Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA) opublikowała w 2025 roku raport zatytułowany "Zdrowie psychiczne w rolnictwie", a wnioski z niego wypływające są niepokojące: ryzyko samobójstwa wśród rolników w wieku 15–64 lat jest o ponad 43% wyższe niż w ogólnej populacji objętej systemem opieki zdrowotnej. Dla osób powyżej 65. roku życia to ryzyko wzrasta ponaddwukrotnie.

Z badania FarmCoSwiss, prowadzonego w Szwajcarii na grupie blisko 900 rolników, wynika, że umiarkowane lub ciężkie objawy depresji i lęku wykazuje ponad 10% badanych – znacznie więcej niż w ogólnej populacji tego kraju. Inne badania, przeprowadzone wśród rolników w Illinois (USA), wykazały, że depresja w tej grupie występuje wyraźnie częściej niż średnia dla dorosłych Amerykanów. Podobne wyniki powtarzają się w Australii, Kanadzie, Francji, Niemczech i Irlandii. We Francji rolnik odbiera sobie życie średnio co dwa dni. W Szwajcarii ryzyko samobójstwa wśród rolników jest o 37% wyższe niż u innych mężczyzn zamieszkujących tereny wiejskie. W Polsce statystyki GUS pokazują, że prawie połowa wszystkich samobójstw w kraju dotyczy mieszkańców wsi.

Skąd się bierze depresja?

Depresja u rolnika nie wybucha nagle. To proces powolny, nakładający się miesiącami, a nawet latami. Badacze wskazują na kilka grup czynników, które współdziałają i tworzą wyjątkowo trudne środowisko psychologiczne. Pierwsza i najważniejsza to nieprzewidywalność oraz brak kontroli. Susza, powódź, grad, przymrozek, choroba stada – rolnik prowadzi działalność, w której coraz lepsza technologia wciąż zderza się z wielkimi siłami przyrody. Wielomiesięczna praca może zostać unicestwiona w ciągu jednej nocy. Badania psychologiczne jednoznacznie potwierdzają, że chroniczne poczucie braku kontroli nad własnym życiem oraz przewlekły stan napięcia jest jednym z najmocniejszych czynników wywołujących depresję.

Kolejnym jest stres finansowy i zadłużenie. Wahania cen skupu, rosnące koszty środków produkcji, spłaty kredytów inwestycyjnych. Badanie opublikowane w Frontiers in Public Health wykazało silny związek między poziomem zadłużenia rodziców – rolników, a obniżonym nastrojem zarówno u nich, jak i u ich nastoletnich dzieci. Długi przekładają się na depresję – to nie metafora, lecz udokumentowana zależność.

Przeczytaj także: KRUS rusza z nowym programem dla rolników. Chodzi o zdrowie i bezpieczeństwo pracy

Ogromną rolą odgrywa też izolacja społeczna i geograficzna. Praca w polu to długie godziny spędzone samotnie, z dala od innych ludzi. Nie ma rozmów przy kawie, nie ma zespołu, który wspiera w trudnych chwilach. Nie bez znaczenia jest chroniczne przeciążenie pracą i brak odpoczynku. W Europie Zachodniej rolnicy pracują średnio ponad 48 godzin tygodniowo, a w sezonie ten czas łatwo się podwaja. Urlopy, weekendy wolne od obowiązków, wyraźna granica między pracą a życiem prywatnym to luksus, który w rolnictwie praktycznie nie istnieje.

Raport EU-OSHA wskazuje wprost na jeszcze jeden czynnik: nadmierne wymagania regulacyjne, w tym te wynikające z polityk, takich jak Europejski Zielony Lad. Zamiast skupiać się na pracy z ziemią i zwierzętami, rolnik coraz więcej czasu spędza nad dokumentami, wnioskami i przepisami. Poczucie, że już nie jestem panem w swoim gospodarstwie, występuje powszechnie wśród starszych rolników.

Wreszcie lęk przed stygmatyzacją i kultura milczenia. Kultura wsi, choć pod wieloma względami wyjątkowa, bywa bezlitosna wobec słabości. Badania jakościowe z różnych krajów zgodnie opisują, że rolnicy wstydzą się przyznać do problemów psychicznych i bardzo późno szukają pomocy.

Dlaczego problem narasta?

Przez stulecia rolnictwo dawało człowiekowi coś bezcennego: poczucie sprawczości i zakorzenienia. Obrabiałeś tę samą ziemię, co twój ojciec i dziadek. Wiedziałeś, co robisz i widziałeś efekty oraz sens swojej pracy. Dziś ten świat przechodzi radykalną przemianę. Rolnictwo stało się branżą wysokich technologii, ale też wysokich wymagań biurokratycznych, presji cenowej ze strony globalnych rynków i niepewności związanej z polityką klimatyczną.

Badania socjologiczne jednoznacznie wskazują: każda głęboka zmiana społeczna generuje wzrost liczby kryzysów psychicznych. Rolnicy w wieku 50+ szczególnie ostro odczuwają dysonans między światem, w którym wychowywali się i pracowali a dzisiejszą rzeczywistością. Na to nakładają się procesy demograficzne: wyludnianie wsi, rozpad tradycyjnych sieci wsparcia, znikanie małych sklepów i punktów usługowych, zanik życia parafialnego. WHO prognozuje, że do 2030 roku depresja stanie się najczęstszą chorobą na świecie, a tendencje wśród polskich rolników potwierdzają trend globalny.

Sygnały alarmowe

Depresja u mężczyzn często przybiera formę kamuflażu. Warto zwrócić uwagę na następujące sygnały, zwłaszcza jeżeli utrzymują się przez kilka tygodni: utratę zainteresowania pracą i zaniedbywanie obowiązków, które wcześniej były wykonywane z dbałością; wyraźne zmęczenie i brak energii nawet po odpoczynku; trudności z koncentracją i niezdolność do podejmowania decyzji; zmiany snu – bezsenność lub nadmierna senność; wzrost spożycia alkoholu lub innych używek; izolacja od rodziny i znajomych; drażliwość i wybuchy gniewu nieproporcjonalne do sytuacji; wypowiedzi o bezsensowności życia i poczucie winy. Szczególnie niepokojące są jakiekolwiek wypowiedzi o śmierci lub myślach samobójczych – ten sygnał wymaga natychmiastowej reakcji.

Szczególna czujność jest potrzebna w okresie jesienno-zimowym (po zbiorach, w obliczu rozliczenia sezonu), po katastrofach pogodowych, a także w momentach podejmowania trudnych decyzji finansowych lub dotyczących przyszłości gospodarstwa.

To nie jest słabość

Depresja jest chorobą tak samo realną, jak cukrzyca czy nadciśnienie. Ma przyczyny biologiczne, psychologiczne i społeczne. I co najważniejsze – bardzo dobrze odpowiada na leczenie, jeżeli zostanie podjęte odpowiednio wcześnie. Problem polskich rolników polega na tym, że zbyt długo czekają.

Badania potwierdzają: wieś potrzebuje systemowego wsparcia psychologicznego, nie tylko kampanii reklamowych, ale realnej obecności specjalistów, skrócenia kolejek i zwyczajnej, takiej bez niepotrzebnego tabu, rozmowy o zdrowiu psychicznym. Problem jest powoli dostrzegany przez władze ustawodawcze i wykonawcze. Powoli. Jednak pamiętajmy, że zmiana zaczyna się nie w Warszawie, lecz w konkretnym domu, konkretnej rodzinie, przy konkretnej rozmowie. Jeżeli widzisz, że twój sąsiad, brat, ojciec – albo ty sam – wygląda na kogoś, kto ledwo daje radę: zapytaj. Słuchaj. I pomóż znaleźć pomoc.

Gdzie szukać pomocy?

Kluczowe jest przełamanie oporu i sięgnięcie po wsparcie, zanim kryzys stanie się nieodwracalny. Pierwszym i naturalnym miejscem kontaktu jest lekarz rodzinny lub lekarz POZ. Może ocenić nasilenie objawów, wypisać skierowanie do psychiatry lub psychologa oraz – jeżeli to konieczne – zaproponować leczenie farmakologiczne. Warto mówić wprost: czuję się bardzo źle psychicznie, mam kłopoty ze snem i zły nastój już od kilku miesięcy.

Przeczytaj także: Ten obowiązek dotyczy każdego rolnika powyżej 1 ha. Kara już obowiązuje

KRUS od kilku lat rozszerza swoje działania prewencyjne o obszar zdrowia psychicznego. Warto skontaktować się z lokalną placówką i zapytać o dostępne programy wsparcia. Bezpłatna, całodobowa pomoc jest w Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym (tel. 800 70 22 22). Można zadzwonić osobiście lub w imieniu bliskiej osoby, która budzi niepokój. Działa też całodobowy Telefon Zaufania dla Dorosłych (nr 116 123).

Nowy model psychiatrii środowiskowej zakłada tworzenie lokalnych ośrodków zdrowia psychicznego (OZP), do których można zgłosić się bez skierowania. Liczba takich ośrodków w Polsce systematycznie rośnie. W wielu regionach działają także organizacje pozarządowe i grupy wsparcia, skupione na zdrowiu psychicznym mieszkańców wsi.

W trosce o dobrostan rolnika

Depresja wśród rolników to temat, o którym wciąż mówi się za mało. Z danych KRUS wynika, że na polskiej wsi dochodzi rocznie do ok. 2,6–2,8 tys. samobójstw. Jest to blisko połowa wszystkich przypadków w całym kraju! Szacuje się, że ok. 600 rolników rocznie odbiera sobie życie, a kolejne kilkaset przypadków dotyczy członków rodzin rolniczych. KRUS prowadzi kampanię "Dobrostan rolnika", która zwraca uwagę na choroby cywilizacyjne, w tym depresję i wypalenie zawodowe oraz promuje równowagę między pracą a życiem prywatnym. Jeśli ktoś w Twoim otoczeniu milknie, wycofuje się, mówi o bezsensie życia – reaguj. Czasem jedno pytanie – jak się naprawdę czujesz – może uratować życie.

Depresja nie jest oznaką słabości. To choroba, którą można i trzeba leczyć. Gdzie szukać pomocy?

• 116 123 - bezpłatna linia wsparcia dla dorosłych (24/7);
• 800 70 22 22 – Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie (Fundacja ITAKA);
• 116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży.

O zdrowiu psychicznym rolników trzeba mówić głośno, bo silne gospodarstwo zaczyna się od silnego człowieka.

fot. ChatGPT

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego podpisała porozumienie o współpracy z Centrum Edukacji Medycznej. Celem partnerstwa jest rozwijanie działań profilaktycznych oraz edukacyjnych skierowanych do rolników i ich rodzin.

Jak podkreśla KRUS, współpraca ma wspierać budowanie świadomości zdrowotnej mieszkańców wsi oraz promować rozwiązania, które pomagają ograniczać ryzyko chorób i wypadków podczas pracy w gospodarstwie.

Więcej edukacji zdrowotnej dla mieszkańców wsi

W ramach porozumienia przygotowane zostaną materiały edukacyjne opracowane przez ekspertów, kampanie informacyjne, webinary oraz inne przedsięwzięcia popularyzujące wiedzę na temat profilaktyki zdrowotnej.

Ich celem będzie zachęcanie rolników do regularnych badań profilaktycznych, dbania o kondycję oraz podejmowania działań sprzyjających utrzymaniu dobrego stanu zdrowia.

Szczególna uwaga na otyłość i choroby przewlekłe

Jednym z najważniejszych obszarów współpracy będzie profilaktyka choroby otyłościowej oraz schorzeń współistniejących. Jak wskazuje KRUS, problemy zdrowotne związane z nadmierną masą ciała mogą prowadzić do ograniczenia sprawności fizycznej, zwiększać ryzyko urazów oraz utrudniać bezpieczne wykonywanie codziennych prac w gospodarstwie rolnym.

Dlatego działania edukacyjne mają pokazywać, jak odpowiednia dieta, aktywność fizyczna i wczesne wykrywanie chorób mogą wpływać nie tylko na zdrowie, ale również na bezpieczeństwo pracy.

Wsparcie dla lekarzy pracujących na terenach wiejskich

Porozumienie zakłada również przygotowanie programów edukacyjnych dla lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej pracujących na obszarach wiejskich.

Ich zadaniem będzie poszerzenie wiedzy dotyczącej wczesnego rozpoznawania chorób oraz skuteczniejszego wspierania pacjentów z terenów wiejskich. W ocenie KRUS lepsza współpraca pomiędzy środowiskiem medycznym a instytucjami działającymi na rzecz rolników może przełożyć się na szybsze wykrywanie problemów zdrowotnych i skuteczniejsze leczenie.

Przeczytaj także: Psy na łańcuchu przejdą do historii. Nowe obowiązki także dla rolników

Element kampanii „Dobrostan Rolnika”

Nowe partnerstwo wpisuje się również w realizowaną przez KRUS kampanię „Dobrostan Rolnika”, której celem jest poprawa jakości życia mieszkańców wsi oraz promowanie bezpiecznych warunków pracy w rolnictwie.

Działania prowadzone wspólnie z Centrum Edukacji Medycznej mają uzupełniać dotychczasowe inicjatywy Kasy dotyczące zapobiegania wypadkom przy pracy rolniczej oraz promocji zdrowego stylu życia.

Zdrowie to także bezpieczeństwo w gospodarstwie

Praca w rolnictwie wymaga dobrej sprawności fizycznej i psychicznej. Nawet pozornie niewielkie problemy zdrowotne mogą zwiększać ryzyko wypadków podczas obsługi maszyn, pracy ze zwierzętami czy wykonywania ciężkich prac polowych.

Dlatego KRUS podkreśla, że inwestowanie w profilaktykę zdrowotną jest jednocześnie inwestycją w bezpieczeństwo gospodarstw rolnych oraz poprawę jakości życia mieszkańców polskiej wsi.

Źródło: Komunikat Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS)

Fot. Archiwum Redakcji

Olej rzepakowy ma niezwykle korzystny profil tłuszczowy, neutralny smak, który nie zdominuje przygotowanej kompozycji kulinarnej, a także wysoką tolerancję na ciepło. To dlatego można stosować go zarówno do dań przyrządzanych poprzez obróbkę termiczną (smażenie, duszenie, pieczenie), jak i do sosów sałatkowych, a nawet do koktajli. Olej rzepakowy nadaje się także do przygotowania past kanapkowych lub dipów do warzyw. Jak najbardziej można go również dodać do wiosennej sałatki. Olej rzepakowy wzbogaca potrawy w zdrowe tłuszcze i pomaga w przyswajaniu witamin.

Twój organizm ci podziękuje za olej rzepakowy 

Olej rzepakowy ma najmniej nasyconych tłuszczów ze wszystkich najczęściej używanych w kuchni polskiej olejów, a przy tym zawiera najwięcej kwasów omega-3 pochodzenia roślinnego i jest wspaniałym źródłem witaminy E – pomagającej zachować witalność i młody wygląd. Bogactwo cennych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych czyni z niego atrakcyjny składnik codziennej diety, o silnym działaniu przeciwzapalnym. Regularne spożywanie oleju rzepakowego, dostosowane do zapotrzebowania kalorycznego, pomoże ochronić organizm przed ryzykiem rozwoju choroby wieńcowej, miażdżycy, cukrzycy typu II, czy chorób układu krążenia. Zaletą tego produktu jest także niska cena i dostępność – olej rzepakowy znajdziemy w każdym sklepie spożywczym.

dr Hanna Stolińska, dietetyk kliniczny

FOTO:

Dr Hanna Stolińska, dietetyk kliniczny: olej rzepakowy to mądry wybór!

Wypowiedź ekspertki

Olej rzepakowy jest świetnym dodatkiem do wiosennych potraw i dietetycznych dań, bo jest lekki, ma neutralny smak i jest bogaty w zdrowe tłuszcze omega-3. Znamy wiele sposobów na jego wykorzystanie w kuchni. Olej rzepakowy jest przede wszystkim doskonały do dietetycznych, wiosennych sałatek. Można go użyć jako bazę do dressingu cytrynowego – to proste – łączymy olej z sokiem z cytryny, miodem, musztardą, solą i pieprzem. Stanowi także podstawę sosu ziołowego, który składa się (prócz oleju) z czosnku, natki pietruszki, oregano i bazylii, czy winegretu malinowego, który powstaje przez połączenie oleju, octu malinowego, musztardy Dijon i miodu.

Fundusz promocji PSPO olej rzepakowy

FOTO: Fundusz promocji PSPO olej rzepakowy

Olej rzepakowy sprawdza się w zdrowej kuchni śródziemnomorskiej do grillowanych ryb, pieczonego kurczaka, czy lekkich past warzywnych, takich jak hummus, czy baba ghanoush. Ten rodzaj oleju nadaje się również do smażenia w niskiej temperaturze, np. wiosennych naleśników owsianych, omletów ze szpinakiem czy duszonych warzyw. Kilka kropli oleju rzepakowego w smoothie (np. truskawkowo-bananowym) zwiększa wchłanianie witamin A, D, E i K. Olej rzepakowy zastępuje także masło w ciastach – zwłaszcza w muffinkach marchewkowych, cieście jogurtowym czy placuszkach bananowych. Jak go używać, będąc na diecie? Do sałatek i warzyw dodajemy 1–2 łyżeczki jako dressing, do koktajli – kilka kropli, aby poprawić przyswajanie witamin.

Przeczytaj także: Dlaczego olej rzepakowy jest taki zdrowy?

Olej rzepakowy wspiera metabolizm, daje uczucie sytości, zmniejsza indeks glikemiczny potraw, ułatwia wchłanianie witamin, a do tego wszystkiego dobrego – delikatnie wspiera pracę jelit. Wszystkie te zalety sprzyjają odchudzaniu na wiosnę. Choć olej rzepakowy jest zdrowy, ma dużo kalorii (ok. 90 kcal na łyżkę), więc kluczowy jest umiar i równowaga w jego stosowaniu w diecie.

Oto kilka ciekawych przepisów na wiosenne dania z użyciem oleju rzepakowego, autorstwa dietetyk dr Hanny Stolińskiej.

Wiosenna pasta z zielonego groszku i fety

Idealna na kanapki lub jako dip do warzyw. Można również dodać ją do wiosennej sałatki.

Składniki:

• 1 szklanka ugotowanego zielonego groszku (może być mrożony, wystarczy go zblanszować),
• 50 g sera feta,
• 2 łyżki oleju rzepakowego,
• 1 łyżeczka soku z cytryny,
• ½ ząbka czosnku (opcjonalnie),
• ½ łyżeczki suszonej mięty lub kilka listków świeżej,
• sól, pieprz do smaku,
• pestki dyni prażone, 2 łyżki.

Przygotowanie:

Wszystkie składniki oprócz pestek dyni umieść w blenderze i zmiksuj na gładką pastę. W razie potrzeby dodaj odrobinę więcej oleju rzepakowego, aby uzyskać kremową konsystencję. Dopraw do smaku solą i pieprzem. Podawaj na świeżym chlebie, najlepiej pełnoziarnistym, z dodatkiem kiełków lub rzodkiewki, posypane pestkami dyni.

Wiosenna sałatka z kaszą bulgur, grillowanym halloumi i sosem na bazie oleju rzepakowego

Kolorowa, sycąca i pełna smaków sałatka, idealna na lunch lub lekką kolację.

Składniki:

• 100 g kaszy bulgur,
• 100 g sera halloumi/w wersji wegańskiej tofu,
• ½ pęczka rzodkiewek,
• ½ ogórka,
• 1 garść rukoli,
• 1 garść świeżej mięty,
• 1 łyżka pestek dyni lub słonecznika.
• Sos:
• 3 łyżki oleju rzepakowego,
• 1 łyżka soku z cytryny,
• 1 łyżeczka miodu,
• ½ łyżeczki musztardy,
• sól, pieprz do smaku.

Przygotowanie:

Ugotuj kaszę bulgur wg instrukcji na opakowaniu i ostudź. Ser halloumi/tofu pokrój w plasterki i podsmaż na suchej patelni grillowej, aż się zarumieni. Rzodkiewki i ogórek pokrój w cienkie plasterki, miętę posiekaj. Wymieszaj wszystkie składniki sałatki w dużej misce. Składniki sosu połącz w osobnej miseczce i dokładnie wymieszaj. Polej sałatkę sosem, posyp pestkami dyni lub słonecznika i podawaj od razu.

Wiosenny dip z awokado i olejem rzepakowym

Idealny do warzyw, grzanek lub nachosów.

Składniki:

• 1 dojrzałe awokado,
• 2 łyżki oleju rzepakowego,
• 1 ząbek czosnku,
• ½ limonki (sok),
• sól, pieprz do smaku,
• ½ pęczka kolendry lub natki pietruszki.

Przygotowanie:

Awokado obierz i rozgnieć widelcem na gładką masę. Dodaj przeciśnięty czosnek, olej rzepakowy i sok z limonki. Dopraw solą i pieprzem, a na końcu dodaj drobno posiekaną kolendrę lub natkę. Wymieszaj i podaj.

Zacznij wiosnę z olejem rzepakowym!

FOTO: envato elements

Koktajl wiosenny z olejem rzepakowym

Olej rzepakowy wzbogaca koktajl w zdrowe tłuszcze i pomaga w przyswajaniu witamin.

Składniki:

• 1 banan,

• ½ zielonego jabłka,

• 1 garść szpinaku,

• ½ szklanki wody lub napoju roślinnego,

• 1 łyżka oleju rzepakowego,

• 1 łyżeczka miodu/syropu z agawy (opcjonalnie).

Przygotowanie:

Wszystkie składniki umieść w blenderze i zmiksuj na gładki koktajl. Wypij od razu, aby zachować maksymalną ilość witamin.

fot. envato elements

Bije na głowę inne tłuszcze

Jego moc to przede wszystkim bogactwo dobroczynnych kwasów tłuszczowych. Chodzi oczywiście o słynne omega-3 i omega-6 (czyli niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe – NNKT), stojące na straży efektywnej pracy mózgu i prawidłowego funkcjonowania pracy serca. Dzięki nim prawidłowo rozwija się także wzrok i układ nerwowy, a ciśnienie tętnicze pozostaje w książkowej równowadze. Okazuje się, że zawartość kwasów omega w oleju rzepakowym jest dużo wyższa niż w oliwie z oliwek!

Ale na tym nie koniec. Już dwie łyżki oleju rzepakowego pokryją 20% dziennego zapotrzebowania na witaminę K i 50% na witaminę E. Ta pierwsza odpowiada za prawidłowe krzepnięcie krwi i mocne kości, dzięki czemu minimalizuje ryzyko złamań, druga jest silnym przeciwutleniaczem, zwalczającym wolne rodniki, chroniąc komórki przed uszkodzeniem. Do tego wszystkiego dobrego wzmacnia odporność i opóźnia procesy starzenia się skóry. Warto dodać, że olej rzepakowy zawiera najmniejszą ilość nasyconych kwasów tłuszczowych, które negatywnie wpływają na zdrowie człowieka.

Fundusz promocji PSPO olej rzepakowy

FOTO:

Osoby, które nie zawsze uważnie komponują swoje dzienne menu, są narażone na podwyższenie "złego" cholesterolu. Jedynie zbilansowana dieta, pełna substancji odżywczych i regularny ruch są w stanie obronić nas przed otyłością i chorobami układu sercowo-naczyniowego. Spożywanie oleju rzepakowego pomaga w wyłapywaniu i usuwaniu z organizmu szkodliwego cholesterolu. Olej rzepakowy, podobnie jak inne oleje roślinne, nie zawiera cholesterolu, bo ten znajduje się w tłuszczach pochodzenia zwierzęcego. Mało tego, olej rzepakowy zmniejsza wchłanianie cholesterolu dzięki zawartości fitosteroli.

Ponadto kwasy zawarte w oleju rzepakowym działają przeciwzapalnie, przeciwmiażdżycowo, a nawet regulują poziom cukru we krwi. Aby w pełni skorzystać z tego dobrodziejstwa, należy jednak spożywać olej z umiarem – 2–4 łyżki dla dorosłej osoby to dawka wystarczająca. Spożywane tłuszczów roślinnych w odpowiednich porcjach jest niezwykle ważne także dla dzieci i dla kobiet w ciąży, ponieważ pomagają one we wchłanianiu witamin z pożywienia.

Przeczytaj także: Kobiety są turbiną napędzającą wieś! Zobacz wywiad z Marią Sikorską!

Rafinowany czy nierafinowany?

Wokół oleju rzepakowego narosło wiele mitów. Jednym z nich jest GMO. W Unii Europejskiej funkcjonuje zakaz uprawiania rzepaku modyfikowanego genetycznie, możemy być pewni, że polski olej jest bezpieczny i wolny od GMO. Kolejną kwestią jest rafinacja – panuje bowiem przekonanie, że olej rafinowany jest pozbawiony ważnych z punktu widzenia zdrowia substancji.

Rafinowanie polega na usunięciu chemicznych pozostałości, niekorzystnych dla organizmu człowieka, a pozostawieniu tych wskazanych. Taki oczyszczony olej zachowuje sterole roślinne, kwasy omega-3 i omega-6, a także witaminę E i K. W sklepach można kupić oleje rafinowane i oleje tłoczone na zimno, które najczęściej nie są rafinowane. Ciekawe jest to, że cechuje je taki sam profil kwasów tłuszczowych, a zawartość kwasów omega-3 jest podobna.

Robi robotę w kuchni

To produkt-wytrych o wielu możliwościach. Jego smak jest neutralny, dzięki czemu stanowi podstawę rozmaitych stylizacji kulinarnych. Można używać go do smażenia czy duszenia (z wyjątkiem oleju tłoczonego na zimno), ale także do smacznych dressingów i do sałatek. W kontekście wypieków – jest świetną alternatywą dla masła. Dzięki użyciu oleju rzepakowego ciasto będzie przyjemnie wilgotne.

Taka opcja jest także korzystniejsza dla kieszeni konsumentów, ponieważ obecnie cena masła mocno poszybowała w górę. Okazuje się, że w wielu przepisach można zastosować taki zamiennik, lekko modyfikując skład wypieku. Warto jednak zadbać o zachowanie dobrych proporcji, pamiętając o tym, że 100 g masła odpowiadają 3–4 łyżki oleju rzepakowego.

Dr Hanna Stolińska, dietetyk kliniczny: olej rzepakowy to mądry wybór!

Wypowiedź ekspertki

Dlaczego rekomenduję ten rodzaj oleju? Powodów jest wiele. Jako dietetyk kliniczny zwracam uwagę na skład produktu – olej rzepakowy nie zawodzi w tym kontekście. Cechuje się niskim poziomem tłuszczów nasyconych, podczas gdy tłuszcze wielonienasycone i jednonienasycone pozostają w znakomitej równowadze. Oprócz tego, że jest bogaty w nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, które są niezwykle pożyteczne dla naszego organizmu, zawiera także spore ilości kwasu oleinowego, linolowego i linolenowego, a także witaminę E (jest ona naturalnym przeciwutleniaczem) i K. Te walory czynią go niezwykle użytecznym także w kuchni.

dr Hanna
Stolińska
dietetyk
kliniczny

FOTO:

Poza tym olej rzepakowy ma nienachalny smak i co ważne, to jeden z najzdrowszych i najbardziej wszechstronnych olejów, które nadają się do smażenia. Jego wysoka tolerancja na ciepło jest imponująca! To taka nasza polska oliwa z oliwek. Stosuję go już od wielu lat, dodając kilka kropli do sałatek, marynat, sosów, a także do wypieków! Do przyrządzania dań smażonych czy duszonych należy wykorzystywać olej rzepakowy rafinowany, czyli ten oczyszczony, który króluje na sklepowych półkach. Natomiast do sałatek można zastosować olej tłoczony na zimno, także ten rafinowany, ponieważ sam proces rafinacji nie wpływa na profil kwasów tłuszczowych i na zawartość cennych kwasów omega-3.

Co ciekawe, nie powinny unikać go osoby będące na diecie, ponieważ zbyt mała podaż tłuszczów może działać na niekorzyść redukcji wagi. Olej rzepakowy jest polecany osobom z chorobami tarczycy ze względu na właściwości przeciwzapalne i dużą zawartość kwasów omega-3. Pacjenci najczęściej pytają, jakie ilości oleju są zalecane? Wystarczą dwie łyżki stołowe tego oleju (ok. 30 g), aby skorzystać z jego najcenniejszych walorów.

fot. envato elements 

Napój wzmacniający z imbiru

Domowe sposoby na katar

Domowe sposoby na katar – parówka

Domowe sposoby na katar a kompres

Dieta a katar

Aby pozbyć się uciążliwej wydzieliny z nosa, trzeba odpowiednich sposobów. Choć dla niektórych osób pociąganie nosem może być normą, warto zawalczyć o lepsze samopoczucie. Nieleczony katar może skutkować nieprzyjemnym kaszlem i bardziej uciążliwą infekcją. Im szybciej pozbędziemy się więc kataru, tym prędzej zyskamy pełnię sił witalnych.

Napój wzmacniający z imbiru

Składniki: 

• imbir – kawałek wielkości kciuka,
• cytryna,
• łyżka kurkumy,
• miód naturalny (według smaku),
• 1-1,5 l wrzącej wody.

Wykonanie:

Imbir ścieramy na tarce i łączymy z cytryną, miodem i kurkumą, zalewamy gorącą wodą i patrzymy przez 5 minut. Miksturę pijemy nawet codziennie, szczególnie w sezonie infekcyjnym. Imbir działa przeciwwirusowo i przeciwbakteryjnie, a także rozrzedza wydzielinę i odblokowuje zatkany nos.

Domowe sposoby na katar

W czasie kataru ważne jest picie sporych ilości płynów – najlepiej unikać  kawy i alkoholu, które dodatkowo odwadniają organizm. Odpowiednie nawodnienie pomaga w rozrzedzaniu wydzieliny. Zaleca się picie ziołowej herbaty z rumianku, pokrzywy, czy mięty. Wskazany jest również czarny bez, szałwia, prawoślaz, a także woda z cytryną i miodem. Świetnie działa także herbata z naturalnym syropem malinowym i lipą. Ale uwaga – napój może zwiększyć potliwość, dlatego stosujemy go wieczorem.

Domowe sposoby na katar

FOTO: Envato Elements

Domowe sposoby na katar – parówka

Leczniczo zadziała para wydzielana przez zaparzone zioła – tzw. parówki są zbawienne. Można także wlać do miski z gorącą wodą kilka kropel olejku eukaliptusowego, sosnowego lub rumiankowego i pochylić głowę nad parą, przykrywając ją ręcznikiem. W następnym kroku wdychamy przyjemne opary, które mają odetkać zablokowany przez wydzielinę nos. Do miski można wsypać (zamiast ziół) także sól.

Przeczytaj także: Antygrypina – na przeziębienie, katar i kaszel! Przygotuj ją w domu!

Domowe sposoby na katar a kompres

Pozbycie się kataru przyspieszą ciepłe kompresy na czoło i nos – nawet kilka razy dziennie. Wystarczy przyłożyć na czoło wilgotną, ciepłą tkaninę i trzymać ją w tym miejscu przez kwadrans.   

Głóg może być pomocny przy nadciśnieniu i stresie. Jak zrobić odwar?

Dieta a katar

W czasie kuracji warto zrezygnować z produktów przetworzony i tych zawierających cukier. Lepiej ograniczyć spożycie mleka krowiego, które zaśluzowuje i zwiększa ilość wydzieliny. Ważne jest wietrzenie pokoju nie tylko przed snem i zaprzestanie zbyt mocnego nagrzewania pokoju. Warto skorzystać z nawilżacza i oczyszczacza powietrza, które zmniejszą suchość powietrza. Jeśli katarowi nie towarzyszy gorączka, dobrze jest wybrać się na regularny spacer.

Fot. Envato elements

Maseczka z dyni – nawilżająca

Maseczka z dyni

Dynia na dobre zadomowiła się w polskiej kuchni. Zupa z dyni, kluski dyniowe, kasza z dynią czy dynia z piekarnika to tylko niektóre z możliwości jej podania. Dynia to zdrowe warzywo (z punktu widzenia botaników zaś owoc) zawierająca całe mnóstwo witamin (np. C, B6, E, K, A), ale także kwas foliowy, niacynę, wapń, żelazo, czy magnez – stanowi niezastąpione źródło składników odżywczych, z których może skorzystać skóra!

Maseczka z dyni – nawilżająca

Składniki:

• 45 g miąższu z dyni (purée),
• 1 jajko,
• 3 łyżeczki miodu.

Wykonanie: Do maseczki wykorzystujemy purée – kawałki dyni wkładamy do piekarnika, aż do momentu, kiedy będą miękkie. Następnie rozganiamy je widelcem i czekamy aż przestygną. Gdy nie będą gorące, wbijamy jajko oraz dodajemy miód i dokładnie ze sobą łączymy na jednolitą papkę. Nakładamy na twarz na 15 minut, a na koniec zmywamy maź letnią wodą.

Efekty:

• ładny koloryt cery,
• napięta skóra – odmładzający efekt,
• nawilżanie.

Przeczytaj także: Tani sposób na zmarszczki? Wypróbuj tę prostą maseczkę!

Maseczka z dyni

Składniki:

• 40 g miąższu dyni – purée,
• połowa jabłka,
• łyżka miodu,
• szczypta cynamonu. 

Wykonanie: Jabłko miksujemy z purée z dyni i dodajemy resztę składników – blendujemy raz jeszcze. Nakładamy na twarz na 15 minut i po tym czasie zmywamy letnią wodą.

Efekt:

• odpowiednie nawodnienie skóry,
• oczyszczanie,
• działanie przeciwstarzeniowe,
• regulacja wydzielania sebum.

Fot. envato elements

Senes wyreguluje organizm

Babka lancetowata na dolegliwości żołądkowe?

Imbir i siemię lniane

Zioła na ból brzucha

Czasami wystarczy sięgnąć do ogródka. Tam rosną prozdrowotne zioła, dzięki którym wesprzemy swój układ pokarmowy. Osoby mieszkające na wsi mogą z powodzeniem uprawiać rośliny stosowane w szeroko rozumianym ziołolecznictwie – warto wykorzystać możliwości, jakie daje nam własna ziemia i ogród. Nie trzeba być profesjonalnym ogrodnikiem, aby zasadzić podstawowe zioła, które są w stanie zastąpić niektóre leki.

Głóg może być pomocny przy nadciśnieniu i stresie. Jak zrobić odwar?

Przyjęło się, że na ból brzucha pomaga mięta. I rzeczywiście – roślina ta ma kojący wpływ w przypadku dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Mięta pieprzowa ma właściwości rozkurczające, pobudza wydzielanie soku żołądkowego i żółci, tym samym wspomaga trawienie. Niweluje także męczące wzdęcia. Jak przyrządzić napar z mięty? Obrywamy liście z łodyg, myjemy je i zalewamy szklanką wrzątku. Parzymy przez 7 minut. Ilość zależy od gustu, najlepiej jeśli to będzie garść świeżego ziela.

Senes wyreguluje organizm

Czasami przyczyną bólu brzucha są nieprzyjemne zaparcia. Wtedy można sięgnąć po liście senesu – to sprawdzony sposób babć. Roślina ta ma walory przeczyszczające, a zatem zmotywuje jelita do pracy, ułatwiając wypróżnianie. Liście senesu można stosować doraźnie, w razie potrzeby, aby nie doprowadzić do biegunki. Napar przygotowujemy poprzez zalanie wrzątkiem łyżki liści.

Babka lancetowata na dolegliwości żołądkowe?

Liście babki lancetowatej mają wiele zalet, które są wykorzystywane w medycynie naturalnej, także w przypadku dolegliwości żołądkowych. Pomagają w stanach zapalnych przewodu pokarmowego, a do tego pobudzają jelita do pracy i ułatwiają wypróżnianie. W przypadku tej rośliny zamiast naparu, lepiej postawić na nieco dłuższe gotowanie. Nieco ponad łyżkę liści zalewamy więc dwoma szklankami wody i gotujemy przez 5-7 minut. Odcedzamy i wypijamy 2-3 razy dziennie małe porcje.

Stosowanie ziół jest zasadne w przypadku sporadycznych dolegliwości, które zdarzają się każdemu. Pojawiają się ze stresu, gdy zjemy ciężkostrawne dania lub nieświeżą żywność – czujemy wtedy kłucie, napięcie, ból przeszywający lub piekący. W przypadku bólu przewlekłego lub pojawiającego się często należy udać się do lekarza. Stosowanie metod naturalnych nie zastąpi bowiem leczenia, ani badań. Jeśli chodzi o choroby i poważne schorzenia – są one również wskazaniem do wizyty u lekarza i postępowanie zgodnie z jego wytycznymi. W przypadku dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią są niewskazane – należy skonsultować je z lekarzem. Niektóre zioła mogą wchodzić w relacje z lekami, dlatego osoby przewlekle chore także powinny zasięgnąć opinii specjalisty.

Przeczytaj również: Antygrypina – mikstura na przeziębienie! Poznaj przepis!

Imbir i siemię lniane

Nie tylko ogród stoi otworem, jeśli chodzi o domową apteczkę. Jest nią także kuchnia, w której często znajdują się produkty mające cechy lecznicze. Tak jest w przypadku siemienia lnianego, które jest polskim superfood! Ma wiele walorów prozdrowotnych, znanych od wielu lat. Na pewno reguluje zapalnie żołądka, pomaga przy zaparciach, biegunkach i niestrawnościach. Chroni wrażliwą śluzówkę. Nasiona w kontakcie z wodą stworzą kleisty napar. Wystarczy zalać 2 łyżki nasion szklanką wrzątku i parzyć przez 20 minut lub gotować przez kwadrans. Kleik studzimy i przecedzamy, pijemy małymi porcjami.

Zioła na ból brzucha 

FOTO: Envato Elements

Można zastosować także imbir – ponieważ pobudza apetyt, a także niweluje mdłości, ma działanie przeciwwymiotne. Przede wszystkim usprawnia perystaltykę jelit, wspomagając trawienie. Jak sobie pomóc, wykorzystując korzeń imbiru? Należy łyżeczkę świeżo startego imbiru zalać szklanką wrzątku i parzyć zawartość przez 10 minut. Na koniec napój przecedzamy i pijemy!

Zioła na ból brzucha

Jest wiele innych ziół, które wesprą organizm w walce z dolegliwościami trawiennymi. Jest to także, m.in.

• rumianek,
• prawoślaz,
• mniszek lekarski,
• ostropest plamisty,
• herbata z kopru włoskiego.

Przeczytaj również: Ta domowa maseczka to hit na zmarszczki!

fot. envato elements

Jajka sadzone na pomidorach z kukurydzą i szpinakiem

Składniki:

• 3 jajka
• 1 mały oscypek
• 1 cebula szalotka
• 1 ząbek czosnku
• pół szklanki kukurydzy z puszki lub ze słoika
• 2 duże pomidory malinowe
• pół szklanki przecieru pomidorowego
• 2 łyżki oleju rzepakowego
• przyprawy do smaku: sól, pieprz cytrynowy, bazylia, lubczyk, gałka muszkatołowa

Przygotowanie:

Pomidory włożyć do większej miski i zalać wrzątkiem, pozostawić na około 7 minut. Po tym czasie obrać ze skórki i pokroić w kostkę. Szalotkę i czosnek posiekać. Szpinak umyć i osuszyć na ręczniku papierowym. Oscypka pokroić na mniejsze kawałki. Na patelni rozgrzać olej. Dodać cebulę i czosnek – lekko zrumienić. Dorzucić szpinak. Doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Dodać pomidory i przecier. Dusić kilka minut, aż sok pomidorowy nieco się zredukuje. Dorzucić odsączoną z zalewy kukurydzę. Zrobić na patelni

3 wgłębienia i wbić w nie jajka. Posypać ponownie solą, pieprzem i ziołami. Przykryć patelnię pokrywką, zmniejszyć ogień i smażyć kilka minut, by białko się ścięło, zaś żółtko zostało płynne. Przed podaniem danie posypać kawałkami oscypka i ewentualnie ulubioną zieleniną bądź świeżymi ziołami.

Kasza kukurydziana ze śliwkami

FOTO: Federacja Branżowych Związków Producentów Rolnych

Kasza kukurydziana ze śliwkami i cynamonem

Składniki:

• pół szklanki kaszy kukurydzianej
• pół szklanki wody
• 1 szklanka mleka krowiego 2% lub napoju roślinnego, np. owsianego bez cukru
• 1 łyżeczka miodu
• 5 śliwek węgierek świeżych lub mrożonych
• garść ulubionych owoców mrożonych typu maliny, jeżyny, borówki
• szczypta cynamonu, czarnuszki i soli
• 1 łyżeczka masła

Przygotowanie:

Kaszę wsypać do małego garnka. Zalać wodą i mlekiem – zagotować. Następnie zmniejszyć ogień, delikatnie posolić i gotować około 5-7 minut, co jakiś czas mieszając. Gdy kasza będzie ugotowana, przykryć garnek pokrywką i pozostawić jeszcze kilka minut. W międzyczasie umyć śliwki, przekroić na pół i wyjąć pestkę (jeśli używamy wyłącznie owoców mrożonych, drylowanie należy pominąć). Na małej patelni rozpuścić masło. Dorzucić śliwki i dusić 2-3 minuty. Zdjąć z ognia. Dodać miód, posypać po wierzchu cynamonem i wszystko dokładnie wymieszać. Gotową kaszę przełożyć do miski. Na wierzchu ułożyć duszone śliwki oraz mrożone owoce. Posypać delikatnie cynamonem i czarnuszką.

Kukurydziane placki z maślanką

FOTO: Federacja Branżowych Związków Producentów Rolnych

Placki kukurydziane z maślanką

Składniki:

• 110g mąki kukurydzianej wymieszanej z mąką owsianą
• 1 jajko
• 200g maślanki naturalnej
• pół łyżeczki sody oczyszczonej
• 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 łyżka cukru
• 1 mała szklanka borówek (można również użyć mrożonych jagód bądź truskawek)
• cukier puder do oprószenia placków
• olej rzepakowy do smażenia

Przygotowanie:

Do miski wsypać mąkę, proszek, cukier i sodę oczyszczoną. Dodać maślankę i jajko. Wszystko dokładnie ubić trzepaczką. Dodać umyte i osuszone na ręczniku borówki. Delikatnie wymieszać łyżką. Patelnię posmarować olejem i rozgrzać na średnim ogniu. Nakładać łyżką porcje ciasta i smażyć placki około minuty z każdej strony. Wykładać na talerz. Przed podaniem placki oprószyć delikatnie cukrem pudrem.

Źródło: Federacja Branżowych Związków Producentów Rolnych

Różne oblicza kaszy jęczmiennej

To jedna z najpopularniejszych kasz w Polsce, a w zależności od sposobu obróbki ziarna, wyróżniamy jej trzy rodzaje:

• pęczak, czyli całe wypolerowane ziarno jęczmienia, pozbawione jedynie okrywy owocowo-nasiennej, tzw. łuski,
• perłową, tzw. mazurską, powstającą z ziarna jęczmienia (bez łuski) pociętego na mniejsze kawałki, a następnie wypolerowanego; w zależności od stopnia rozdrobnienia ziarna, kaszę perłową (mazurską) dzielimy na grubą, średnią i drobną,
• łamaną, tzw. wiejską, produkowaną z ziarna jęczmienia (bez łuski) także pociętego na mniejsze kawałki, ale niepolerowanego; brak polerowania ziarna sprawia, że kasza zachowuje więcej cennych składników odżywczych.

Czym jęczmienna wyróżnia się na tle innych kasz?

• Na szczególną uwagę zasługuje błonnik. Znaczna jego część to włókno pokarmowe nierozpuszczalne, które chłonie wodę, ale nie rozpuszcza się w niej. Ta frakcja błonnika wspiera prawidłową pracę przewodu pokarmowego zapobiegając zaparciom, co jest istotnym elementem m.in. profilaktyki raka jelita grubego.
• W jęczmieniu obecne jest także włókno pokarmowe rozpuszczalne pod postacią β-glukanów. Włókno rozpuszczalne, jak sama nazwa wskazuje, rozpuszcza się w wodzie i tworzy galaretowatą postać. Pęczniejąc jeszcze w żołądku, wypełnia go i daje uczucie sytości. Obecność β-glukanu w zbożach jest charakterystyczne dla jęczmienia i owsa, przy czym jęczmień zawiera go więcej.

Sałatka z kaszą pęczak

FOTO: Federacja Branżowych Związków Producentów Rolnych

Moc β-glukanów dla niższego cholesterolu i zdrowej mikrobioty

Zawarty w kaszy jęczmiennej β-glukan tworzy lepką warstwę na powierzchni chłonnej jelita, co osłabia wchłanianie cholesterolu, który dostarczamy wraz z pokarmem. Po analizie licznych badań, FDA (amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków) ustaliła, że spożycie 3g β-glukanów dziennie pozwala istotnie obniżyć stężenie cholesterolu we krwi. Błonnik z jęczmienia ma też korzystny wpływ na mikrobiotę jelitową, która - fermentując go - produkuje cenne dla jelita krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe. To z kolei przekłada się na lepszą odporność, zdrowie metaboliczne, a nawet zdrowie psychiczne. – Kaszą jęczmienną powinny zainteresować się osoby z podwyższonym cholesterolem, a także będące na dietach redukcyjnych, ponieważ daje ona uczucie sytości, zaspokajając głód na dłużej. Jednak każdy z nas odniesie korzyści ze spożywania jęczmienia, gdyż „karmi” on naszą mikrobiotę, stanowiącą fundament zdrowia – tłumaczy ekspertka.

Insulinooporność i cukrzyca pod kontrolą

Obecny w kaszy jęczmiennej β-glukan, wraz z obecnymi w niej arabinoksylanami, korzystnie wpływa na metabolizm glukozy, chroniąc przed nagłymi skokami cukru we krwi. Co ważne, kaszę tę charakteryzuje niski indeks glikemiczny: dla pęczaku IG wynosi 35, a dla perłowej - 47. Dzięki temu jęczmienna każdego rodzaju wpisuje się w menu osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, w tym chorujących na cukrzycę lub zmagających się z insulinoopornością.

Ochronne flawonoidy

Kasza jęczmienna jest źródłem witamin A, E i z grupy B oraz składników mineralnych jak mangan, selen, miedź, fosfor i magnez. Zawiera także szeroką gamę pozytywnie wpływających na zdrowie fitozwiązków, takich jak lignany, tokole, fitosterole, flawonoidy, kwasy fenolowe i foliany. – Jęczmień zawiera katechiny (z grupy flawonoidów), dokładnie te same znane nam z zielonej herbaty. Flawonoidy są korzystne dla zdrowia, gdyż wykazują silne działanie przeciwutleniające, przeciwnowotworowe, przeciwalergiczne, przeciwzapalne i ochronne dla układu trawiennego – podkreśla Monika Stromkie-Złomaniec.

Gotowanie kaszy jęczmiennej – ważne wskazówki

Ekspertka zwraca uwagę, że przyrządzenie kaszy jęczmiennej wymaga zachowania precyzyjnych proporcji i odpowiedniego procesu gotowania. Na początku warto przepłukać ją na sitku pod bieżącą wodą, aby pozbyć się ewentualnych zanieczyszczeń. Kaszę zawsze wsypujemy do gotującej się wody (można do niej dodać 1-2 łyżki oleju rzepakowego). Mamy możliwość regulowania stopnia ugotowania kaszy (sypkość, lepkość), zachowując właściwe proporcje:

• kasza na sypko (1:2,5), czyli na 1 szklankę kaszy potrzebujemy 2,5 szklanki wody,
• kasza na kleisto (1:3,5), czyli na 1 szklankę kaszy potrzebujemy 3,5 szklanki wody.

- Po wsypaniu kaszy do wody mieszamy ją, a następnie przykrywamy pokrywką. W trakcie gotowania już nie mieszamy. Po ponownym zagotowaniu zmniejszamy moc palnika do minimum i gotujemy pod przykryciem około 20 minut. Po tym czasie wyłączamy źródło ciepła i odstawiamy kaszę na około 10-15 minut, aby wchłonęła resztę wody. Pamiętajmy, że im grubsza kasza, tym czas gotowania będzie dłuższy, dlatego kasza pęczak będzie gotowała się najdłużej. Możemy jednak przyspieszyć ten proces, namaczając uprzednio pęczak w wodzie – podpowiada dietetyczka.  

Źródło: Federacja Branżowych Związków Producentów Rolnych

Działanie antygrypiny

Antygrypina – co to za mikstura?

Antygrypina a witaminy

Jak przygotować antygrypinę?

Przyjmowanie antygrypiny

Antygrypina to receptura, która przede wszystkim podnosi odporność, a więc warto ją stosować w okresie wzmożonych infekcji, czyli w sezonie jesienno-zimowym. Dzięki kombinacji witamin i składników odżywczych skutecznie zapobiega infekcjom i skraca czas ich trwania. Antygrypina ma wyrazisty smak i jest pyszna!

Działanie antygrypiny:

• wzmocnienie odporności,
• zapobieganie przeziębieniom,
• łagodzenie objawów kaszlu i kataru.

Antygrypina – co to za mikstura?

Bazą receptury są owoce cytrusowe, czyli cytryna, pomarańcza i oczywiście grejpfrut. Do tych składników dodajemy kolejne, np. kurkumę, miód, imbir, czosnek, w zależności od upodobań.

Przeczytaj także: Ta babcina receptura wzmocni odporność całej rodziny!

Antygrypina a witaminy

Antygrypina jest wprost naładowana witaminą C – w tym tkwi jej moc! Poza tym działa antybakteryjnie i przeciwwirusowo, ponieważ zawiera wiele wartościowych składników mineralnych!

Mikstura na infekcje

FOTO: Envato Elements

Jak przygotować antygrypinę?

Składniki:

• cytryna,

• grejpfrut,

• pomarańcza,

• 4 ząbki czosnku, najlepiej krajowego, 

• 2-3  łyżki miodu, najlepiej od lokalnego pszczelarza,

• łyżka startego imbiru (opcjonalnie),

• łyżka mielonej kurkumy (opcjonalnie),

• szklanka przegotowanej i wystudzonej wody.

Przygotowanie:

Cytrusy myjemy dokładnie i obieramy ze skórki. Przekładamy do blendera wraz z pozostałymi składnikami. Miksujemy i przelewamy do słoika. Całość przechowujemy w lodówce. Można też wycisnąć sok z cytrusów i wlać go do blendera przed miksowaniem. Za każdym razem można stosować cytrusy, które mamy pod ręką. Mogą to być dwie cytryny i pomarańcza, dwie pomarańcze i grejpfrut, same grejpfruty czy pomarańcze – w dowolnych konstelacjach.

Głóg może być pomocny przy nadciśnieniu i stresie. Jak zrobić odwar?

Przyjmowanie antygrypiny

W celu wzmocnienia odporności wypijamy antygrypinę raz lub dwa razy dziennie, po 40 ml. Jeśli chcemy złagodzić objawy infekcji – trzy razy dziennie po 40 ml. W przypadku przyjmowania antybiotyków i innych leków, warto skonsultować się z lekarzem, czy cytrusy nie wejdą z nimi w negatywną reakcję. Zwłaszcza grejpfrut może reagować z niektórymi lekami, mikstury nie należy pić bezpośrednio po ich zażyciu! Antygrypina to mikstura, która może mieć wpływ na gospodarkę cukrową w organizmie – osoby przyjmujące na stałe leki powinny więc poradzić się lekarza.

Fot. envato elements

Kasztany – na co pomogą?

Jakie kasztany oddajemy do skupu?

Skup kasztanów w 2024 roku

Kasztany i ich zastosowanie

Aby zbieranie kasztanów opłacało się, trzeba się trochę natrudzić. To dlatego w wielu szkołach praktykuje się kolektywne zbieranie tych darów natury. Zbiory kasztanów odbywają się zwykle we wrześniu i październiku.

Kasztany – na co pomogą?

Podobno kasztany odstraszają pająki i eliminują promieniowanie elektromagnetyczne. Są na nie łase firmy kosmetyczne, ponieważ przygotowują z nich różnego rodzaju kremy czy maści. Kasztany działają przeciwzapalnie, przeciwbakteryjne i ściągająco. Regulują przepływ krwi. Kremy z wyciągiem z kasztanowca pomagają w pielęgnacji wrażliwej cery naczynkowej. Maść z kasztanów jest polecana w leczeniu żylaków kończyn i odbytu, a także ciężkości stóp.

Ta domowa maseczka to hit na zmarszczki!

Jakie kasztany oddajemy do skupu?

Nie wszystkie kasztany nadają się do spieniężenia. Warto się postarać, bo chętnych nie brakuje! Trzeba je dobrze przesortować.

Kasztany oddajemy:

• bez łupin,
• odpadają chore i uszkodzone,
• nie mogą mieć pleśni,
• bez zapachu stęchlizny,
• czyste,
• przechowywane w przewiewnych workach.

Skup kasztanów w 2024 roku

Za kasztany w skupach płaci się średnio 1 zł/kg, stawka jest zróżnicowana w zależności od regionu zamieszkania. W województwie lubuskim i na Podlasiu te kwoty są nieco niższe, bo wynoszą ok. 0,50 zł/kg. Wystarczy wpisać w wyszukiwarkę odpowiednie hasło i pojawią się informacje o skupach.

Przeczytaj także: Głóg może być pomocny przy nadciśnieniu i stresie. Jak zrobić odwar?

Kasztany i ich zastosowanie

Jeśli rozłożymy kasztany w szafach i na parapetach, odstraszymy pająki. Kasztany dobrze jest nakłuć za pomocą wykałaczek, aby intensywniej pachniały.

Z gotowanych kasztanów można zrobi także klej – ekologiczny, przyjazny dla środowiska.

Mydło z kasztanów – uzyskujemy przez gotowanie kasztanów na papkę z dodatkiem wody. Najpierw je obieramy i kroimy, zalewamy wodą ok. pół litra na 10 kasztanów i gotujemy do miękkości. Następnie odcedzamy, a powstała maź nadaje się do mycia!

Z kasztanów można również przygotować naturalny proszek do prania. W jaki sposób? Przygotowujemy 7 kasztanów i obieramy je ze skórki, czyścimy i kroimy na ćwiartki. Rozdrabniamy przy pomocy tarki lub blendera, przekładamy do bawełnianego woreczka lub skarpetki – materiał należy ciasno związać sznurkiem. Torebkę wrzucamy do bębna pralki z brudnymi ubraniami i nastawiamy swój ulubiony cykl. Uwaga! Nie wolno dodawać innych detergentów!

fot. archiwum

Jak wyglądają owoce głogu?

Głóg – właściwości

Głóg – działanie

Odwar z głogu i przeciwwskazania

Przepis na herbatę z głogu

Głóg jest rośliną o wspaniałych właściwościach prozdrowotnych, dlatego często bywa stosowany w medycynie naturalnej. W Polsce najczęściej występuje głóg dwuszyjkowy, jednoszyjkowy i odgiętodziałkowy.

Jak wyglądają owoce głogu?

Kulki głogu są ciemnoczerwone. Przypominają owoce dzikiej róży. Kwiaty natomiast mogą mieć barwę kremową, różową czerwoną. W niekonwencjonalnej medycynie można wykorzystać i owoce głogu, i kwiaty.  Owoce głogu są jadalne. Idealnie nadają się przygotowania jesiennych przetworów, jak konfitura, nalewki, odwary, czy napar.

Głóg – właściwości

To roślina zawierająca dużo związków aktywnych, flawonoidy (odpowiedzialne za działanie antyoksydacyjne i przeciwrodnikowe), luteolinę, beta-karoten, tokoferole, cholinę, olejki eteryczne, kwas fumarowy, szczawiowy, a nawet kwasy omega-3 i omega-6. W owocach znajdziemy także potas, fosfor, wapń, magnez i witaminę C.

Głóg – działanie

Głóg działa na układ krwionośny, zwiększając siłę skurczu mięśnia sercowego, by serce mogło sprawniej pompować krew. Do tego obniża ciśnienie krwi i zmniejsza poziom złego cholesterolu we krwi. Co ciekawe, głóg uspokaja. Jeśli nie ma przeciwwskazań, to regularne przyjmowanie głogu może skutkować załagodzeniem duszności, co poprawia ogólny komfort życia i samopoczucie. Głóg wspiera także leczenie schorzeń dróg moczowych i oddechowych.

Naturalne metody

Jak zrobić syrop z lilaka – bzu pospolitego? Na co pomoże?

Odwar z głogu i przeciwwskazania

–  Głóg jest wyjątkową rośliną, gdyż jego kwiaty i owoce są chyba najlepszymi naturalnymi środkami na poprawę pracy serca i obniżenie ciśnienia. Zawarte w nich flawonoidy rozszerzają naczynia wieńcowe, poprawiają krążenie, działają ochronnie na mięsień sercowy, antyarytmicznie i przeciwmiażdżycowo. Stosowane regularnie, obniżają ciśnienie tętnicze krwi. Słowo „regularnie” jest tutaj kluczowe – pamiętajcie, że by odczuć działanie głogu, należy stosować wyciągi z niego przez minimum kilka tygodni. Głóg wykazuje również działanie uspokajające i delikatnie przeciwlękowe, dlatego badany jest jego potencjał w leczeniu nerwicy i depresji. Owoce głogu można zbierać bardzo długo, dopóki się nie osypią lub nie zostaną zjedzone przez ptaki. Możecie je suszyć i mrozić. Z owoców najlepiej przygotować odwar lub nalewkę – napisała na profilu instagramowym Ziołowa Królowa.

Receptura pochodzi z profilu instagramowego ziolowa_krolowa

1 łyżkę rozdrobionych owoców zalewamy 1 szklanką wody. Całość doprowadzamy do wrzenia i gotujemy przez 5 minut. Odstawiamy na 30 minut pod przykryciem. Po tym czasie odcedzamy i opcjonalnie dodajemy miód. Szklankę naparu pijemy dwa razy dziennie.

Przeczytaj także: Ta babcina receptura wzmocni odporność całej rodziny!

Stosowanie głogu warto skonsultować z lekarzem, szczególnie osoby zażywające leki na serce lub preparaty na nadciśnienie, bo owoce mogą zwiększać działania niepożądane medykamentów. Przeciwwskazaniem może być nie tylko niskie ciśnienie krwi, niewydolność serca, ale także ciąża i karmienie piersią.

Przepis na herbatę z głogu

2 łyżeczki suszonych owoców głogu zalewamy szklanką wrzątku. Czekamy 15 minut. Przecedzamy i pijemy 2 razy dziennie.

Fot. envato elements

Źródło: ziolowa_krolowa/Instagram

COVID-19 w 2024 roku

Omikron – objawy

COVID-19 – profilaktyka

Syrop z czosnku i miodu

Prawdopodobnie szczyt zachorowań przypadnie na październik. W 2024 roku najczęstszym wariantem jest SARS-CoV-2 Omikron, który pojawia się w kilku odmianach o nazwie: JN1, Kraken, Pirola, czy wariant KP. 

COVID-19 w 2024 roku

Ministerstwo Zdrowia podało 10 września, że na terenie kraju potwierdzono 3118 zakażeń, w tym  2285 nowych i 833 ponownych. Zakażonych osób może być jednak więcej, ponieważ nie każdy wykonuje testy, statystyki więc nie dają pełnego obrazu.

Omikron – objawy

Omikron ma przebieg łagodniejszy, natomiast cechuje się wysoką zaraźliwością. Najczęściej przenosi się drogą kropelkową oraz przez bezpośredni kontakt ze skażonymi powierzchniami. Typowe objawy są podobne do tych pojawiających się w trakcie innych infekcji układu oddechowego.

Oto symptomy:

• gorączka,
• ból gardła,
• bóle mięśni,
• suchy kaszel,
• katar,
• problemy ze snem,
• bóle brzucha, wymioty i biegunka,
• uczucie niepokoju.

W trakcie ciężkiego przebiegu COVID-19 mogą pojawić się duszności, ból w klatce piersiowej, czy zaburzenia ruchu. Zmęczenie i osłabienie, niemożność wykonywania cięższych ćwiczeń fizycznych u niektórych osób może występować jeszcze przez kilka miesięcy. COVID-19 może znacznie pogarszać komfort życia, ponieważ ma negatywny wpływ na obniżenie witalności i sprawności.

COVID-19

FOTO: Envato Elements

COVID-19 – profilaktyka

Nie ma niespodzianek. Aby nie zachorować, należy często myć ręce i dezynfekować powierzchnie, z którymi się stykamy. Warto nosić maseczkę w zatłoczonych miejscach publicznych i unikać większych skupisk ludzkich. W razie wystąpienia niepokojących objawów dobrze jest zastosować izolację, aby nie powodować rozprzestrzeniania się choroby.

Przeczytaj: Ważne zmiany w służbie zdrowia! Do tego specjalisty udamy się bez skierowania!

Zapobieganie grypie warto zacząć od zmiany nawyków:

• odpowiedni ubiór, nie należy przegrzewać, ani nie wyziębiać organizmu,
• unikajmy kontaktu z chorymi,
• dobrze jest w sezonie zimowym wspomagać się sprawdzonymi suplementami diety i witaminami (C, D3, selenem, cynkiem) lub zadbać o ich podaż w pożywieniu,
• pijmy codziennie wodę z cytryną, z imbirem i miodem, oto receptura,  
• ważna jest odpowiednia ilość snu, ponieważ regularne niedosypianie powoduje utratę odporności – obniża się poziom komórek odpornościowych odpowiadających za walkę z wirusami,
• zadbajmy o codzienny ruch na świeżym powietrzu,
• istotne jest zdrowe odżywianie – ograniczenie tłuszczy i wprowadzenie do jadłospisu warzyw, owoców, strączków i orzechów,
• w miejscach publicznych w czasie infekcyjnym używajmy maseczki,
• należy regularnie i dokładnie myć ręce mydłem i ciepłą wodą,  
• unikajmy dotykania oczu, nosa i ust – wirus grypy przedostaje się przez błony śluzowe,
• w przypadku osłabienia, należy zostać w domu.

Syrop z czosnku i miodu

Czosnek to naturalny antybiotyk – ma właściwości bakteriobójcze, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne, a w połączeniu z miodem i cytryną wzmacnia odporność i mobilizuje organizm do walki z wirusami.

Składniki:

• ząbek czosnku,
• 1,5 cytryny,
• szklanka letniej, przegotowanej wody,
• łyżka miodu, np. gryczanego.

Przygotowanie:

Czosnek przeciskamy przez praskę i dodajemy do wody. Wstawiamy na dobę do lodówki. Po tym czasie przecedzamy miksturę i łączymy ją z sokiem z cytryny i miodem. Dokładnie mieszamy. Spożywamy każdego dnia, pijemy ok. 30 ml. Przechowujemy w lodówce, nie dłużej niż 7 dni.

Zrób sama ocet wrotyczowy i ciesz się zdrową skórą!

Fot. envato elements

Miód w kuchni

Właściwości miodu

Miód a kosmetyki

Aby jesień była znośna i nie obfitowała w ciągłe infekcje, dobrze jest zadbać o organizm dziecka i swój już teraz. Pomagają spacery, regularna aktywność fizyczna i oczywiście dieta bogata w witaminy i substancje odżywcze. Do katalogu pożywnych produktów należy dopisać miód, który ma wyjątkowo pozytywny wpływ na odporność:  – Wrzesień to czas, kiedy dzieci wracają do szkoły i stykają się z nowymi wyzwaniami. Stres związany z powrotem do nauki, połączony z chłodniejszą pogodą może osłabić odporność. Dlatego tak ważne jest, aby dieta była bogata w naturalne produkty wspierające zdrowie. Miód jest jednym z takich składników, który nie tylko wzmacnia organizm, ale również dostarcza energii potrzebnej dzieciom i dorosłym w codziennych wyzwaniach. Regularne spożywanie miodu, zwłaszcza na czczo lub jako dodatek do ciepłych napojów, może pomóc w ochronie przed infekcjami oraz wspierać zdrowie układu pokarmowego – podkreśla dietetyczka Monika Łazaj. W jaki sposób go podawać?

Miód na zdrowie 

FOTO: Envato Elements

Miód w kuchni

Gdzie go kupować? Sekretarz Stowarzyszenia Polska Izba Miodu, Przemysław Rujna, zachęca do zakupu miodu od lokalnych sprzedawców: – Nasze miody są wyjątkowe – od delikatnego miodu lipowego, przez intensywny miód gryczany, aż po bogaty w minerały miód spadziowy. Każdy znajdzie coś dla siebie, a dzięki ich regularnemu spożywaniu możemy w naturalny sposób wspierać zdrowie, urodę i cieszyć się pełnią smaku przez cały rok – podsumowuje. Miód możemy wykorzystać na wiele różnych sposobów. Jest całkiem dużo receptur na potrawy, który zyskują wyjątkowy smak po dodaniu miodu właśnie.

Pomysł na śniadanie

Jak zrobić nocną owsiankę? Rozwiąże problem z porannym pośpiechem!

Oto niektóre z nich:

• sezonowe owoce (jabłka, gruszki, śliwki, maliny, borówki) z miodem, granolą i jogurtem – świetna propozycja na drugie śniadanie, także do szkoły czy do pracy,
• mięso pieczone z dodatkiem miodu, np. kurczak czy kaczka,
• marynata z miodu z musztardą i ziołami dodana do grillowanych mięs,
• herbata z miodem i cytryną,
• woda z cytryną, miodem i imbirem.

Przeczytaj także: Zdrowa śniadaniówka – co zaproponować dziecku na drugie śniadanie do szkoły?

Właściwości miodu

Miód ma właściwości antybakteryjne i przeciwzapalne, dlatego pomaga w walce z infekcjami. Ma również właściwości grzybobójcze i antywirusowe. Pamiętajmy, że podgrzany miód może utracić swoje właściwości. Należy przechowywać go w suchym miejscu, w temperaturze nie wyższej niż 18 stopni Celsjusza. Miód chronimy przed działaniem promieni słonecznych. 

Miód a kosmetyki

Miód jest świetnym składnikiem naturalnych maseczek i odżywek, warto go wykorzystać w codziennej pielęgnacji. Dobrze działa na skórę i włosy. Ma właściwości nawilżające. Można pokusić się o przygotowanie własnych kosmetyków. Zalecane są: domowe maseczki z miodem, jogurtem i awokado, czy odżywki miodowe do włosów.

Domowe sposoby

Naturalne metody na błyszczące włosy

fot. envato elements

Źródło: Stowarzyszenie Polska Izba Miodu (PIM)

Jakie wartości odżywcze mają jabłka?

Dlaczego warto jeść gruszki?

Maliny dobre każdego dnia

Borówki na polskim stole

Zalety owoców jagodowych

Każda pora roku rządzi się swoimi prawami i obfituje w konkretne warzywa i owoce. Podążając za naturą, wybierajmy te produkty, które właśnie są dostępne. Będziemy wtedy mieć pewność, że owoce nie musiały być zakonserwowane, aby przetrwać długą podróż. Sięganie po to, co dostępne i po to, co rośnie lokalne to najlepsze rozwiązanie.

Owoce sezonowe

FOTO: Envato elements

Sezonowe owoce zawierają dużo witamin i mają sporo wartości odżywczych. Są świeże i mają lepszą cenę. Natalia Kuraś, dietetyczka i ekspertka europejskiego programu GOOD MOVE – Trzymaj formę, radzi, które owoce najlepiej wybierać. Poleca przede wszystkim jabłka, gruszki, maliny, borówki oraz truskawki. Dlaczego?

Jakie wartości odżywcze mają jabłka?

Sezon na jabłka związany jest z jesienią, choć oczywiście dostępne są do kupienia przez cały rok. Jesienią są jednak najpyszniejsze. Jabłka mają sporo błonnika, witaminę C, beta-karoten, potas, błonnik, czy przeciwutleniacze, które pomagają w walce z wolnymi rodnikami. Te walory sprawią, że jabłka nie tylko podnoszą odporność, ułatwią trawienie, ale także wzmacniają organizm narażony na nowotwory czy choroby sercowe. Te owoce są świetne dla osób będących na diecie, ponieważ są niskokaloryczne.

Potrawy z jabłek proponowane przez dietetyczkę to:

• Pieczone chipsy z jabłek i cynamonu.
• Owsianka z jabłkiem, jogurtem naturalnym i orzechami włoskimi.
• Deser chia na mleku kokosowym z jabłkiem, masłem orzechowym i twarogiem.
• Koktajl jabłkowo-szpinakowy.
• Pieczona szarlotka na spodzie owsianym z kruszonką z masła orzechowego.

Dlaczego warto jeść gruszki?

Gruszki są typowo jesiennym owocem. W ich składzie znajdziemy dużo antyoksydantów, antocyjanów i polifenoli. Warto je jeść, ponieważ zawierają witaminę C i E, potas i błonnik. Co z nich przyrządzić? Jest sporo możliwości! Można je połączyć z jogurtem, orzechami i płatkami owsianymi. Pyszna jest sałatka z dodatkiem gruszek, sera koziego i orzechów, a także tarta gruszkowa. Te owoce można też zapiekać i podawać np. z jogurtem.

Kuchnia zero waste

Przysmak bez marnowania: szarlotka z czerstwego pieczywa

Maliny dobre każdego dnia

Maliny to owoce, które najlepiej spożywać właśnie latem i jesienią. Są skarbnicą witamin, np. C, E, czy z grupy B. Zawierają także błonnik, potas, wapń, czy mangan. Są naturalnym źródłem antyoksydantów, chroniąc organizm człowieka przed ciężkimi chorobami. Mają właściwości przeciwzapalne, przeciwwirusowe i przeciwnowotworowe. Maliny chronią mózg człowieka przed chorobami neurodegeneracyjnymi. Jest sporo ciekawych receptur na malinowe dania, np. bowl z malinami, malinowy sorbet, owsiane muffinki z malinami, naleśniki z twarożkiem i malinami.

Borówki na polskim stole

Borówkami można zajadać się przez całe lato, aż do wczesnej jesieni. To pyszne i co najważniejsze niezwykle zdrowe owoce pełne antyoksydantów wspomagających walkę z wolnymi rodnikami. Spożywanie borówek nie tylko zasila organizm, ale także pomaga zmniejszać ciśnienie krwi. Owoce te są źródłem składników odżywczych, jak witamina A, C, mangan, czy błonnik pokarmowy. 

Przeczytaj także: Zdrowa śniadaniówka – co zaproponować dziecku na drugie śniadanie do szkoły?​

Zalety owoców jagodowych

Te owoce (np. truskawki, maliny, jagody, borówki, jeżyny) przede wszystkim neutralizują wolne rodniki, pomagają zmniejszać ryzyko rozwoju niektórych nowotworów i chorób sercowo-naczyniowych, stymulują proces powstawania nowych komórek nerwowych, poprawiają pamięć, przeciwdziałają insulinooporności, regulują trawienie, są niskokaloryczne i działają przeciwzapalnie.

Źródło: Materiały prasowe programu GOOD MOVE

fot. Envato elements

Duże ilości błonnika

Jedną z głównych zalet żyta jest wysoka zawartość błonnika. Wspomaga on perystaltykę jelit oraz funkcjonowanie całego przewodu pokarmowego, w tym chroni przed cukrzycą. Pomaga w utrzymaniu prawidłowej masy ciała, zapewniając na długo uczucie sytości. Wspiera mikrobiotę jelitową, a co za tym idzie między innymi odporność.

- Każdego dnia dziecko potrzebuje odpowiedniej ilości błonnika (najmłodsze w wieku od 1 do 3 lat potrzebują około 14 g błonnika dziennie, dzieci w wieku od 4 do 8 lat – 16-20 g, nieco starsze w wieku od 9 do 13 lat – 22-25 g, a dzieci w wieku od 14 do 18 lat – 25-31 g). Produkty zbożowe z pełnego przemiału, szczególnie żyta, pomogą wypełnić to zalecenie. 150 g razowego żytniego chleba (4-5 kromek) pokrywa zapotrzebowanie na błonnik w 40-60%. Dlatego jeśli nasze dziecko nie ma uczulenia na zboże, starajmy się włączyć produkty żytnie do jego diety – mówi Magdalena Jarzynka-Jendrzejewska.

Warto zaznaczyć, że chleb żytni w porównaniu z chlebem pszennym ma niższy indeks glikemiczny. To oznacza, że po spożyciu tego rodzaju pieczywa poziom cukru we krwi nie wzrasta gwałtownie, a stopniowo. Dzięki temu jest dobrym składnikiem diety diabetyków.

Prawdziwa bomba witaminowa

Ziarno żyta jest także źródłem wielu wartościowych składników, niezbędnych do prawidłowego rozwoju młodego organizmu. To przede wszystkim skarbnica żelaza, sodu, potasu, fosforu, jodu, wapnia, cynku, selenu, magnezu i manganu. Oprócz tego żyto zawiera cenne witaminy E i z grupy B (w tym kwas foliowy, niacynę i tiaminę), wspomagające funkcjonowanie układu nerwowego, oraz witaminę PP, która stymuluje działanie jelita grubego. Wykorzystując zdrowotne właściwości żyta, wspomagamy także proces budowy tkanki mięśniowej i naczyń krwionośnych.

Ukryte zalety żyta

Dużą zaletą żyta jest obecność w nim fitoestrogenów – związków, które wspomagają prawidłowe funkcjonowanie małego organizmu – m.in. przeciwdziałają tworzeniu się stanów zapalnych oraz zmniejszają ryzyko zachorowania na różnego rodzaju infekcje. Żyto jest gatunkiem o największej zawartości związków bioaktywnych wśród zbóż, co sprawia, że należy do bardzo wartościowych składników pożywienia dziecka. Związki te zlokalizowane są głównie w zarodku i zewnętrznej warstwie ziarna. Poza błonnikiem należą do nich m.in. lignany, kwasy fenolowe i fitosterole. Stanowią one jeden z niezbędnych elementów diety dziecka, wpływając na stan zdrowia i dobre samopoczucie.

Niedocenione zboże w kuchni

Żyto ma bardzo wyrazisty smak. Jest zbożem wszechstronnym i uniwersalnym. Spożywane jest przede wszystkim w postaci przetworów z mąki żytniej, a także płatków i otrębów żytnich, chleba oraz bułek jasnych i ciemnych, pumpernikla, makaronu czy zakwasu. Im więcej produktów żytnich w jadłospisie, tym lepiej.

- Obecne w życie błonnik pokarmowy i współtowarzyszące substancje bioaktywne przynoszą wiele korzyści związanych z profilaktyką zdrowotną. Wpływają pozytywnie na gospodarkę lipidową organizmu, metabolizm węglowodanów oraz prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego, co  w efekcie zmniejsza ryzyko wystąpienia otyłości, która coraz częściej spotykana jest u najmłodszych. Dlatego zboże to jest tak ważne w ich diecie i powinno regularnie gościć w posiłkach przez cały rok – dodaje Ewa Sypnik-Pogorzelska.

Źródło: Federacja Branżowych Związków Producentów Rolnych

Mit 1: Dieta bezglutenowa jest zdrowsza dla każdego.

Dieta bezglutenowa jest konieczna w przypadku osób z celiakią lub innymi chorobami związanymi z glutenem, rozpoznanymi przez lekarza. Dla reszty populacji, według wielu badań, unikanie glutenu nie przynosi korzyści zdrowotnych, a wręcz może prowadzić do niedoborów ważnych składników odżywczych. Zastosowanie w diecie glutenowych produktów pełnoziarnistych, w przypadku osób zdrowych, przynosi więcej pozytywnych korzyści niż eliminacja glutenu z diety. Zboża glutenowe charakteryzują się wysokim stężeniem istotnych dla zdrowia witamin, składników mineralnych oraz błonnika, który odgrywa ważną rolę np. w profilaktyce zaparć, często spotykanych u małych dzieci.

Mit 2: Produkty bezglutenowe są mniej kaloryczne.

Wiele produktów bezglutenowych zawiera więcej tłuszczu i cukru, aby poprawić smak i konsystencję. To oznacza, że mogą być równie kaloryczne, a nawet bardziej kaloryczne niż ich glutenowe odpowiedniki. Niektóre osoby na diecie bezglutenowej przybierają na masie ciała, inne chudną – zależy to więc od całościowej diety takiej osoby, a nie konkretnie od obecności glutenu w diecie. Sam gluten nie ma niekorzystnego wpływu na naszą masę ciała – liczy się bowiem jakość spożywanych produktów zbożowych. Należy wybierać szczególnie te pełnoziarniste, które są doskonałym źródłem węglowodanów złożonych oraz błonnika. Dzięki nim wchłanianie następuje wolniej, co sprzyja utrzymaniu prawidłowej masy ciała.

Mit 3: Dieta bezglutenowa odchudza.

Chociaż niektóre osoby mogą schudnąć na diecie bezglutenowej, jest to zwykle wynik rezygnacji z wysokoprzetworzonych produktów, np. ciast, ciastek, typowych hamburgerów, i wyboru zdrowszych opcji (np. zwiększenie spożycia warzyw i owoców). Sama eliminacja glutenu nie jest gwarancją utraty wagi. To właśnie produkty zbożowe, także glutenowe, szczególnie te z pełnego ziarna, mogą pomóc w jej obniżeniu ze względu na dużą zawartość błonnika, który pełni funkcję oczyszczającą ze zbędnych produktów przemiany materii. Ma to ogromny wpływ na prawidłową pracę naszego układu pokarmowego i w efekcie – utrzymanie zdrowej sylwetki.

Mit 4: Gluten jest szkodliwy dla wszystkich.

Gluten jest białkiem obecnym w zbożach, spożywanych przez ludzkość od tysięcy lat. Dla większości ludzi jest bezpieczny do spożycia. Tylko osoby z celiakią, nietolerancją glutenu lub nadwrażliwością na gluten muszą go unikać. Warto przy tym pamiętać, że wśród produktów glutenowych więcej wartościowych składników odżywczych zawierają te wytworzone z pełnych ziaren.

Mit 5: Wszystkie produkty bezglutenowe są zdrowe.

Nie wszystkie produkty bezglutenowe są zdrowe. Wiele z nich jest wysokoprzetworzonych i zawiera sztuczne dodatki. To właśnie ograniczenie spożycia glutenu może wpływać niekorzystnie na nasze zdrowie, prowadząc m.in. do niedoboru witamin i składników mineralnych. W wyniku spożywania gotowych, wysokoprzetworzonych produktów bezglutenowych, zawierających często więcej cukru, soli i tłuszczu, może dojść do rozwoju zespołu metabolicznego, czyli szeregu zaburzeń pod postacią nadwagi, otyłości, nieprawidłowego stężenia cukru we krwi, nadciśnienia i nieprawidłowych wartości lipidów (czyli tłuszczów) w naszym organizmie.

Mit 6: Małym dzieciom nie należy podawać glutenu w pierwszych miesiącach życia.

Produkty zbożowe, w tym również te zawierające gluten, wprowadzamy do diety dzieci w tym samym czasie co inne pokarmy uzupełniające, czyli nie wcześniej niż w 17. tygodniu życia oraz nie później niż w 26. tygodniu. Gluten, podobnie jak inne nowe produkty, o które rozszerzamy dietę niemowlaka, należy wprowadzać stopniowo i w niewielkich ilościach, pamiętając, by jednego dnia nie wdrażać innych nowych produktów do jadłospisu dziecka.

Mit 7: Późniejsze wprowadzenie glutenu do diety dziecka uchroni go przed alergią

Niektórzy rodzice podają dzieciom pieczywo później, np. dopiero w 8-10. miesiącu życia lub po ukończeniu 1. roku, zakładając, że zmniejszy to ryzyko alergii na gluten. Tymczasem badania pokazują, że jest wręcz odwrotnie – zbyt późna ekspozycja na alergen zwiększa ryzyko uczulenia. Optymalnie należy więc wszystkie zboża wprowadzać tak jak pozostałe pokarmy, czyli ok. 5-6. miesiąca życia dziecka.

Podsumowując: dieta bezglutenowa jest kluczowa dla osób z rozpoznanymi chorobami glutenozależnymi. Jednakże dla reszty populacji może nie przynieść oczekiwanych korzyści zdrowotnych, a nawet zaszkodzić, jeśli nie jest odpowiednio zbilansowana. Dieta dzieci ogólnie zdrowych powinna być różnorodna, zbilansowana, bez wykluczeń. Ważne, aby podejmować ewentualne dodatkowe decyzje żywieniowe na podstawie rzetelnych informacji i konsultacji z lekarzem lub dietetykiem.

Źródło: Federacja Branżowych Związków Producentów Rolnych

Borelioza – czy jest chorobą zawodową rolników?

Ubezpieczenie na wypadek boreliozy 

Odszkodowanie za boreliozę – ile wynosi?

Objawy boreliozy 

Kleszcze – jak ich unikać?

W ciągu ostatnich lat liczba odszkodowań z tytułu uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby zawodowej spowodowanej boreliozą rośnie. Wysyp kleszczy nie napawa nikogo optymizmem. 

Borelioza – czy jest chorobą zawodową rolników? 

Aby zarazić się boreliozą, potrzeba kontaktu z kleszczami. Te zaś bytują w naturze – nie tylko w lesie, ale także na łąkach i w miejscach, gdzie znajdują się rośliny i zwierzęta. Nic dziwnego, że rolnicy tak często zapadają na tę chorobę! Ponadto kleszcze zaznaczają swoją najwyższą aktywność w sezonie letnim, a więc dokładnie wtedy, kiedy rolnicy mają najwięcej pracy w terenie. Jako że borelioza powoduje spustoszenie w organizmie i wiele nieprzyjemnych objawów, trafiła na listę chorób zawodowych rolników, podobnie jak odkleszczowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które również jest przenoszone przez kleszcze. KRUS podaje, że 98 procent trwałych uszczerbków na zdrowiu u rolników, które są skutkiem chorób zakaźnych, pochodzi właśnie od nich.

Ubezpieczenie na wypadek boreliozy 

Borelioza to choroba zawodowa rolników, ponieważ jest związana z pracą rolników w gospodarstwie. Jej przebieg bywa ciężki, dlatego część towarzystw ubezpieczeniowych wypłaci polisę choremu na boreliozę w ramach ubezpieczenia od poważnej choroby, pod warunkiem przystąpienia do takiego ubezpieczenia rzecz jasna. Można wykupić oddzielne ubezpieczenie tylko od tej choroby. Jednak w związku z tym, że borelioza jest chorobą zawodową rolników, KRUS wypłaca jednorazowe odszkodowanie, jeśli ukąszenie kleszcza nastąpi w czasie wykonywania obowiązków zawodowych, w trakcie pracy w gospodarstwie. Rolnik może ubiegać się także o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.

Przeczytaj także: Ten domowy specyfik na kleszcze to rewelacja!

Odszkodowanie za boreliozę – ile wynosi?

Aby trzymać to odszkodowanie, rolnik musi przedłożyć do KRUS potwierdzenie z sanepidu, że choruje na boreliozę. Na pacjenta czeka także badanie dokonywane przez lekarza rzeczoznawcę, w celu określenia stopnia ubytku na zdrowiu i od tego będzie zależeć wysokość wsparcia finansowego. W razie stwierdzenia przez niego znacznego stopnia ubytku, rolnikowi może przysługiwać także kolejne wsparcie w postaci zasiłku chorobowego w wysokości 20 zł za każdy dzień. Prawo do zasiłku chorobowego jest wypłacane przy niezdolności do pracy nieprzerwanie co najmniej przez 30 dni, nie dłużej jednak niż przez 180 dni i może być przedłużone. Natomiast jednorazowe odszkodowanie z tytułu choroby zawodowej za 1% uszczerbku na zdrowiu – od 1 stycznia 2022 roku wynosi 1.033 zł.

Przeczytaj także: Czy chłopcy są bardziej narażeni na boreliozę? Poznaj nowe badania i patent z długopisem!

Objawy boreliozy 

Jeżeli po usunięciu kleszcza pojawią się niepokojące objawy, należy zgłosić się do lekarza. Ważna jest obserwacja – pierwsze objawy choroby mogą przypominać grypę. Do zakażania dochodzi zazwyczaj po 24 godzinach od wkłucia. Charakterystycznym symptomem jest rumień pojawiający się na skórze. Szybkie zastosowanie silnych antybiotyków może uchronić chorego od cięższych powikłań choroby, które w znaczny sposób ograniczają możliwości pracy i obniżają komfort życia. Są to schorzenia neurologiczne, zapalenia stawów, zaburzenia pracy serca, potrójne widzenie, zawroty głowy, paraliż mięśni twarzy, problemy z pamięcią, trudności z koncentracją, zaburzenia snu, dezorientacja i wiele innych.

Kleszcze – jak ich unikać?

Należy zwrócić uwagę na to, w jakie tereny się zapuszczamy. Warto zabezpieczyć ciało ubraniami, np. koszulą z długim rękawem, spodniami z długimi nogawkami, odpowiednimi butami, wysokimi skarpetami czy nakryciem głowy, zwłaszcza w czasie pracy w polu czy lesie. Ponadto nie siadamy bezpośrednio na trawie, unikamy wysokich traw i zarośli, stosujemy specjalistyczne preparaty odstraszające kleszcze. Zaraz po powrocie do domu nie tylko przeglądamy całe ciało, ale także otrzepujemy dokładnie ubranie!

Odszkodowanie za boreliozę 

FOTO: Envato Elements

Fot. envato elements

Źródło: KRUS 

Czosnek – na co pomaga?

Czosnek – działanie

Syrop na przeziębienie

Przed nami sezon jesienny, który bywa kapryśny nie tylko pod względem pogody, ale także z powodu częstych infekcji wirusowych. Niestety, w tym terminie jesteśmy narażeni na grypę, przeziębienia, ból gardła i kaszel. Dobrze jest przygotować się do jesiennego sezonu poprzez przygotowanie domowych receptur prosto z apteczki babcinej.

Jeżówka purpurowa i jej właściwości zdrowotne

Czosnek – na co pomaga?

Jego bazą jest czosnek. Dlaczego właśnie to warzywo? Ponieważ jest naturalnym antybiotykiem, działa bakteriobójczo i przeciwwirusowo, wzmacnia układ immunologiczny, skraca czas infekcji, odkaża i niweluje nieprzyjemne objawy grypy.

Przeczytaj także: Przywrotnik pospolity – w apteczce każdej kobiety!

Czosnek – działanie:

• antybakteryjne, przeciwzapalne i przeciwwirusowe,
• obniża ciśnienie tętnicze,
• reguluje poziom cukru we krwi,
• przeciwzakrzepowe,
• zwiększa wydzielanie żółci,
• ułatwia trawienie, reguluje florę bakteryjną,
• zwalcza pasożyty.

Syrop z czosnku 

FOTO: Envato Elements

Syrop na przeziębienie

Czosnek ma wiele prozdrowotnych właściwości, np. może zahamować rozwój niektórych bakterii. Zawiera magnez, żelazo, witaminy z grupy B, witaminę C, witaminę A, potas, selen, flawonoidy, olejki eteryczne. Wspomaga organizm podczas infekcji dróg oddechowych, łagodzi kaszel, zmniejsza ból gardła, udrażnia drogi oddechowe, ułatwia odkrztuszanie.

Przepis na syrop:

Składniki:

• sok z 3-4 cytryn, które mają działanie oczyszczające i wzmacniające,
• dwie główki czosnku,
• 2-3 goździki,
• łyżeczka kurkumy i szczypta pieprzu,
• szklanka przegotowanej wody,
• 4 łyżki miodu.

Wykonanie:

Czosnek przeciskamy przez praskę i wrzucamy do słoika, dodajemy sok z cytryn, plasterki imbiru, goździki, kurkumę i pieprz, a także miód. Całość zalewamy wodą, mieszamy, a słoik zakręcamy. Syrop jest gotowy po 4 godzinach. Można go spożywać kilka razy dziennie po dwie łyżki. Miksturę przechowujemy w lodówce.

Fot. envato elements

Agnieszka Sierszeńska - mgr fizjoterapii z wieloletnim doświadczeniem. Prowadzi działalność leczniczą "Terapia Dotykiem" w Luboniu koło Poznania.
 

FOTO: Agnieszka Sierszeńska

Zobacz także: Czym jest dojo i jak wspiera dbanie o ciało i umysł?

Gdy bolą plecy...co robić?

Kręgosłup pełni niezwykle ważne funkcje – utrzymuje ciężar ciała, zapewnia równowagę, amortyzuje wstrząsy, chroni rdzeń kręgowy i nerwy, jest miejscem wielu połączeń układu mięśniowo-szkieletowego. Naturalnie przypomina kształt litery S. Możemy podzielić go na odcinki:

• szyjny,
• piersiowy,
• lędźwiowy,
• krzyżowy,
• guziczny (ogonowy).

U człowieka składa z 33–34 kręgów, a pomiędzy nimi (poza zrośniętymi odcinkami krzyżowym i guzicznym) znajdują się krążki (dyski). Na całej jego długości ciągnie się rdzeń kręgowy, a okalają go liczne tkanki miękkie, takie jak powięź, ścięgna, więzadła i mięśnie.

Duże tempo dnia codziennego, nieergonomiczna praca, zła dieta i brak regularnej aktywności fizycznej mogą prowadzić do wielu schorzeń kręgosłupa.

Do najpowszechniejszych należą:

• zwyrodnienia (przewlekłe schorzenie, polegające na stopniowym zużywaniu się chrząstki stawowej i skutkujące tarciem między kośćmi, powoduje ból, ograniczenie ruchomości, sztywność, deformacje),
• dyskopatia (utrata elastyczności krążka międzykręgowego skutkująca jego przemieszczaniem się, objawia się zaburzeniem funkcji nerwowych, bólem, niedowładem mięśni, drętwieniem kończyn),
• kręgozmyk (przesunięcie się kręgów względem siebie przód – tył, co może skutkować bólem, zesztywnieniem, przykurczami mięśniowymi, niedowładem kończyn),
• osteoporoza (utrata gęstości kości, która może powodować ból i dyskomfort podczas codziennych czynności, zmianę postawy ciała na zgarbioną, podatność na złamania),
• mielopatia (uszkodzenie rdzenia kręgowego wywołane jego uciskiem, skutkuje niedokrwieniem, utratą funkcji ruchowych oraz zaburzeniami neurologicznymi).

Lepiej zapobiegać, niż leczyć

Regularne ćwiczenia mogą przynieść mnóstwo korzyści:

• odstresowanie, zniwelowanie negatywnych emocji, łagodzenie depresji,
• poczucie odprężenia, rozluźnienie mięśni, poprawę jakości snu,
• poprawę koordynacji ruchowej, zwiększenie zakresu ruchu, zmniejszenie dolegliwości bólowych,
• zwiększenie wydajności w pracy, mniejsze ryzyko uszkodzenia mięśni i stawów,
• dobroczynny wpływ na układ krążenia, oddechowy, procesy trawienne i ogólną odporność.

Logo Terapia Dotykiem - gabinet fizjoterapii, Agnieszka Sierszeńska, Luboń koło Poznania

FOTO: Agnieszka Sierszeńska

Dojo – kiedy dokładnie jest?

Dojo – co symbolizuje?

Co jeść w trakcie dojo?

Congee – kleik ryżowy

Przyzwyczailiśmy się do czterech pór roku, choć zmieniający się klimat może zniszczyć ten utarty tor. A wszystko z powodu globalnego ocieplenia. Nic dziwnego, że pojawienie się kolejnej pory roku – może wzbudzić sprzeciw. W medycynie chińskiej wyróżnia się bowiem dojo (czytaj dodżo) – to piąta roku, która pojawia się cztery razy w roku i poprzedza wiosnę, lato, jesień i zimę. Trwa jedynie 18 dni, ale może być źródłem do świetnego zdrowia i dobrego samopoczucia podczas następnych miesięcy.

Dojo – kiedy dokładnie jest?

26.01 – 12.02 dojo przed wiosną,

26.04 – 13.05 dojo poprzedzające lato,

26.07 – 12.08 dojo zwiastujące jesień,

26.10 – 12.11 dojo poprzedzające zimę.

Dojo – co symbolizuje?

To czas przygotowania się do zmiany pór roku, która zwykle przynosi nowe wyzwania i zupełnie inne warunki klimatyczne. Ciało potrzebuje czasu przejściowego, a zwłaszcza zaopiekowania i czułości. To okres transformacji.

Zobacz także: Zmiany w 800+. Kto straci dofinansowanie?

Filozofia Pięciu Przemian, bazująca w dużej mierze na odpowiednim pożywieniu, pokazuje, jak ważne są w danym czasie narządy ludzkie. Dla dojo zarezerwowana jest przede wszystkim śledziona i żołądek – o nie powinniśmy zadbać w szczególności. Układ pokarmowy w tym czasie potrzebuje szczególnego wsparcia, należy go więc wzmocnić, aby zyskać większą odporność na jesień, kiedy to jesteśmy narażeni na wilgoć i wyziębienie. Warto wiedzieć, że dojo przyporządkowany jest element Ziemi.

Dojo – co symbolizuje?

FOTO: Envato Elements

Co jeść w trakcie dojo?

Warto w tym czasie przestawić się na posiłki otulające, ciepłe, kleiste, o naturalnie słodkim smaku. Musimy unikać suchości, wilgoci, zimna.

Sprawdzą się zwłaszcza:

• dynia,
• bataty,
• marchewka,
• ziemniaki,
• płatki owsiane,
• strączki 
• masło,
• jajka,
• gotowane lub pieczone jabłka, gruszki,

Jak poradzić sobie z trądzikiem domowymi sposobami?

Warto gotować zawiesiste zupy, gulasze, leczo, kaszki i owsianki (hp. krem z batatów, owsiankę z dynią). Mięso dobrej jakości zjadamy sporadycznie i rezygnujemy z cukru, zbyt dużej ilości nabiału i ostrych przypraw, produktów z mąki pszennej, surowych warzyw i soków. Unikamy tytoniu, kawy i herbaty. Posiłki powinny być regularne – początek dnia najlepiej zaplanować z ciepłym śniadaniem do godziny 9.00. Ostatnie danie spożywamy do godziny 18.00.

​Congee – kleik ryżowy

Oto przepis na zdrowy posiłek wspierający śledzionę i żołądek. Receptura pochodzi ze strony: tcmblog.pl.  

Składniki:

• ćwierć szklanki kaszy jaglanej,
• ćwierć szklanki czerwonej soczewicy,
• 4 daktyle chińskie (Da Zao),
• 1 jabłko,
• ćwierć łyżeczki kurkumy,
• kilka nasion kopru włoskiego,
• masło lub olej lniany.

Wykonanie:

Wszystkie składniki poza tłuszczem umieszczamy w wodzie, doprowadzamy do wrzenia, a następnie gotujemy na małym ogniu do momentu rozgotowania składników (przynajmniej 40 min.) Na końcu dodajemy łyżkę masła lub polewamy congee olejem lnianym. Danie można zjadać z ulubionymi dodatkami (np. domową konfiturą).

Fot. envato elements

Ospa małpia

Ospa małpia – obecna sytuacja

Małpia ospa – objawy

Małpia ospa – źródło zakażenia

15 sierpnia w Szwecji został odnotowany przypadek nowej odmiany małpiej ospy (mpox). Niestety, bardziej zjadliwy niż te wcześniejsze. Okazało się, że pacjent przebywał w miejscu, gdzie wystąpiły ogniska choroby. Źródłem wirusa są kraje afrykańskie.

Małpia ospa

To zakaźna choroba odzwierzęca, która może przenosić się także przez człowieka, np. poprzez bliskie kontakty, również intymne. Ospę małpią wywołuje wirus MPXV z rodzaju Orthopoxvirus. Przebieg choroby zwykle bywa umiarkowany (wariant klad 2b), jednak nie jest bezobjawowy, jak w przypadku COVID-19. Po raz pierwszy zetknięto się z nim w końcu lat 50. XX wieku – wtedy zaatakował kolonie małp (stąd nazwa). Małpia ospa zagrażała już w 2022 roku, wtedy to WHO ogłosiła najwyższy stopień alarmowy. W tamtym czasie poza Afryką, do 24 maja 2022 roku, potwierdzono 131 przypadków i 106 podejrzeń. Obecnie Światowa Organizacja Zdrowia zmieniła nazwę choroby na mpox, aby uniknąć stygmatyzowania grupy zwierząt.

Przeczytaj także: Tani sposób na zmarszczki? Wypróbuj tę prostą maseczkę!

Małpia ospa – obecna sytuacja

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym właśnie z powodu szerzenia się małpiej ospy. Choroba została wykryta w 13 krajach afrykańskich, najwięcej w Kongu. Obecnie, liczba zakażeń w porównaniu do tego samego okresu w roku ubiegłym, wzrosła o 160 procent, a liczba zgonów o 19 procent. Łącznie odnotowano ponad 14 tys. przypadków. Na ten moment zagrożenie wzrasta w zawiązku z pojawieniem się nowej, bardziej niebezpiecznej formy wirusa. Nowy wariant jest bardziej śmiercionośny i może objawiać się wysypką na narządach płciowych, co znacznie utrudnia wykrycie zagrożenia.

Małpia ospa

FOTO: Envato Elements

Małpia ospa – objawy

Nic dziwnego, że wirusolodzy alarmują – wirus może się szybko rozprzestrzeniać, należy wiec powziąć działania profilaktyczne. Objawy choroby są typowe dla innych infekcji wirusowych – przebieg przypomina ludzką ospę.

MAŁPIA OSPA

Przybywa przypadków małpiej ospy w Polsce. Jakie są objawy?

Objawy choroby:

• gorączka, powyżej 38,5°C,
• bóle mięśni i głowy,
• bóle kostno-stawowe,
• osłabienie,
• miejscowe lub uogólnione powiększenie węzłów chłonnych (w ospie wietrznej brak),
• krostki lub pęcherzyki, na skórze całego ciała, także na powierzchni dłoni i podeszwy stóp,
• wysypka utrzymuje się do 4 tygodni.

Małpia ospa – źródło zakażenia

Wirusa przenoszą zazwyczaj chore wiewiórki, króliki, myszy, szczury – generalnie gryzonie. Można zarazić się także od człowieka drogą kropelkową, przez wydzieliny i krew oraz przez śluzówki. 

Fot. envato elements

Źródło: gov.pl

Zobacz też: Grypa ptaków rozprzestrzenia się przez muchy!

Coraz więcej padłych ptaków. Co powinni wiedzieć rolnicy?

Od kilku tygodni w różnych dzielnicach Warszawy odnotowano wzrost liczby padnięć dzikich ptaków, głównie wron siwych. Pierwsze przypadki zgłoszono w połowie lipca, a próbki pobrane od zmarłych ptaków trafiły do badań w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym w Puławach.

Wstępne badania wykluczyły groźne choroby takie jak grypa ptaków czy choroba Newcastle. W związku z tym uwaga badaczy skupiła się na innych potencjalnych zagrożeniach. Badania laboratoryjne przeprowadzone na kolejnych próbkach od padłych ptaków wykazały obecność materiału genetycznego wirusa Gorączki Zachodniego Nilu w pięciu przypadkach.

Jak wynika z komunikatu Głównego Lekarza Weterynarii i Głównego Inspektora Sanitarnego, od początku 2024 roku na terenie Unii Europejskiej odnotowano 72 przypadki zakażenia zwierząt wirusem Gorączki Zachodniego Nilu. Najwięcej zakażeń dotyczyło terytorium Włoch (33), Hiszpanii (8), Niemiec (8) oraz Austrii (7).

Gorączka Zachodniego Nilu. Jakie jest ryzyko?

Choć zachorowania na Gorączkę Zachodniego Nilu u ludzi zdarzają się rzadko, zwłaszcza w Europie Środkowej, obecność wirusa w środowisku naturalnym zwiększa ryzyko przeniesienia go na człowieka, szczególnie w okresach zwiększonej aktywności komarów.

- Wirus nie przenosi się między ludźmi. Nie można zakazić się przez kaszel, kichanie, dotyk. Rzadko możliwe jest przeniesienie wirusa przez transfuzję krwi, przeszczep narządów, w warunkach laboratoryjnych oraz z matki na dziecko w okresie okołoporodowym lub podczas karmienia piersią – czytamy w komunikacie.

Ochrona przed ukąszeniami – klucz do bezpieczeństwa

Niemniej jednak specjaliści zalecają podjęcie środków ostrożności, takich jak stosowanie repelentów przeciwko komarom i unikanie przebywania na zewnątrz w godzinach wieczornych, kiedy te owady są najbardziej aktywne.

Aby zminimalizować ryzyko zakażenia, warto stosować indywidualne środki ochronne, takie jak ubrania osłaniające ciało, siatki na okna i drzwi oraz repelenty. W przypadku kontaktu z padłymi ptakami zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności – używanie rękawiczek jednorazowych, maseczek ochronnych i unikanie dotykania zmarłych zwierząt.

Jakie są objawy i jakie kroki warto podjąć w razie podejrzenia zakażenia?

Chociaż ryzyko zakażenia Gorączką Zachodniego Nilu u ludzi jest niewielkie, osoby, które mogły mieć kontakt z chorymi lub padłymi ptakami, powinny monitorować swoje zdrowie. Większość zakażeń przebiega bezobjawowo (80%). Poważne komplikacje zdrowotne występują niezwykle rzadko.

W razie wystąpienia objawów takich jak gorączka, bóle głowy, nudności czy wysypka, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza specjalisty. Polska dysponuje nowoczesnymi metodami diagnostyki molekularnej, które pozwalają na szybkie wykrycie wirusa.

Choroby bydła w UE. Które z nich niosą największe ryzyko?

Co dalej? Apel o czujność i zgłaszanie padłych ptaków

Władze apelują o zgłaszanie przypadków odnalezienia padłych ptaków do Miejskiego Centrum Kontaktu. Ptaki wykazujące objawy chorobowe powinny być zgłaszane do EKO PATROLU Straży Miejskiej. Dzięki wspólnemu wysiłkowi możliwe będzie lepsze monitorowanie sytuacji i zapobieganie ewentualnym zagrożeniom dla zdrowia publicznego.

Choć wirus Gorączki Zachodniego Nilu na razie nie stanowi poważnego zagrożenia dla polskiego rolnictwa, warto podjąć wszelkie środki ostrożności, aby zminimalizować ryzyko zakażenia i jego skutki. W ten sposób rolnicy mogą zapewnić bezpieczeństwo zarówno swoim zwierzętom, jak i sobie samym.

Na podst. Główny Inspektorat Weterynarii

Masaż twarzy na zmarszczki

Domowa maseczka, która zdziała cuda

Maseczka pod oczy z natki pietruszki

Zmarszczki to zmora wielu kobiet. Choć są nieodłączną częścią życia i pojawiają się wraz z wiekiem, trudno je zaakceptować. Gdy już się pojawią, można je redukować za pomocą masażu i odpowiednich kosmetyków. Niektóre z nich można samemu przygotować w domu!

Naturalna maseczka 

FOTO: Envato Elements

Masaż twarzy na zmarszczki

Joga twarzy lub po prostu codzienny masaż tej części ciała sprawi, że włókna mięśniowe zwiększą swoją objętość i buzia zyska ładny owal. Skóra będzie napięta, wygładzona, promienna i wypoczęta. Zniknie opuchlizna, ponieważ limfa zostanie odblokowana. Zmarszczki nie będą tak widoczne. Joga twarzy ponadto rozluźnia mięśnie twarzy i dotlenia skórę. Przeciwdziała opadaniu policzków i zbytniemu wyostrzeniu rysów. Warto praktykować ten rytuał każdego dnia.

Przeczytaj także: Onętek, inaczej kosmos – czy pomoże na marskość wątroby i włókniaki?

Domowa maseczka, która zdziała cuda

Sięgając do kuchennej spiżarni, nie raz natkniemy się na produkty, które dzięki witaminom mają świetne właściwości wygładzające cerę. Na przykład banan, który zawiera masę minerałów i przeciwutleniaczy. To właśnie z ich pomocą zwalczane są szkodliwe i przyczyniające się do starzenia skóry – wolne rodniki. Drugim produktem jest awokado zawierające całą masę kwasów tłuszczowych omega-3. Połączenie tych dwóch składników daje odżywczą maseczkę, która dodatkowo wygładza zmarszczki. Jak ją przygotować? Połowę obranego awokado rozgniatamy z połówką banana na gładką masę. Opcjonalnie dodajemy jedno żółtko. Papkę nakładamy na oczyszczoną skórę twarzy na około 12 minut. Następnie zmywamy maź letnią wodą.

Maseczka pod oczy z natki pietruszki

Skóra pod oczami wymaga specjalnego potraktowania. Stąd potrzeba regularnej pielęgnacji. Można wykonać maseczkę z połowy pęczka natki pietruszki i dwóch łyżek kwaśnej śmietany. Posiekaną drobno natkę łączymy z nabiałem i nakładamy na czystą skórę pod oczami na kwadrans. Następnie zmywamy papkę letnią wodą. Natka pietruszki ma właściwości rozjaśniające i wygładzające!  

Zrób maseczki z pietruszki i brzoskwini! Ciesz się gładką cerą!

Fot. envato elements

Co ze skierowaniem do psychologa?

Optometryści na NFZ

Kiedy skierowanie do lekarza nie jest wymagane?

Rząd proponuje modyfikacje, które na pewno zainteresują pacjentów. Projekt nowelizacji ustawy już został przekazany do konsultacji publicznych. Obecnie, aby móc zapisać się do lekarza specjalisty, potrzebne jest skierowanie od lekarza rodzinnego. Wyjątkiem jest wizyta u psychiatry, ginekologa i położnika, dentysty, wenerologa czy onkologa. Rząd chce rozszerzyć tę listę, aby ułatwić pacjentom dostęp do kolejnych lekarzy. O jakich specjalistach mowa?

Co ze skierowaniem do psychologa?

Coraz więcej Polaków korzysta ze wsparcia psychologicznego w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. W okresie pandemii COVID-19 czasowo zawieszono obowiązek posiadania skierowania do psychologa dla dorosłych. Wszystko dlatego, aby wspomóc społeczeństwo borykające się z lękiem przed chorobą. Udogodnienie to jednak zostało zniesione wraz z zakończeniem stanu epidemii od 1 lipca 2023 roku. Skierowania do psychologa wróciły. Sprawa znów nabiera rozpędu i jest na wokandzie, ponieważ rząd w projekcie nowelizacji proponuje właśnie zniesienie obowiązku posiadania skierowania do psychologa.

Przeczytaj także: Nowe ceny w aptekach! Zmieniona lista refundacyjna już od lipca

Optometryści na NFZ

To nie jedyna proponowana zmiana istotna z punktu widzenia pacjenta. Kolejnymi specjalistami włączonymi do wizyt bez skierowania mają być optometryści. Celem takiego rozwiązania ma być usprawnienie diagnostyki i samego leczenia schorzeń związanych ze wzrokiem. Optometrysta nie jest lekarzem okulistą, jednak posiada kompetencje, aby zbadać wzrok czy dobrać odpowiednie okulary i soczewki kontaktowe. Zajmuje się także określaniem wad wzroku, czy wykonywaniem badań diagnostycznych oczu, np. pomiarem ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Niedługo do tych specjalistów udamy się bez skierowania

FOTO: Envato Elements

Kiedy skierowanie do lekarza nie jest wymagane?

Jest szereg czynników, które sprawią, że nie potrzeba mieć skierowana do lekarza specjalisty. Dzieje się tak w przypadku:

• choroby na gruźlicę,
• zakażenia wirusem HIV,
• statusu inwalidy wojennego lub wojskowego, w przypadku kombatantów, osób represjonowanych, żołnierzy zastępczej służby wojskowej, działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów politycznych lub deportowanych do pracy przymusowej,
• cywili – niewidomych ofiar działań wojennych,
• żołnierzy lub pracowników wojska – w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa,
• weteranów – w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa,
• osób uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych – w zakresie lecznictwa odwykowego,
• osób współuzależnionych mieszkających lub gospodarujących wspólnie z osobą uzależnioną, także w przypadku złego stanu psychicznego powstałego na skutek związku emocjonalnego z osobą uzależnioną – w zakresie leczenia współuzależnienia,
• w przypadku korzystania ze świadczeń psychologicznych, psychoterapeutycznych i środowiskowych dla dzieci i młodzieży,
• niepełnoletności i posiadania zaświadczenia od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego ze specjalizacją II stopnia lub tytułem specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii, neonatologii, pediatrii, neurologii dziecięcej, kardiologii dziecięcej lub chirurgii dziecięcej o ciężkim i nieodwracalnym upośledzeniu albo nieuleczalnej chorobie zagrażającej życiu, które powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu,
• orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności,
• orzeczenia o niepełnosprawności i wskazań: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Źródło: gov.pl

fot. envato elements

Domowy przepis na płyn na kleszcze

Inne sposoby na kleszcze

Kleszcze w Polsce

Jak usunąć kleszcza?

Metod na odstraszanie kleszczy jest całkiem sporo. Na początek dobrze jest zadbać o odpowiednie ubranie. Lepiej zakładać jasne rzeczy, aby było widać owada. Należy także nosić długie rękawy i długie spodnie, a skarpetki naciągnąć na nogawki i wybierać wysokie obuwie. Po każdej wizycie w miejscu, gdzie bytują kleszcze, należy przejrzeć całe ciało, zwłaszcza w zagłębieniu pod kolanem, za uszami, pod pachami, w pachwinie. Wcześniej warto zdjąć ubranie i wytrzepać je na dworze. Wiele osób używa płynów zakupionych w drogeriach. Niestety, nie zawsze są skuteczne.

Domowy przepis na płyn na kleszcze

Okazuje się jednak, że można samemu przygotować odpowiednią miksturę w domu, używając jedynie kilku składników. Najważniejszym ingredientem jest olejek eteryczny, bo to on odstraszy potencjalnego kleszcza przed wbiciem się w skórę. Te niebezpieczne pajęczaki szczególnie nie tolerują zapachu olejku z drzewa herbacianego, goździkowego, z mięty pieprzowej, tymiankowego, szałwiowego, z trawy cytrynowej, paczulowego, bazyliowego, eukaliptusowego, geranium oraz rozmarynowego. Jak zabrać się do przygotowania płynu? Przed wyjściem z domu trzeba połączyć odrobinę wybranego olejku z wodą i dokładnie wymieszać. Warto dzień wcześniej przeprowadzić próbę, czy nie jesteśmy uczuleni na dany zapach. Są też inne przepisy, jak ten proponujący użycie wody destylowanej i wódki. Wystarczy 1/3 szklanki wody destylowanej, łyżka wódki i 35-42 kropli wybranego olejku. Te składniki wlewamy do buteleczki z atomizerem i wstrząsamy nią, po czym spryskujemy ciało. Czynność można powtarzać kilka razy podczas spaceru po lesie.

Przeczytaj także: Straszna choroba – uważaj podczas zbierania owoców w lesie!​

Inne sposoby na kleszcze

Jeśli w apteczce domowej znajdują się specyfiki rozgrzewające i zawierające intensywnie pachnącą kamforę, czy olejek eukaliptusowy, to można ich spokojnie używać, ponieważ kleszcze nie lubią takiego zapachu.

Innym sposobem jest przygotowanie mikstury-mgiełki z ziół: szałwii, lawendy, melisy, tymianku czy rozmarynu. Wystarczy przygotować napar i się nim spryskać. 

Przeczytaj także: Borelioza w Polsce – poznaj nowe badania i patent z długopisem!​

Odstraszająco zadziała też czosnek, dlatego warto go spożywać – dzięki niemu zmienia się zapach ciała – kleszcze nie przepadają za tego typu wonią.

Uwaga na kleszcze

FOTO: Envato Elements

Kleszcze w Polsce

Nawet do 30 procent kleszczy w naszym kraju to nosiciele boreliozy.  Aby doszło do zakażenia, kleszcz musi pasożytować w naszym ciele od 24 do 48 godzin. Natomiast rumień może pojawić się nawet do trzech tygodni po ugryzieniu. Najważniejsze, by jak najszybciej pozbyć się owada z ciała.

Jak usunąć kleszcza?

• Ustawiamy narzędzie do wyciągania kleszcza (pęsetę, kleszczołapkę, szczypce) prosto i bezpośrednio nad kleszczem.
• Czubek narzędzia umieszczamy jak najbliżej skóry i unikamy szczypania ciała kleszcza.
• Wyciągamy kleszcza pionowo, a następnie dezynfekujemy ranę.
• Obserwujemy miejsce ukąszenia pod kątem wystąpienia rumienia. W przypadku zaczerwienienia należy szybko skontaktować się z lekarzem.

Fot. envato elements

Źródło: jarocin.poznan.lasy.gov.pl, www.lasy.gov.pl, kelszcze.info.pl

Kosmos – jak wygląda?

Onętek – cechy lecznicze

Jakie są właściwości onętka?

Kiedy jeszcze stosować kwiat onętka?

Jak zrobić odwar z onętka?

W Polsce kwiat onętka uprawiany jest zwykle w celach dekoracyjnych. Znajdziemy je w wielu ogrodach, choć czasami rosną także na dziko. Dobrze rozwijają się na stanowiskach słonecznych i bezwietrznych. Młode rośliny potrzebują obfitego podlewania. Na szczęście, kwiaty te nie wymagają specjalnego nawożenia. Ich uprawa jest mało skomplikowana.

Kosmos – jak wygląda?

Onętek to roślina jednoroczna, pochodząca z Ameryki Północnej i Południowej. Dorasta nawet do 150 cm wysokości. Najbardziej zachwycają kwiaty kosmosu, które wybarwiają się na purpurowo, biało, żółto, różowo, fioletowo. Kwitnienie rośliny trwa od lipca do października.

Onętek – cechy lecznicze

W fitoterapii wykorzystuje się kwiaty onętka. Suszymy je w przewiewnym i ciemnym miejscu, a przechowujemy w szczelnych pojemnikach z dala od światła. Dr Henryk Różański wymienia gatunki, które można stosować do celów terapeutycznych. Jest to ponętka pierzastolistna – Cosmos bipinnatus Cavanilles, ponętka siarkowa (żółta) – Cosmos sulphureus Cavanilles, onętka krwistoczerwona – Cosmos atrosanguineus. Jednym z najbardziej drogocennych związków aktywnych zawartych w onętku jest buteina, butyna, luteolina, kwercetyna, rutyna, fenolokwasy i olejki eteryczne.

Jakie są właściwości onętka?

Buteina ma szerokie działanie lecznicze na ludzki organizm. Przede wszystkim obniża ciśnienie krwi i hamuje procesy włóknienia tkanek, np. w gruczołach piersiowych. Stąd jej zastosowanie we wsparciu leczenia niektórych nowotworów piersi u kobiet i włókniaków, a także marskości wątroby. Warto podkreślić, że terapia roślinna nie powinna zastępować tej konwencjonalnej, zażywanie ziół należy skonsultować z lekarzem.

Przeczytaj także: Przywrotnik pospolity – ziele stworzone dla kobiet!

Onętek zadziała także przeciwzapalnie, antybakteryjnie i żółciopędnie, niweluje również negatywne działanie wolnych rodników. Onętek bywa wykorzystywany w fitoterapii stwardnienia rozsianego, choroby Alzheimera i Parkinsona. Kwiaty kosmosu mogą być przydatne w leczeniu i profilaktyce włókniaków narządowych (np. macicy) oraz tych zlokalizowanych w piersiach.

Kwiat onętka

FOTO: Envato Elements

Kiedy jeszcze stosować kwiat onętka?

Roślina ta znajduje zastosowanie również w przypadku znacznego spadku odporności, alergii, nowotworów jelita grubego, stanów zapalnych wątroby, czy przerostu gruczołu krokowego.

Jak zrobić odwar z onętka?

Dr Henryk Różański proponuje, aby 2 łyżki rozdrobnionych kwiatów zwilżyć spirytusem 90%, pozostawić na 5 minut, po czym zalać 1 szklanką wody. Wszystko doprowadzamy do zagotowania, ale na małym ogniu. Gotujemy 10 minut pod przykryciem, po tym czasie odstawiamy na 20 minut, przecedzamy i gotowe. Odwar dzielimy na trzy porcje i wypijamy w ciągu dnia. Kuracja może trwać miesiąc i wznawiamy ją raz na kwartał. Taką miksturą można przemywać zmiany skórne, rany i oparzenia, a także stosować okłady na oczy w trakcie zapalenia spojówek. Powinny one trwać 30-40 minut – dwa razy dziennie.

Źródło: rozanski.li

Fot. envato elements

Rak zapalny piersi – objawy

Rak zapalny piersi – kogo dotyczy?

Rak zapalny piersi – przyczyny zachorowania

Leczenia raka zapalnego piersi

Rak zapalny piersi jest określany także jako jako rak zapalny sutka (IBC, ang. Inflammatory Breast Cancer). Stanowi około 1-5% wszystkich przypadków raka piersi. Zmiany rakowe narastają bardzo szybko i niestety to rak z tendencją do odległych przerzutów.

Rak zapalny piersi – objawy

Symptomy zachorowania mogą świadczyć także o innych schorzeniach, dlatego tak trudno diagnozować ten typ nowotworu.

Jest to najczęściej:

• zaczerwienienie piersi, podrażniona skóra wokół piersi,
• nabrzmienie sutka i powiększenie piersi,
• uczucie bólu i tkliwości piersi,
• ocieplenie skóry,
• zmiany w brodawce sutkowej,
• gruba, pomarszczona, ciemniejsza skóra piersi,
• powiększenie sąsiednich węzłów chłonnych,
• ból kości, bóle głowy.

Bardzo często zdarza się, że w tej chorobie nie występuje wyczuwalny guz – co znacznie opóźnia wczesną wizytę u lekarza.

Rak zapalny piersi – kogo dotyczy?

Ryzyko zachorowania wzrasta wraz z wiekiem, atakuje najczęściej kobiety po menopauzie, ale może dotyczyć również mężczyzn. W przebiegu tej choroby rzadko mamy do czynienia z łatwo zauważalnymi guzami. Specyfiką tej choroby są raczej stany zapalne, komórki rakowe (głównie pochodzące z przewodów mlecznych) zapełniają tkanki, zatykają także naczynia limfatyczne.

Zobacz także: Przywrotnik pospolity – w apteczce każdej kobiety!

Rak zapalny piersi – przyczyny zachorowania

Oto niektóre czynniki:

• wiek – po menopauzie i płeć: kobiety są bardziej narażone,
• zachorowanie na raka piersi w rodzinie,
• mutacje genetyczne,
• brak ciąż,
• pierwsza miesiączka przed 12. rokiem życia i ostatnia po 55. roku życia, 
• długotrwała ekspozycja na promieniowanie słoneczne,
• otyłość pomenopauzalna i brak regularnej aktywności fizycznej,
• długotrwałe stosowanie hormonalnej terapii zastępczej po menopauzie.

Zrób sama ocet wrotyczowy i ciesz się zdrową skórą!

Rak ten jest trudno wykrywalny, dlatego ważne są regularne badania przesiewowe i systematyczne wizyty kontrolne. W razie niepokojących objawów, należy natychmiast udać się do specjalisty!

Rak zapalny piersi

FOTO: Envato Elements

Leczenie raka zapalnego piersi

Rak zapalny bywa mylony z zapaleniem piersi, które powinno jednak ustąpić po zażyciu antybiotyków. Zapalny rak piersi nie reaguje na leki. Terapia tego schorzenia jest oparta na podawaniu chemioterapii, zabiegu chirurgicznym, radioterapii, hormonoterapii lub na wykorzystaniu innych nowoczesnych form walki z chorobą.

Fot. envato elements

Źródło: onkolmed.pl, cbkjci.pl

Przywrotnik – jak wygląda?

Przywrotnik – jak działa?

Przywrotnik a cera

Napar z przywrotnika

Przeciwwskazania w stosowaniu ziela przywrotnika

Przywrotnik pospolity ma jeszcze inne nazwy: lwia łapa, gojnik, nawrotnik. Starszym pokoleniom może być znany jako ziele Matki Boskiej. Gdzie rośnie? Często porasta łąki, lasy, polany. W jaki sposób go używać? Medyczne zastosowanie mają liście i kwiaty przywrotnika, które świetnie sprawdzają się w formie naparów, soków czy nalewek. Ta roślina to prawdziwy przyjaciel kobiet. Dlaczego? Bo jego moc koi i wspomaga leczenie wielu dolegliwości. Jakie dokładnie ma działanie? 

Przywrotnik – jak wygląda?

Przywrotnik ma łatwo rozpoznawalny słodki zapach. Jego łodygi sięgają do 15 cm, liście mają charakterystyczną szarozieloną barwę, kwiaty są żółtawozielone. To roślina, która pięknie rośnie na stanowiskach wilgotnych i nieco zacienionych. Kwitnienie zaczyna się już od maja i trwa do września. Roślinę zbieramy latem. Po zerwaniu suszymy w ciepłym i przewiewnym miejscu. Susz przyda się do przyrządzania naparów, wywarów, czy toników, a nawet do kąpieli! Świeże ziele może być podstawą przygotowania nalewki.

Przywrotnik – jak działa?

Ziele przywrotnika ma działanie prozdrowotne:

• wspomaga procesy trawienne (niweluje wzdęcia, biegunki, mdłości),
• hamuje krwawienia,
• goi stany zapalne.

Jego prozdrowotna moc pochodzi ze składu – roślina zawiera składniki aktywne, garbniki, woski, saponiny, sole mineralne, czy kwasy organiczne. Znajdziemy w nim flawonoidy (jak kwercetyna i rutyna) oraz sterole roślinne. Dzięki temu ziele ma przede wszystkim działanie ściągające, antybakteryjne i przeciwzapalne. Wzmacnia naczynia krwionośne, dlatego jest stosowane w żylakach i hemoroidach. Może być również używane w razie gorączki i w czasie dolegliwości menopauzalnych. Dlaczego jest nazywane przyjacielem kobiet? Bywa pomocne podczas bolesnego miesiączkowania, a nawet w czasie infekcji intymnych.

Zobacz także: Przygotuj w domu ocet wrotyczowy i zadbaj o skórę!

Przywrotnik a cera

To ziele wykorzystywane w kosmetyce – zwalcza trądzik i stany zapalne skóry i błony śluzowej, minimalizuje przebarwienia, wygładza cerę z oznakami starzenia. Stąd jego obecność w rozmaitych kremach czy tonikach.

Przywrotnik pospolity

FOTO: Envato Elements

Napar z przywrotnika 

Potrzebujemy jedną łyżkę ziół, którą należy umieścić w garnku. Zalewamy ziele szklanką wody i gotujemy przez 5 minut. Następnie przykrywamy napar i czekamy 20 minut. Odcedzamy i pijemy w niewielkich ilościach dwa razy na dzień. Ten sam napar stosujemy także jako okład np. na rany. Można nim płukać jamę ustną, aby pozbyć się stanów zapalnych gardła, czy dziąseł. Popularne są także nasiadówki w razie stanów zapalnych narządów rodnych. Inny – mniej skomplikowany przepis na napar do złudzenia przypomina parzenie tradycyjnej herbaty. Zalewamy ok. 3 g suszu 150 ml gorącej wody i odstawimy na 8 minut. Wystudzona mikstura może posłużyć do płukania jamy ustnej lub przemywania ran.

Przeciwwskazania w stosowaniu ziela przywrotnika

Może powodować alergię, dlatego jego spożywanie warto skonsultować z lekarzem. Nie zaleca się spożywania przywrotnika kobietom w ciąży czy karmiącym piersią. 

fot. envato elements

Wrotycz – działanie prozdrowotne

Jak zrobić napar z wrotyczu?

Wrotycz pospolity – skutki uboczne

Tonik wrotyczowy

Wrotycz pospolity to niepozorna roślina charakteryzująca się właściwościami, które już dawno temu doceniła medycyna ludowa. Ma intensywny zapach. To bylina o ciemnozielonych, pierzastych liściach – jednak najbardziej rozpoznawalne są kwiaty wrotyczu – drobne, żółte, zebrane w baldachy. Rośnie dziko przy polnych drogach i w rowach lub na ogrodach jako roślina ozdobna.

Wrotycz – działanie prozdrowotne

Wrotycz zawiera cenne olejki eteryczne, flawonoidy i prozdrowotne związki aktywne.  

Lecznicze działanie wrotyczu:

• przeciwzapalne,
• przeciwbólowe (także na ból związany z miesiączką),
• żółciopędne,
• przeciwpasożytnicze (tanacetyna pomaga w zwalczaniu glisty czy owsików),

Wrotycz wspomaga procesy trawienia i stymuluje wydzielanie soków trawiennych. Może być również stosowany zewnętrznie w formie okładów, by pomóc w łagodzeniu problemów skórnych, takich jak egzema.

Jak zrobić napar z wrotyczu?

Ziele wrotyczu zbieramy od lipca do połowy września, w czasie kwitnienia. Roślinę suszymy w przewiewnym wnętrzu i przechowujemy w szczelnych pojemnikach. Aby przygotować napar, potrzebujemy jedną  łyżeczkę suszu, którą zalewamy wrzątkiem i parzymy przez kwadrans. Napar posłuży także do przemywania skóry w razie podrażnień. Nie należy przesadzać z dawkowaniem.

Zobacz także: Na co działa jeżówka purpurowa? Poznaj jej leczniczą moc!

Wrotycz pospolity – skutki uboczne

Wrotycz może wywołać reakcje alergiczne, stąd zalecana ostrożność w przypadku alergików. Ziela nie poleca się ciężarnym i kobietom karmiącym piersią. Najlepiej jego stosowanie  skonsultować z lekarzem, ponieważ w dużych dawkach może wywoływać problemy z nerkami czy wątrobą.

Ocet wrotyczowy

FOTO: Envato Elements

Ocet wrotyczowy

Na Instagramie pojawił się przepis na tonik wrotyczowy. Ziołowa królowa poleca przygotowanie octu wrotyczowego, który wykazuje silne działanie przeciwzapalne i odkażające. – Ocet wrotyczowy może być stosowany na szereg dolegliwości skórnych: trądzik (również ten różowaty), łupież, egzemę, toczeń, łuszczycę, nużeńca, AZS czy łojotokowe zapalenie skóry. Możecie przemywać nim skórę lub robić z niego płukanki do włosów albo kompresy. Zastosowanie kosmetyczne jest bardzo szerokie – czytamy na profilu instagramowym. Tonik nanosimy na skórę bezpośrednio lub go rozcieńczamy w wodzie w proporcji 1:1.

Przepis:

Będziemy potrzebować kwiaty i liście wrotyczu oraz ocet jabłkowy. Na jedną część wrotyczu dolewamy 5 części octu – chodzi o objętość, nie wagę – 1 część słoika ziela plus 5 części słoika octu. Naczynie zakręcamy i gotowe! Miksturę odstawiamy na dwa tygodnie w ciemne miejsce. Po tym czasie przecedzamy i możemy używać. Tonik można przechowywać nawet kilka lat.

fot. envato elements

Czym jest skin cycling?

Dla kogo przeznaczony jest skin cycling?

Hair cycling – czym jest?

Jakie efekty przynosi hair cycling?

Skin cycling to gorący trend w pielęgnacji skóry. Jego echa głośnio odbiły się na Tik-Toku. To przełom w wieczornej rutynie obejmujący 4 dni. O co chodzi w skin cycling?

Czym jest skin cycling?

To instrukcja postępowania z cerą rozłożona na cztery wieczory. W skład polecanych kosmetyków wchodzą takie, które zawierają aktywne składniki silnie działające na skórę. Liczy się kolejność aplikacji kwasów, retinoidów i kosmetyków pielęgnujących. Chodzi też o to, aby nie nakładać na twarz zbyt dużej ilości preparatów, a wprowadzić porządek i minimalizm pielęgnacyjny.

Jakie efekty daje skin cycling?

Jeśli odpowiednio zaaplikujemy kremy, powinniśmy uzyskać:

• wygładzenie,
• spłycenie zmarszczek,
• rozjaśnienie przebarwień,
• ujednolicenie kolorytu skóry,
• ujędrnienie skóry twarzy,
• oczyszczenie skóry,
• regenerację i nawilżenie.

Skin cycling krok po kroku

Dzień 1.

Rozpoczynamy od złuszczania skóry twarzy kwasami za pomocą peelingu chemicznego. Może to być peeling kwasowy lub enzymatyczny. Wszystko po to, aby zniwelować martwy naskórek i przygotować skórę na kolejne etapy skin cycling.

Dzień 2.

Zaczynamy od nakładania retinoidów – składników aktywnych. Najczęściej używane są preparaty z retinolem lub retinalem. To pochodne witaminy A mające działanie antyoksydacyjne i wygładzające. Uwaga! Na początku retinol może podrażniać. Ważne, aby w trakcie kuracji retinolem stosować na dzień krem z wysoką ochroną przeciwsłoneczną.

Dzień 3. i 4.

To etap nawilżania i regenerowania skóry twarzy. Przyda się krem, serum i maseczki z witaminą C, peptydami, kwasem hialuronowym, czy ceramidami.

Dla kogo przeznaczony jest skin cycling?

Ta rutyna przeznaczona jest dla każdego rodzaju cery, także skóry suchej, czy wrażliwej. Zanim skóra przyzwyczai się do składników aktywnych, warto postawić na mniejsze stężenia. Tego typu pielęgnacji nie zaleca się kobietom w ciąży, osobom z AZS lub z trądzikiem różowatym.

Piękna cera i włosy

FOTO: Envato Elements

Hair cycling – czym jest?

Podobnie jest z hair cycling. To trend, który powstał, aby zrównoważyć pielęgnację włosów i uporządkować kolejność nakładania poszczególnych preparatów.

Przeczytaj także: Domowe sposoby na trądzik

Hair cycling składa się z trzech kroków:

Regeneracja: zaczynamy od oczyszczenia skóry głowy i włosów z zanieczyszczeń i pozostałości po innych kosmetykach do stylizacji. Po umyciu włosów można nałożyć silnie regenerującą lub odbudowującą maskę do włosów. Na tym etapie chodzi także o zregenerowanie uszkodzeń.

Nawilżenie – dokładnie tak samo jak cera, tak włosy potrzebują nawilżenia, aby zminimalizować łamliwość kosmyków, nadać im blasku i objętości. Pamiętajmy, że włosy są narażone na negatywne działanie czynników zewnętrznych np. promieniowania słonecznego, suchego nawiewu suszarki, czy zbyt wysokiej temperatury lokówki lub prostownicy. W tym kroku po umyciu włosów nakładamy maskę silnie nawilżającą.

Piękna cera

Ta domowa maseczka z marchewki poprawi kolor Twojej skóry

Odżywienie – to moment, aby dostarczyć te składniki, które utrzymują czuprynę w dobrej kondycji. Kosmyki dokładnie myjemy, a następnie nakładamy odżywczą maskę na włosy.

Jakie efekty przynosi hair cycling?

Przy regularnym wdrożeniu tej rutyny pielęgnacyjnej czupryna zyska blask i odżywienie. Skóra głowy będzie odporniejsza na czynniki zewnętrzne. Kosmyki staną się bardziej nawilżone, miękkie i lśniące. Włosy przestaną się łamać i nadmiernie przetłuszczać – produkcja sebum zostanie wyregulowana.

Piękna cera i włosy

FOTO: Envato Elements

Fot. envato elements

Czy można jeść miód z importu?

Czy w Polsce jest dostępny miód podrabiany?

Czy można skusić się na mieszanki miodów?

Czy miód targowy jest zdrowszy?

Miód – czego możemy być pewni?

Czy można jeść miód z importu?

Najwięcej dyskusji związanych jest z pochodzeniem miodu. Polska Izba Miodu rozprawia się z mitem każącym nam wierzyć, że miody importowane mają niską jakość. Nic bardziej mylnego. Zanim miód znajdzie się na półce sklepowej musi przejść szereg badań i kontroli, np. czy nie zawiera niedozwolonych substancji, antybiotyków lub pestycydów. Każda partia sprawdzana jest nawet kilka razy. Badana jest próbka i gotowy produkt. Miodu nie ominą także obowiązkowe badania prowadzone przez krajową Inspekcję Weterynaryjną oraz Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Czy w Polsce jest dostępny miód podrabiany?

Konsumenci są podejrzliwi wobec miodu sprowadzanego z Chin. Okazuje się jednak, że wg statystyk Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (JIHARS) w 2023 roku jedynie 5 z blisko 1200 partii miodu wprowadzonego na polski rynek z zagranicy miało wątpliwą jakość. Miód, który ma wjechać na rodzimy rynek jest sprawdzany m.in. na obecność cukrów obcych, substancji niedozwolonych, a także pod kątem określenia jego rodzaju i pochodzenia.

Czy można skusić się na mieszanki miodów?

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wszystkie nowe opakowania wprowadzane do sprzedaży po 18 kwietnia 2024 roku muszą posiadać obowiązkowe oznaczenie kraju lub krajów, w których miód został zebrany. Niegdyś widniały takie adnotacje: „mieszanka miodów pochodzących z UE i niepochodzących z UE”, „mieszanka miodów pochodzących z UE” lub „mieszanka miodów niepochodzących z UE”. Mieszanka to zaś po prostu kompozycja miodów pochodzących z różnych pasiek. Zatem nie oznacza niczego groźnego lub gorszego.

Zdrowy miód

FOTO: Envato Elements

Czy miód targowy jest zdrowszy?

Czasami wydaje nam się, że jeśli wybierzemy miód z bazarku, to okaże się on zdrowszy. Polska Izba Miodu (PIM) wyjaśnia, że takie myślenie może być błędne: – Konsumenci często zapominają, że miód to produkt pochodzenia zwierzęcego. Dlatego tak jak nie kupujemy nabiału czy mięsa od nieznanych sprzedawców, tak samo nie powinniśmy tego robić w przypadku miodu. Ten dostępny w sklepach i pochodzący od renomowanych producentów jest zdecydowanie dokładniej przebadany niż miód kupiony przy drodze lub na bazarku – czytamy w informacji prasowej PIM.

Przeczytaj także: 3 dania z fasolką szparagową

Miód – czego możemy być pewni?

Oto garść faktów na temat miodu:

• wspiera odporność, ma właściwości bakteriobójcze, grzybobójcze i antywirusowe,
• miód warto spożywać regularnie, przed dodaniem do herbaty, czekamy aż woda się przestudzi, ponieważ traci on cenne właściwości w temperaturze 40 stopni Celsjusza;
• krystalizacja miodu to naturalny proces, najszybciej dzieje się to w przypadku miodu rzepakowego, podczas gdy miód akacjowy krystalizuje się nawet do roku; im chłodniejsza temperatura przechowywania, tym szybciej zgęstnieje;
• miód należy przechowywać w szczelnych opakowaniach.

Źródło: Stowarzyszenie Polska Izba Miodu (PIM)

fot. envato elements

Co to jest dieta MIND?

Dieta MIND – produkty wskazane dla mózgu

Dieta MIND – sprawa dyskusyjna

Dieta MIND – czego unikać?

Dieta MIND a składniki odżywcze

Czy dieta MIND działa?

Polacy lubią testować różne diety. W związku z zawrotnym tempem życia szukają rozwiązań skutecznych, ale i przyjemnych. Warto postawić na odżywianie, które nie tylko może odchudzić, ale przede wszystkim wesprze sprawne funkcjonowanie mózgu.

Co to jest dieta MIND?

MIND, czyli Mediterranean-DASH Intervention for Neurodegenerative Delay to dieta dbająca o zdrowie układu nerwowego. Łączy w sobie elementy diety śródziemnomorskiej i DASH.

Dieta MIND a Alzheimer

Dostarczane z pożywienia składniki w diecie MIND zmniejszają zakres i tempo tworzenia się blaszek amyloidowych. To tzw. płytki starcze odpowiadające za zmiany w mózgu pojawiające się w chorobach neurodegeneracyjnych, np. w chorobie Alzheimera. W diecie MIND chodzi o składniki antyzapalne i przeciwutleniające – to na nich skupia się ten model żywienia.

Dieta MIND – produkty wskazane dla mózgu

przy komponowaniu posiłków należy wziąć pod uwagę określone produkty i dostarczać je w odpowiedniej ilości w ciągu całego tygodnia. Są to:

• zielone warzywa liściaste (np. szpinak, jarmuż, rukola, sałata)– co najmniej 6 porcji w tygodniu,
• inne warzywa  – co najmniej jedna porcja dziennie,
• owoce jagodowe (np. truskawki, maliny, jagody, borówki, jeżyny) – co najmniej 2 porcje w tygodniu,
• orzechy (np. włoskie, laskowe, nerkowca, pekan, migdały) – co najmniej 5 porcji w tygodniu,
• pełnoziarniste produkty zbożowe – co najmniej 3 porcje dziennie,
• nasiona roślin strączkowych – więcej niż 3 posiłki w tygodniu,
• ryby (niesmażone, np. łosoś, makrela, śledź) – co najmniej jeden posiłek w tygodniu,
• drób (niesmażony) – co najmniej 2 posiłki w tygodniu,
• oliwa z oliwek – to główny tłuszcz do przygotowywania posiłków.

Należy przestrzegać wskazanych ilości z poszczególnych zakresów. Produkty w obrębie jednej grupy można wymieniać, np. orzechy włoskie na pistacje, czy kurczaka na indyka – zalecenia dotyczą grup, a nie konkretnych artykułów spożywczych.

Dieta MIND – sprawa dyskusyjna

W diecie MIND pojawia się również opcja wypicia kieliszka wina czerwonego dziennie. Twórcy diety opierają swoje wskazania na badaniach, które pokazują, że mała ilość tego konkretnego trunku może zmniejszać ryzyko demencji. Nie wolno jednak przekraczać tej ilości i zamieniać alkoholu na inny. Picie alkoholu jest przecież szkodliwe dla zdrowia. Osoby uzależnione od alkoholu, abstynenci i osoby niepijące z różnych innych względów nie mogą stosować tej diety w takim kształcie.

Przeczytaj także: Te produkty są wskazane dla osób starszych! Poznaj dietę dla seniora!

Dieta MIND – czego unikać?

Nie należy spożywać czerwonego mięsa, cukru, produktów smażonych, wyrobów cukierniczych, słodyczy, przetworzonej żywności, fast foodów, a także masła, smalcu, śmietany, wędlin i tłustych serów, ponieważ te produkty zmieniają przepływ krwi i powodują stany zapalne. Dlaczego? Między innymi dlatego, że mają w sobie bardzo szkodliwe tłuszcze nasycone i trans. Z tego powodu stawiamy na artykuły o niskiej zawartości tłuszczów nasyconych, jak: ryby, chudy drób, produkty pełnoziarniste, orzechy, owoce i warzywa.

Zaburzenia pamięci

Demencja – nigdy nie jest za późno na leczenie!

Dieta MIND a składniki odżywcze

Tłuste ryby morskie są pełne kwasów tłuszczowych omega-3 będących dobrym pokarmem dla mózgu. Mają one działanie przeciwutleniające, chroniąc komórki przed uszkodzeniem. Omega-3 wspierają funkcjonowanie mózgu poprzez budowanie komórek układu nerwowego, ale także odgrywają istotną rolę w rozwoju intelektualnym dziecka! Warzywa zielono-liściaste i owoce jagodowe są natomiast źródłem witamin i przeciwutleniaczy. Zawarty w nich kwas foliowy, witamina E, karotenoidy i flawonoidy zmniejszają ryzyko wystąpienia zaburzeń funkcji poznawczych. Oliwa oliwek to jeden z lepszych wyborów – warto jej używać zamiast np. masła. Można stosować także inne wysokiej jakości oleje roślinne. Orzechy – polecane w diecie MIND – przede wszystkim to zdrowe tłuszcze z dużą ilością przeciwutleniaczy (np. włoskie). Im więcej flawonoli w pożywieniu, tym lepsza pamięć, kojarzenie faktów, a także mniejsze ryzyko demencji. 

Dieta MIND

FOTO: Envato Elements

Czy dieta MIND działa?

– Badania wskazują, że u osób przestrzegających restrykcyjnie diety MIND dochodzi do zmniejszenia ryzyka zachorowania na chorobę Alzheimera o ponad 50%. Zależność tę można było zaobserwować również u osób, które dietę stosowały mniej rygorystycznie – czytamy na stronie Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej. Ten model żywienia nie tylko jest skuteczny w zapobieganiu chorób neurodegeneracyjnych, ale również zmniejsza ryzyko chorób układu krążenia.

Fot. envato elements

Źródło informacji: Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej

Promieniowanie ultrafioletowe

SPF (Sun Protection Factor)

Krem z filtrem dla niemowląt i dzieci – jaki wybrać?

Filtr mechaniczny czy mineralny?

Opalanie a starzenie skóry

Opalanie a nowotwory

Wskaźnik PA – czym jest?

Obecnie krem SPF 5 to słaba ochrona, lepiej wybrać produkt z wyższym współczynnikiem, minimum 15 lub SPF 30. Im wyższy współczynnik SPF, tym lepsza ochrona. Coraz więcej osób w trosce o zdrowie wybiera kremy z SPF 50.

Promieniowanie ultrafioletowe

Promieniowanie UVA i UVB nie są obojętne dla ludzkiej skóry. Odpowiadają za negatywne efekty przesiadywania na słońcu. UVB przyczynia się do oparzeń i do powstawania zmian nowotworowych. UVA natomiast powoduje szybsze starzenie się skóry, a także raka. Modna opalenizna nabiera w takim kontekście nowego znaczenia. Lepiej stosować odpowiednią ochronę, niż borykać się z poważnymi schorzeniami.

SPF (Sun Protection Factor)

SPF – czyli Sun Protection Factor to współczynnik ochrony przeciwsłonecznej. Dzięki niemu możemy dłużej przebywać na słońcu. Bez odpowiedniego kremu nie powinniśmy opalać się dłużej niż przez kwadrans. SPF należy dobrać też do typu urody. Osoby z jasną cerą i rudymi włosami powinny zdecydować się na używanie najmocniejszego filtru SPF 50, blondyni i blondynki z jasnymi oczami i piegami na plaży również niech sięgają po SPF 50. Im ciemniejsza karnacja i włosy, tym filtr może być niższy, np. SPF30 lub SPF15 (w późniejszej fazie opalania).

Przeczytaj także: Czerniak – jakie pieprzyki powinny niepokoić?

Krem z filtrem dla niemowląt i dzieci - jaki wybrać?

Skóra maluchów jest bardzo wrażliwa i mocniej narażona na negatywne skutki promieniowania słonecznego. Warto wybierać kremy z ochroną przeciwsłoneczną SPF 50.

Opalanie a starzenie skóry

FOTO: Envato Elements

Filtr mechaniczny czy mineralny?

Dla dzieci najlepszy będzie krem z filtrem mineralnym, ponieważ nie powoduje alergii. Zwykle jego składniki nie wnikają w skórę, a odbijają lub rozpraszają promieniowanie. Warto wybierać produkty wodoodporne i pamiętać o aplikacji mazidła co dwie godziny. Ważny jest także skład – najlepiej, aby był naturalny i bez sztucznych dodatków. Adnotacja o bezpiecznym stosowaniu kremu już od 1. dnia życia, to gwarant bezpieczeństwa. Na ryku dostępne są receptury wegańskie i ekologiczne – z dodatkowymi witaminami przyspieszającymi regenerację (z witaminą A i E). Ważne też, aby krem dobrze się rozprowadzał, pozostawiając niewidoczny film na skórze.

Opalanie a starzenie skóry

Obecnie sporo mówi się o tym, że zbyt częste przebywanie na słońcu, powoduje powstawanie zmarszczek, ale nie tylko. Skóra staje się także szorstka, pozbawiona elastyczności i częściej pojawiają się na niej przebarwienia. To dlatego coraz więcej producentów chwali się w swoim portfolio kremami na dzień, ale z wysokim filtrem. Co ciekawsze, kremy te łączą także inne funkcje: są przeciwzmarszczkowe, nawilżające, wygładzające, itd. To prawdziwy przełom w pielęgnacji skóry. Krem z filtrem do twarzy powinniśmy używać przez cały rok, aby cieszyć się gładką i promienną cerą.

Opalanie a nowotwory

Zachorowalność na raka skóry wzrasta rocznie o 10%. W Polsce co roku wykrywa się 3000 nowych zachorowań na czerniaka. Na całym świecie notuje się rocznie blisko 160 tys. przypadków tej choroby. Najbardziej narażone są dzieci z jasnymi włosami i jasną cerą. Niestety, nieostrożne opalanie w dzieciństwie może w przyszłości być związane z wystąpieniem nowotworów skóry. Często właśnie wtedy pojawiają się groźne znamiona i oparzenia. Nie bez powodu jedną z przyczyn raka skóry jest nadmierna ekspozycja skóry na działanie promieniowania słonecznego. Nic dziwnego, że jednym z wskazań profilaktyki raka skóry jest maksymalne ograniczenie ekspozycji skóry na promienie UV i stosowanie preparatów ochronnych z filtrem, unikanie opalania się, zwłaszcza w godzinach 11-16, niekorzystanie z solariów, samokontrola znamion i pieprzyków, a także kontrola zmian skórnych u dermatologa.

Wskaźnik PA – czym jest?

Niektóre kremy mają dodatkowe oznaczenie PA. Jest to wskaźnik ochrony przeciwsłonecznej określany za pomocą plusów:

• PA+ (dostateczna ochrona przed UVA),
• PA++ (umiarkowana ochrona przed UVA),
• PA+++ (wysoka ochrona UVA),
• PA++++ (bardzo wysoka ochrona UVA).

Kremy z tym oznaczeniem chronią skórę przed zmarszczkami, przebarwieniami, utratą elastyczności, a także przed chorobą nowotworową – jeśli są odpowiednio stosowane.

Fot. envato elements

Sposób na trądzik – ogórek

Sposób na trądzik – kurkuma

Dieta na trądzik – co jest wskazane?

Zioła dobre na trądzik

Najczęściej występowanie trądziku łączymy z gospodarką hormonalną. W trakcie dojrzewania wypryski na skórze są bardzo częstym objawem dorastania. Na trądzik ma jednak wpływ także dieta, ruch, styl życia, a nawet zanieczyszczenie powietrza.

Sposób na trądzik – ogórek

Osoby cierpiące na trądzik powinny unikać złej jakości kosmetyków oraz tych niedopasowanych do rodzaju cery czy jej kondycji. Można swoją kosmetyczkę wzbogacić o kilka nowych receptur. Mazidła wykonujemy samodzielnie w domu. Skóra trądzikowa wymaga dobrego oczyszczenia i tonizowania. W tym celu sięgamy po znane wszystkim warzywo – ogórek, który ścieramy na tarce i odsączamy sok. Posłuży on do tonizowania twarzy. Płyn należy stosować rano i wieczorem, przemywając twarz wacikiem. To świetne odświeżenie cery i jej regenerowanie. Tonik przechowujemy w lodówce, nie dłużej niż 4 dni.

Sposób na trądzik – kurkuma

Zmiany trądzikowe potrzebują specjalnego potraktowania. Przyda się domowa maseczka z kurkumy i miodu. To mazidło wyrównuje koloryt cery, redukuje stany zapalne i zmniejsza zaczerwienienia. Warto wykorzystać antybakteryjne, przeciwzapalne i antyoksydacyjne właściwości kurkumy. Jak ją przygotować?  W miseczce łączymy 1 łyżkę mielonej kurkumy, 2 łyżki zmielonych płatków owsianych, 2 łyżki naturalnego jogurtu, niecałą łyżeczkę naturalnego miodu. Maź zostawiamy na skórze na kwadrans i zmywamy letnią wodą. Stosujemy dwa razy w tygodniu.

Domowe sposoby na trądzik

FOTO: Envato Elements

Dieta na trądzik – co jest wskazane? 

To, co jemy, jest niezwykle ważne w odniesieniu do kondycji cery. W przypadku trądziku ważne jest, aby na talerzu znalazły się duże ilości warzyw (np. jarmuż, papryka, pomidor, marchew, natka pietruszki, szpinak) i owoców, które zawierają przeciwutleniacze zwalczające wolne rodniki. Należy unikać produktów wysoko przetworzonych i tych o wysokim indeksie glikemicznym. Warto postawić na pełnoziarniste artykuły zbożowe, strączki, ryby morskie, jaja, orzechy i pestki, olej lniany, chude mięsa dobrej jakości. A co szkodzi? Zbyt duże ilości nabiału, czekolada, potrawy ostro przyprawione i używki. Skóra zmagająca się z trądzikiem potrzebuje przede wszystkim witamin i minerałów. Z jadłospisu wyrzucamy tłuste mięso, pszenne pieczywo, drożdżówki, fast foody, gotowe dania, słodycze, kolorowe napoje, chipsy i słone przekąski.

Przeczytaj także: Naturalne metody na błyszczące włosy

Zioła dobre na trądzik

Prócz nawadniania wodą, warto popijać napary ziołowe. Najskuteczniejsze zioła na trądzik to nagietek mający właściwości przeciwzapalne, fiołek trójbarwny skutecznie oczyszczający z toksyn, rumianek pospolity łagodzący stany zapalne, pokrzywa (ma właściwości bakteriobójcze) i skrzyp polny przyspieszający gojenie się ran. Wszystkie zioła nadają się do picia. Z fiołka można robić tzw. parówki, naparem z nagietka i z pokrzywy warto przemywać twarz, z rumianku przygotowujemy maseczki (w połączeniu z oliwą i miodem).

Fot. envato elements

Właściwości lecznicze lipy

Okłady z lipy

Kiedy zbieramy lipę?

Jak zrobić herbatę z lipy? 

Właściwości lecznicze lipy

Lipa to roślina o drogocennych właściwościach leczniczych. Zebrana latem, zapewne zostanie wykorzystana zimą. Jest świetnym remedium na jesienno-zimowe przeziębienie, ponieważ ma wybitne działanie antybakteryjne i odkażające. Napar z lipy pomoże się także wypocić. Stosuje się ją w trakcie infekcji gardła i górnych dróg oddechowych. Lipa pomaga wykrztusić zalegającą wydzielinę, a więc warto po nią sięgać w czasie kaszlu.

Uwaga! Gorączka!

Kiedy należy zbijać gorączkę? Czego lepiej nie robić?

Lipa zadziała także uspokajająco, kojąco i rozluźniająco, ułatwia zasypianie. Pomoże uporać się z kłopotami trawiennymi. Jej zapach jest bardzo przyjemny i relaksujący.  

Lipa swoje właściwości zawdzięcza składowi – zawiera flawonoidy o działaniu antyoksydacyjnym, cenne olejki eteryczne, witaminę C, niacynę, kwasy organiczne, garbniki, czy mikroelementy.

Przeczytaj także: Poznaj przepis na nalewkę z lipy. Na co pomoże lipówka?

Okłady z lipy

Lipę można stosować także zewnętrznie, ponieważ pomoże podczas:

• zapalenia spojówek,
• zmagań z trądzikiem,
• regeneracji włosów,
• niwelowania łupieżu suchego.

Kiedy zbieramy lipę?

Warto zrywać młode kwiaty i pączki kwiatowe z drzew położonych daleko od ulicy i szos, z dala od zanieczyszczeń. Dogodny termin to koniec czerwca i początek lipca. Nie zbieramy kwiatów już przekwitniętych. Zerwane kwiaty oczyszczamy i suszymy na papierze czy lnianej tkaninie, w ciemnym, przewiewnym miejscu, ale nie na słońcu. Kwiaty można przełożyć do kosza wiklinowego i suszyć na zacienionym parapecie. Lipę przechowujemy w szczelnie zamkniętych słoikach, torebkach papierowych lub w woreczkach z naturalnego materiału.

Właściwości lecznicze lipy

FOTO: Envato Elements

Jak zrobić herbatę z lipy? 

Wykorzystujemy własny susz. Wystarczy zalać łyżkę suszonych kwiatów wrzątkiem, a następnie odstawić na około kwadrans, by herbata się zaparzyła. Przecedzamy susz i gotowe! Świetnie smakuje z łyżeczką miodu. 

Fot. envato elements

Co zawiera hyćka?

Na co pomaga hyćka?

Kiedy zbierać kwiaty czarnego bzu?

Suszenie kwiatów czarnego bzu

Czy czarny bez jest trujący?

Napar z czarnego bzu

Hyćka, inaczej kwiaty czarnego bzu, to roślina mająca sporo właściwości prozdrowotnych. Służy do przyrządzania nalewek i syropów. Z kwiatów przygotujemy także leczniczy susz. Kwiaty czarnego bzu można także zapiec w cieście z maki pszennej i jajek. Hyćkę warto zebrać w okresie letnim, aby móc wykorzystać jej kwiaty jesienią i zimą, kiedy częściej dopadają nas infekcje.

Co zawiera hyćka?

Kwiaty czarnego bzu mają bogaty skład. Znajdziemy w nich flawonoidy i flawonole, beta karoten, witaminy A, C i z grupy B, a także potas, wapń, sód, magnez, fosfor. Hyćka zawiera cenne olejki eteryczne, garbniki, sterole i cholinę.

Na co pomaga hyćka?

Kwiaty czarnego bzu są najczęściej stosowane w czasie infekcji i grypy, ponieważ odpowiednio przygotowane zadziałają wykrztuśnie, napotnie, przeciwgorączkowo, a do tego rozrzedzą katar. Usuwają toksyny z organizmu (mają działanie moczopędne) i niwelują negatywne działanie wolnych rodników.  

Kiedy zbierać kwiaty czarnego bzu?

Białe kwiaty czarnego bzu są skupione w tzw. baldachy. Zaczynają kwitnąć już na początku czerwca. Wybieramy okazy bogate w żółty pyłek. Kwiaty zbieramy w słoneczną pogodę, rano, po odparowaniu rosy z roślin. Odcinamy całe baldachy, jednak nie ścinamy wszystkich kwiatów z jednego krzewu. Wybieramy miejsce daleko od ulicy i zanieczyszczeń.

Naturalne metody

Jak zrobić syrop z lilaka – bzu pospolitego? Na co pomoże?

Suszenie kwiatów czarnego bzu

Aby ususzyć kwiaty, trzeba zrezygnować z mycia – związujemy je i wieszamy w ciepłym miejscu. Można też użyć wysokiej temperatury z piekarnika – około 30-40 stopni Celsjusza – suszymy kwiaty przy otwartych drzwiczkach. 

Przeczytaj także: Poznaj przepis na nalewkę z lipy. Na co pomoże lipówka?

Czy czarny bez jest trujący?

Wiele osób rezygnuje z dobrodziejstwa hyćki, ponieważ boi się otrucia. Rzeczywiście w owocach i kwiatach tej rośliny znajdują się trujące glikozydy cyjanogenne. Jeśli spożyjemy je w dużych ilościach, to może pojawić się zatrucie. Jednak jest sposób na to, aby uniknąć negatywnych skutków spożycia hyćki! Nie należy jeść tych kwiatów na surowo, po prostu! Każda obróbka termiczna pozwala na eliminację szkodliwych substancji. Dlatego kwiaty najpierw należy ugotować. Najlepiej gotować je bez przykrycia.

Kiedy najlepiej zerwać kwiaty czarnego bzu

FOTO: Envato Elements

Napar z czarnego bzu

Hyćka nadaje się do sporządzenia naparu. Suszone kwiaty – 1 łyżeczkę należy zalać wrzącą wodą i zostawić na 10 minut. Można dodać nieco miodu – zimą podawać na gorąco, a latem na zimno!

Fot. envato elements

Zmiany na liście leków refundowanych – czego dotyczą?

Leki dla pacjentów onkologicznych

Nowa lista refundacyjna a leczenie cukrzycy

Nowa lista leków refundowanych a polski przemysł farmaceutyczny

Nowa lista refundacyjna a leczenie niepłodności

Jakie leki nie będą refundowane od 1 lipca ?

Już w kwietniu tego roku nastąpiły spore zmiany na liście leków refundowanych. Wiele leków zyskało nową – niższą cenę. Niektóre z nich można odebrać w aptece za darmo. Nowe ceny będą obowiązywały od 1 lipca 2024 roku. Najważniejsze zmiany dotyczą m.in. medykamentów stosowanych w leczeniu cukrzycy, w terapiach onkologicznych i chorób kardiologicznych, a także w leczeniu niepłodności.

Zmiany na liście leków refundowanych – czego dotyczą?

Obwieszczenie refundacyjne nr 75, w porównaniu do ostatnich modyfikacji zawiera następujące zmiany:

• do wykazu zostało dodanych 99 produktów bądź nowych wskazań,
• dla 199 produktów wprowadzono obniżki cen zbytu netto (od 0,01 zł do 63 394,00 zł),
• dla 11 produktów podwyższono ceny zbytu netto (od 0,56 zł do 3 000,00 zł),
• dla 410 pozycji w obwieszczeniu spadnie dopłata pacjenta (od 0,01 zł do 198,04 zł),
• dla 282 pozycji w obwieszczeniu wzrośnie dopłata pacjenta (od 0,01 zł do 456,63 zł),
• dla 325 produktów ulegną obniżeniu ceny detaliczne brutto (od 0,01 zł do 49,36 zł),
• dla 277 produktów wzrosną ceny detaliczne brutto (od 0,01 zł do 3,06 zł).

W tym wykazie zostało objętych 31 nowych cząsteczko – wskazań, w tym:

• 8 cząsteczko – wskazań onkologicznych,
• 23 cząsteczko - wskazania nieonkologiczne,
• 6 cząsteczko - wskazań dedykowanych chorobom rzadkim.

Leki dla pacjentów onkologicznych

Do leków onkologicznych, które od 1 lipca 2024 roku będą umieszczone na liście refundacyjnej, zalicza się m.in.

• Opdivo – leczenie chorych na raka płuca oraz międzybłoniaka opłucnej,
• Xofigo – stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego,
• Xtandi – leczenie raka gruczołu krokowego z przerzutami u dorosłych mężczyzn,
• Nubeqa – dla pacjentów z rakiem gruczołu krokowego,
• Kimmtrak – leczenie tdorosłych chorych na przerzutowego lub nieresekcyjnego czerniaka błony naczyniowej oka.

Nowa lista refundacyjna a cukrzyca

Modyfikacją zostaną objęte także leki diabetologiczne: Tresiba, Levemir, Lantus, Abasaglar, Toujeo, Ryzodeg. Rozszerzenie dotyczy wszystkich insulin długodziałających stosowanych w cukrzycy.

Lista leków

FOTO: Envato Elements

Nowa lista refundacyjna a leczenie niepłodności

W związku z uruchomieniem rządowego Programu Polityki Zdrowotnej „Leczenie niepłodności obejmujące procedury medycznie wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji, na lata 2024-2028”, Minister Zdrowia rozszerzył dostęp do leków refundowanych w leczeniu niepłodności. To dobra wiadomość dla par chcących stosować in vitro.

Na liście refundacyjnej znajdą się:

• hormony płciowe – gonadotropiny,
• leki stosowane w terapii hormonalnej – analogi hormonu uwalniającego gonadotropinę,
• hormony przysadki i podwzgórza – antygonadotropiny uwalniające hormony.

Przeczytaj także: Zerwij lipę teraz, a jesienią sobie podziękujesz!

Jakie leki nie będą refundowane od 1 lipca ?

Mowa o następujących lekach:

• Pixuvri, pixantroni dimaleas, 29 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1 fiol., GTIN: 05909991206475, w ramach programu lekowego B.12.FM Leczenie chorych na chłoniaki B-komórkowe,
• Zavedos, idarubicini hydrochloridum, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml, 1 fiol. 10 ml, kod GTIN: 05415062342206 i Zavedos, idarubicini hydrochloridum, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml, 1 fiol. 5 ml, kod GTIN: 05415062342190 dotychczas finansowane we wskazaniu: Lek stosowany w ramach chemioterapii we wskazaniu określonym stanem klinicznym,
• Valcyte, valganciclovirum, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 50 mg/ml, 1 but. po 12 g, kod GTIN: 05902768001082 dostępnego w aptece na receptę w określonych stanach klinicznych.

Nowa lista leków refundowanych a polski przemysł farmaceutyczny

Ministerstwo Zdrowia z Izabelą Leszczyną na czele wspiera rozwój polskiej branży farmaceutycznej, dlatego nowa lista refundacyjna to kontynuacja promowania polskich leków:

• Wykaz G1 zawiera leki wytwarzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo takie, do których wytworzenia wykorzystano substancję czynną wytworzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – listę rozszerzono o 133 leki zawierające 46 substancji czynnych lub ich połączeń umieszczonych w 38 grupach limitowych,
• Wykaz G2 zawierający leki wytwarzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z wykorzystaniem substancji czynnej wytwarzanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, rozszerzono o 10 prezentacji leku Gensulin.

Pełen wykaz leków i terapii znajdujących się na liście refundacyjnej obowiązującej od lipca 2024 roku można znaleźć w Obwieszczeniu Refundacyjnym nr 75: lista.

Źródło: gov.pl

Fot. envato elements

Jego prezentacja przybliżyła zgromadzonym licznie uczestnikom najnowsze trendy w produkcji szparagów w Polsce i na świecie, dostarczyła również ważnych informacji na temat właściwości zdrowotnych tego warzywa.

Szparagi to cenne źródło składników odżywczych, które mają bardzo korzystny wpływ na nasze zdrowie. Są bogate w witaminy, minerały i błonnik, wspomagają funkcjonowanie układu nerwowego, regulują ciśnienie krwi. Sprzyjają także utrzymaniu pięknej sylwetki, a – co więcej – są nawet afrodyzjakiem!

Z najwyższej jakości szparagów słyną takie regiony jak: Wielkopolska, województwo lubuskie, Dolny Śląsk oraz województwo zachodniopomorskie.

– Polscy producenci szparagów oferują szeroki wybór odmian, które różnią się smakiem, kolorem i konsystencją. Zielone szparagi, uważane za najbardziej delikatne i chrupiące, są gotowe do spożycia tuż po zerwaniu. Białe szparagi natomiast wymagają obierania przed gotowaniem, ale mają głębszy i bardziej kremowy smak. Fioletowe szparagi to prawdziwy klejnot – posiadają intensywny smak i barwę dzięki dużej zawartości antocyjanów – mówił dr inż. Tomasz Spiżewski z Katedry Warzywnictwa Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.

Przypominamy, że sezon szparagowy trwa krótko – od końca kwietnia do końca czerwca. Warto go w pełni wykorzystać!

Skyr – ma dużo białka

Jogurt na odchudzanie?

Kefir

Biały ser

Serek wiejski

Skyr – ma dużo białka

Osiągnięcie pięknej sylwetki z zarysowanymi mięśniami to zasługa ćwiczeń i dobrej diety. Ważne jest dostarczenie odpowiednie dawki białka. Znajdziemy je nie tylko w mięsie, rybie czy strączkach, ale także w nabiale. Przykładem takiego białkowego produktu jest skyr, czyli tradycyjny islandzki wyrób mleczarski nieco podobny do jogurtu. Wytwarza się go z zsiadłego mleka. Zazwyczaj ma sporo białka, które daje uczucie sytości na dłużej. Zawiera również dobre dla naszych jelit probiotyki.

Proste i szybkie

5 sposobów na placki na każdą porę dnia

Jogurt na odchudzanie?

Podobnie jest z jogurtem. Chodzi oczywiście o naturalny jogurt bez żadnych dodatków. Nie tylko zawiera białko przyspieszające metabolizm, ale jest wspaniałym źródłem probiotyków, które pomagają w utrzymaniu dobrej wagi. Spożywanie jogurtu to samo zdrowie!

Kefir

Kefir, ze względu na fermentację, należy do tych najzdrowszych produktów mlecznych. Jego spożywanie pozwala na regulowanie mikrobioty jelitowej ze względu na sporą ilość probiotyków. Produkt zawiera także białko i cenne minerały. Co zyskujemy? Lepszy metabolizm i odżywione jelita. Organizm jest gotowy na przyswajanie substancji odżywczych! Wysoka zawartość białka stoi na straży podjadania!

Oto nabiał wspomagający odchudzanie

FOTO: Envato Elements

Biały ser

Twarogi obecnie przechodzą ponowną fazę swojej świetności. Placuszki twarogowe, sałatki, czy farsze z białego sera mają coraz więcej zwolenników! Można go dodawać także do koktajlu czy zrobić z niego lody! Poza tym twaróg ma mało tłuszczu, a dużo białka, nic tylko jeść!

Przeczytaj także: Jedz jedno jabłko dziennie na dobre zdrowie. Jak to?

Serek wiejski

Koniecznie wysokobiałkowy. Podobnie jak twaróg stał się niezwykle modnym składnikiem wielu potraw w ostatnim czasie. W mediach społecznościowych królują przepisy na zapiekanki z serkiem wiejskim w roli głównej. To produkt o wybitniej zawartości białka, a do tego nie zawiera wielu kalorii. Idealny na śniadanie, do deserów i na kolację!

Fot. envato elements

Lasy Państwowe ostrzegają

Czy można jeść owoce prosto z krzaka?

Las – zagrożenia

Lasy Państwowe zaapelowały o rozwagę i zachowanie podstawowych zasad higieny. Chodzi o osoby zbierające owoce leśne. Okazuje się bowiem, że kuszące i smaczne jagody mogą mieć na sobie pasożyty roznoszone przez lisy. A lato to idealny moment na to, aby skorzystać z darów natury, pojawiają się poziomki, jagody, maliny i jeżyny. Są naturalne, "niepryskane" – to samo zdrowie. A jednak nie do końca. W jakiej sytuacji? Gdy ich nie umyjemy.

Lasy Państwowe ostrzegają

Zagrożenie płynie od lisów, które mogą być zarażone tasiemcem bąblowcowym. Załatwiając się w lesie, lisy zostawiają odchody, w których mogą znajdować się larwy tasiemca. Mogą one trafić na jagody czy jeżyny, które są zbierane przez dzieci i dorosłych. – Aby ustrzec się zagrożeń na nich czyhających należy zrobić bardzo prostą rzecz - przed zjedzeniem myjemy znalezione owoce. To tylko chwila, a możemy ustrzec się przed straszną chorobą jaką jest bąblowica – ostrzegają Lasy Państwowe. W komunikacie podano także drogę zakażania: połknięte przez człowieka jaja tasiemca lądują w jelicie i tam wykluwają się pasożyty, które następnie przedostają się do wątroby. W tym miejscu najczęściej się zagnieżdżają. Część z nich dostaje się do krwiobiegu i z krwią do różnych układów i narządów. Z larw powstają torbiele, np. w wątrobie, w płucach, w śledzionie, mózgu, czy w kościach. – W przypadku bąblowicy wielokomorowej narządem docelowym jest wątroba. Powstają w niej liczne drobne pęcherzyki, które przyjmują strukturę gąbczastą. W około 50% przypadków zmiana bąblowcowa przypominająca guz jest zlokalizowana w jednym płacie wątroby, głównie w prawym. Czasami bąblowiec wielokomorowy przekracza granice wątroby i zajmuje również okoliczne narządy (np. nerkę, przeponę, trzustkę, płuco, śródpiersie). U około 10% zarażonych ludzi torbiele występują w płucu i ośrodkowym układzie nerwowym” – cytują Lasy Państwowe Medycynę Praktyczną.

Czy można jeść owoce prosto z krzaka?

Lepiej tego nie robić – przed zjedzeniem należy koniecznie umyć owoce! W ten sposób możemy uchronić się przed bąblowicą. Na pewno pomoże dokładne umycie skarbów natury pod bieżącą wodą, ta czynność zapewne zmyje większość jaj.

Lasy Państwowe zaapelowały o rozwagę

FOTO: Envato Elements 

Las – zagrożenia

Całkiem niedawno Lasy Państwowe ostrzegały przed kleszczami. Jak się ubrać do lasu, aby uniknąć kleszczy? Prócz jasnego koloru, należy nosić długie rękawy i długie spodnie, a skarpetki naciągnąć na nogawki i zakładać wysokie obuwie. Po każdej wizycie w parku czy lesie należy przejrzeć ciało. Wcześniej warto zdjąć ubranie i wytrzepać je na dworze. Kleszcze najczęściej można zlokalizować w zagłębieniu pod kolanem, za uszami, pod pachami, w pachwinie.

Czytaj: Jak sprawdzić, czy w ogrodzie są kleszcze? 

fot. envato elements 

Co zrobić, aby włosy odzyskały zdrowy blask?

Maska bananowa

Maska jogurtowa

Maska z awokado

Lśniące włosy – na co uważać?

Lśniące i gładkie włosy są symbolem zdrowia i piękna. Aby uzyskać takie efekty, należy zadbać o dobry poziom nawilżenia kosmyków. Znamy kilka sprytnych i naturalnych patentów! Warto o to zadbać, ponieważ suche kosmyki są także bardziej narażone na łamliwość czy kruchość.

Co zrobić, aby włosy odzyskały zdrowy blask?

Domowe sposoby na lśniące włosy

Są tanie i naturalne. Najczęściej, potrzebne składniki do przygotowania domowej maski czy płukanki znajdują się w domu.

Przeczytaj także: Jak zrobić fale na włosach bez lokówki?

Maska bananowa

Dobrze jest wykorzystać potencjał bananów, które zawierają sporo witamin (np. A, C) i potas. Wystarczy rozgnieść banana i rozprowadź go na włosach. To wersja podstawowa. Można do niej dodać łyżeczkę oliwy z oliwek i miód. Owoc powinien pozostać na czuprynie na minimum pół godziny. Po tym czasie kosmyki płuczemy letnią wodą. W efekcie stają się one miękkie i lśniące, bardziej odżywione.

Maska jogurtowa

Nic trudnego! Należy bowiem zmieszać jogurt naturalny z oliwą z oliwek i rozprowadzić mieszankę na kosmykach. Kwasy tłuszczowe, probiotyki i witaminy zadziałają cuda. Przede wszystkim chodzi o właściwe nawilżenie włosów i jednoczesne wygładzenie. To dobry sposób na instagramową taflę!

Maska z awokado

Awokado to bomba witaminowa i źródło drogocennych witamin. Zawiera sporo cennych tłuszczy, które dają efekt zdrowego nabłyszczenia. Kosmyki staną się nawilżone i odżywione. Maskę łatwo przyrządzić samemu w domu – należy rozgnieść awokado i połączyć je z jajkiem. Taką maź nakładamy na lekko wilgotne włosy na kwadrans. Po tym czasie spłukujemy letnią wodą.

Lśniące włosy

FOTO: Envato Elements

Lśniące włosy – na co uważać?

Dobra pielęgnacja to podstawa. Warto także wiedzieć, czego unikać! Należy ograniczyć:

• suszenie włosów gorącym nawiewem,
• używanie lokówki i prostownicy bez środków termoochronnych,
• mycie włosów gorącą wodą, która otwiera łuskę włosa – lepiej myć je w letniej wodzie,
• zbyt dużą ilość kosmetyków pielęgnacyjnych – pianki, lakiery, żele mogą matowić kosmyki.

fot. envato elements

Liść laurowy – właściwości 

Napar z liści laurowych

Napar z liści laurowych – przeciwwskazania

W medycynie ludowej liść laurowy stosowano jako specyfik łagodzący problemy żołądkowe.  

Liść laurowy – właściwości 

Liść laurowy zawiera cyneol, dzięki któremu spożywając go, możemy skorzystać z jego właściwości przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybiczych. To silnie działający olejek, który blokuje namnażanie się bakterii.

Liście laurowe:

• obniżają poziom cukru we krwi,
• łagodzą bóle reumatyczne,
• regulują pracę wątroby,
• sprzyjają oczyszczaniu organizmu,
• leczą infekcje dziąseł,
• wykazują właściwości bakteriobójcze,
• mają działanie antygrzybiczne,
• przyspieszają trawienie.

Napar z liści laurowych

Napar z liści laurowych może wspomagać leczenie kaszlu i łagodzić objawy infekcji. Jak go przygotować? 4-5 g pokruszonych liści laurowych zalewamy wrzątkiem (ok. 400 ml) i gotujemy przez 5-6 minut. Po ostudzeniu pijemy napar. Natomiast olejek z liścia laurowego można zastosować do kąpieli, co pomoże udrożnić drogi oddechowe, ale nie tylko. Liść laurowy jest stosowany w schorzeniach reumatycznych.

Przeczytaj także: Surica: naturalny słowiański napój dla zdrowia. Jak go zrobić?

Drugi sposób:

Garść liści laurowych kruszymy w dłoni i wsypujemy do kubka. Zalewamy je wrzątkiem, przykrywamy na 15 minut. Odcedzamy i spożywamy, np. z dodatkiem kurkumy.

Liść laurowy

FOTO: Envato Elements

Napar z liści laurowych – przeciwwskazania

Nie jest wskazany dla dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Warto skonsultować jego spożywanie z lekarzem. Uważać powinni szczególnie diabetycy, osoby przyjmujące antybiotyki i z zaburzeniami krzepnięcia krwi. Napar działa silnie, więc nie należy przesadzać z jego dawkowaniem!

fot. envato elements 

Domowa maseczka z marchewki

Maseczka marchewkowa na przebarwienia

Zalety maseczki

Marchew to warzywo, które ląduje w koszu zakupowym Polaków niezwykle często. To niedrogi i bardzo zdrowy produkt, jest jak bomba witaminowa. Świetna do sałatek i zup, idealna na soki! Jej walory można wykorzystać także w kosmetyce.

Maseczka z marchewki 

FOTO: Envato Elements

Domowa maseczka z marchewki

Marchewki mają sporo drogocennych składników, ale przede wszystkim są bogate w prowitaminę A, czyli beta-karoten, który ma znaczenie dla zdrowia oczu. Jest zatem zalecana dla osób spędzających długie godziny przed ekranem monitora. Beta-karoten pozytywnie wpływa na stan skóry. Pomaga w pozbyciu się trądziku, czy opóźnia powstawanie zmarszczek. Co ciekawe, przyspiesza opalanie i utrwala opaleniznę. Ponadto, marchewka jest bogata w przeciwutleniacze, przez co zwalcza wolne rodniki. Zawiera także witaminy K i C, błonnik, potas, żelazo, mangan czy fosfor. 

Domowe sposoby

Warzywno-owocowe maseczki na gładką cerę!

Aby sporządzić maseczkę, należy zaopatrzyć się w przynajmniej jedną marchewkę, którą ścieramy lub blendujemy. Dodajemy do masy łyżeczkę oliwy z oliwek i łyżeczkę naturalnego miodu. Składniki łączymy i nakładamy na oczyszczoną skórę twarzy na kwadrans. Następnie wszystko spłukujemy letnią wodą i nakładamy krem. 

Maseczka marchewkowa na przebarwienia

Ścieramy na tarce niewielką marchewkę i dodajemy do niej żółtko jajka. Maź nakładamy na twarz na 20 minut i po tym czasie spłukujemy letnią wodą. Na koniec stosujemy ulubiony krem nawilżający.

Przeczytaj także: Zrób maseczkę z truskawek! Miej piękną cerę!

Zalety maseczki:

• ładny odcień cery,
• pobudzanie produkcji kolagenu,
• lepsza elastyczność,
• minimalizowanie przebarwień,
• dobre nawilżenie.

fot. envato elements

Co pyli w czerwcu?

Pylenie – od czego zależy?

Domowe sposoby na walkę z alergią

Alergia może skutecznie utrudnić codzienne funkcjonowanie. Jej objawy należą do bardzo uciążliwych. Zatkany nos, katar, łzawiące oczy, kichanie, kaszel, bóle głowy czy problemy skórne – to codzienność alergika. Do tego dochodzą ukąszenia i alergie pokarmowe – istny koszmar! Sprawdź, co wywołuje alergię w czerwcu?

Alergie na trawy

FOTO: Envato Elements

Co pyli w czerwcu?

To miesiąc, kiedy najgroźniejsze dla alergika są trawy – to one pylą najmocniej! Niestety ich intensywność szkodzi aż do połowy lipca. Poza trawami należy uważać także na: szczaw, babkę, pokrzywę, komosę. Niebezpieczne mogą być także zarodniki grzybów mikroskopowych. Groźne stają się także trawy uprawne, czyli zboża. Najsilniej pylą one wczesnym rankiem i wieczorem. Chodzi zwłaszcza o żyto – należy więc zrezygnować ze spacerów blisko pola czy łąki.

Czytaj także: Poznaj dwie rośliny dla cukrzyków, które zbiją cukier

Niektórzy są uczuleni na pyłki babki – choć uważa się, że jej stężenie w naszym kraju nie jest wcale wysokie. Uczulenie na tę roślinę jest powiązane z innymi alergiami. Babka ma dość długi okres pylenia – od maja do sierpnia. W czerwcu pyli także pokrzywa (nawet do września). Jest jej sporo na polskich terenach zielonych, jednak rzadko wywołuje uczulenia. Pyłki komosy (chwast pospolity), np. lebiody rozprzestrzeniają się w powietrzu właśnie w czerwcu, jednak komosa nie powoduje dużej alergii. W otoczeniu pojawiają się także pyłki czarnego bzu – należy więc uważać na prozdrowotne napary i miejsca, w których rośnie ta roślina! Ponadto kwitnie szczaw – od maja do czerwca i może dokuczać niektórym alergikom.

Pylenie – od czego zależy?

Intensywność pylenia jest związana z warunkami atmosferycznymi – w czasie deszczu i po opadach powietrze jest czyste i wolne od pyłków roślin. 

Domowe sposoby na walkę z alergią:

• regularne wietrzenie sypialni – w nocy lub wcześnie rano,
• brak kontaktu ze zwierzętami, które były na spacerze,
• noszenie okularów przeciwsłonecznych,
• suszenie ubrań wewnątrz pomieszczenia,
• mycie włosów przed spaniem,
• wymiana ubrań po spacerze,
• kilkukrotne przemywanie oczu solą fizjologiczną w ampułkach,
• oczyszczanie nosa wodą morska w sprayu,
• unikanie spacerów po łące czy lesie,
• unikanie dymu tytoniowego.

Fot. Envato elements

Maseczka z pietruszki

Maseczka z brzoskwini

Każdy owoc i warzywo w jakiś sposób zadziała na urodę, jeśli oczywiście zostanie odpowiednio użyty. Przy okazji gotowania rosołu, warto odłożyć natkę pietruszki na nieco inne cele. Pietruszka, która zawiera przecież całe mnóstwo witaminy C idealnie nadaje się do rozświetlania cery.

Rozświetlająca maseczka z pietruszki

Najlepiej zastosować ją w przypadku cery poszarzałej i z oznakami zmęczenia czy starzenia. Witamina C nada skórze pięknego blasku i odmłodzi ją o kilka lat!

Składniki:

• 11 gałązek świeżej natki pietruszki,
• 5 kropel soku z cytryny,
• 1,5 łyżeczki miodu.

Produkty miksujemy do uzyskania gładkiej konsystencji. Powstałą maź nakładamy na oczyszczoną cerę na około kwadrans. Po tym czasie zmywamy letnią wodą.

Warzywno-owocowe maseczki na piękną cerę

FOTO: Fot. Envato Elements 

Przeczytaj także: Domowa maseczka na lwią zmarszczkę! Wypróbuj już dziś!

Maseczka z brzoskwini

To przepis idealny dla osób o cerze dojrzałej, z oznakami starzenia. Jej bazą jest brzoskwinia kojarzona z jędrnością i młodością. Zawiera drogocenny beta-karoten, witaminę C i te z grupy B, atakże fosfor, czy magnez. Jak ją przygotować?

Składniki:

• cała mała lub połowa dojrzałej brzoskwini, bez skórki,
• 1,5 łyżeczki jogurtu naturalnego,
• 1 łyżeczka miodu.

Brzoskwinię rozgniatamy widelcem i łączymy z jogurtem i miodem. Maseczkę nakładamy na skórę i pozostawiamy na 15 minut. Po tym czasie zmywamy letnią wodą.

Warzywno-owocowe maseczki na piękną cerę

FOTO: Fot. Envato Elements 

Fot. envato elements 

Podagrycznik pospolity

Podagrycznik pospolity – kiedy zbierać?

Podagrycznik pospolity – co zawiera?

Podagrycznik pospolity – na co pomaga?

Podagrycznik pospolity – jak przyjmować?

Podagrycznik pospolity – przeciwwskazania

Rośliny to wielkie wsparcie w terapii wielu schorzeń. Pomagają niwelować nieprzyjemne skutki i objawy, które dają się we znaki każdego dnia. Dzięki temu pozytywnie wpływają na zdrowie i samopoczucie.

Podagrycznik pospolity

Podagrycznik pospolity, choć jest uznawany za chwast, to jest rośliną, która ma sporo do zaoferowania. Inne jego nazwy to: kozia stopka lub barszlica, czy śnitka. Z wyglądu przypomina barszcz zwyczajny, czy dzięgiel leśny. Jak prezentuje się ta roślina? Dorasta do 100 centymetrów wysokości, a jej łodyga ma trójkątny przekrój i jest rozgałęziona w górnej części – jest środku pusta, gładka lub pokryta krótkimi włoskami. Charakterystyczną cechą jest podwójnie trójlistkowe, środkowy listek jest największy. Listki są jajowate, zaostrzone, z gładką powierzchnią. Uwagę przykuwają piękne kwiatostany złożone z drobnych kwiatków – białe lub jasnoróżowe, tworzące duże baldachy.

Podagrycznik pospolity – kiedy zbierać?

Roślina rośnie w wilgotnych miejscach – w lasach, górach, na łąkach, w rowach, ogrodach, przy płotach, na polach – bardzo szybko się rozmnaża i rozrasta. Podagrycznik kwitnie wczesną wiosną, ziele zbieramy do jesieni. Wykorzystujemy liście, kwiaty i łodygi.

Podagrycznik pospolity

FOTO: Pixabay

Podagrycznik pospolity – co zawiera?

Podagrycznik swoje lecznicze właściwości zawdzięcza świetnemu składowi. Zawiera dużą ilość witaminy C, cynk, magnez, bor, mangan, potas, wapń i żelazo. Oprócz tego flawonoidy i przeciwutleniacze, niwelujące wolne rodniki. W składzie znajdują się także olejki eteryczne i kwasy organiczne.

Czytaj także: Poznaj dwie rośliny dla cukrzyków, które zbiją cukier

Podagrycznik pospolity – na co pomaga?

To ziele, które łagodzi stany zapalne w organizmie. Już w XIX wieku wykorzystywano je w celu leczenia dny moczanowej, czyli podagry (stąd nazwa rośliny). Czym się objawia ta choroba? To zapalenie stawów, powodujące ból śródstopia i palców u stóp. Pojawia się w tym miejscu obrzęk i zaczerwienienie, uczucie mrowienie i kłopoty z chodzeniem. Spożywanie podagrycznika pomaga usunąć szkodliwe substancje będące przyczyną schorzenia. Ale nie tylko! Ziele jest pomocne w terapii chorób reumatycznych, infekcjach bakteryjnych czy grzybiczych, problemach trawiennych (w czasie biegunek, zaprać, wzdęć), kłopotach z nerkami czy z pęcherzem. Roślina wspiera leczenie trądziku, czy gojenie się ran (w formie okładów). Stąd jej szerokie zastosowane w kosmetyce.

Czy w czerwcu 2024 roku wypada niedziela handlowa?

Podagrycznik pospolity – jak przyjmować?

Spożywamy napar z suszonych liści podagrycznika. Można też zmielić ziele i przyjmować je w formie proszku, np. jako dodatek do musli. Susz przechowujemy w szczelnie zamkniętym pojemniku, w temperaturze pokojowej.

Podagrycznik pospolity – przeciwwskazania

Warto jego spożywanie skonsultować z lekarzem, choć ziele nie powinno negatywnie wpływać na pracę organizmu.

Źródło: zwrotnikraka.pl

fot. pixabay

Dlaczego nastolatki sięgają po narkotyki?

Co to jest MDMA?

Zagrożeniem jest także fentanyl

Uzależnienie od fentanylu – jak rozpoznać?

Jedną z większych bolączek jest alkohol, po który sięgają młodociani coraz częściej i w coraz to młodszym wieku. Latem alkohol dodatkowo może być przyczyną utonięcia. Statystyki policyjne alarmują o tym, że młodzi ludzie sięgają po używki: alkohol, narkotyki i bardzo groźne substancje psychoaktywne, jak dopalacze zawierające m.in. 4-CMC. Takie środki powodują skrajne emocje i stany –​ od euforii i podniecenia przez lęk po halucynacje. W młodym organizmie sieją spustoszenie i powodują ogromne komplikacje zdrowotne i psychiczne.

Dlaczego nastolatki sięgają po narkotyki?

Nastolatki sięgają po narkotyki, bo znajdują się pod presją grupy rówieśniczej, nie mogą poradzić sobie z własnymi emocjami, zmagają się odrzuceniem lub poszukują nowych form przeżywania ekscytacji.

Co to jest MDMA?

Popularną substancją jest ecstasy, czyli MDMA. Nie tylko stymuluje do działania, ale także wytwarza ogromne pokłady empatii. Jest stosowana w celu poprawienia nastroju, zwykle w postaci tabletek. Spożycie tej substancji jest niezwykle niebezpieczne, zwłaszcza jeśli zostanie zmieszana z alkoholem, kokainą, amfetaminą, metamfetaminą, czy lekami. Jakie są efekty zażycia MDMA? Przede wszystkim ogromna euforia, pewności siebie, przyspieszone tętno i oddech, wzrost ciśnienia krwi, pocenie się i odwodnienie, mdłości, zaciskanie szczęk i zgrzytanie zębami, rozszerzone źrenice, wielka czułość i brak zahamowań, a także nadmierne pragnienie.

Zagrożeniem jest także fentanyl

Jakie ma działanie i czym jest? To syntetyczny opioid, który może być stosowany w leczeniu bardzo silnego bólu. Jest sto razy silniejszy od morfiny. Jego zażywanie może odbywać się jedynie pod ścisłym nadzorem lekarza. Jego przyjmowanie wiąże się nie tylko z niwelowaniem bólu, ale także z odczuwanie przyjemności. Ostatnimi czasy słyszymy o zatruciach, także śmiertelnych tą substancją (np. w Żurominie zmarły trzy osoby). Zdarza się coraz częściej, że fentanyl jest produkowany w nielegalnych laboratoriach i mieszany z innymi narkotykami w celu spotęgowania doznań. Sprzedaje się go w proszku, tabletkach czy w aerozolu do nosa. Niestety te substancje zawierają śmiertelne dawki fentanylu. Nie mają nic wspólnego z lekami.

Narkotyki w młodym wieku 

FOTO: Envato Elements

Już dwa miligramy fentanylu mogą być śmiertelne. Wszystko zależy od masy ciała i wielu innych czynników. Na czarnym rynku dostępne są pigułki zawierające od 0,02 do 5,1 mg – czyli niezwykle niebezpieczne! Fentanyl najczęściej powoduje euforię, znieczulenie, relaks, mocne uspokojenie, ale i senność, dezorientację, zawroty głowy i mdłości, wymioty, zwężenie źrenic, czy niemożność oddania moczu mimo wielkiej chęci.

Przeczytaj także: Moje dziecko się tnie. Co z tym zrobić?

Uzależnienie od fentanylu – jak rozpoznać?

Aby uchronić dziecko, warto je przestrzec przed tym, aby pod żadnym pozorem nie przyjmowało „tabletek uspokajających” od innych osób. Jak rozpoznać, czy nastolatek jest uzależniony od fentanylu?

Oto objawy:

• izolowanie się od przyjaciół i rodziny,
• problemy żołądkowo-jelitowe,
• lęk, chorobliwa podejrzliwość,
• ciągłe wahania nastroju,
• letarg lub apatia,
• zmiany w wyglądzie,
• kłopoty z regularnym snem,
• niedotrzymywanie codziennej rutyny.

Objawy przedawkowania:

• otępienie,
• zmniejszenie źrenic – są jak punkciki,
• zimna i wilgotna skóra,
• sinica – szczególnie warg i paznokci,
• zwolniony oddech, 
• utrata przytomności,
• śpiączka,
• odgłosy dławienia lub bulgotania,
• bezwładne ciało.

W razie nagłego wypadku, należy zadzwonić pod numer 112. Jeśli trzeba, do czasu przyjazdu karetki należy wykonać sztuczne oddychanie lub resuscytację krążeniowo-oddechową, albo obrócić poszkodowaną osobę na bok.

Fot. envato elements

Źródło: tygodnik-rolniczy.pl

Profilaktyka 40 plus

Profilaktyka 40 plus w 2024 roku

Jakie badania można wykonać w programie Profilaktyka 40 plus?

Jeszcze niedawno z programu można było skorzystać do końca czerwca 2024 roku. Istnieje spore prawdopodobieństwo, że ten czas zostanie wydłużony. I bardzo dobrze. Badania służą szybkim diagnozom i są w stanie uratować niejedno życie.

Profilaktyka 40 plus

Nowelizacja zakłada następujące zmiany:

• rezygnację z możliwości korzystania z infolinii.

Zgodnie z przepisem przejściowym od 1 lipca 2024 roku przydzielanie pacjentowi terminu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej w ramach pilotażu może odbywać się na zasadach obowiązujących do 30 czerwca z wyjątkiem możliwości dokonania centralnego zgłoszenia w ramach centralnej elektronicznej rejestracji za pośrednictwem infolinii.

Profilaktyka 40 plus w 2024 roku

Profilaktyka 40 PLUS to program bezpłatnych badań profilaktycznych dla wszystkich Polaków i Polek powyżej 40. roku życia. Dzięki takim badaniom więcej osób może zostać wcześniej zdiagnozowanych i tym samym zwiększa się szansa na szybkie wyleczenie w przypadku wykrycia groźnych chorób. Program powstał jako reakcja na mocne ograniczenie dostępu do opieki zdrowotnej w okresie pandemii.

Zobacz także: Czy chłopcy są bardziej narażeni na boreliozę? Poznaj nowe badania i patent z długopisem!

Jakie badania można wykonać w programie Profilaktyka 40 plus?

Badania diagnostyczne, które wchodzą w skład programu Profilaktyka 40 PLUS, dzielą się na trzy grupy.

Pakiet badań diagnostycznych dla kobiet:

• morfologia krwi obwodowej z wzorem odsetkowym i płytkami krwi,
• stężenie cholesterolu całkowitego albo kontrolny profil lipidowy,
• stężenie glukozy we krwi,
• próby wątrobowe: AlAT, AspAT, GGTP,
• poziom kreatyniny we krwi,
• badanie ogólne moczu,
• poziom kwasu moczowego we krwi,
• krew utajona w kale – metodą immunochemiczną (iFOBT).

Pakiet badań diagnostycznych dla mężczyzn:

• morfologia krwi obwodowej ze wzorem odsetkowym i płytkami krwi,
• stężenie cholesterolu całkowitego albo kontrolny profil lipidowy,
• stężenie glukozy we krwi,
• próby wątrobowe: AlAT, AspAT, GGTP,
• poziom kreatyniny we krwi,
• badanie ogólne moczu,
• poziom kwasu moczowego we krwi,
• krew utajona w kale – metodą immunochemiczną (iFOBT),
• PSA – antygen swoisty dla stercza całkowity.

Pakiet badań diagnostycznych wspólny:

• pomiar ciśnienia tętniczego,
• pomiar masy ciała, wzrostu, obwodu w pasie,
• obliczenie wskaźnika masy ciała (BMI).

Źródło: gov.pl, legislacja.rcl.gov.pl

fot. envato elements

Zachorowanie na boreliozę – badania

Jak chronić dzieci przed boreliozą?

Kleszcze – patent z długopisem

Jak usunąć kleszcza?

Najnowsze badania nad boreliozą u dzieci przeprowadzone przez lekarzy pediatrów z Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu (UMP) i naukowców z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu (UPP) rzucają nowe światło na przyczyny zachorowania na boreliozę dzieci w powiatach województwa wielkopolskiego. Wyniki tych analiz można jednak potraktować uniwersalnie.

Jak chronić dzieci przed boreliozą?

FOTO: Envato Elements

Zachorowanie na boreliozę – badania

Okazało się bowiem, że najwięcej dzieci zachorowało z terenu miasta Poznania i powiatu poznańskiego, choć były powiaty, w których nie zarejestrowano przypadków boreliozy (np. Turek, Kępno): – Zastanawialiśmy się czym mogą być spowodowane te różnice i dlatego podjęliśmy współpracę z leśnikami mającymi doświadczenie w badaniu ekologii kleszczy – wyjaśnia dr Agnieszka Myszkowska-Torz, główna autorka badań i pediatra z UMP. W badaniu wzięto pod uwagę zagęszczenie zwierząt jeleniowatych, udział lasów liściastych i indeksu urbanizacji, czyli procentowy udziału mieszkańców miast w całkowitej liczbie mieszkańców powiatu. – Liczba dzieci chorych na boreliozę była pozytywnie skorelowana ze wszystkimi badanymi czynnikami. To znaczy im więcej lasów liściastych w danym powiecie, tym więcej zachorowań na boreliozę. Im więcej dużych zwierząt, tym częściej dzieci chorują na boreliozę. I w końcu im więcej ludzi mieszka w mieście w danym powiecie, tym więcej dzieci choruje – podkreśla dr inż. Anna Wierzbicka z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.

Przeczytaj także: Ślaz jest dobry na chrypkę. Jak go stosować?

Zatem, im las bardziej bogaty w gatunki drzew i roślin runa, tym lepsze warunki dla kleszczy, i tym są one liczniejsze i łatwiej o ukąszenie. Okazało się, że chłopcy są bardziej narażeni na zachorowanie, być może z powodu ich większej aktywności.

Jak chronić dzieci przed boreliozą?

Narażone są dzieci i z terenów wiejskich, i te mieszkające w miastach. Należy obserwować skórę maluchów pod kątem pojawienia się rumienia wędrującego, stosować repelenty i nosić odpowiednie ubrania, a także regularnie sprawdzać ciało po zabawie na świeżym powietrzu.

Przeczytaj także: Jak sprawdzić, czy w ogrodzie są kleszcze? W ten sposób się ich pozbędziesz

Jak chronić dzieci przed boreliozą?

FOTO: Envato Elements

Kleszcze – patent z długopisem

Na czym polega ten trik? Należy obrysować długopisem ślad po ukąszeniu. Ma to na celu ułatwienie obserwacji ukąszenia, czy na przykład odczyn się rozprzestrzenia – to rada autorki profilu instagramowego cprkids.

Jak można rozpoznać boreliozę? Jednym z objawów może być:

• tzw. rumień wędrujący,
• gorączka,
• zawroty głowy,
• porażenie nerwu twarzowego,
• zapalenie stawów.

Jak usunąć kleszcza?

• Należy ustawić narzędzie do wyciągania kleszcza (pęsetę, kleszczołapkę, szczypce) tak prosto, jak to możliwe, bezpośrednio nad kleszczem.
• Czubek narzędzia umieszczamy jak najbliżej skóry i unikamy szczypania ciała kleszcza.
• Wyciągamy kleszcza pionowo, a następnie dezynfekujemy ranę.
• Należy obserwować miejsce ukąszenia pod kątem wystąpienia rumienia, który może być objawem boreliozy. W przypadku zaczerwienienia należy szybko skontaktować się z lekarzem.

Źródło: materiały prasowe Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, kleszcze.info.pl

fot. envato elements