg na obszarach wiejskich, na który skarżą się Amerykanie. Zdaniem niemieckich dziennikarzy, podobny problem występuje również w ich państwie, na co narzekają lokalni rolnicy.

John Deere łączy siły z SpaceX. Co oznacza współpraca ze Starlink?

O tym, że firma John Deere zdecydowała się na współpracę ze SpaceX Elona Muska, wiemy od początku roku 2024, o czym informowaliśmy w artykule pt. „John Deere dogadał się z firmą Elona Muska!”.

Spółka SpaceX jest operatorem satelitów Starlink. Jak wskazuje stan podawany na 24 lipca 2024 r., na orbitę wystrzelono ich ok. 6 700. Satelity mają pełnić funkcję satelitów telekomunikacyjnych, które umożliwiają dostarczenie Internetu do bardzo odległych obszarów.

Okazuje się, że klienci prywatni i biznesowi mogą z nich korzystać, będąc w stałych lokalizacjach za pośrednictwem anten. Starlink oferuje rozwiązania mobilne dedykowane obiektom ruchomym, takim jak:

• samochody,
• statki,
• traktory,
• kombajny.

Gdzie John Deere wprowadzi satelitarny Internet Starlink? Sprawdź!

John Deere zamierza podłączyć nowe i istniejące technologie rolnicze do sieci Starlink jeszcze w drugiej połowie 2024 r. Pierwszymi państwami, w których ma to znaleźć swoje zastosowanie, będą Brazylia i USA. W celu połączenia z Internetem satelitarnym konieczny jest montaż terminala Starlink i modemu łączącego je z centrum sterowania John Deere.

Aktualnie firma John Deere nie udostępniła jeszcze danych na temat kosztów tego przedsięwzięcia i nie poinformowała, czy w przyszłości usługa będzie również dostępna w Niemczech lub Polsce. Warto jednak zaznaczyć, że sieć Starlink jest dostępna w Niemczech niemal wszędzie.

Kombajn John Deere T6 800 o mocy 466 KM i opryskiwacz samojezdny M340 w Nagradowicach

Źródło: topagrar.com

Newsy i porady dla ekspertów

Newsletter top agrar Polska

Zapisz się

Wsparcie w nawożeniu

Międzynarodowy koncern CNH, właściciel takich marek ciągników, jak Case IH, New Holland i Steyr wprowadził na rynek  markę urządzeń AgXtend. Rozwiązania te zwiekszają produktywność i efektywność pracy na polu. Jednym z rozwiązań jest  CropXplorer (dostępny także pod marką Isaria), wykorzystujący dwa czujniki optyczne do badania indeksu biomasy (pokrycie pola przez rośliny) oraz azotu (zawartość chlorofilu identyfikuje potrzeby nawozowe).

Zobacz także: Precyzyjne dawkowanie środków ochrony roślin

Montowane najczęściej z przodu ciągnika urządzenie (zdjęcie na górze) emituje wiązkę światła LED i mierzy promieniowanie odbijane przez rośliny. Rośliny pochłaniają światło czerwone, zielone i niebieskie, natomiast podczerwone jest odbijane. Dane...

Badacze z Uniwersytetu w Bonn stworzyli oprogramowanie, które symuluje przyszły wzrost roślin uprawnych na podstawie zdjęć. Algorytm, który został „nakarmiony” tysiącami zdjęć z eksperymentów polowych, potrafi precyzyjnie prognozować parametry takie jak powierzchnia liści czy plon.

Zobacz też: Dron do oprysku i nawożenia: jak działa? [DJI Agras T50 od TPI]

Oprogramowanie umożliwia rolnikom lepsze oszacowanie konsekwencji różnych interwencji, takich jak użycie nawozów czy środków ochrony roślin. Dzięki temu możliwe będzie optymalizowanie działań w uprawie bez negatywnego wpływu na plony. 

Newsy i porady dla ekspertów

Newsletter top agrar Polska

Zapisz się

Prawidłowe prowadzenie belki nad łanem

Oprócz wyboru optymalnej pogody na jakość i precyzję podczas zabiegów chemizacji wpływa wiele czynników, a jednym z nich jest prawidłowe prowadzenie belki polowej nad łanem. W tym zakresie ważne jest utrzymanie belki w równej odległości nad plantacją, a pamiętajmy, że w największych opryskiwaczach szerokość robocza często przekracza 40 m! Dlatego producenci wyposażają maszyny w system specjalnych czujników, pozwalających na śledzenie odległości dysz od opryskiwanych roślin. Oczywiście, takie systemy były znane już wcześniej, jednak przy wzrastającej szerokości roboczej maszyn potrzebne są bardziej efektywne rozwiązania.

...

Zabiegi ochrony roślin bez konieczności wjeżdżania na plantację to już nie wizja marzycieli, a fakt dokonujący się na naszych oczach w sektorze rolniczym. Kiedyś w czasach PGR chemizację wykonywano za pomocą samolotów. Jednak taki sprzęt mógł wykonywać zabiegi tylko na dużych plantacjach.

Obecnie w rolnictwie coraz częściej wykorzystuje się drony. Jeszcze jakiś czas temu niewielkich rozmiarów modele używane były do oceny stanu plantacji, czy szacowania szkód łowieckich. Teraz bezzałogowe statki powietrzne znajdują coraz większe zastosowanie.

Przykładem tego może być dron DJI Agras T50, oferowany przez firmę TPI. W siedzibie firmy Agromarket Jaryszki mogliśmy zapoznać się z możliwościami najnowszego drona rolniczego.

Biuro w chmurze: Nowoczesne zarządzanie w spółdzielni rolniczej

Jak działa dron?

Nowy model charakteryzuje się 4 ramionami z podwójnymi współosiowymi wirnikami. Maszyna dzięki temu ma mniejsze rozmiary, a jednocześnie zwiększyła się jej nośność. Dron z powodzeniem można wykorzystywać do wykonywania zabiegów ochrony roślin. W tym celu jest on wyposażony w opryskiwacz o pojemności 40 l. Przy dawce wynoszącej zaledwie 15 l/ ha, w sprzyjających warunkach możemy opryskać nawet 21 ha na godzinę. Jeśli dodamy do tego fakt, że nie niszczymy upraw, co ma szczególne znacznie w wysokich uprawach, np. kukurydzy, to od razu widać korzyści, jakie daje zastosowanie nowoczesnej technologii. Dodatkowo oprysk wspomagany jest strumieniem powietrza, który wytwarzany jest przez śmigła drona, co sprawia, że ciecz użytkowa jest wtłaczana wewnątrz łanu, zapewniając niemal 100-procentowe pokrycie roślin. Taki oprysk można porównać do pracy opryskiwacza z rękawem powietrznym.

Krople wytwarzane są przez dysze rotacyjne, czyli atomizery, dzięki czemu można płynnie zmieniać ich wielkość.

W czasie pracy dron unosi się ok. 3 m nad łanem, a maksymalna szerokość robocza wynosi do 11 m. DJI Agras T50 korzysta z najdokładniejszego sygnału GPS, co pozwala na pracę z 2-centymetrową precyzją nawet na plantacjach o niewielkich rozmiarach.

Urządzenie można także wykorzystać do nawożenia. W tym celu opryskiwacz zastępuje się rozsiewaczem o pojemności 75 l, co pozwala na załadowanie 50 kg nawozu.

Model T50 zastępuje wcześniej oferowany na rynku dron T30.

Kosiarka Husqvarna Nera i gra Doom

FOTO: firmowe

Husqvarna Nera - Husqvarna Automower Connect

Firma Husqvarna wprowadziła aktualizację do kosiarek autonomicznych z serii Nera, dzięki której i na takim sprzęcie można zagrać w ponad trzydziestoletnią grę Doom. Wystarczy pobrać aktualizację przez aplikację Husqvarna Automower Connect.

Zobacz także: Darmowy kalkulator dawki nasion online - Väderstad

Wcześniej jednak należy się zarejestrować poprzez odpowiedni formularz dostępny na stronie producenta. Cała akcja trwa od 9 kwietnia do 9 września. Po tym czasie Doom ma zostać automatycznie usunięty z kosiarki.

Autonomiczny robot do usuwania chwastów w buraku cukrowym

Niewielki ekran Husqvarna Automower Nera wyświetla grę, a do sterowania wykorzystywany jest przycisk start i pokrętło. Manipulowanie pokrętłem w lewo i w prawo służy do skręcania postacią, a przycisk Start do poruszania się w przód. Do potworów strzela się przez wciśnięcie pokrętła.

Więcej na profitechnika.pl

Jan Józefowicz

FOTO:

Kalkulator dawki wysiewu - jak to działa?

W kalkulatorze dostępnych jest dziewięć powszechnie stosowanych roślin uprawnych, dla których standardowe wartości masy tysiąca ziaren i szybkości kiełkowania są już wstępnie wypełnione. Można również ręcznie wprowadzić wszystkie wartości dla konkretnych nasion, które są zwykle przedstawione na worku z nasionami.

Zobacz także: Autonomiczny robot do usuwania chwastów w buraku cukrowym

Możliwe jest również wprowadzenie wartości przewidywanych strat i wpływu na kiełkowanie z powodu czynników takich jak pogoda, warunki na polu i szkodniki. Na koniec należy wprowadzić wielkość pola w hektarach. Po wprowadzeniu wszystkich danych otrzymujemy obliczoną dawkę nasion. W kalkulatorze można również przełączać się między systemem metrycznym i imperialnym, w zależności od lokalizacji na świecie.

Kalkulator dostępny bez rejestracji i logowania! Zobacz więcej na profitechnika.pl

Jak działa LaserWeeder? Zwalczanie chwastów laserem

FOTO: Carbon Robotics

Zobacz także: Komputer pomoże w orce i uprawie - supernowoczesne pługi i agregaty

Termin zwalczania chwastów

Jak to bywa w przypadku walki z chwastami, niezależnie czy mechanicznej, chemicznej itp. kluczowym dla skutecznośći zabiegu jest termin jego wykonania, dlatego amerykanie zdecydowali, że LaserWeeder będzie dostępny również z gąsienicowym układem jezdnym. Ma to umożliwić pracę narzędzia w cięższych warunkach terenowych szczególnie, że 6-metrowa konstukcja "laserowego chwastownika" waży ponad 4 tony.

FOTO: Carbon Robotics

Kamery, lasery - jak Laser Weeder?

Proces identyfikacji chwastów przez Laser Weeder jest niezwykle skomplikowany. Do rozpoznawania chwastów narzędzie wyskorzystuje 12 kamer z których obraz poddawany jest analizie przez procesory graficzne Nvidii. Moduły pielące działają niezależnie, wykorzystując 30 laserów CO2 o mocy 150 W (lasery wykorzystywane w wycinarkach przemysłowych generują moc ok. 4kW) które działając co 50 milisekund strzelają do chwastów niczym w popularnych kreskówkach Bartosza Walaszka. Trafiąją dzięki temu, że przy każdej z 30 głowic znajduje się dodatkowa kamera której zadaniem jest śledzenie rozpoznanych roślin. Łącznie mamy 42 kamery.

Polski startup rolniczy Nirby z aż 4 głównymi nagrodami!

FOTO: Carbon Robotics

LaserWeeder pilnie się uczy, ale potrzebuje sporo czasu. Przeczytaj więcej na profitechnika.pl

Zmienna dawka nasion i nawozu

Podatne na innowacje są siewniki punktowe, w których każda sekcja ma własny napęd. W połączeniu z komunikacją ISOBUS pozwala to na wiele. Najnowszym trendem, jak również wyzwaniem dla producentów siewników jest system płynnej regulacji dawki nawozu i nasion, uzależniony od miejsca na polu. Kontrolowane przez satelitę sekcje siewnika mogą płynnie w czasie pracy zmieniać dawkę, w czym dużą rolę odgrywa elektryczny napęd sekcji wysiewającej. Dzięki zmiennej dawce rolnik może zarządzać dawką wyjściową nasion i nawozu – wgrywając odpowiednią mapę pola. Umożliwia to uzyskanie maksymalnych plonów, na różnych rodzajach gleby, przy racjonalnych nakładach. Aby wyeliminować nakładanie się system obejmuje również automatyczną kontrolę sekcji. Sterowanie sekcjami automatycznie włącza i wyłącza siewnik lub sadzarkę na uwrociu lub przy polach o nieregularnych kształtach. Minimalizując nakładanie się system jest w stanie zmniejszyć wymaganą dawkę nasion i nawozu o 10 do 15%.

Zobacz także: Komputer pomoże w orce i uprawie - supernowoczesne pługi i agregaty

Dokładne liczenie nasion

W minionych latach na rynku pokazało się sporo rozwiązań, ułatwiających kalibrację pneumatycznych siewników do zbóż. Horsch przedstawił system SeedControl, który został opracowany wspólnie z firmą Muller Elektronik. SeedControl pozwala na systematyczną kontrolę przepływu materiału siewnego w każdym rzędzie. Każde nasiono zostaje zarejestrowane i policzone przez czujniki. Efektem tego jest inny sposób przeliczania – ziarno/ m² zamiast kg/ha. Takie podejście eliminuje żmudne przeliczanie dawek wysiewu, a co najważniejsze – zbędna staje się uciążliwa dla wielu próba wysiewu. W tym przypadku ustawienie i monitorowanie dawki wysiewanych nasion odbywa się wygodnie z kabiny za pomocą terminalu operacyjnego ISOBUS.

Systemy lokalizacji przestrzennej. Kosmiczny sygnał steruje traktorem

Newsy i porady dla ekspertów

Newsletter top agrar Polska

Zapisz się

Firma Bayer uruchomiła testowy program GenAI, który wykorzystuje zaawansowane algorytmy do wspierania rolników i agronomów. System ten, oparty na bogatych danych i doświadczeniu ekspertów Bayer, ma na celu dostarczanie precyzyjnych odpowiedzi na pytania dotyczące upraw i produktów rolnych.

Dzięki GenAI proces zdobywania wiedzy agronomicznej będzie szybszy i prostszy. Rolnicy, którzy wcześniej musieli czekać na odpowiedzi od doradców, będą mogli uzyskać potrzebne informacje niemal natychmiast. System ten już teraz zwiększa efektywność pracy zespołów Bayer w USA i ma potencjał do zrewolucjonizowania dostępu do informacji w rolnictwie na całym świecie.

Zobacz też: Bayer wyprodukuje zamiennik glifosatu! Kiedy pojawi się na rynku?

Amanda McClerren, CIO Bayer, podkreśla znaczenie GenAI dla przyszłości rolnictwa, wskazując na jego rolę w rozwijaniu sztucznej inteligencji w tej branży. Bayer planuje dalej rozwijać swoje technologie AI, aby wspierać rolników i ekspertów w podejmowaniu lepszych decyzji.

Współpraca z technologicznymi gigantami

Rozwój systemu GenAI nie byłby możliwy bez współpracy z firmami technologicznymi. Współpracując z Microsoft i Ernst & Young (EY), Bayer bada integrację systemu GenAI z cyfrowymi rozwiązaniami firmy. System ten ma potencjał do wspierania milionów rolników na świecie, ułatwiając dostęp do wiedzy i informacji niezbędnych dla bezpieczeństwa żywnościowego.

Ranveer Chandra z Microsoft podkreśla, że sztuczna inteligencja i automatyzacja mają kluczowe znaczenie dla efektywniejszej produkcji żywności przy mniejszym zużyciu zasobów. Bayer, wykorzystując swoje doświadczenie w analizie danych, zamierza uczynić wiedzę agronomiczną bardziej dostępną, wspierając tych, którzy karmią świat.

- Sztuczna inteligencja i automatyzacja pomagają gospodarstwom każdej wielkości produkować więcej przy mniejszym zużyciu zasobów naturalnych, i zaczynamy widzieć, w jaki sposób mogą usprawnić proces podejmowania decyzji na niemal każdej działce – powiedział Ranveer Chandra, dyrektor zarządzający ds. badań dla przemysłu i dyrektor techniczny ds. produktów rolno-spożywczych w firmie Microsoft.

W najbliższym czasie Bayer planuje rozszerzyć testy GenAI, umożliwiając agronomom i rolnikom bezpośredni dostęp do danych, co może znacząco przewyższyć obecne rozwiązania Dużego Modelu Językowego, czyli LLM, oparte na otwartym kodzie źródłowym, dostarczając bardziej wartościowe informacje dla całej branży rolniczej.

Przyszłość rolnictwa: cyfrowe narzędzie i chmura obliczeniowa

Bayer we współpracy z Microsoft poszerza swoje usługi cyfrowe, oferując AgPowered Services, które umożliwiają rolnikom dostęp do zaawansowanych danych pogodowych i narzędzi do zarządzania ryzykiem. Bayer Historical Weather, działający na platformie Azure Data Manager, dostarcza szczegółowe dane pogodowe z ostatnich 40 lat, wspierając rolników w planowaniu i optymalizacji upraw.

Współpracując z Lindsay Corporation, Bayer rozwija nowe rozwiązania do monitorowania nawadniania, które ułatwią rolnikom zarządzanie zużyciem wody. Te nowe narzędzia cyfrowe, dostępne przez Azure Data Manager, mają na celu zmniejszenie kosztów technologicznych i przyspieszenie wprowadzania innowacji w gospodarstwach.

Dodatkowo nowe funkcje chmurowe Bayer wspierają zrównoważony rozwój i raportowanie regulacyjne, pomagając firmom dostosować się do przepisów, takich jak rozporządzenie UE w sprawie wylesiania. Bayer Smart Boundary ID wykorzystuje technologię satelitarną do identyfikacji granic pól, co jest kluczowe dla zgodności z przepisami i monitorowania postępów w rolnictwie.

Import zboża z Ukrainy. Co wyniknęło z rozmów Tuska z Denysem Szmyhalem?

Jeremy Williams z Bayer podkreśla, że technologia cyfrowa jest niezbędna dla rolnictwa, a usługi AgPowered ułatwiają dostęp do narzędzi cyfrowych, napędzając innowacje w całej branży. Bayer i Microsoft umożliwiają organizacjom korzystanie z gotowych rozwiązań chmurowych, co skraca czas wprowadzania nowych możliwości na rynek.

- Istnieje zarówno ogromna szansa, jak i pilna potrzeba, aby technologia cyfrowa lepiej służyła rolnikom i przemysłowi, a naszym celem jest osiągnięcie tego poprzez udostępnienie akra połączonego z chmurą – powiedział Jeremy Williams, dyrektor ds. rolnictwa cyfrowego w dziale Crop Science firmy Bayer. 

Eksperci Bayer będą omawiać te innowacje na Światowym Szczycie Innowacji w Rolnictwie w San Francisco, prezentując przyszłość rolnictwa cyfrowego.

Mkh na podst. Bayer

Przedni podnośnik z WOM

Funkcjonalność autonomicznej tzw. jednostki procesowej została znacznie zwiększona dzięki zintegrowaniu przedniego podnośnika z wałkiem WOM. Oznacza to, że dostępne są teraz dwa oddzielne, inteligentne miejsca na osprzęt. Taka kombinacja może być wykorzystywana na użytkach zielonych i w rolnictwie. Przykładowo dla firmy Krone, specjalizującej się w użytkach zielonych, zastosowanie kombinacji przód-tył znacznie poprawia wydajność koszenia. Pierwsze efekty uzyskano podczas pracy kosiarki czołowej Krone EasyCut F 320 w połączeniu z kosiarką Butterfly EasyCut B 950 Collect. Z kolei firma Lemken wykorzystuje dodatkową funkcję szczególnie w uprawie ścierniska i podczas siewu, gdzie wały i przednie zbiorniki można łatwo zamontować i szybko ruszyć do pracy.

W firmie Krone przebieg koszenia, z wykorzystaniem potrójnej kombinacji EasyCut B 950 i EasyCut F 320, jest najlepszym sposobem na wykorzystanie przedniego osprzętu.

FOTO: Krone

Napęd spalinowo-elektryczny

VTE – czyli autonomiczne jednostki procesowe były rozwijane, uwzględniając łatwość konserwacji i wygodę użytkowania sprzętu. Równie istotne jest udoskonalanie napędu spalinowo-elektrycznego. Nowa generacja maszyn dysponuje mocą 170 kW/230 KM i jest wyposażona w układ sterowania 4 kół z oponami o dużych rozmiarach, co maksymalizuje siłę uciągu, a przy tym ogranicza nacisk na podłoże. Układ transportowy zaprezentowany na targach Agritechnica 2023 korzysta z dyszla (VTS = system transportowy pojazdu). Można nawet pracować z narzędziami montowanymi z przodu.

Dalszy ciąg artykułu na profitechnika.pl!

Wbudowany w boczny panel francuskiego rozrzutnika czujnik wykorzystuje spektroskopię w bliskiej podczerwieni (NIR), czyli metodę już sprawdzoną w rolniczych zastosowaniach, np. do analizy składu gnojowicy, sieczki z kukurydzy, czy kiszonki. Próbkowanie obornika w czasie rzeczywistym pozwala określić zawartą w nim ilość suchej masy, azotu amonowego, a także węgla, fosforu czy potasu. Wyniki prezentowane są na wyświetlaczu.

Zobacz także: Woda z dachu do opryskiwacza - Inwestycja w magazynowanie wody opadowej

W ubiegłym roku podobne rozwiązanie opracowano w Katedrze Inżynierii Biosystemów UP w Poznaniu przy współpracy z firmą Alima-Bis, która udostępniła rozrzutnik. Najważniejszym elementem systemu jest spektrometr (NIR), którego sondę zainstalowano na bocznej ścianie skrzyni (na zdjęciu). System umożliwia chwilowe zatrzymanie warstwy obornika i jej zagęszczenie przed czujnikiem, co zwiększa dokładność pomiaru.

Leader PF Full Electric od Faresin napędza silnik elektryczny o mocy 51 kW, umieszczony na tylnej osi, który przez wał przegubowy przekazuje napęd na przednią oś. Wóz ma dwa biegi, a jego prędkość maksymalna to 20 km/h. Napęd przekazywany jest na cztery skrętne koła, możliwa jest praca w trzech trybach jazdy. Wóz ma zawieszenie hydropneumatyczne z regulacją wysokości z kabiny.

Przygotowanie paszy

Za odpowiednie przygotowanie TMR odpowiada drugi silnik elektryczny o mocy 45 kW, z 8 prędkościami mieszania. Paszowóz ma funkcję czyszczenia, która umożliwia ślimakowi całkowite wyładowanie mieszanki z wnętrza komory mieszającej. System rozładunku można skonfigurować za pomocą różnych typów pasów, których ruch lub podnoszenie sterowane jest z wyświetlacza w kabinie. Maszyna ma elektroniczny system ważenia i dozowania.

Wóz wyposażony jest w mocny frez o szerokości 2000 mm, napędzany silnikiem elektrycznym o mocy 45 kW. Specjalny kształt noża zapewnia szybki przepływ w stronę kanału załadunkowego z poszanowaniem struktury i właściwości kiszonki. W kabinie znajduje się nowy 10-calowy wyświetlacz, który umożliwia sterowanie poszczególnymi elementami maszyny i wyświetla w czasie rzeczywistym wszystkie parametry oraz dane ze zintegrowanego systemu analizy NIR. Do obsługi głównych funkcji służy joystick.

Elektryczny ciągnik to odpowiedź na wyzwania rolnictwa

Rolnictwo w obecnych realiach stoi przed wieloma wyzwaniami, takimi jak zmiana klimatu, wzrost cen paliw, niska rentowność czy presja społeczna. Seederal chce pomóc rolnikom w przejściu na bardziej zrównoważony i nowoczesny model produkcji. Jego elektryczny ciągnik ma być nie tylko przyjazny dla środowiska, ale także dla portfela, a nawet zdrowia rolnika.

Seederal powstał w 2021 roku z inicjatywy dwóch inżynierów, Arthura Rioala i Anthoine’a Veneta. W 2023 roku firma zebrała 1,2 miliona euro od inwestorów, wśród których są także rolnicy. Dzięki temu zatrudniła 12 specjalistów, którzy mają doświadczenie zarówno w branży motoryzacyjnej, jak i rolniczej, i zbudowała pierwszy prototyp elektrycznego ciągnika.

- Naszym celem jest opracowanie 100% elektrycznego ciągnika o średniej mocy 160 KM, posiadającego autonomię pozwalającą na cały dzień pracy. Nasz ciągnik będzie miał też zupełnie inny design niż obecny prototyp, który jest trzymany w tajemnicy. Planujemy ujawnić go w 2025 roku – zapowiedział Arthur Rivoal, współzałożyciel i dyrektor generalny Seederal.

Pierwszy prototyp gotowy do testów na polu

Dla realizacji projektu firma rozpoczęła swoje prace od istniejącego ciągnika wyposażonego w silnik spalinowy. Po modyfikacji do użytku elektrycznego ciągnik Seederal okazał się lżejszy od ciągnika z silnikiem spalinowym. Ciągnik elektryczny prawdopodobnie zostanie dostarczony bez skrzyni biegów.

Firma przeprowadziła już pierwsze udane testy swojego prototypu i zamierza kontynuować je w tym roku na polach Bretanii. Muszą sprawdzić je w różnych warunkach i z różnymi narzędziami. 

- Ten prototyp stanowi przełomowy krok w kierunku realizacji misji Seederal: dostarczenia nowej energii dla przyspieszenia transformacji rolnictwa. Rolnicy, z których niektórzy są inwestorami od samego początku, są przekonani, że nasze rozwiązanie przyczyni się do poprawy efektywności ich praktyk, a przede wszystkim do zmniejszenia zależności od paliw kopalnych – podkreślił dyrektor techniczny firmy.

Seederal to nie tylko projekt technologiczny, ale także społeczny i terytorialny. Firma chce bowiem rozwijać się w Bretanii, północno-zachodnim regionie Francji o bogatej historii i kulturze rolniczej. Jak widać, Seederal ma ambitne plany na przyszłość. Firma chce wprowadzić swój elektryczny ciągnik na rynek w najbliższych latach i sprzedawać go nie tylko we Francji, ale także w innych krajach europejskich. 

Mkh na podst. Future Farming, Bretagne Ecomonomique, La France Agricole

Fot. Seederal

Gąsiennicowy robot autonomiczny Yanmar to napędzana elektrycznie maszyna służąca do mechanicznej walki z chwastami. Japoński robot nosi nazwę e-X1 i jest wynikiem prac Yanmar Ag, spółki zależnej Yanmar Holdings.

Co o nim wiemy?

Niestety jak to w przypadku aż takich nowości producent jest oszczędny w słowa. Na ten moment udało się ustalić, że e-X1 wyposażono w przedni oraz tylni podnośnik, który jest w stanie współpracować z różnymi narzędziami. Możemy jedynie się domyślać że chodzi o pielniki, kultywatory, kosiarki itp.

Zobacz także: Bobcat - projekt autonomicznej ładowarki elektrycznej Łotr X (RogueX)

Gumowe gąsienice, które wyglądają, jakby zostały pożyczone z minikoparki Yanmar mają ponoć zwiększać stabilność na zboczach i nierównym terenie. Maszyna nie posiada fotela kierowcy i jest sterowana zdalnie, a Yanmar twierdzi, że rozważa opracowanie autonomicznego trybu jazdy.

Reszta specyfikacji jest na razie tajemnicą. Jedyne, co japońska firma jest gotowa teraz dodać, to to, że e-X1 zostanie w tym roku poddany dalszym testom.

Patrząc na to, że realny, mniej bądź bardziej prototypowy model już istnieje oficjalna premiera jak i produkcja to tylko kwestia czasu. Bacznie przyglądamy się kolejnym krokom producenta.

Źródło i zdjęcie: profitechnika.pl

Zobacz także: Start-up z Isny zbudował elektryczny traktor ONOX o mocy 68 KM. Czy przyjmie się w rolnictwie?

Bez układu hydraulicznego

Wracając jednak do tematu ładowarki autonomicznej RogueX2, elektryczny układ napędowy zastąpił w niej także hydraulikę, przejmując obsługę kinematyki wysięgnika i osprzętu. Dzięki temu RogueX2 ma pracować ciszej w porównaniu z konwencjonalnymi maszynami sterowanymi hydraulicznie.

Ładowarka kołowa RogueX2 Bobcat

FOTO: Bobcat

Bez kabiny, bez operatora

Maszyny koncepcyjne RogueX2 i RogueX zostały specjalnie zaprojektowane i zbudowane bez kabiny, ponieważ według informacji producenta, nie potrzebują operatora. To odpowiedź sektora budowlanego na wzrost kosztów zatrudnienia oraz niedobór rąk do pracy. Ładowarki RoqueX stanowią również przedsmak tego, jak w przyszłości mogą wyglądać maszyny budowlane.

Ładowarka kołowa RogueX2 została opracowana na podstawie zaprezentowanej prawie rok temu na targach Conexpo w Las Vegas, koncepcji RogueX. Najnowszy projekt RogueX2 to w pełni elektryczna i autonomiczna maszyna koncepcyjna, która dzięki elektrycznemu układowi napędowemu i akumulatorowi litowo-jonowemu na pokładzie, zapewnia zerową emisję spalin – a przynajmniej w okresie eksploatacji. Ekologia przy budowie maszyn elektrycznych to już zupełnie inna historia.

Ewolucja autonomicznej ładowarki 

Pierwowzór, czyli ładowarka RogueX została wyposażona w gąsienicowy układ jezdny i wykorzystywała zaawansowaną kinematykę wysięgnika roboczego. Natomiast zaprezentowany na targach Intermat we Francji koncepcyjny model RogueX2 jest wyposażony w koła zamiast gąsienic, aby zoptymalizować czas pracy akumulatora elektrycznego. Ma również silniki osiowe, które zapewniają maszynie niesamowitą, zdaniem producenta, siłę uciągu. Bobcat informuje jednocześnie, że maszyna zapewnia większą moc w wymagających zastosowaniach, tj. wyrównywanie, kopanie lub praca z ciężkim osprzętem.

Jakie rozwiązania zastosowano?

W koncepcyjnych ładowarkach RogueX i RogueX2 wprowadzono rozwiązania, na które zgłoszono wiele nowych patentów.

- Te patenty reprezentują coś więcej niż tylko nowe funkcje maszyny – pokazują, jak łamiemy zasady, aby zdefiniować nowe doznania z pracy - wyjaśnia Joel Honeyman, Globalny Wiceprezes Doosan Bobcat ds. innowacji.

Autonomiczne ładowarki elektryczne Bobcat RogueX i RogueX2 przechodzą obecnie fazę badań i rozwoju i nie są jeszcze dostępne na rynku.   

opr. aj

Źródło: profitechnika.pl

Historia Fiata 126 rozpoczyna się w 1972 roku i jest on bezpośrednim następcą Fiata 500. W Polsce „Malucha” zaczęto produkować w 1973 roku, pierwszy samochód został zmontowany dokładnie 6 czerwca. Ostatni egzemplarz wyprodukowano 22 września 2000 roku.

Na całym świecie wyprodukowano 4,4 mln egzemplarzy z czego 3,3 mln w Polsce.

Czy na pewno Fiat 126 będzie elektryczny?

Niestety, nie jest to istniejący prototyp, a jedynie wirtualny model stworzony przez grupę włoskich projektantów. Właściwie nie wiadomo tak do końca co byłoby jego paliwem, jedyną poszlaką świadczącą o tym, że „Maluch” mógłby być napędzany elektrycznie jest  „O” w nazwie tego modelu, które łudząco przypomina symbol włącznika. Patrząc na obecne trendy w motoryzacji oraz nowoczesny design można by pomyśleć, że jeśli by istniał faktycznie byłby elektryczny.

Dobrze znane linie w odświeżonej wersji

Śmiało można powiedzieć, że projektanci wykonali kawał dobrej roboty. Fiat 126 Vision bardzo mocno nawiązuje do pierwowzoru… i dobrze, maluszek nie wygląda jak statek kosmiczny, a jak auto, którym znów mógłby jeździć cały kraj.

Samochód wydaje się być trochę większy. Dobrze znane załamanie na końcu dachu prezentuje się nawet lepiej, a w połączeniu z nowoczesnymi światłami godnie reprezentowałby grupę aut miejskich.

- Zrodzony jako czyste ćwiczenie stylistyczne, 126 Vision zyskał nieoczekiwana popularność, stając się viralem w sieci i lądując na najważniejszych stronach poświęconych projektowaniu i motoryzacji- wspominają twórcy.

Opr. bd

Jednostki napędowe serii 9 marki Kubota o pojemności 5,02 l są skierowane bezpośrednio do producentów samobieżnych opryskiwaczy oraz wozów paszowych. Według producenta sprawdzą się również w agregatach prądotwórczych itp. wolnostojących urządzeniach.

Zobacz także: John Deere dogadał się z firmą Elona Muska!

Charakterystyka silnika Kubota

Maksymalna moc 210 KM osiągana jest przy 2200 obr./min. Choć generownaa moc może się wydawać zbyt duża, jak na czterocylindrową jednostkę, Kubota twierdzi, że mieści się w granicach możliwości silnika.

Producent informuje również, że przez modułowy format bloku, łatwo można dodać kolejne dwa cylindry, jeśli potrzebna będzie większa moc.

Wodorowy silnik Kubota

Firma zaprezentowała również 3,8-litrowy silnik wodorowy. Jednostka  testowana jest obecnie z japońskim producentem agregatów prądotwórczych Denyo. Bazuje na istniejących silnikach Kubota o zapłonie iskrowym, stosowanych w wózkach widłowych, zwykle zasilanych LPG, metanem lub benzyną.

Kubota w Europie od 50 lat. Gdzie firma produkuje maszyny rolnicze?

Aby poradzić sobie z kapryśnym wodorem, dodano turbosprężarkę i dokonano rozległych modyfikacji kolektorów oraz wtryskiwaczy. Największym jednak wyzwaniem jest obecnie przechowywanie paliwa w pojeździe.

Źródło: profitechnika.pl

Fot:profi.co.uk

Wykorzystanie sieci Starlink, zbudowanej przez należącą do Elona Muska firmę SpaceX, umożliwi rolnikom stojącym przed wyzwaniami związanymi z łącznością na obszarach wiejskich pełne wykorzystanie technologii rolnictwa precyzyjnego. Do tej pory firma ma na orbicie prawie 5300 satelitów, a Musk powiedział, że ostatecznie chce zawiesić nad naszymi głowami aż 42 tysiące sztuk.

Zobacz także: Elektryczne ciągniki pozwolą zaoszczędzić miliard litrów oleju napędowego rocznie

– Wartość łączności z rolnikami jest wyższa niż jakiekolwiek pojedyncze zadanie lub działanie. Łączność przez Internet otwiera ogromne możliwości, które wcześniej były ograniczone lub niedostępne – powiedział Aaron Wetzel, wiceprezes ds. produkcji i systemów produkcji rolnictwa precyzyjnego w firmie John Deere.

John Deere współpraca z Elonem Muskiem

FOTO: John Deere

Oferowane przez John Deere i SpaceX rozwiązanie pozwoli przyłączyć do sieci zarówno nowe, jak i starsze maszyny. Aby aktywować to rozwiązanie, dealerzy John Deere zainstalują wzmocniony terminal Starlink na kompatybilnych maszynach wraz z modemem 4G LTE JDLink w celu połączenia maszyny z Centrum Operacyjnym John Deere. Umożliwi to w pełni korzystanie z takich technologii, jak autonomia, zdalne monitorowanie sprzętu, udostępnianie danych w czasie rzeczywistym, zdalna diagnostyka, rozwiązywanie problemów, gromadzenie precyzyjnych danych na temat ich upraw i gleby. Wszystko to pomoże rolnikom wydajniej pracować przy jednoczesnej minimalizacji przestojów.

Zdjęcia satelitarne upraw oszczędzą nawóz: aplikacje rolnicze

– John Deere jest liderem branży sprzętu rolniczego od ponad dwudziestu lat dzięki technologii precyzyjnego prowadzenia opartej na satelitach. Teraz udostępniamy w gospodarstwach usługi łączności satelitarnej na dużą skalę, aby rolnicy mający problemy z zasięgiem sieci komórkowej mogli zmaksymalizować wartość łączności w swoich działaniach – powiedział Jahmy Hindman, starszy wiceprezes i dyrektor ds. technologii w firmie John Deere.

Rozwiązanie będzie początkowo dostępne w limitowanej wersji w Stanach Zjednoczonych i Brazylii począwszy od drugiej połowy 2024 r.

Potrzebny terminal Starlink

Rozwiązanie Satcom firmy John Deere będzie wykorzystywać konstelację satelitów Starlink od SpaceX, aby zapewnić dostęp do internetu. Żeby aktywować to rozwiązanie i połączyć maszynę z John Deere Operations Center, dealerzy John Deere zainstalują wzmocniony terminal Starlink w kompatybilnych maszynach wraz z modemem JDLink 4G LTE.

– Dostęp w gospodarstwie do zasięgu GPS i GSM wcale nie jest oczywisty. A przecież to dzięki tym technologiom rolnicy mogą m.in. starannie operować maszynami, żeby maksymalnie ograniczać omijaki i zakładki. Na nowoczesne, wydajne rolnictwo precyzyjne składa się szereg zaawansowanych technologii, które naszym zdaniem powinny być w zasięgu ręki każdego profesjonalisty – zauważa Bartosz Białas z John Deere Polska.

Rozwiązanie Satcom będzie początkowo dostępne w ograniczonym zakresie w Stanach Zjednoczonych i w Brazylii, począwszy od drugiej połowy 2024 roku.

Jan Beba

Fot: JohnDeere/ ElonMusk archiuwm PWr aut. Bret Hartman

Niskonapięciowy akumulator w ciągniku ONOX

Aby akumulator był jak najbardziej przyjazny dla użytkownika, firma stawia na system niskonapięciowy (48 V). Dzięki temu rolnik i specjalistyczny warsztat mogą pracować ciągnikiem bez specjalnego przeszkolenia.

Twórcy przywiązali również dużą wagę do wszechstronności. Dzięki konstrukcji bez maski kierowca ma nieograniczony widok na osprzęt, co znacznie ułatwia pracę.

Ciągnik ONOX pojedzie 40 km/h

Dzięki prędkości maksymalnej 40 km/h i mocnym elektrycznym silnikom napędowym ciągnik o dobrej widoczności został zaprojektowany tak, aby zapewnić moc potrzebną rolnikom w pracy.

- Ciągnik ONOX reprezentuje naszą wizję zrównoważonego rolnictwa i nasze zaangażowanie w innowacyjne rozwiązania – mówi założyciel firmy Sebastian Schlegel. - Chcemy, aby rolnicy byli aktywnie zaangażowani w rozwój naszego produktu, aby mieć pewność, że spełnia on ich potrzeby - dodaje.

Alfons Dieter

oprac. bcz

Źródło: topagrar.com

Wczoraj w mediach społecznościowych Kubota Corporation pojawiło się zdjęcie nowego pojazdu autonomicznego tej marki. Koncepcyjna maszyna jest prezentowana na trwających od 9 do 12 stycznia 2024 targów nowoczesnych technologii CES odbywających się w Las Vegas w USA. Do jakich prac przeznaczone jest nowa maszyna marki Kubota?

Kubota New Agri Concept

Kubota nie podaje na razie zbyt wielu informacji. Wiemy, że pojazd wyposażony będzie w napęd elektryczny, ale nie będzie miała kabiny. Rolę operatora ma przejąć sztuczna inteligencja, więc pojazd będzie poruszał się po polu autonomicznie. Z informacji, jakie można wyczytać miedzy wierszami, nowy projekt Kuboty przeznaczony jest dla gospodarstw małoobszarowych, do wykonywania prac na małych parcelach.

Zobacz także: Innowacje w rolnictwie do walki ze zmianami klimatu

- Wraz z ewolucją technologii rozwijamy również nasze produkty. New Agri Concept, to w pełni elektryczny, wielofunkcyjny pojazd, który w tym tygodniu przedstawiamy na targach CES 2024 w Las Vegas. Zamiast kierowcy pojazdem steruje sztuczna inteligencja. Gdy połączymy technologię prowadzenia autonomicznego ze sztuczną inteligencją, otrzymamy większe możliwości praktycznych rozwiązań do zarządzania małym gospodarstwem bez kiwnięcia palce – czytamy w mediach społecznościowych Kubota Corporation.

Technologia Kubota - nowoczesne rozwiązania

Zdaniem włodarzy koncernu Kubota, rolą technologii jest pokazywanie nowych możliwości, przez tworzenie nowoczesnych rozwiązań.

- New Agri Concept jest jednym z kroków w naszej ewolucji, aby stać się dostawcą nowoczesnych rozwiązań. Każdy rolnik potrzebuje innej wielkości maszyn. Chociaż wkraczamy na nowe terytoria, będziemy nadal dostarczać szereg produktów dostosowanych do unikalnych potrzeb naszych klientów – komentuje Kubota Corporation.

opr. aj, profitechnika

Fot: Kubota Corporation

Farmfacts od 2015 roku było w rękach BayWa. -Nabycie FarmFacts w 2015 r. uczyniło nas liderem rynku inteligentnego rolnictwa w Niemczech - mówi Marcus Pöllinger dyrektor generalny BayWa AG.

Co to Next Farming?

Next Farming jest systemem stworzonym przez firmę FarmFacts. Głównym zadaniem programu jest skrupulatne zarządzanie gospodarstwem. Rozwiązania służy między innymi do kontroli floty maszyn, zarządzania dokumentami, zbierania danych pogodowych itp. Poza tym rolnik jest w stanie zarządzać swoimi polami dokumentując uprawy i zabiegi agrotechniczne.

Według szacunków FarmFacts aż 30% gruntów rolnych w Niemczech  zarządzane przez rolników za pośrednictwem systemu Next Farming.

FOTO: BayWa

Co na tym zyska AGCO?

Celem amerykańskiego koncernu jest wprowadzenie technologii chmurowych w produkcie Next farming. Ma to poprawić wydajność i bezpieczeństwo. Za sprawą tych rozwiązań użytkownik ma być bardziej produktywny.

Thomas Dibbern, dyrektor zarządzający FarmFacts wyraził swoje zdanie na temat dokonanej transakcji:

- Jesteśmy dumni, że opracowaliśmy system zarządzania gospodarstwem w postaci Next Farming, który stanie się teraz kluczową częścią strategii cyfryzacji AGCO. Chciałbym podziękować wszystkim pracownikom, którzy nieustannie ulepszali nasze rozwiązania[…] Wspólnie ustanowiliśmy fundament pod cyfryzację rolnictwa.

Opr: BD

Klemens Kalverkamp jest znanym od dziesięcioleci konstruktorem maszyn rolniczych. Wraz z synem Felixem tworzą firmę Kalverkamp Innovation, która stoi za projektem i rozwojem Nexat, czyli systemu uprawy gleby, który opiera się na zupełnie nowym nośniku narzędzi. W 2014 roku pojawiły się pierwsze koncepcje, a po dwóch latach prototypy. Już w 2019 roku pierwsze 400 ha zostało kompletnie obrobionych przez nośnik Nexat, począwszy od uprawy, przez siew, pielęgnację, na zbiorze kończąc. Obecnie nośnik Nexat pracuje już w gospodarstwach na trzech kontynentach.

W rozwój i realizację projektu budowy nośnika narzędzi Nexat zaangażowani są różni akcjonariusze, ale rodzina Kalverkamp ma pakiet większościowy.

Tylko 5% pola jest ugniatane

W klasycznych metodach uprawy to szerokość robocza określa ścieżki przejazdu każdej maszyny przez wybrany obszar. Dlatego gleba jest na całym obszarze wzruszona, a później ...

Piotr Frąszczak, Agro-Rami: Przede wszystkim wygoda. Część klientów kupuje nawigację tylko po to, by jeździć prosto. Ja się z tym nie zgadzam, bo tyle powinien potrafić każdy dobry traktorzysta. Wielu inwestuje dla oszczędności, bo może usprawnić pracę, dokumentować zabiegi, plony (mapa plonu), a dodając do tego próby glebowe – wprowadzamy rolnictwo precyzyjnego wysiewu nawozu. Przykładowo na 50 ha można oszczędzić nawet 500 kg nawozu. Dla wielu korzyścią jest możliwość pracy na stałych ścieżkach przejazdowych. Nawigacja ułatwia też organizację pracy w dużych gospodarstwach, bo na polu mogą pracować niezależnie dwie precyzyjne maszyny, np. sadzarki, bez obaw o późniejsze spasowanie redlin. Ważna jest też cena.

JB: Jak kształtują się ceny nawigacji?

PF: Kilkanaście lat temu nawigacje kosztowały sporo, nawet 80 tys. zł, czyli połowę wartości ciągnika średniej klasy. A samo urządzenie do odbioru sygnału RTK (dokładność 2,5 cm) kosztowało 50 tys. zł. Wtedy z powodu nis...

Choć nie ma lepszego sposobu na weryfikację stanu uprawy niż oko doświadczonego rolnika, to w przypadku większych gospodarstw często nie da się objechać wszystkich pól, szczególnie gdy są rozległe i znajdują się na bardzo zróżnicowanym terenie. Dziś w zasięgu ręki mamy łatwo dostępne zdjęcia naszych upraw, wykonane przez satelity. Pozwalają na szybką identyfikację zmian na polach.

Widoczne okiem satelity zmiany kondycji upraw mogą być powodowane m.in. przez chwasty, choroby grzybowe bądź szkodniki, szkody łowieckie, nieodpowiednie nawożenie, występującą w trakcie wegetacji suszę. Zdjęcia pozwalają też oceniać zawartość fosforu, potasu czy pH.

Odwiedziłem więc trzech rolników, którzy korzystają z satelitarnych zdjęć swoich pól, a zdobyta w ten sposób wiedza wpływa na pracę w ich gospodarstwie.

Aplikacja do precyzyjnego nawożenia: SatAgro

Mapy ułatwiają podejmowanie decyzji, np. co do nawożenia czy terminu koszenia upraw – mówi Łukasz Wlekły, który wraz z bratem prowadzi 220-hektarowe gospodarstwo w północnej części woj. wielkopolskiego. Trzy lata temu rolnik postawił na aplikację SatAg...

Napęd elektryczny tylko niskiej mocy

W przemyśle samochodowym powszechnie wykorzystuje się napędy elektryczne zasilane z baterii. Technologia ta nie jest stosowana w ciągnikach o dużej mocy. Zgodnie z dzisiejszym stanem techniki akumulator do ciągnika dużej mocy miałby masę 15 ton, gdyby miał zgromadzić taką samą ilość energii, jak zbiornik ON o pojemności 800 l. Również czas ładowania takiej baterii były zbyt długi – znacznie dłuższy niż tankowanie ON. Dwukrotne ładowanie baterii w ciągu doby nie byłoby możliwe.

Z tego powodu ciągniki rolnicze zasilane energią elektryczną z akumulatorów dostępne będą jedynie w niskich przedziałach mocy. Przykładem jest tutaj produkowany na razie w niewielkich ilościach Rigitrac SKE 40 o mo...

Aż 17 składników odnawialnych w 12 komponentach opony i niższe opory toczenia w porównaniu z oponą z tradycyjnych materiałów – to oznacza, że nowa opona Goodyear może w przyszłości oferować większą oszczędność paliwa i jednocześnie obniżać ślad węglowy.

Przede wszystkim materiały przyjazne dla środowiska

Prezentacja nowej opony ma miejsce zaledwie rok po tym, jak Goodyear pokazał oponę w 70% zbudowaną z materiałów zrównoważonych, a która jeszcze w tym roku może trafić na rynek w limitowanej serii. Pokazuje to, w jak szybkim tempie Goodyear zmierza do postawionego sobie celu stworzenia do 2030 roku opony w pełni zbudowanej z materiałów przyjaznych środowisku.

Co wchodzi w skład nowej opony

• Cztery rodzaje sadzy, które są wytwarzane z metanu, dwutlenku węgla, oleju roślinnego i oleju z pirolizy opon wycofanych z eksploatacji. Nowe technologie produkcji sadzy pozwalają obniżyć emisję dwutlenku węgla, zwiększyć obiegowość materiałów i wykorzystanie węgla pochodzącego z biopaliw, przy jednoczesnym zapewnieniu dobrych właściwości użytkowych. Sadza jest dodawana do opon w celu wzmocnienia mieszanki oraz zwiększenia trwałości bieżnika - tradycyjnie wytwarzana pochodzi ze spalania różnych rodzajów produktów ropopochodnych.
• Olej sojowy jest surowcem pochodzenia biologicznego, który pomaga zmniejszyć zużycie produktów ropopochodnych. Białko sojowe jest niemal w całości wykorzystywane do produkcji żywności/pasz dla zwierząt, ale pozostaje znaczna nadwyżka oleju, która jest dostępna do wykorzystania w przemyśle. Zastosowanie oleju sojowego pomaga utrzymać elastyczność mieszanki gumowej opony w zmiennych temperaturach. 
• Unikalna odmiana krzemionki wytwarzana z popiołu z łusek ryżu, produktu ubocznego z przetwarzania ryżu, który często jest wyrzucany na wysypiska śmieci. Krzemionka to składnik stosowany w oponach w celu poprawy przyczepności i zmniejszenia zużycia paliwa.
• Poliester jest uzyskiwany z recyklingu plastikowych butelek i innych plastikowych odpadów poprzez przekształcenie poliestru w jego podstawowe substancje chemiczne i zamianę w poliester techniczny, możliwy do zastosowania w kordach opon.
• Bio-odnawialne żywice z drzewa sosnowego, które zastępują żywice ropopochodne, stosowane dla zwiększenia właściwości trakcyjnych opony.
• Drut koralikowy i kordy stalowe ze stali o wysokiej zawartości surowców wtórnych, produkowanej w procesie elektrycznego pieca łukowego (EAF). Wykorzystanie procesu EAF pozwala na produkcję stali przy mniejszym zużyciu energii i większej zawartości surowców wtórnych. Proces EAF może potencjalnie obniżyć emisję gazów cieplarnianych w porównaniu ze stalą produkowaną w wielkim piecu. Drut koralikowy i kordy stalowe stanowią wzmocnienie konstrukcji opony radialnej.
• Polimery z surowców bio- i bio-cyrkulacyjnych z certyfikatem ISCC.

„Robimy postępy w osiągnięciu celu, jakim jest wprowadzenie do 2030 roku pierwszej w branży opony w 100% wykonanej z materiałów zrównoważonych” - powiedział Chris Helsel, wiceprezes ds. operacji globalnych i dyrektor ds. technologii. „Miniony rok miał decydujące znaczenie - zbadaliśmy nowe technologie, zidentyfikowaliśmy możliwości dalszej współpracy i wykorzystaliśmy wytrwałość naszego zespołu nie tylko po to, aby zademonstrować zdolność produkcji opony złożonej w 90% z materiałów odnawialnych, ale także wyprodukować w tym roku seryjną oponę z 70-procentowym udziałem materiałów odnawialnych”.

Olej sojowy w ośmiu liniach produktów

Wprowadzenie na rynek opony wykonanej w 90% z materiałów zrównoważonych będzie wymagało dalszej współpracy z dostawcami firmy, aby dokładnie oszacować ilość odnawialnych materiałów niezbędną do produkcji takich opon w dużych ilościach.

Goodyear stosuje już materiały zrównoważone w produkcji wybranych linii opon. Olej sojowy można znaleźć obecnie w ośmiu liniach produktów, a także niektórych oponach wyścigowych. Ponadto od 2018 r. Goodyear ponad dwukrotnie zwiększył wykorzystanie krzemionki z łusek ryżowych (RHA). Wprowadzając na rynek oponę o zawartości nawet 70% materiałów pochodzących ze zrównoważonych źródeł, marka demonstruje swoje realne zaangażowanie w budowanie lepszej przyszłości przez rozwiązania rynkowe.

opr. jj, źródło i fot.: Goodyear