Dlaczego kobiety na wsi są niezauważane?

Dlaczego kobiety na wsi są niezauważane?

Podział ról w każdym środowisku budzi emocje. Społeczeństwo wiejskie jest grupą ciężko pracujących ludzi, w tym także kobiet, których praca często jest niezauważana i nieopłacana.

Rolnictwo jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych działalności na świecie, mającą kluczową rolę w produkcji żywności, ochronie środowiska, zachowania krajobrazu i zatrudnieniu społeczności wiejskiej.

Jednocześnie jest bardzo różnorodne, a główne różnice polegają na skali produkcji, kombinacji uprawy ziemi i hodowli zwierząt, intensywności i zmechanizowaniu.

W kontekście znaczenia płci, na wsi pojawiają się ogromne różnice między mężczyznami i kobietami.

Ile ziemi dla kobiet?

Dla przykładu, właścicielki ziemi posiadają o wiele mniejszy areał niż właściciele. Co więcej, zdecydowana większość gospodarstw niewyspecjalizowanych w uprawie czy hodowli zwierząt należy do kobiet.

71% ferm utrzymujących zwierzęta prowadzą mężczyźni, a tylko 27% kobiety. Rolnictwo ekologiczne stanowi zaledwie 2% całej działalności na wsi, ale też zdominowane jest przez męską część społeczeństwa – kobiety prowadzą tylko 24% farm ekologicznych i 13% przedsiębiorstw dedykowanych ekologicznej żywności.

Zdefiniować zatrudnienie

Rozwój obszarów wiejskich związany jest z witalnością wsi i dobrobytem jej mieszkańców. Tereny wiejskie zapewniają żywność i surowe materiały, miejsca pracy a także zachowanie bioróżnorodności i krajobrazu. Więcej niż połowa ziemi w Europie klasyfikowana jest jako teren rolniczy (51%), który zamieszkuje 22% Europejczyków.

Udział kobiet w zatrudnieniu i wzroście ekonomicznych jest bardzo istotny w osiągnięciu założeń UE 2020. W 2014 roku rolnictwo zatrudniało tylko 3,3% kobiet i 5,2% mężczyzn.

Jednak te dane mogą być mylące. Nie obejmują kobiet, które nieformalnie pracują na wsi.
Co z matką rolnika? Z jego córką czy siostrą? Często pracują w gospodarstwach, ale ich pracę określa się mianem „pomocy”.

Kobiety pełnią kluczowe role w rodzinach, społecznościach wiejskich, ale są również ważne jako rolnicy.
Niestety, praca rolniczek okazuje się w większości nieopłacaną. Pojawiają się też tendencje do klasyfikowania kobiet jako niezatrudnionych.

Głównymi problemami są:

  • „niewidzialność” ich pracy;
  • sezonowy charakter pracy;
  • nieopłacona praca członków rodziny – głównie kobiet i dzieci, które stanowią 91% siły roboczej na wsi!
Brak stabilizacji

Pomagając mężom, ojcom i braciom, kobiety często nie otrzymują osobnego wynagrodzenia. W teorii rolnik też nie ma stałego dochodu, ale ile zarobionych przez gospodarstwo pieniędzy trafia na jego rozwój i utrzymanie, a ile na dom, rodzinę, a w końcu matkę czy żonę? Co więcej, zdarza się, że kobiety nie mają zabezpieczonej przyszłości, nie posiadając praw do ziemi czy gospodarstwa.

W wielu państwach członkowskich te tendencje zaczynają się zmieniać. Wzrasta świadomość społeczności kobiet na wsi, a resorty gotowe są wprowadzać programy, mające na celu zwiększenie aktywności żeńskiej części nie tyle w pracy, co w strukturze wsi.

W ciągu ostatnich 8 lat tereny wiejskie opuściło około 1,2 miliona mieszkańców, z których większość to kobiety. Poszukując pracy, edukacji czy chociaż opieki dla dzieci, kobiety zostawiają wieś.

Zapewnienie kobietom bezpieczeństwa finansowego i niezależności to coraz częściej pojawiający się temat w Parlamencie Europejskim. Może w ciągu najbliższych kilku lat sytuacja migracyjna się odwróci i młodzi ludzie – w szczególności kobiety – zaczną wracać na wieś.           al

Źródło: EIGE

fot. Sierszeńska

Zainteresował Cię ten artykuł? Chcesz mieć nieograniczony dostęp do najlepszych informacji rolniczych? Skorzystaj z oferty naszej prenumeraty.
Pokaż komentarze

Zobacz także

więcej artykułów z tej kategorii