Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

POBIERZ RAPORT RYNEK RZEPAKU W FORMACIE PDF!

Baner Raport Rynek Rzepaku

FOTO: Wojciechowska

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Prognozy plonów zbóż w Europie znów w dół

Powtarzające się fale upałów skróciły fazę nalewania ziarna zbóż ozimych i przyspieszyły zbiory, które na południu Europy już zakończono, a w pozostałych regionach kontynentu trwają żniwa. Prognozy plonów zbóż w UE zostały obniżone o 4% do, w wyniku czego przewidywane zbiory kształtują się na poziomie o 1% niższym od średniej z ostatnich pięciu lat.

W Hiszpanii zboża ozime które były już wcześniej dotknięte nadmiernymi upałami, doświadczyły skróconej fazy napełniania ziarna z powodu wysokich temperatur.

We Włoszech wzrost kukurydzy przypadł po silnym stresie cieplnym przypadającym podczas kwitnienia, stąd odmiany wcześniejsze mogły mieć obniżoną płodność. Największych strat w plonach spodziewa się na polach nienawadnianych.

We Francji kolejne fale upałów z rekordowo wysokimi temperaturami, w połączeniu z ograniczoną wilgotnością gleby, negatywnie wpłynęły na końcowe fazy wegetacji zbóż ozimych i rozwój zbóż jarych,  przy czym najwyraźniejsze skutki zaobserwowano w regionach zachodnich, gdzie stres cieplny zbiegł się z ograniczoną dostępnością wody.

Niemcy (głównie południowo-zachodnie), Belgia, Luksemburg, Austria,

Słowacja i Czechy, są krajami gdzie niska wilgotność gleby została dodatkowo zubożona przez wyjątkowo wysokie temperatury, które zwiększyły stres wodny. Zboża zarówno ozime, jak i jare dojrzały przedwcześnie i budzą wątpliwości, co do wielkości i jakości ziarna.

Także na Węgrzech i w Rumunii intensywne upały dodatkowo zubożyły i tak już niską wilgotność gleby, zaostrzając warunki dotkliwej suszy.

Niedobór wody wystąpił też w pasie Polski południowo-wschodniej i zachodniej

Ukrainy, jednak obecnie nie przewiduje się poważnych dodatkowych skutków dla upraw.

Natomiast w północno-wschodniej Polsce, zachodniej Łotwie oraz Litwie ponadprzeciętne opady deszczu mogą opóźnić zbiory, obniżyć jakość ziarna i sprzyjać rozwojowi i rozprzestrzenianiu się chorób.

Plony pszenicy w różnych krajach

Będące przyczyną silnych stresów dla zbóż warunki pogodowe przypadające tuż przed samymi żniwami wpłynęły na prognozy plonów zbóż w całej Europie.

Najbardziej bardziej obniżono prognozy plonów dla kukurydzy, tutaj korekta w porównaniu z szacunkami z poprzedniego miesiąca wyniosła 6%, a w stosunku do średniej plon kukurydzy uprawianej na ziarno wyniesie 6,93 t/ha i będzie o 2% niższy od średniej z pięciu lat.

Pszenica na stresujące warunki zareagowała zdaniem specjalistów z KE nieco spokojniej i plon średni został skorygowany o 2% w stosunku do czerwcowej prognozy, ale wynosząc przeciętnie 5,66 t/ha będzie on zbliżony do średniej z pięcioletniego okresu.  Największy spadek w stosunku do ostatnich lat zanotuje pszenżyto, które plonując średnio 4,34 t/ha, będzie miało wydajność o 2% niższą.

Rys. 1. Średnie plony pszenicy wg JRC MARS Bulletin lipiec 2026 r.

Średnie plony pszenicy wg JRC MARS Bulletin lipiec 2026 r.

FOTO: KE

Średnia ma sporą tendencję do spłaszczania wyników, które w tym sezonie są mocno rozjechane. Przyglądając się produkcji pszenicy mamy kraje, jak Rumunia, która zbierając średnio 5,3 t/ha plon średni z ostatnich 5 lat poprawi aż o 17%, Pod drugiej stronie układanki są Węgry, gdzie średni plon pszenicy wyniesie 4,59 t/ha i będzie o 16% niższy od pięcioletniej średniej. Dla nas ważne są wyniki z Niemiec, Francji i Bułgarii, bowiem te kraje uczestniczą w rywalizacji w eksporcie pszenicy poza granice UE.

Niemcy tegoroczny plon będą miały 7,48 t/ha, a wiec podobny jak wynosiła ostatnie średnia i o 4% słabszy jak w roku ubiegłym. Francja zbierając 6,73 t/ha, w porównaniu do roku ubiegłego starci 8%, a do średniej 3%. Bułgaria natomiast będzie cieszyć się wzrostami. Tegoroczny plon pszenicy w tym kraju wyniesie 6,19 t/ha i będzie o 7% wyższy od roku 2025 i 10% od średniej wieloletniej.

Dla rywalizacji w eksporcie pszenicy ważną informacją jest, że plony pszenicy w Ukrainie szacowane są na 4,74 t/ha, co oznacza 0,57 t/ha (+14%) zbieranej więcej niż w roku ubiegłym i 0, 44 t/ha (+10%) więcej w stosunku do średniej wieloletniej.

Ile pszenicy zbierają rolnicy w Polsce?

KE w najnowszym wydani biuletynu JRC MARS szacując plony w naszym kraju widzi jednak spadki. Średni plon pszenicy w Polsce wyniesie 5,21 t/ha i będzie aż o 7% słabszy od roku ubiegłego i o 2% niższy od średniej z pięciu lat.

Informacje ze skupów uzupełniają ten obraz. Pierwsze naprawdę pogodne dni sprawiły, że żniwa na dobre zaczęły się rozkręcać. Są regiony, głownie na południu i w centrum kraju, gdzie zboża szybko znikają z pól. Także na wschodzie od rana w czwartek już zaczęły robić się kolejki przed elewatorami. Północ jednak dopiero zacznie startować. Coraz więcej jest sygnałów o bardzo niskich plonach. – Pszenica u nas sypie 2–3 t /ha, to odbija się na bardzo mizernych zakupach. Takich żniw jak w tym roku u nas jeszcze nie było – mówi właściciel firmy paszowej, który ma kilka magazynów w Polsce centralnej.  Na tak niskie plony wpływa słabsze wykształcenie ziarna. – Pszenica jest bardzo drobna, ale parametry ma, za to żyto nie ma liczby opadania – dodaje skupujący.

Słowa potwierdzające taki stan rzeczy padają z ust innego kupującego z okolic Łodzi. – U nas ludzie zbierają 50–60% tego co mieli w ubiegłym roku, do skupów jednak jadą, mówiąc, że nie będą znów cały rok przerzucać pryzmy – mówi handlowiec. Informacje o niskich plonach potwierdzają się także nieco bardziej na północ. – U nas pszenica sypie 3,5–4,5 t/ha, jak ktoś zbierze 5 t/ha, to jest gość. Białko, gluten, opadanie jest w porządku, ale gęstości brak – słyszymy od kierującego skupem w firmie handlowej z okolic Inowrocławia.

Lepsze informacje o plonowaniu dochodzą do nas z Dolnego Śląska, gdzie pszenica sypie średnio 6,5 – 7 t/ha. Opolszczyzna może poszczycić się jeszcze lepszymi efektami. – Moja pszenica w tym roku dała mi 9 t/ha, ale niestety z zawartością białka jest problem – mówi szefowa niewielkiej wytwórni pasz w woj. opolskim.

POLECAMY RAPORT RYNEK RZEPAKU, TUTAJ POBIERZESZ PDF!

Baner Raport Rynek Rzepaku

FOTO: Wojciechowska

Ceny pszenicy pozostają stabilne

Te informacje powstrzymują skupujących od nadmiernego obniżania cen. Choć pszenica na giełdzie MATIF w tym tygodniu najpierw taniała, to w czwartek znów się odbija i wrześniowe kursy są wyceniane na 229,50 €/t. Wciąż jednak jest to o 13,5 euro taniej od ceny  z ubiegłego tygodnia.

Po wzrostach cen z ubiegłych tygodni, teraz przychodzi czas na stabilizację. Pszenica konsumpcyjna wyceniana jest na 770–870 zł/t, a średnia nadal wynosi 828 zł/t. Podobnie praktycznie nie zmieniła się średnia cena pszenicy paszowej, która wynosi 773 zł/t. Skupy proponują ceny 720–820 zł/t.

Ile skupy płacą za pozostałe zboża?

Drożeje natomiast nadal jęczmień, tym razem w całym tygodniu jest to wzrost o 6 zł/t do średniej 653 zł/t i korytarzu cen 580–720 zł/t. Troszkę tylko mocniej w ostatnim tygodniu lipca podskoczyło pszenżyto. Tu mamy podwyżkę o 7 zł, a średnia osiąga 665 zł/t. Oferowany zakres cen skupu pszenżyta to 610–720 zł/t.

Delikatnie w tym tygodniu podrożało żyto. Zyskując 5 zł średnia z krajowych skupów dochodzi do 596 zł/t, a ceny mieszczą się w widełkach 540–690 zł/t.

Po krótkotrwałym spadku odbudowały się nieco ceny owsa, co cały ten tydzień pozwala podsumować na zero. Skupy za owies proponują 460–560 zł/t, a średnia wynosi 509 zł/t.

Ostatnie dni nie pozwoliły mocniej podskoczyć kukurydzy, ale na początku tygodnia wypracowała ona 7 zł podwyżki i tak zostało. Średnia cena kukurydzy wynosi 839 zł/t, a oferty rozchodzą się od 790 do 880 zł/t.

Nie tylko u nas jest gorzej

Z tegorocznym rzepakiem nie tylko u nas jest w tym roku gorzej niż przed rokiem, cały unijny plon spada o 6%. Plon średni spada z 3,34 t/ha do 3,14 t/ha i będzie również o 2% słabszy od przeciętnego plonowania w okresie ostatnich pięciu lat. W stosunku procentowym największy spadek roczny, aż o 22% do 2,18 t/ha zalicza Estonia, ale wpływ tego niewielkiego kraju na cały unijny bilans jest niewielki. Znacznie większym krajem jest, będąca po przeciwnej stronie tego porównania Finlandia z rosnącymi plonami o 19% w skali roku. Cóż jednak mówić o Finlandii, gdy nawet po tak mocnych wzrostach rzepak plonuje tam średnio 1,29 t/ha.

Lepiej zwrócić się ku wielkiej czwórce największych rzepakowych producentów w UE.

W tym gronie przewodzi Francja, która tegoroczny plon rzepaku będzie miała zredukowany w porównaniu do 2025 r. o 10% do 3,3 t/ha. Niemcy plony będą mieli wyższe od Francji, mają bowiem zbierać rzepaku średnio 3,6 t/ha, co oznacza bardzo podobny efekt do ubiegłorocznego, a także do średniej z ostatnich lat.

Rumuńscy producenci rzepaku mogą mieć mieszane uczucia, bo rzepak zaplonuje im 3,08 t/ha i będzie to o 3% mniej niż w roku ubiegłym, ale aż o 9% więcej od średniej z ostatnich pięciu lat.

Polska traci najwięcej

Patrząc na te porównania widzimy, że uprawiający rzepak w Polsce w tym roku mogą stracić najwięcej. Plony rzepaku w naszym kraju schodzą do 2,97 t/ha spadając o 10% w stosunku do roku poprzedniego, ale także i to o tyle samo w stosunku do średniej wieloletniej. Na mapie największych producentów rzepaku w UE to zarys naszego jest jedną wielką czerwoną plamą, pokazującą efekty działania kolejnych negatywnych czynników pogodowych odbijających się na spadku tegorocznych plonów rzepaku.

Rys. 1. Mapka i szacunki średnich plonów rzepaku w Europie

Mapka i szacunki plonów rzepaku w Europie na rok 2026

FOTO: KE, JRC MARS

Z bezpośrednich doniesień ze skupów mamy bardzo kiepskie wieści. Na najbardziej zaawansowanym w żniwa południowym zachodzie kraju handlowiec z tego terenu informuje, że rzepak sypie tam 2,5 –3 t/ha, czasem jest powyżej trójki, ale średnia nie przekracza 3 t/ha. I z dobrych wieści to by było na tyle, bo kolejni rozmówcy prześcigają się rekordami, ale minimalnych zbiorów. – U nas Rzepaku ludzie zbierają 1 t/ha i to jeszcze bardzo zanieczyszczonego – mówi skupujący z centrum Polski. A może być jeszcze gorzej. – Rolnicy są okropnie zdołowani, bo rzepak plonuje 0,7 do maksymalnie 2 t/ha – mówi przedstawicielka innego skupu też z centrum. Dodatkowo te wyniki są jeszcze obarczone niskimi parametrami zaolejenia 38% i spore potrącenia za zanieczyszczenia, więc o cenie bazowej trzeba było zapomnieć

Ceny też takie sobie

Niezbyt dobre doniesienia płyną też z rzepakowych cenników. Po zaprzestaniu kolejnej już blokady Cieśniny Ormuz i zakończenia fazy ataków USA na Iran, w efekcie spadku cen ropy naftowej notowania rzepaku na giełdzie MATIF mocno się obsunęły. Listopadowe kontrakty staniały o 12, 75 €/t do 550,75 €/t.

W tym tygodniu poniedziałek i wtorek przyniosły dalsze duże spadki. W kolejnych dniach znów w centrum uwagi są działania Stanów Zjednoczonych i Arabii Saudyjskiej skierowane przeciwko zbrojnym irańskim ugrupowaniom islamskim, co powoduje kolejny wstrząs na rynku ropy naftowej, a co za tym idzie ruch do góry listopadowych notowań rzepaku na MATIF. W czwartek (30.07.2026 r.) jednak mamy korekty i rzepak na listopad przez paryską giełdę jest wyceniany na 527,75 €/t, co oznacza ponad 35 euro taniej niż to miało miejsce przed tygodniem.

Tutaj pobierzesz Raport Rynek Rzepaku w formacie PDF!

Baner Raport Rynek Rzepaku

FOTO: Wojciechowska

Według ofert z firm handlowych wynoszących obecnie do 2200–2350 zł/t i średniej 2280 zł/t, daje się zaobserwować tygodniowy spadek cen przeciętnie o 54 zł. Przetwórcy rzepaku, którzy też w większości ceny opuścili o 60–70 zł informują, że zakupy rzepaku idą bardzo wolno, a wyjątek stanowi jedynie ściana wschodnia i południe kraju.

– Skup od firm teraz się zatrzymał, bo handlowcy obkupili się w poprzedni weekend drogim rzepakiem i teraz sprzedaż dawałby stratę – mówi handlowiec olejarni.

Przetwórcy dysponują jednak szerokim wachlarzem ofert, z których chętnie teraz wybiera się umowy 70/30 (tzn. z częściową zapłatą teraz i czekaniem na końcową wycenę).

– Najważniejszym argumentem skłaniającym do sprzedaży są wolne wjazdy. Jeśli firma przetwórcza ma okienka wjazdowe na już, to transakcja jest akceptowana. Jeśli jednak trzeba czekać, to do transakcji nie dochodzi – informuje zaopatrzeniowiec innego zakładu.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2315 (PL bd) i 2250 (D)

            Brzeg – 2333 zł/t (PL bd) i 2250 zł/t (D)

• ADM Szamotuły –2320 (PL bd) i 2250 zł/t (D)

            Czernin – 2320 (PL bd) i 2250 zł/t (D)

• Komagra Tychy – 2320 zł/t (PL bd) i 2210 zł/t (D) 

            Kosów Lacki – 2320 zł/t (PL bd) i 2210 zł/t (D) 

• Agrolok Osiek – 2330 zł/t (PL bd) i 2240 zł/t (D) 
• LDC Polska Bodaczów – 2334 zł/t (PL bd) i 2244 zł/t (D)  (wrzesień)
• Bestoil – 2390 zł/t (PL bd)
• Bielmar – 2320 zł/t (PL bd) i 2230 zł/t (D) 

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 30.07.26 r. na godz. 13.

Juliusz Urban

Wykresy pszenicy na giełdzie MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na giełdzie MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na giełdzie MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na giełdzie MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

Notowania pszenicy skaczą, bo wstrzymywane są załadunki w portach

Rosja na godziny nocne, ze względu na niedawne ataki dronów przeprowadzone przez Ukrainę wstrzymała załadunki zbóż w czarnomorskim porcie Noworosyjsk, który jest głównym  portem eksportowym w tym regionie. Z powodu obustronnych ograniczeń eksportowych na Morzu Czarnym pszenica na MATIF drożeje do wartości z końcówki sezonu 2022/23, mamy więc do czynienia z powrotem kursów niemal z przed 3 lat.

Pogoda też namieszała

Pogoda też w zbożach sporo namieszała, wiosną zboża nie miały szans mocniej się rozkrzewić, a w końcowej fazie rozwoju, która odpowiada za napełnianie ziarna zostały dotknięte ekstremalnymi upałami, które często wręcz ugotowały ziarniaki. Do kompletu nieszczęść teraz mamy deszcze, które odwlekając zbiór powodują zagrożenie porastaniem i wypłukiwaniem parametrów. Obydwa te czynniki powodują, że pszenica na giełdzie i na polskim rynku mocno drożeje. Są to jednak wzrosty zbudowane na kruchych podstawach rynek, zmiana uwarunkowań może bardzo szybko przynieść niemiłe niespodzianki.

Wzrosty notowań pszenicy i cen

Pszenica na paryskiej giełdzie MATIF znowu podskoczyła, po środowym skoku kursów o 9,50 €/t, w czwartek (21.07.26 r.) notowania na wrzesień wyceniane są na 243 €/t, co oznacza o 13,5 euro więcej w ciągu ostatniego tygodnia.

W krajowych skupach, pomimo, że żniwa w całym kraju już na starcie zostały powstrzymane, to jednak krótkie okienka pogodowe w niektórych regionach powodują jakieś niewielkie dostawy. Pszenica konsumpcyjna w ciągu zaledwie dwóch ostatnich dni od wtorku do czwartku (a właśnie w czwartek 23 lipca nagrywamy ten podcast) podrożała aż o 18 zł, do średniej wynoszącej teraz 829 zł/t pszenicy o zawartości 12,5% białka. Warto pokazać, też że od połowy lipca wykres pszenicy pokazuje niemal pionowy wzrost, bo w tym czasie to zboże podrożało o 55 zł i pojawiły się ceny dochodzące do 900 zł/t. W całym kraju widełki cen są mocno rozwarte mamy bowiem 750, ale i 900 zł/t.

Także pszenica paszowa w ostatnie dwa dni podskoczyła o 18 zł, ale od połowy lipca o 29 zł. Średnia cena dla paszówki wynosi dziś 775 zł, a skupy proponują 700–840 zł/t.

Pozostałe zboża także do góry, ale słabiej

Pozostałe zboża drożeją już znacznie słabiej. Jęczmień od wtorku podrożał o 5 zł, a od połowy lipca o 20 zł, oferty krajowe mieszczą się w zakresie 580–750 zł/t.

Podobnie zachowuje się pszenżyto, które również w bardzo krótkim czasie zyskało 5 zł, natomiast w dwa tygodnie tylko 8 zł. Pszenżyto jest skupowane po 600–710 zł/t, a średnie cena wynosząca 658 zł/t wciąż jest wyższa od jęczmienia.

Nawet żyto poszło lekko do góry, dwa ostatnie dni przyniosły wzrost o 3 zł, a od połowy lipca mamy progres cen o 13 zł, do średniej 591 zł/t. Aktualny zakres proponowanych w skupach cen żyta to 520–680 zł/t.

Także owies ruszył delikatnie do góry w ciągu ostatnich dwóch dni zyskując 9 zł do średniej 509 zł/t. delikatnie bo początkowo owies taniał, dlatego od połowy lipca mamy wzrost zaledwie o 3 zł, a skupy dziś za owies oferują 460–580 zł/t.

W aspekcie nadchodzącej podaży głównych zbóż mogliśmy obawiać się o ceny kukurydzy, i rzeczywiście nie idzie ona tak mocno do góry jak pszenica i średnie ceny tych zbóż się zbliżają. Jednak kukurydza jest również drożejącym zbożem, w dwa dni ceny skoczyły średnio o 4 zł, a od połowy lipca kukurydza zyskała złotych 12. Średnia cena w kraju to dziś 831 zł/t, przy zakresie ofert 790–880 zł/t.

Informacje ze skupów o plonach i parametrach

W większości krajowych skupów trwa jeszcze oczekiwanie na większy żniwny ruch, ale niektórzy skupujący mają szczęście do większych partii zjeżdżającego do nich towaru.

Na wschodzie już się zaczęło. Skupujący ze wschodniej części naszego kraju informują, że trochę już tegorocznego zboża zaczęło do nich przyjeżdżać.  – Pszenica zaczęła już przyjeżdżać i ma nawet całkiem ładne parametry, pojawiają się gluteny powyżej 30, a i liczba opadania dochodziła nawet do 400 sek., niestety po kolejnych deszczach ruch się zatrzymał – mówi przedstawiciel firmy przetwórczej z Lubelszczyzny.

Ten deszcz w rozmowach ze skupami pojawia się bardzo często i staje się powodem praktycznego zahamowania zbiorów na cały ten tydzień. – U nas ciągle pada, ten tydzień trzeba spisać na starty. Może pod koniec weekendu uda się wjechać w pola – słyszymy od skupującego z Kujaw.

Jednak wcześniej w tym regionie rolnicy trochę już zboża nakosili. – Teraz po deszczach nic się nie dziej, ale już wcześniej udało się kupić całkiem fajne ilości. Mogę na tej podstawie powiedzieć, że słabsze pola dają u nas plony pszenicy ok. 4,5 t ale ziarno ma 14–15% białka i gęstość ok 78 kg/hl. Lepsze stanowiska dają korzystniejsze plony, ale za to gęstość spada tam na 72–73 kg/hl – mówi skupujący z okolic Inowrocławia, zastrzegając że na prawdziwą ocenę przyjdzie jeszcze czas.

Dolny Śląsk i południowa Wielkopolska też skosiły trochę przed deszczami i z uzyskanych na tej podstawie informacji wiemy, że pszenica na lepszych ziemiach sypnęła ok. 8 t/ha przy białku 13,5%, gęstości 76–77 kg/hl i liczbie opadania 360 sek.

– Przy ofertach 900 zł za pszenicę odebraną z domu nie byłoby tak źle, gdyby wszystkie pola dały taki efekt. Niestety są też całkiem dobrzy rolnicy, którzy zbierają u nas 5 t/ha – informuje skupujący z południowej Wielkopolski.

Od handlowców dowiadujemy się, że ważnym czynnikiem ograniczającym podwyżki w niektórych firmach są pozawierane wcześniej kontrakty, które mają podpisane ceny poniżej dzisiaj funkcjonujących na rynku. A przecież te kontrakty trzeba już realizować. Ze strony podażowej sprzedaż jest hamowana przez regularnie podnoszone ceny. –  Zboże czeka w polu, a co dzień drożeje o 10-30 zł, to po co sprzedawać dziś, ja może jutro będzie lepiej – pokazuje punkt widzenia sprzedającego, przedstawiciel firmy handlowej.

W tym wszystkim są obawy, że obecne podstawy wzrostów stanowią taką nadmuchaną poduszkę, z której wraz z ruszeniem pełni zbiorów powietrze może ujść z impetem. Wtedy rynek opierający się na kruchych podstawach może szybko się zmienić.

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

Dni które wstrząsają giełdą

Już w piątek 10 lipca pszenica na paryskiej giełdzie podskoczyła o 11,25 €/t, a w kolejnych dniach mieliśmy techniczne korekty na minus i na niewielki plus. Atak rosyjskich rakiet na porty w Odessie w środę spowodował wyskok pszenicznych notowań na paryskiej giełdzie o 15 €/t.  W czwartek (16.07.26 r.) MATIF reaguje już chłodniej i notuje dwueurowy spadek, ale i tak notowania pszenicy w kontraktach na wrzesień na zakończenie dnia wyceniane są na 229,50 €/t.

Pogoda rozdaje karty

Praktycznie na terenie całego kraju w połowie lipca duże żniwa jeszcze nie ruszyły, a nawet  z małymi jest spore opóźnienie. Wciąż trwa wyczekiwanie na start kombajnów, bo większość regionów była pod wpływem przetaczających się opadów, którym często towarzyszyły nawałnice. Nie ma się jeszcze jednak czym zamartwiać, bo jak mówią rolnicy – po deszczach zboża się jakby odmłodziły i często na dole słoma jest jeszcze zielona i do rozpoczęcia prawdziwych żniw mamy tydzień lub nawet dwa. Wszystko teraz zależy od pogody, która jak głoszą prognozy rozpieszczać nas w najbliższym tygodniu nie ma zamiaru. Do młynów na południu czasem jeszcze zjeżdża stara pszenica,

Pierwsze informacje z koszonych pól, z wczesną pszenicą na południu kraju przynoszą niezbyt ciekawe informacje. – Kosiliśmy wczesną pszenicę i na dobrych glebach sypnęła tylko 7 t/ha, a ziarno w górnej części było mocno zwężone i jakby całkiem ugotowane – informuje rolnik z południowej Wielkopolski. Nie lepiej jest na Dolnym Śląsku, choć parametry napawają optymizmem. – Duże gospodarstwo wjechało w pszenicę w pierwszej kolejności, żeby parametry nie „uciekły”. Plony ok. 6–7 t/ha, wysokie białko (często ponad 14%), gęstość i liczba opadania także w porządku – informuje zarządzający skupem w dużej firmie handlowej.

To wysokie białko potwierdza także przedstawiciel młyna w centrum kraju, tam dostarczone partie pierwszej tegorocznej pszenicy wykazywały się zawartością 13,5 do powyżej 14%, gęstość miały jednak na pograniczu 75–76 kg/hl. W rozmowach podkreśla się jednak bardzo regionalny wpływ pogody na plony i jakość zbieranych w naszym kraju zbóż.

Zobacz także: Dostawy z Ukrainy zagrożone. Ceny rzepaku mocno rosną

Pszenica mocno do góry!

Dzięki regularnemu monitoringowi cen możemy stwierdzić, że ostatnie dwa dni diametralnie zmieniły rynek zbóż w kraju. Zboża drożeją, a zwłaszcza pszenica konsumpcyjna pod wpływem giełdy MATIF mocno idzie lekko idzie do góry. Standardowa pszenica konsumpcyjna o zawartości 12,5% białka po spadkach pod koniec poprzedniego sezonu teraz podskoczyła mocno podskoczyła do góry, zyskując dosłownie w dwa dni 19 zł i jest skupowana średnio po 793 zł/t. Widełki cenowe propozycji w krajowych skupach wynoszą 740–845 zł/t, ale te najniższe stawki są w zdecydowanej mniejszości, a granicą przyzwoitości wydaje się być obecnie minimum 770 zł/t. Najwyższe ceny oferują już nie tylko młyny, ale i niektóre skupy bliżej północy kraju, gdzie do żniw jest najdłużej.

Zdecydowanie mniej, bo o 5 zł w tym krótkim czasie (2 dni) średnio do 751 zł/t podrożała pszenica paszowa. Powiększa się tym samym przestrzeń pomiędzy ceną konsumpcji i paszówki, tę ostatnia w kraju dziś sprzedamy po 700–800 zł/t. U handlowców widać ustawianie się mocno w kierunku żniw, a u producentów pasz, zwłaszcza w regionach opóźnionych zbiorów, utrzymywanie dawnych stawek.

Zobacz także: Start żniw daje nadzieję na wyższe ceny – Rynkowy Serwis Spod Lady – 17.07.26 r.

Jęczmień się broni przed rynkową presją

Drożejący kompleks pszenny uzupełniają jeszcze sporymi wzrostami jęczmień i żyto. Obydwa te zboża wcześniej potaniały i szczególnie w jęczmieniu, który od zakończenia poprzedniego sezonu tracił już 25 złotych obecny wzrost o 8 zł jest istotną informacją mogącą pokazywać, że efektem gorszych tegorocznych plonów może być obrona przed rynkową presją i powracające ubiegłoroczne ceny. Obecnie jęczmień sprzedamy po 580–680 zł/t, a średnia cena wskazuje na 634 zł/t.

Co do plonów i parametrów pierwszego schodzącego z pól jęczmienia jest bardzo różnie. Pierwszego, bo małe żniwa w wielu regionach kraju nawet nie rozpoczęły się na dobre. – U nas tydzień temu ktoś tam coś nakosił jęczmienia, ale potem co drugi dzień popaduje deszcz i nie da się koszenia kontynuować, na weekend też zapowiadają deszcze więc musimy na więcej informacji zaczekać – mówi skupujący z woj. świętokrzyskiego.

Zobacz także: Jakie ceny rzepaku w żniwa i jesienią? Eksperci przedstawili prognozy

Na południowym zachodzie kraju, gdzie jak zwykle na początku zbiory są najbardziej zaawansowane, bo w połowie lipca skoszono ponad 50% areału, są duże problemy z gęstością, która przeważnie wynosi 56–58 kg/hl, dlatego plony wynoszą ok. 6 t/ha. Także pierwsze słabsze plantacje koszone w Lubuskiem pokazywały plony 4–6 t/ha, podobnie zresztą sypały skoszone wcześniej jęczmiona na zachodniopomorskim, gdzie gęstość przedstawiała duża rozpiętość 55–64 kg/hl.  W innych regionach też jest bardzo różnie, bo rolnicy dostarczający pierwsze partie do skupów mówią o plonach 4–9 t/ha. Pojawiają się też problemy z podwyższoną wilgotnością powyżej 15% i właśnie z gęstością ziarna. Coraz więcej skupów decyduje się na potrącenia cenowe z tytułu gęstości i dzielenie składowanych partii na towar bez gęstości i taki z parametrami. Często mają jednak dylemat, bo sporo dostaw przyjeżdża z gęstością na granicy 60–62 kg/hl.

Na południu Wielkopolski i w północnej części Dolnego Śląska, gdzie dotychczas najwięcej jęczmienia trafiło do skupów, te informacje się potwierdzały, ale też pojawił się optymizm. – Jęczmień dostarczony do naszego skupu był jak zwykle bardzo różny, bo gęstość wynosiła 56–65 kg/hl, ale plon nie był taki zły, można powiedzieć, że średnio jęczmień sypał ok. 8 t/ha – informowała przedstawicielka skupu na styku Dolnego Śląska z Wielkopolską i Opolszczyzną. Potwierdzają to także wypowiedzi innego skupującego z pobliskiego terenu. – Jęczmienia skupiliśmy już ok. 500 t i praktycznie wszystkie dostawy miały gęstość powyżej 62 kg/hl – nieco więcej optymistycznych informacji dostarczył rolnik skupujący zboże na południu Wielkopolski.

Inne zboża też do góry

Bardzo podobny odruch obronny przed nadmiernym spadkiem cen dostrzegamy na życie. To zboże już mocno zaczynało tanieć, a w ciągu ostatnich dni się odbiło i mamy 7 zł wzrostu cen na średniej wynoszącej obecnie 585 zł/t, a oferowane ceny ogranicza korytarz 520–670 zł/t. Co więcej, wcale nie jest tak, że ceny powyżej 600 zł/t oferują tylko młyny, w tej grupie są też firmy handlowe na Kujawach i północy kraju.

Pszenżyto poprzednio już parę złoty podrożało i teraz te podwyżki kontynuuje. Pomimo tego, że ostatnie dwa dni przynoszą wzrost średniej ceny o 3 zł, to zboże to kosztując średnio 653 zł/t nadal jest droższe od jęczmienia. Krajowe skupy za pszenżyto obecnie płacą 600-720 zł/t.

Niestety owies, który ostatnio cenowo mocno ucierpiał teraz praktycznie utrzymuje ceny przy nadal stabilnych widełkach 450–550 zł/t, średnia która wzrosła o kosmetyczną złotówkę do 506 zł/t jest rzeczywistym wskaźnikiem oddającym istotę rynku.

Kukurydza trzyma się podstaw

Choć kukurydza już wcześniej nie oparła się delikatnym obniżkom, to jednak najwyraźniej rynek utrzymuje stabilne podstawy. Wpływają na to mocno rosnące jej kursy na giełdzie MATIF, bo w połowie lipca giełda kukurydzę w kontraktach na listopad wyceniała na 247 €/t, a więc o 12 euro drożej od pszenicy. A to przecież notowania pszenicy są bardziej płynne na paryskiej giełdzie i ja ceny idą do góry to właśnie ona drożeje szybciej i bardziej, kukurydza skazana jest na wolniejszą i mniej radykalną reakcję.

Ten ruch po trosze już widać, ale przypisać go należy zdecydowanie wzrostom cen pszenicy. Na razie jednak pierwsze dwa tygodnie nowego zbożowego sezonu 2026/27, a więc w czasie, w którym jeszcze długo obracać będziemy starą kukurydzą, przyniosły obniżkę o 3 zł, a średnia jej cena w połowie lipca to 819 zł/t. Zmniejszyły się natomiast nożyce oferowanych cen 790–880 zł/t. Od dołu jest to wynikiem odpuszczania sobie skupu kukurydzy  w żniwa przez niektóre magazyny, a od góry przyczyna leży w zamykaniu na przedżniwne przeglądy techniczne niektórych skupów na północy, oferujących dotąd najwyższe ceny.

Chiny kupią więcej soi z USA?

Po tym jak w zeszłym tygodniu agencje donosiły, że Chiny zarezerwowały znaczne ilości amerykańskiej soi, USDA poinformowała o dziennej sprzedaży 264 tys. t amerykańskiej soi do Chin na sezon 2026/27. Amerykański Depatrament Rolnictwa już w swoim lipcowym raporcie potwierdził wzrost łącznego chińskiego importu soi o 1 mln t do 115 mln t. Jedna jaskółka wiosny nie czyni, ale zarówno odnawiające się napięcia na Bliskim Wschodzie, jak i obawy dotyczące przebiegu pogody zwiększyły popyt na olej sojowy, wzmacniając znaczenie biopaliw i wspierając rynek kontraktów terminowych na soję.

Soja w ostatnim miesiącu podrożała z 416,7 USD/t do 440,8 USD/t notowanych na CBOT 16.07.26 r. Przyczyniły się do tego także informacje o spadających zapasach oleju, które wyniosły 1,5 miliarda funtów, co oznacza wynik poniżej wcześniejszej prognozy handlowej na poziomie 1,65 miliarda funtów. Ten zapas wskazuje na spadek o 13,51% w porównaniu z końcem maja, ale pokazuje wzrost o 8,42% w porównaniu z końcem czerwca w roku ubiegłym. Amerykańska soja będzie potrzebna dla powiększającego się krajowego przerobu, celem zaspokojenia rosnących o 60% zamówień ze strony rynku biopaliwowego, a z drugiej strony napotyka silnego rywala w postaci soi z Brazylii

Brazylia znów zbierze więcej

Sojowy sezon w Brazylii kończy się we wrześniu ale już dziś widać, że rekordowe zbiory staną się faktem. Według najnowszych prognoz Krajowej Agencji Zaopatrzeniowej (CONAB), po zakończeniu zbiorów produkcja soi w  Brazylii w sezonie 2025/26 wyniesie 180,6 mln t, co stanowi wzrost o 5% w porównaniu z poprzednim sezonem i będzie kolejnym rekordowym wynikiem. W opublikowanej 14 lipca br. dziesiątej już aktualizacji prognoz zbiorów zbóż, zwrócono także uwagę na  2,7% wzrost powierzchni zasiewów soi, a wzrostom zbiorów przysłużyły się także korzystne warunki pogodowe. W efekcie podwyżek zbiorów zapasy końcowe soi skorygowano do 8,8 mln t, co ma odzwierciedlać rosnące wolumeny tłoczenia oraz eksportu soi, które w aktualnym raporcie oszacowano odpowiednio na 62,57 mln t i 116,3 mln t.

Rzepak wykorzystuje moment

Na początku tego tygodnia notowania rzepaku znowu mocno podskoczyły zyskując 11,25 €/t, gdy wydawało się, że możemy mieć do czynienia z powrotnymi korektami, okazało się, że w środę giełda dołożyła jeszcze kolejne 18,5 euro. Stało się tak w efekcie wznowienia ataków Rosji na ukraińskie porty, co poddało w wątpliwość tezę o  łatwej dostępności rzepaku z Ukrainy eksportowanego do europejskich odbiorców.

Jednak w czwartek (16.07.26 r.), w konsekwencji obniżek paryska giełda rzepak w kontraktach na sierpień wycenia na 535,75 €/t, a listopadowy termin przez MATIF jest wyceniony na 545,25 €/t.

W krajowych punktach skupu ceny rzepaku w ciągu zaledwie dwóch dni wzrosły średnio o 66 zł/t, a firmy handlowe oferują za rzepak 2200–2350 zł/t. Na jeszcze większe stawki możemy liczyć w zakładach tłuszczowych, gdzie także mamy spore podwyżki i na warunkach bez dopłat pojawiło się nawet 2400 zł/t.

Jak informują przetwórcy sezon jeszcze się na dobre nie rozpoczął, ale handel nowym rzepakiem już się rozkręca, choć ilości w transakcjach są wciąż nieznaczne.

– Zakupów jeszcze zbyt dużo nie ma, ale takie paczki po 2-3 auta kupuje się w miarę regularnie – mówi przedstawiciel olejarni. Dodatkowo informacje dotyczące pierwszych rzepaków schodzących z pól wskazują na słabsze plony i niezłe zaolejenie. – Na Opolszczyźnie pierwszy koszony rzepak sypnął 2,5 do 3 t, z dobrych plantacji można uzyskać plony 4 t/ha. Zaolejenie wynosi generalnie 42–43,5%– informuje inny rozmówca. Pojawia się także watek tych dynamicznych wzrostów cen.

– Te wzrosty cen powstrzymały nieco rozwijający się już handel, bo firmy handlowe przestraszyły się, że zawarte transakcje mogą być za chwile nietrafione – mówi kupujący rzepak na rzecz przetwórcy. Dowiadujemy się także, że większość sprzedających aktualnie zawiera kontrakty na warunkach niemieckich (z dopłatami za zaolejenie). Są jednak tacy, którzy twierdzą, że na olej nie mogą liczyć i podpisują umowę z wyższą ceną bazową bez dopłat.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2370 (PL bd) i 2310 (D)

            Brzeg – 2390 zł/t (PL bd) i 2310 zł/t (D)

• ADM Szamotuły – 2315 zł/t (D)

            Czernin – 2315 zł/t (D)

• Komagra Tychy – 2330 zł/t (PL) i 2250 zł/t (D) 

            Kosów Lacki – 2330 zł/t (PL) i 2250 zł/t (D) 

• Agrolok Osiek – 2400 zł/t (PL bd) i 2310 zł/t (D) 
• LDC Polska Bodaczów – 2402 zł/t (PL bd) i 2310 (D) 
• Bestoil – 2350 (PL bd) zł/t
• Bielmar –2350 zł/t (PL bd) i 2250 zł/t (D) 

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 16.07.26 r. na godz. 14.

Juliusz Urban

Mniejsza podaż i rosnąca konsumpcja pszenicy

Okazuje się bowiem, że z poprzedniego sezonu zostanie o 0,9 mln t mniej pszenicy niż uprzednio zakładano, co  w połączeniu z nieznaczną korektą zbiorów przynosi ograniczenie podaży do 1 mld 99 mln t. Sama produkcja pszenicy wyniesie globalnie niemal 820 mln t i jest zwiększana o 0,5 mln t w Rosji (do 88,50 mln t) i na Ukrainie (do 24 mln t). Zdaniem ekspertów USDA dzieje się tak  ze względu na utrzymujące się do samego końca korzystne warunki dla upraw pszenicy ozimej. Natomiast zbiory pszenicy w Kanadzie, na podstawie raportu Statistics Canada zostają obniżone o 1 mln t (do 34 mln t).

Globalne zużycie wzrosło natomiast o 1,6 mln t do 826,2 mln t, głównie dzięki większemu zużyciu na cele żywnościowe w Indiach, Jemenie, Arabii Saudyjskiej i Somalii.

Handel światowy wzrósł o 1,1 mln t do 213,1 mln t dzięki zwiększonemu o 0,5 mln t, po równo, eksportowi z Rosji (do 47,5 mln t), Argentyny (do 15 mln t) i Ukrainy (do 14,5 mln t), który z nawiązką zrekompensował spadek również o 0,5 mln t eksportu pszenicy z Kanady (do 27,5 mln t).

Prognozowane globalne zapasy końcowe pszenicy na rok 2026/27 zostały obniżone o 2,6 mln t do 272,8 mln. Główne redukcje miały miejsce w Stanach Zjednoczonych (o 0,6 mln t; do 19,7 mln t), Indiach (o 0,5 mln t; do 29,5 mln t), Argentynie (o 0,5 mln t; do 2,7 mln t) i Kanadzie (o 0,4 mln t; do 4,2 mln t).

W kukurydzy jeszcze większe spadki

Na spadek światowej produkcji pozostałych zbóż o 2,5 mln t do 1 mld 592 mln t wpływ ma głównie  kukurydza. Bowiem przy nawet lekko wzrastających ilościach dotyczących jęczmienia (pod wpływem wzrostów w Kanadzie), to właśnie szacunki zbiorów kukurydzy zostają obniżone o 3,3 mln t w porównaniu z poprzednim miesiącem, do 1 mld 297 mln t.

Największe spadki prognoz produkcji dotyczą UE, której z miesiąca na miesiąc szacunki spadają aż o 3,7 mln t do 53,8 mln t. Obniżka zbiorów kukurydzy w UE odzwierciedla gwałtowny spadek we Francji, ponieważ rekordowo wysokie temperatury obniżają tam perspektywy plonów. Jeśli prognozy się sprawdzą, produkcja we Francji będzie najniższa od ponad trzech dekad. Produkcja kukurydzy została ograniczona również na Węgrzech. Poza Unią spadają jeszcze zbiory w Kenii, gdzie przedłużająca się susza w czerwcu obniżyła perspektywy produkcyjne. Te spadki częściowo rekompensowane przez wzrost zbiorów kukurydzy w Kanadzie, z 14,5 do 16,3 mln t.

Główne zmiany w handlu światowym w sezonie 2026/27 obejmują rosnący o 2,3 mln t i wynoszący 209,9 mln t eksport kukurydzy. Większe wolumeny eksportowe USDA przypisuje kukurydzy ze Stanów Zjednoczonych (o 1,3 mln t do 81,3 mln t) i Kanady (o 1,1 mln  do 3 mln t). Wzrasta za to o 3 mln t do 22,5 mln t niezbędny import kukurydzy do UE.

Zapasy końcowe kukurydzy na sezon 2026/27 zostały obniżone aż o 6 mln t do 275,3 mln t, przy czym największe redukcje dotyczą Chin (1 mln t do 165 mln t), Ukrainy (0,5 mln t do 2 mln t) oraz UE (0,3 mln t do 5 mln t). Te spadki zapasów są częściowo kompensowane 0,3-milionowym wzrostem w Kanadzie, do niespełna 2 mln t.

Jaka reakcja giełdy MATIF?

Na te prognozy reakcja giełd była natychmiastowa. Najwyraźniej rynki kontraktów futures przyglądając się opóźnieniom tegorocznych żniw oceniają, że zaczyna mieć miejsce przechodzenie z bezpiecznych bilansów na mniej komfortowe. I tak kontrakty pszeniczne na giełdzie MATIF w piątek na koniec dnia (10.07.26 r.) zamknęły się na 216,25 €/t, notując wzrosty 11,25 €/t, a pszenica na grudzień podskoczyła o 9,25€/t do 223 €/t. Wzrostem kursów paryska giełda zareagowała także w kukurydzy, której listopadowe notowania wzrastając o 6,25 €/t w jeden dzień zatrzymały się na 238,75 €/t.

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Rynek zbóż

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

Usłyszeliśmy też o dynamicznie rozwijających się strukturach handlowych i logistyce. O tym wszystkim, podczas swoich giełdowych prezentacji mówili eksperci w Barczyźnie.

Informacje o handlu zbożami z pierwszej ręki

Bez zbędnej zwłoki zaprosili oni Wojciecha Krzywosądzkiego, Grain Tradera z Louis Dreyfuss Company Polska Sp. z o.o. do zaprezentowania tematu: Polska musi poszukiwać nowych odbiorców dla swoich zbóż, jak to wpływa na krajowy bilans?

Reprezentujący ogromny koncern autor prezentacji już od samego początku wprowadził uczestników w świat międzynarodowego handlu zbożami. Analizując kierunki eksportowe dla naszej pszenicy w sezonie 2025/26 wymienił aż 20 krajów na całym świecie, ale tylko 11 z nich kupuje od nas ilości powyżej 100 tys. t rocznie. Wśród największych importerów polskiej pszenicy znalazły się Nigeria, Gwinea, RPA i Angola, które były w stanie zaimportować powyżej 300 tys. t. W tej grupie zdecydowanym liderem z ilością 524 tys. t jest Nigeria. Pierwszą piątkę największych importerów polskiej pszenicy zamyka natomiast Togo, którego import pszenicy z Polski  w kończącym się sezonie przekroczył 245 tys. t.

Wojciech Krzywosądzki swoje dane poparł mapką z której wynikało, że najważniejsze dla naszego eksportu pszenicy destynacje zgromadzone są na obszarze Afryki Południowo-Zachodniej, co zresztą stało się przyczynkiem do stwierdzenia dość ważnego aspektu dotyczącego bezpośredniej konkurencji jaką jest pszenica z Argentyny. Lokalizacja naszych odbiorców jest dla tego eksportera jest przecież bardzo dogodną, a to właśnie Argentyna przez część ostatniego sezonu sprzedawała swoją pszenicę najtaniej na międzynarodowym rynku. Tym bardziej, że ekspert zwrócił uwagę na fakt, iż w polskim eksporcie sezonowość obecnie praktycznie nie występuje, a sprzedaże są realizowane nie planowo, a wówczas, gdy na krajowym rynku pojawia się podaż, która taki program eksportowy może pomóc zrealizować, a więc ostatnio nie za często.

Stabilność ma swoją cenę

Za kluczowe aspekty pozyskiwania nowych kierunków Wojciech Krzywosądzki uznał:

• dostosowanie jakości do lokalnych potrzeb, są bowiem destynacje premiujące lepszą jakość, a inni kupując standardową jakość oczekują jak najniższej ceny
• ważnym wyzwaniem jest sprostanie szczególnym warunkom handlowym/jakościowym panującym w konkretnych państwach
• tym bardziej, że ostatnio wzrasta konkurencja z krajów zwiększających zarówno produkcję jak i jakość produkowanej pszenicy (w tej grupie są Rumunia, Bułgaria i Argentyna)
• przekonanie nowych klientów do stosowania pszenicy od nowych dostawców jest to proces zajmujący wiele lat, bo przemysł młynarski zlokalizowany na całym świecie ceni stabilność

– Niektórzy młynarze jak słyszą, że mogą kupić pszenicę argentyńską z 12,5% białka i tak kupią pszenicę polską, bo mielą ją od 3-4 lat, znają tę jakość i wiedzą jak się zachowuje na młynie – przekonywał ekspert.

Wojciech Krzywosądzki LDC Polska na VIII Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej

FOTO: Urban

Zdaniem eksperta nie wolno zapominać o już pozyskanych klientach, bo w handlu nic nigdy nie jest dane na zawsze, dlatego tak ważne jest dbanie o jakość pszenicy dostarczanej do obecnych odbiorców. Tu handlowiec LDC podał przykład Arabii Saudyjskiej i Egiptu. – Jeszcze 15 lat temu, gdyśmy pokazywali taką mapę, to dwa kierunki eksportu polskiej pszenicy to była Arabia Saudyjska i Egipt. Z przyczyn trochę geopolitycznych i naturalnej sytuacji rynkowej Arabowie nastawili się bardziej na pszenicę z Rosji i Ukrainy. Po prostu obniżyli parametry jakościowe, wymagania jeśli chodzi o ziarna pogryzione przez szkodniki. Natomiast Egipt też zrobił krok w kierunku Morza Czarnego i w tym momencie jest to lokalizacja niedostępna dla Polski ze względów fitosanitarnych – ujawniał przedstawiciel dużego eksportera zbóż.

Nowe kierunki już w grze

Z analizy eksperta wynikał rozwijający się ciekawy kierunek dla naszych zbóż.  – Widzimy tutaj do góry eksport do USA, to będzie aż 60 tysięcy ton i Hiszpanii. To są dwa kierunki poza Afryką, gdzie wyeksportowaliśmy jakieś statki. I tak, USA są szansą dla polskiej pszenicy, jednak należy pamiętać, że …nie jest to łatwy kierunek. Była sytuacja kilka lat temu, gdzie polska pszenica z dziwnych przyczyn została zatrzymana w amerykańskim porcie na miesiąc…Natomiast Hiszpania jest to kraj, który importuje tylko pszenicę paszową, bo jest tam duża produkcja trzody chlewnej, albo pszenicę wysokobiałkową – uzupełnił Wojciech Krzywosądzki

Handlowiec LDC przechodząc do omówienia eksportu kukurydzy, drugiego naszego zboża ładowanego przez porty, zauważył ważny wskaźnik zmiany struktury naszego eksportu, okazuje się że do 2022 r. 20–35% kukurydzy eksportowane było mniejszymi statkami do obsługi transportu przybrzeżnego, co wskazuje na bliższe obsługiwane destynacje (Niemcy, Wielka Brytania i Skandynawia). Kolejne lata przyniosły zmiany struktury załadunków i udział 44–49% statków większych, a w roku 2025 już 57% załadunków kukurydzy odbyło się na statki typu handy (nośność 10–30 tys. t)  i panamax (65–80 tys. t), nasza kukurydza zaczęła stanowić regularny towar eksportowy i zyskiwać akceptację u klientów nie tylko z bliskiej Europy, ale przede wszystkim z Hiszpanii.

Bilanse nie dołują nastrojów

Następnie ekspert zbożowy dokonał przeglądu prognoz światowych bilansów pszenicy i kukurydzy  na sezon 2026/27 na podstawie aktualnych raportów USDA wskazując na spadek globalnych zbiorów pszenicy o 24 mln t do 820 mln t i kukurydzy o 26 mln t do 1 mld 300 mln t. Analizując spadki zapasów pszenicy o niecałe 5 mln t do 275,4 mln t i kukurydzy o 22 mln t do 281 mln t uznał je za gwarantujące stabilność rynkową.

Przechodząc natomiast do krajowych bilansów wskazał na pewne zapętlenie się i uprawianie powszechnej szermierki liczbami. – Patrząc na zapasy początkowe, to w nowy sezon wchodzimy z większymi, ale nie jakimiś rekordowymi. Przy zapasach zawsze zalecam, żeby nie przebijać się, że one są trzy miliony, cztery, czy półtora. Raczej jak analitycy mówią, jakie są zapasy końcowe, to lepiej je porównywać do poprzedniego sezonu, do średniej wieloletniej, bo pokazywanie samej ilości, powoduje, że magia liczby jest duża. Trzy, cztery miliony. Ale co to oznacza? Jeśli w zeszłym roku było 2,5, a teraz jest 3, to to nie jest wielki wzrost. Widzimy, że jeszcze jest trochę pszenicy na magazynach. Będzie wzrost, ale nie będą to jakieś rekordowe zapasy – podsumował bilans krajowy Wojciech Krzywosądzki.

Nowe zbiory już wskazują na trendy rynkowe

Zwrócił on jednak uwagę na stabilną powierzchnię pszenżyta, spory wzrost areału jęczmienia i spadek zasiewów żyta. Uznał te czynniki za istotne informacje mogące wywierać wpływ na ceny. Co do kukurydzy, to uznał, że zbiory 10,5 mln t wskazane przez GUS za zeszły rok są zbyt wygórowane i sam oszacował je na niecałe 9,2 mln t. – Gdybyśmy w zeszłym roku zebrali 10,5 mln t kukurydzy, to nie byłoby teraz problemów z jej zakupem – krótko sytuację podsumował handlowiec międzynarodowego koncernu. Warto jednak zaznaczyć, że w prezentowanej przez niego projekcji czasowej 10,1 mln t osiągniemy już w sezonie 2029/30.

Obserwujmy rynek i pogodę!

Wśród dotyczących czynników mających wpływ na światowe ceny w skali makro wymienił dane dotyczące plonowania oraz jakości zbóż w UE, Ukrainie i w Rosji.

Ważnym elementem obserwacji rynkowej,  zdaniem przedstawiciela LDC, będzie zbieranie danych o plonach w różnych regionach Polski, gdyż ze względu na wyjątkowo niejednorodną pogodę spodziewana jest duża regionalizacja.

Warto zwracać uwagę na przebieg pogody we Francji, Rumunii i Ukrainie pod kątem plonowania kukurydzy (czy brak opadów we Francji zostanie skompensowany lepszymi plonami w Rumunii, Polsce i Ukrainie?)

Za istotny czynnik uznał obserwowanie korelacji cen zbóż w odniesieniu do nawozów, gdyż te dwa rynki dłużej już nie mogą żyć w całkowitym oderwaniu od siebie.

Nie można pomijać doniesień dotyczących prawdopodobieństwa suchego przebiegu pogody w Australii (w efekcie działania El Niño), oraz informacji dotyczących zbiorów pszenicy w Argentynie i jakości zbieranego tam ziarna.

Jak sytuację w zbożach oceniają paszowcy?

Reprezentujący przemysł paszowy Jakub Kowalski Kierownik Sekcji Zakupów Zbóż De Heus Sp. z o.o. przedstawił prezentację, jak handel zbożami paszowymi wpływa na stabilizację cenową?

I rzeczywiście szef zakupów zbóż w największej firmie produkującej pasze w Polsce wskazał na istotne przesłanki do długo płaskich cen zbóż na polskim rynku za jakie uznał spadającą zmienność notowań na giełdzie MATIF i dość dobre zaopatrzenie rynku w zboża przechowywane w magazynach gospodarstw przez cały sezon. Jeśli w sezonie 2021/22 wahania w notowaniach pszenicy na paryskiej giełdzie wynosiły 241 €/t, a w sezonie 2023/24 było to już 86 €/t, to ten cały sezon poskutkował amplitudą wahań kursów wynoszącą tylko 46 €/t.

Podobnie było z cenami pszenicy na Polskim rynku sezon 2021/22 był ekstremalny, mieliśmy bowiem skok aż o 900 zł/t, o tyle dwa lata później sytuacja się już zaczynała normalizować i pomiędzy cena maksymalna i minimalną w całym sezonie mieliśmy różnicę 390 zł, o tyle ten sezon przyniósł wahanie rzędu 145 zł/t.

Nieco inaczej sytuacja ma się z polskimi cenami kukurydzy. Sezon 2021/22 miał amplitudę 645 zł/t, rok produkcyjny 2023/24 to już normalizacja na wartości skoków wynoszącej 297 zł, ale ten sezon z wartościami rozbieżnymi o 247 zł/t, jest o 110 zł gorszy od bardziej rozjechanego sezonu 2024/25.

Jakub Kowalski De Heus na VIII Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej

FOTO: Urban

Ekspert De Heus wskazał, ważną prawdę. – Przemysł paszowy jest kluczowym odbiorcą zbóż  i komponentów białkowych i jednocześnie będąc fundamentem produkcji mięsa, mleka oraz jaj stanowi kręgosłup bezpieczeństwa żywnościowego – prezentował Jakub Kowalski.

Analiza zapasów krajowych zbóż zaprowadziła eksperta zbożowego do wniosków, że w stosunku do kończącego się sezonu kolejny rok gospodarczy doprowadzi do spadku zapasów pszenicy w stosunku do zapotrzebowania z 22 do 16,1%, a w kukurydzy z 22,65 do 12,5%. Co podsumował refleksją na temat realnego scenariusza zmian receptur w paszach i proporcji, inne zboża vs. kukurydza. Za szczególnie interesujący dla firm paszowych surowiec uznał pszenżyto, które w tym roku było szczególnie tanie w stosunku do pszenicy i kukurydzy.

Ekspert z firmy paszowej pokazał bardzo ważne dane dotyczące spadku pogłowie trzody i bydła, które praktycznie bezustannie od 2020 r. jest redukowane. Nie idzie to jednak w parze ze zmniejszaniem zużycia zbóż na paszę, gdyż następuje profesjonalizacja produkcji i w trzodzie już praktycznie nie wykorzystuje się odpadków z kuchni i przemysłu, a w żywieniu bydła coraz więcej hodowców przechodzi na system żywienia na sucho.

– Natomiast w drobiu praktycznie nieprzerwanie od 2014 r. mamy silny trend wzrostowy, a koniunktura hamowana jest tylko chorobami, gdy w latach 2021-23 pojawił się dołek spłaszczający te trend – prezentował Jakub Kowalski. Przyczyną rozwoju produkcji drobiu ekspert firmy paszowej upatruje w wysokich marżach w produkcji mięsa drobiowego, czy jaj.

Omawiając korelację cen pasz do cen zbóż, ekspert zauważa silna zależność, ale wskazuje na wolniejsza reakcję rynku paszowego od handlu zbożami. W jego ocenie poprzednim roku, podobnie jak w ubiegłym w Polsce na pasze zużyto ok 23 mln t zbóż i takie też zużycie zakłada on w roku bieżącym. Co w prostej linii prowadzi do wniosku. – Rynek paszowy jest dobrze zbilansowany i nic nie wskazuje na to żebyśmy mieli nadpodaż zbóż paszowych – twierdzi Jakub Kowalski.

Inwestycje w teren

Analizy i bilanse zbożowe uzupełniła prezentacja Marka Tańskiego, prezesa Agrolok SP. z. o.o. zatytułowana: Firma handlowa, poszerzając obszar działalności skupowych powinna tworzyć wartość dodaną i rzeczywiście mogliśmy z niej dowiedzieć się jak wiele nowych inwestycji w handel zbożami zapoczątkowała ta firma znana z dystrybucji środków do produkcji, produkcji nawozów, przemysłu przetwórczego i właśnie ze zbożowego handlu.

Ten rozwój uświadomiła informacja o ilości 1500 osób zatrudnionych z czego aż 700 osób pracuje na rzecz rolnictwa w terenie. Każdego dnia pełnego handlu towar w obrocie tej firmy przemieszczany jest przez ok. 2,5 tys. ciężarówek. Dodatkowo widząc ograniczenia rynku, zwłaszcza wynikające z wyprodukowania ilości wypełniającej cały transport firma zaczęła wykorzystywać samochody z naczepami grodziowymi, pozwalające na zakup niejednorodnego towaru pochodzącego od kilku sprzedających.

Marek Tański Agrolok na VIII Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej

FOTO: Urban

Prezes Tański zwrócił uwagę na rolę jaką sprawuje taka duża instytucja handlowa, wskazując na pozycję stabilizatora rynkowego, który tę funkcję sprawuje poprzez skup, kontraktację, sprzedaż i eksport. Jest także ważnym źródłem informacji technicznej i cenowej, a także istotnym partnerem w zarządzaniu gospodarstwem. Te wszystkie role Agrolok wypełnia oferując bardzo różne i elastyczne formy współpracy, o których mówił Marek Tański.

Żniwa są już zawsze

Bardzo ciekawy był slajd omawiający sezonowość sprzedaży, a w zasadzie przeczący tezie o różnych natężeniach zbożowego handlu wskazujący na regiony świta i bardzo różne miesiące w których odbywają się żniwa. Z tego slajdu wynikało jednoznacznie, że przy globalizacji handlu zbożami, praktycznie cały kalendarz roczny jest pokryty zbiorami gdzieś tam na świecie.

– Przyszłość przyniesie konsolidację gospodarstw, uproszczenie obrotu i systemów rozliczeń, ujednolicenie większych partii towaru i większą transparentność produkcji – podsumował Marek Tański, prezes Agrolok

Ceny zbóż pod koniec czerwca

W trakcie debaty zbożowej eksperci zapytani o scenariusz cenowy na starcie żniw wyrazili obawy, że może być tak, jak w poprzednim sezonie, że w żniwa ceny będą wyższe a dopiero po nich zaczną spadać. Te wyższe poziomy utożsamiali jednak z poziomem 780–820 zł/t dla pszenicy konsumpcyjnej i 760–780 zł/t dla pszenicy paszowej.

Jak to się ma do aktualnych cen w skupach dosłownie na parę dni, czasem tygodni przed żniwami? Kursy pszenicy na giełdzie MATIF, zanotowały sporą odbudowę. W efekcie doniesień o upałach w całej Europie i wciąż niejasnej sytuacji na Bliskim Wschodzie mieliśmy jednodniowy skok notowań pszenicy o 6 euro. Choć w czwartek (25.06.26 r.) mamy  spadki, to i tak pszenica na wrzesień wyceniana jest na 206 €/t, a więc o 2,75 euro drożej niż w poprzednim tygodniu.

W ostatnim pełnym tygodniu czerwca pszenica konsumpcyjna staniała o 4 zł, do 768 zł/t. Skupy za pszenicę konsumpcyjną oferują 740-820 zł/t, choć od razu trzeba zastrzec, że poziomy 780–820 są przypisane głównie do młynarzy i punktów na północy kraju. 

Pszenica paszowa także potaniała o 4 zł w tydzień, bo średnia teraz wynosi 742 zł/t, a skupy za paszówkę aktualnie płacą 680–840 zł/t.

Najmocniej pospadały ceny jęczmienia. W ciągu tygodnia średnia cena jęczmienia spadła o 8 zł do 650 zł/t, a w kraju jęczmień sprzedamy po 600–740 zł/t.

Korekty cen dotknęły także pszenżyto, które staniało o 6 zł w tydzień. Aktualna średnia cena to 644 zł/t, a widełki cen w skupach 600–690 zł/t.

Żyto tanieje bardzo podobnie. Średnia cena na dziś wynosi 581 zł/t, a oferowane ceny lokują się w korytarzu 520–640 zł/t.

Najbardziej wierna swoim cenom jest kukurydza, ale i tu ten tydzień przyniósł obniżkę ok. 5 zł. Średnia cena kukurydzy na dziś to 822 zł/t, a ceny krajowe są od 720 do 930 zł/t.

Ceny owsa, te w tym tygodniu spadły o 7 zł. Aktualna średnia dla owsa to 514 zł/t, natomiast cenniki pokazują 470–570 zł/t.

Niby rekord, ale trosk cała masa

Wskazał on na rekordowe zbiory rzepaku na świecie są prognozowane na sezon 2026/27 na ilość 96,9 mln t, nie do końca korespondujące z tym, co dzieje się aktualnie z rzepakiem w Polsce. Gdzie plony przy zasiewach rzędu ok 1 mln ha mają spaść do ok. 3 t/ha, gdy średnia unijna wynosi 3,19 t/ha.

Rzepakowy ekspert zwrócił uwagę na najistotniejsze czynniki rynkowe wśród których wymienił:

• rosnącą o 1,4 mln t rekordową produkcję na świecie do 96,91 mln t,
• zwiększony areał rzepaku w UE do 6,2 mln ha i dzięki temu produkcję 20,7 mln t,
• powiększające się dramatycznie ryzyko pogodowe w Kanadzie i Australii
• rosnące o 60% zainteresowanie biodieslem w USA
• oraz zmiany cen na rynku ropy naftowej

Arkadiusz Gasidło ZT Bielmar na VIII Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej

FOTO: Urban

Kanada i Australia mogą jednak podać mniej

Omawiając Kanadę ekspert zauważył, że sam związek krajowych tłoczni AAFC nie szacuje zbiorów canoli tak wysoko jak USDA a jedynie na 19,2 mln t, a eksport ogranicza do 7,5 mln t, z czego większość skierowana zostanie raczej do Chin, z którymi Kanada w tym roku poprawiła swoje relacje handlowe.

Co do Australii, tam także krajowe biuro ABARES podważa zbiory podawane przez USDA i wskazuje na produkcję wynoszącą 6,2 mln t, co byłoby wynikiem niższym o 20% r/r.

Prezentując najważniejsze informacje dotyczące krajowego rynku Arkadiusz Gasidło przypomniał, że średni plon rzepaku w UE wyniesie 3,19 t/ha a u nas będzie to 3,1 t/h, a może nawet 2,9 t/ha.

Unijna konkurencja w dobrym stanie

Poza naszym rzepakiem na unijny rynek i ceny wpływać będą Niemcy o których areał rzepaku wynosząc 1,14 mln ha wzrasta 5%. Produkcja w nadchodzącym sezonie ma wynieść 4,1 mln t, o 4,3% więcej niż w poprzednim roku.

Francja ze zbiorem 4,5–4,6 mln t zbierze podobne ilości jak przed rokiem, a Rumunia uprawiając rzepak na areale ok 800 tys. ha osiągnie rekordową produkcję ok.3 mln t, co doprowadzi do nadwyżki eksportowej wynoszącej ok 1,5 mln t rzepaku.

Tanio nie sprzedadzą

Zakusy jednak na ten rumuński rzepak ostudziła w dyskusji rzepakowej Agnieszka Kotarska reprezentująca LDC Polska, mówiąc otwarcie, że czas na zakupy z Rumuni był miesiąc, może nawet dwa temu, a teraz Rumunia się usztywniła i też nie chce sprzedawać taniej.

Agnieszka Kotarska, LDC Polska na VIII Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej

FOTO: Czekała

Poszukiwanie większej ilości surowca nie zostanie tez rozwiązane przez import rzepaku z Urugwaju, z którego już dwa lata wpływa do nas jeden statek. Rzepakowy potencjał eksportowy Urugwaju Anna Bykowska, będąca członkiem zarządu ADM Direct Polska oceniła na maksymalnie 150 tys. t, z czego jednak większość trafia do portów innych krajów UE.

Anna Bykowska, ADM Direct Polska na VIII Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej

FOTO: Czekała

Ceny podobne do aktualnych

Z szybkiej analizy i min przetwórców wynika, że są oni świadomi trudnej sytuacji surowcowej na następny sezon, ale ceny na żniwa prognozują w korytarzu 480–520 euro/t, najczęściej jednak 500–520 €/t. Pojawiła się jedna prognoza ceny złotówkowej wynosząca 2200 zł/t. Są to więc poziomy bardzo podobne do aktualnie obowiązujących.

Z wypowiedzi rolników produkujących rzepak jasno wynika, że już w dobre ceny nie wierzą, bo tu gra o plon została już przegrana i myślą tylko o tym by skosić rzepak, sprzedać go i zapomnieć o tym kiepskim sezonie.

Olej to tylko paliwo?

Prezentacja Adama Stępnia, Dyrektora Generalnego PSPO zatytułowana: Czy w unijnych i polskich biopaliwach robi się miejsce dla innych oleistych? – przyniosła sporo wątpliwości, czy rzeczywiście nasze społeczeństwo jest gotowe na zwiększenie domieszek olejów roślinnych i etanolu do paliwa? Potwierdziło to nawet pytanie tak ad hoc rzucone przez dyrektora stowarzyszenie olejowców do publiczności i próżno było wyczekiwać animuszu na propozycje zwiększenia udziału domieszek. Adam Stępień wskazał, że szans należy poszukiwać w lotnictwie i transporcie morskim, a wsparcia dla 100% biopaliw próżno szukać nawet u samych rolników.

W kontekście zaplanowanego już w unijnych przepisach końca biopaliw pierwszej generacji w roku 2030 zbyt wiele czasu nam nie zostało. Zdaniem eksperta zmiana prawa w Polsce prowadząca do 7% domieszki efektywnej, w istocie sprowadza nas praktycznie do poziomu z jakim startowaliśmy.

Adam Stępień PSPO na VIII Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej

FOTO: Urban

Przedstawiciel przetwórców wciąż jednak widzi potencjał wzrostu zbiorów rzepaku w Polsce do 4 mln t, co pokryłoby dotychczasowe moce przerobowe zainstalowane w krajowych zakładach. Jednocześnie podliczając wykorzystanie estrów i oleju rzepakowego na potrzeby biopaliwowe wykorzystanie rzepaku przez przemysł paliwowy określił na poziomie 2,3 mln t.

Poza rzepakiem polski przemysł paliwowy wykorzystuje jeszcze 70 tys. t soi i 25 tys. t słonecznika, są to wiec marginalne ilości, których zwiększenie zdaniem eksperta będącego tez przecież dyrektorem Krajowej Izby Biopaliw bez zdecydowanych działań zmieniających przepisy się nie powiedzie. Głównym hamulcowym zdaniem Adama Stępnia jest bowiem mechanizm ILUC (związany z przekształceniem gruntów przeznaczonych na produkcję żywności na cel biopaliwowe).

– Zmiana metodyki kalkulacji efektu ILUC zrównuje polską soję z indonezyjską palmą oleistą – prezentował Adam Stępień.

Pozostawił on jednak w głowach słuchaczy jedno wyjście awaryjne, którym jest strategia rozwoju rodzimych upraw białkowych, których soja może stać się nieoderwalnym składnikiem, a wyprodukowany z niej olej jako produkt uboczny miałby szanse zaistnieć mocniej w procesie produkcji biopaliw.

Na styku sezonów odbudowanie notowań, przynosi efekt tylko u przetwórców, w firmach handlowych na stary rzepak już nikt realnie nie czeka. Tym samym cały rynek dotykają obniżki cen spowodowanie przejściem z wycen starego rzepaku na nowy.

Giełda wraca z podwyżkami

W tym tygodniu notowania rzepaku na giełdzie Matif po kolejnych zawirowaniach na Bliskim Wschodzie odreagowały i sporo poszły do góry. W czwartek (25.06.26 r.) na zakończeniu dnia rzepak z dostawami na sierpień paryska giełda wycenia już na 518,75 €/t, czyli o 16,75 euro drożej niż w ostatnim tygodniu

W skupujących jeszcze stary rzepak firmach handlowych ceny jednak spadły o 5 zł/t średnio i skupy oferują 2030–2230 zł/t. W zakładach tłuszczowych mamy natomiast kilkudziesięciozłotowe podwyżki.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2280 zł/t (PL bd) i 2210 zł/t (D) (do 15 lipca); NC 2235 (PL bd) i 2185 (D)

            Brzeg – 2300 zł/t (PL bd) i 2210 zł/t (D) (do 15 lipca); NC 2240 (PL bd) i 2190 (D)

• ADM Szamotuły – tylko nowe zbiory (NC)2190 zł/t (D)

            Czernin – 2255 zł/t (PL bd) i 2205 zł/t (D) (1–20 lipiec); NC 2190 zł/t (D)

• Komagra Tychy – 2200 zł/t (PL bd) i 2100 zł/t (D) (do 31.08.)

            Kosów Lacki – 2200 zł/t (PL bd) i 2100 zł/t (D) (do 31.08.)

• Agrolok Osiek – 2275 zł/t (PL bd) i 2185 zł/t (D) (czerwiec)
• LDC Polska Bodaczów – tylko nowe zbiory (NC) 2213 zł/t (PL bd) i 2149 (D) (lipiec/sierpień)
• Bestoil – 2300 zł/t
• Bielmar – tylko nowe zbiory (NC) 2260 zł/t (PL) i 2170 zł/t (D) (lipiec/sierpień)

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 25.06.26 r. na godz. 14, gdy MATIF rzepak wyceniał na 514 €//t

Juliusz Urban

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

O cenach zbóż na żniwa i zaraz po nich porozmawiamy już 23 czerwca na Giełdzie. Zapisz się klikając na logo Giełdy!

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

O cenach rzepaku porozmawiamy 23 czerwca na Giełdzie w Barczyźnie k. Wrześni. Zapisz sie kilając na baner Giełdy:

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

Pszenica pod największą presją, co mówią cenniki przed żniwami

Paryska giełda MATIF po wcześniejszych spadkach zaczyna wracać do kursów sprzed tygodnia. W czwartek (18.06.26 r.) notowania pszenicy na wrzesień wyceniane są na 203,25 €/t. Jednak właśnie to pszenicy konsumpcyjnej, którą przed paroma dniami MATIF próbował testować na pograniczu 200 €/t dostało się w tym tygodniu najmocniej. Prawdziwej przyczyny należy upatrywać w zachowaniach niektórych firm handlowych, które ceny skupowe mocno zredukowały, myśląc już o żniwach, a przed żniwami o choćby krótkich urlopach. Ich cenniki wręcz mówią, już nie skupujemy i czyścimy swoje magazyny, bo przecież pszenicy konsumpcyjnej po 740 zł/t raczej nikt nie da rady kupić. A przecież młynarze w większości lokalizacji swoich cen nie zmienili i dalej kupują i jak informują ruch może nie jest zbyt duży, ale nadal utrzymuje się delikatna, ale regularna podaż. 

Na polach zboża po deszczach się mocniej zazieleniły i wróciła nadzieja, na może nie rekordowe, ale całkiem niezłe zbiory. Jednak to zazielenienie daje także sygnał, że zbyt szybko żniwa w tym roku się nie rozpoczną. Zapobiegliwi wytwórcy pasz też cen nie zmieniają, a niektórzy nawet wracając po urlopach znów pokazują dość wysokie rynkowe poziomy. Starego zboża musi bowiem wystarczyć na dłużej. I tak pszenica paszowa tylko siłą rozpędu, spowodowana przez niektórych handlowców, którzy z góry do dołu pościnali ceny np. o 20, czy nawet o 30 zł, staniała średnio w tym tygodniu jedynie o symboliczne 2 zł do 746 zł/t. Rozpiętość ofert na paszówkę się nawet zwiększyła do 680–850 zł/t.

Ostatnie chwile do zapisania się na Giełdę, na której omawiana będzie aktualna sytuacji na krajowym rynku zbóż i prognozy na sezon 2026/27. Zapisz się klikając na logo Giełdy!:

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Jęczmień spada najszybciej

W konsekwencji tych nerwowych ruchów handlowców i nie ma co tu ukrywać powszechnie widocznej sytuacji z cenami żywca wieprzowego, który przeżywa prawdziwą tragedię jęczmień jest najbardziej taniejącym zbożem. I choć złocące się kłosy jęczmienia jeszcze nie wszędzie stały się obietnica rychłych zbiorów to ceny, zwłaszcza w handlu zleciały niejako już na wszelki wypadek. I znów na cenowych nożycach obniżek nie zauważymy, bo nadal rozchodzą się pomiędzy 590–720 zł/t, średnia wynosząca natomiast 658 zł/t dokumentuje obniżkę o ok. 8 zł/t tylko w ciągu ostatniego tygodnia, a przecież już tydzień temu jęczmień potaniał także o 5 zł.

Pszenżyto i żyto też idą w dół

Pszenżyto też pociągnęło do dołu. Stało się tak znów za sprawą firm handlowych, które już dostawami mniejszych ilości zboża do swych magazynów nie są w tej chwili zainteresowane. Przesuwanie za jednej kupki na inną kupkę, czy zajęcie silosu kilkudziesięcioma tonami, na których niewiele można zarobić nie jest teraz priorytetem handlowym. Magazyny potrzebują chwili spokoju, by się poczyścić i zdezynsekować. Dlatego mimo nawet kliku podwyżek w firmach paszowych pszenżyto w tym tygodniu potaniało o 4 zł, co przy średniej wynoszącej 650 zł/t i cenach  600–700 zł/t zbliża je do jęczmienia.

Żyto już tanieje zdecydowanie słabiej, bo w tydzień straciło tylko 3 zł, a średnia cena wynosi 587 zł/t. Główną przyczyną spadku średniej jest zdecydowana obniżka u dwóch skupujących, którzy nie chcąc już widzieć starego żyta bachnęli ot tak sobie 525 i 530 zł/t i może taka cena w żniwa będzie, ale jeszcze nie. Tu dolną granicą przyzwoitości jest raczej 550 zł/t, ale rzeczywiście coraz trudniej żytem się handluje. Obecnie skupy żyto kupują więc w cenach 525–640 zł/t.

Więcej o rynku zbóż na Giełdzie już 23 czerwca. Zapisz się klikając na giełdowy baner:

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Kukurydza trzyma najwyższy poziom

Z bardzo podobnych powodów 5 zł średnio stracił w tym tygodniu na cenie owies. Przy zdecydowanie mniejszej ilości skupujących wystarczy solidna obniżka w jednej firmie i już mamy spadek średniej do 521 zł/t, pomimo że minimalna i maksymalna cena nie zostały ruszone, wynoszą odpowiednio 480 i 580 zł/t.

Wyraźnie z tego obniżkowego rytmu wybija się kukurydza, której średnia cena zatrzymała się na 827 zł/t. Powrót przetwórcy z północy kraju spowodował powrót ceny maksymalnej do 940 zł/t, co jest wyznacznikiem cen awaryjnego doładowywania statków na eksport. W kraju ceny są nieco niższe, ale i tak rozpiętość 720–940 zł/t uwypukla, że ten najniższy oferowany poziom dla kupienia choćby tony jest mało realny. Kukurydza tak jak na przednówku ubiegłego roku znów staje się niekwestionowanym królem polskiego zbożowego handlu!

Ograniczony optymizm dotyczący zbiorów

Kanada z 22 mln t ma być nadal pierwszym producentem rzepaku na świecie, a UE zbierając 20,5 mln t ma powtórzyć swój wynik z kończącego się właśnie sezonu. Optymizm wynikający z czerwcowego raportu mogą jednak zakłócać wcześniejsze opóźnienia w siewach rzepaku w Kanadzie i zdecydowane spadki zbiorów w Australii gdzie nawet agencja rządowa ABARES informuje o realnym zagrożeniu zbiorów spadających o 20% z 7,7 mln t do 6,2 mln t, te ostatnie pesymistyczne wzmianki uspokajać mogą szacunki rosnących zbiorów rzepaku w Ukrainie.

Ukraina zbierze więcej

Według JRC MARS Bulletin okres rozwoju rzepaku w Ukrainie charakteryzował się pomyślnymi wschodami i korzystnymi warunkami zimowania. Łagodne temperatury w listopadzie i grudniu sprzyjały rozwojowi roślin, a warunki pogodowe pozostawały sprzyjające aż do końca zimy na większości obszarów. Jednakże fale mrozów na początku lutego (poniżej –20°C) spowodowały lokalne uszkodzenia mrozowe i obniżyły tam potencjał plonowania. Ponadto dwa okresy wyraźnego ochłodzenia w kwietniu  naraziły rzepak na działanie mrozu w trakcie kwitnienia i wczesnego zawiązywania łuszczyn.

W rezultacie prognozy dotyczące plonów rzepaku uległy pogorszeniu w niektórych częściach zachodniej, środkowej i południowej Ukrainy. Niemniej jednak stan upraw pozostaje zadowalający w wielu innych rejonach produkcji. W konsekwencji przewiduje się, że ukraińskie plony rzepaku wynosząc 2,75 t/ha będą o 2% niższe od średniej z pięciu lat, ale aż o 5% powyżej poprzedniego roku.

Zdecydowanie wzrosła natomiast powierzchnia uprawy rzepaku, która wynosząc 1,418 mln ha będzie o 8% wyższa od średniej z ostatnich 5 lat i aż o 11% większa w stosunku do ubiegłorocznej. Tym samy prognoza zbiorów rzepaku w Ukrainie wskazuje na 3,9 mln t, co jest ilością większą o 570 tys. t, w porównaniu do sezonu 2025/26. Za tym idą również prognozy dotyczące przerobu rzepaku w Ukrainie, które na sezon nadchodzący wskazują na tłoczenie 1,8–2 mln t.

Ale też więcej przerobi

Gdyby tak to zbilansować to nadwyżka rzepaku w Ukrainie w nowym sezonie może nieznacznie tylko przekraczać ilości wyeksportowane w tym sezonie do UE, co może oznaczać presję nie na wywożenie rzepaku ale produktów jego przerobu. A to byłoby dla naszego rynku bardzo niekorzystnym zjawiskiem, bo o ile nawet sama Polska jest w stanie spokojnie wchłonąć, bez szkody dla naszego rynku nawet 500 tys. t rzepaku, o tyle już produkty mogą w efekcie pogrążyć cały łańcuch produkcji ni przetwórstwa rzepaku.

Już w tym sezonie był z tym problem, bo Polska uzupełniając brakujące na nasze potrzeby ilości zaimportowała 111 tys. t oleju rzepakowego, co jest ilością ekwiwalentną do 280 t rzepaku. Zamiast kupować surowiec i w trakcie przetwarzania wytwarzać wartość dodaną, to musimy iść na gotowe i droższe.

Co o tym wszystkim myślą przetwórcy rzepaku dowiemy się już 23 czerwca na Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej.

Nie zwlekaj zapisz się klikając na logo Giełdy poniżej:

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

MATIF reaguje na porozumienie na Bliskim Wschodzie

W reakcji na ogłoszenie porozumienia pokojowego miedzy USA i Iranem rzepakowe notowania na giełdzie MATIF wciąż spadają. W czwartek (18.06.26 r.) na zakończeniu dnia rzepak z dostawami na sierpień giełda MATIF wycenia już tylko na 502 €/t, jest to więc aż 26,5 euro niżej niż w ostatnim tygodniu

W firmach handlowych ceny pospadały średnio o 45 zł,  a oferty za stary rzepak mieszczą się w zakresie 2030–2250 zł/t. W zakładach tłuszczowych mamy za to ok. 100-złotowe obniżki. Część przetwórców wystawia już tylko cenę na nowe zbiory. Inni natomiast zdecydowali się nie różnicować starego i nowego rzepaku i jedną cenę ciągną do końca sierpnia br.

Ile płacą przetwórcy?

Przetwórcy twierdzą, że po ostatnich spadkach mocno się handel wyciszył. – Dostawcy martwią się, że niepotrzebnie przeczekali, bo w zeszłym tygodniu było zdecydowanie lepiej – słyszymy od rzepakowego handlowca olejarni. To wyciszenie dotyczy także handlu nowym rzepakiem. – Teraz głównym celem sprzedających są raczej kontrakty depozytowe, choć nie wszyscy chcą zapewne długo się wstrzymywać z decyzją, bo oczekują by termin na wycenę był minimum oczywiście do końca roku, ale zaczynał się już od 1 sierpnia. Te kontrakty jednak będą zanikać – słyszymy od innego kupującego rzepak.

Aktualną ocenę rzepakowego rynku tuż przed żniwami przetwórcy przedstawią już 23 czerwca na Giełdzie w Barczyźnie woj. wielkopolskie. Zapisz się na to wydarzenie klikając na giełdowy baner:

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2240 zł/t (PL bd) i 2175 zł/t (D) (czerwiec); NC 2180 (PL bd) i 2130 (D)

            Brzeg – 2260 zł/t (PL bd) i 2170 zł/t (D) (czerwiec); NC 2180 (PL bd) i 2130 (D)

• ADM Szamotuły – 2200 i 2150 zł/t (D) (1-15 lipiec); NC 2130 zł/t (D)

            Czernin – 2200 zł/t (PL bd) i 2150 zł/t (D) (1–20 lipiec); NC 2130 zł/t (D)

• Komagra Tychy – 2200 zł/t (PL bd) i 2100 zł/t (D) (do 31.08.)

            Kosów Lacki – 2200 zł/t (PL bd) i 2100 zł/t (D) (do 31.08.)

• Agrolok Osiek – 2220 zł/t (PL bd) i 2130 zł/t (D) (czerwiec)
• LDC Polska Bodaczów – tylko nowe zbiory 2165 zł/t (PL bd) i 2102 (D) (lipiec/sierpień)
• Bestoil – brak kwotowania
• Bielmar – tylko nowe zbiory 2180 zł/t (PL) i 2140 zł/t (D) (lipiec/sierpień)

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 18.06.26 r. na godz. 14.

Juliusz Urban

PSZENICA

W czerwcowym raporcie eksperci USDA zakładają jednomilionowy wzrost produkcji pszenicy na sezon 2026/27 do poziomu 820,06 mln t. Na taki stan prognoz składają się wzrosty planowanych zbiorów w Rosji o 2 mln t do 88 mln t, gdzie mówi się o niemal idealnych dla rozwoju pszenicy warunkach pogodowych. Dodatkowo rośnie też o 1,5 mln t, w stosunku do poprzedniego raportu wychodząc na rekordowe 22,5,mln t produkcja pszenicy w Turcji. O 0,5 mln t więcej niż się spodziewano jeszcze miesiąc temu w sumie 23,5 mln t pszenicy zbierze Ukraina. Amerykańscy eksperci dostrzegają także mniej pozytywne scenariusze, bowiem spada o 2 mln t do 28 mln t produkcja pszenicy w  Australii  na co wskazuje najnowszy kwartalny raport ABARES. Zbiory w UE nadal pozostały bez zmian i mają wynieść łącznie 136 mln t, a więc o 9 mln t mniej niż przed rokiem. 

Globalne zużycie wzrasta o 1,4 mln t do 824,6 mln t przekroczy więc zbiory o  4,5 mln t. Dzieje się tak głównie dzięki wyższemu o 1 mln t zużyciu na paszę pszenicy w Rosji (łącznie 41,2 mln t, a na paszę 18 mln t). UE zużyje 113,75 mln t pszenicy, z czego 49 mln t pójdzie na paszę.

Czy przy takim zużyciu da się jeszcze coś unijną pszenicą pohandlować i jak mogą zachować się eksporterzy pszenicy działający w Polsce? Tego dowiemy się już 23 czerwca na Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej na która zapiszesz się klikając na jej logo:

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Znacznie już mniej, bo zaledwie o kosmetyczne 0,3 mln t powiększy się światowy handel, który wzrósł o 0,3 mln t do 212,0 mln t dzięki zwiększonemu o 1 mln t eksportowi z Ukrainy (do 14 mln t)  i nieznacznych wzrostów dostaw z innych krajów, co częściowo zostanie zrekompensowane niższym także o 1 mln t eksportem z Australii (do 22 mln t). Unia Europejska pozostaje nadal na planach eksportowych wynoszących 31 mln t pszenicy łącznie.

Również bardzo nieznacznie w porównaniu do poprzedniego raportu zwiększą się światowe zapasy. Prognozowane globalne stoki pszenicy na zakończenie sezonu 2026/27 wzrastają bowiem o 0,4 mln ton do 275,4 mln t, głównie w wyniku sporych wzrostów zapasów u największych importerów pszenicy (w szczególności Egiptu i Turcji). W całej tej grupie zapasy wzrastają o 3,8 mln t do 165,44 mln t, co częściowo jest zrekompensowane niższymi o 2 mln t zapasami pszenicy na Ukrainie (2,5 mln t), Australii, Rosji i USA o 0,5 mln t do odpowiednio 3,2 mln t;12,1 mln t i 20,25 mln t. Unijne zapasy pszenicy na koniec nadchodzącego sezonu wyniosą 14,6 mln t i będą mniejsze od pozostających z sezonu 2025/26 o 2,2 mln t.

KUKURYDZA

W pozostałych zbożach mamy większe zmiany, bo produkcja w sezonie 2026/27 w porównaniu do prognozy majowej wzrasta o 5,8 mln t do 1 mld 594,5 mln t. Za większość tego zwiększenia odpowiada jednak kukurydza, której światowa produkcja rośnie o 5 mln t i jest oceniana obecnie na 1 mld 300,4 mln t, co odzwierciedla wzrost powierzchni w Indiach.

Rosnącą produkcję jeszcze mocniej wyprzedza wzrastająca o 7,8 mln t konsumpcja kukurydzy, której globalne zużycie będzie na rekordowym poziomie 1 mld 322,5 mln t.

Z tego powodu tylko dzięki zapasom przeniesionym z sezonu 2025/26 w ilości 303,4 mln t (o 6,4 mln t większym niż zaplanowano w majowym raporcie) w kolejnym sezonie uda się nawet o 3,7 mln t podnieść poziom zapasów końcowych do 281,2 mln t. Taki stan odzwierciedla wzrosty w Indiach, Argentynie i Republice Południowej Afryki, częściowo zrekompensowane spadkiem w Brazylii.

Główne zmiany w handlu światowym ziarnem kukurydzy w sezonie 2026/27 obejmują większy eksport kukurydzy do Indii i RPA. Eksport światowy kukurydzy rośnie więc o 0,7 mln t i wyniesie 207,6 mln t.

Unia należy do importerów kukurydzy, w sezonie 2026/27 zaimportuje 19,5 mln t, ale Polska kukurydza trafia na rynki zagranicznę. Ile kukurydzy wyjechało w tym, a ile wyjedzie w kolejnym sezonie dowiemy się 23 czerwca na Giełdzie w Barczyźnie. Zapisz się klikając na baner poniżej! 

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Kursy walut

Kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

Unijne wyniki eksportowe już o 5 mln t wyższe

Analiza bieżących wyników eksportu zbóż z UE poza granicę Wspólnoty pozwala potwierdzić zdecydowaną przewagę tegorocznej sprzedaży nad analogicznym okresem ubiegłego sezonu. Na niecały miesiąc przed końcem sezonu, do 7.06. 2026 r. unia wyeksportowała w tym sezonie 36,86 mln t wszystkich zbóż, gdy ubiegłoroczny wynik, dla podobnego terminu wynosił 31,78 mln t.

Mamy więc wzrost o blisko 5 mln t, co przekłada się na 16%. I choć w eksporcie pszenicy, której Unia wyeksportowała łącznie wszystkich rodzajów wraz z mąką 23,5 mln t wzrost wyniósł 8%, to pozostałych zbóż wyeksportowaliśmy 33% więcej, w sumie 13,36 mln t. W tej puli największy udział stanowił jęczmień, którego Unia wyeksportowała do krajów trzecich 8,6 mln t, a wraz ze słodem wychodziłoby nawet 11,36 mln t.  

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

A Ukraina obniżyła eksport właśnie o 5 mln t

Te unijne wzrosty być weszły w rynek dzięki przestrzeni stworzonej przez spadający eksport z Ukrainy, która w tym sezonie do 3.06. wyeksportowała 33,66 mln t zbóż i roślin strączkowych. Rok temu o bardzo podobnej porze ukraiński eksport wynosił  38,65 mln t, a więc dokładnie 5 mln t więcej.

W tym sezonie dotychczasowy eksport pszenicy wynosząc 12,66 mln t, był o 2,3 mln t mniejszy w stosunku do ubiegłego roku. Jęczmienia wywożąc 1,48 mln t Ukraina wyeksportowała o 0,83 mln t mniej, a kukurydzy wywieziono 19,5 mln t mniej o 1,3 mln t r/r. W wynikach słabszego eksportu zbóż z Ukrainy zobaczymy jeszcze żyto, którego eksport w zeszłym roku wynosił niecałe 11 tys. t, a teraz jest to dosłownie 200 ton.

Eksport morski z Polski większy, ale w kraju ruch spowalnia

W Polsce eksport przez porty osiąga korzystniejsze wyniki, za które odpowiada głownie wzrost załadunków pszenicy, który na miesiąc przed końcem sezonu według Sparks Polska osiągnął 3,39 mln t (2,23 mln t w poprzednim sezonie).

Pszenica na giełdzie MATIF w tym tygodniu ruchy kursów ma niewielkie. Także w czwartek (11.06.26 r.) zmiany są nieznaczne i notowania wrześniowe są wyceniane na 203 €/t, co oznacza nawet wzrost o 1,5 euro w porównaniu do ubiegłego tygodnia.

Krajowy rynek zbożowy znajduje się obecnie w dość trudnym do jednoznacznej oceny okresie, bo z jednej strony ruch jest mocno ograniczony, jak to zwykle na koniec sezonu, bo zarówno producenci rolni, jak i handlowcy myślą już o żniwach i nowym rozdaniu. Niektórzy korzystają z ostatnich okazji do urlopów i skupy przymykają. Jeśli jest to skup, który miał ceny bliskie średniej krajowej lub nawet poniżej jej, to pół biedy, ale jeśli był to wyraźny dotychczasowy cenowy lider, to wpływ na tę średnią jest spory.

Skupy na w gruncie rzeczy drobne ruchy na MATIF reagują rozmaicie. Jedni panicznie obniżają ceny, co od razu hamuje ruch. – W naszej okolicy ceny trochę pospadały. Okoliczne skupy obniżyły swoje cenniki o 20–30 zł, co od razu spowodowało zastój w handlu. U nas ceny też trochę spadły, ale jak w poprzednim tygodniu mieliśmy dostawy, to teraz ich nie ma. Trudno powiedzieć, czy u rolników jest jeszcze jakiś zapas, czy już mamy po wszystkim – zastanawia się właściciel niewielkiej firmy skupowej.

Te przemyślenia są zasadne, zwłaszcza, gdy słyszy się głos z firmy, która niedawno cenę podniosła i utrzymała, a teraz cieszy się  z większej podaży. – Tydzień temu podnieśliśmy cenę i jej nie skorygowaliśmy. W tym tygodniu mamy zdecydowanie większy ruch – słyszymy od przedstawiciela firmy skupowej z centrum kraju.

Nie wszyscy jednak mają tak dobrze, nawet firma, która na brak ruchu nigdy nie narzekała teraz już ogląda pustą wagę. – Ruch już najwyraźniej zaczyna wygasać, już chyba towar zaczął się u naszych dostawców kończyć – mówi szef skupu w firmie handlowej na Kujawach. I to takich głosów o spowolnionej podaży jest zdecydowanie najwięcej.

Cenniki także w stagnacji

W efekcie jakiś mniejszych ruchów cenowych pszenica konsumpcyjna akurat w ten tydzień i w ciągu ostatnich dwóch tygodni praktycznie średniej ceny nie zmieniła nadal kosztuje 780 zł/t i jest skupowana po 740–830 zł/t.

Stabilna średnia dotyczy także ceny pszenicy paszowej, która wynosi 748 zł/t, tu jednak mamy właśnie z ograniczeniem maksymalnej ceny, bo dosłownie jeden podmiot zamknięty z powodów przerwy wakacyjnej powoduje, że zniknęło maksimum wynoszące 840 zł i paszówka jest teraz kupowana po 680–800 zł/t.

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Nieco gorzej jest z jęczmieniem, którego średnia cena spadła o 5 zł. Główna przyczyna leży znowu po stronie dosłownie jednej firmy handlowej, która cenę obniżyła z 660 na 600 zł, co wydaje się już akcją przygotowawczą do nowych zbirów. Jęczmień aktualnie w kraju sprzedamy po 590–720 zł/t.

Delikatną 2-złotową, korektę na średniej cenie, do 654 zł/t zobaczymy na pszenżycie. Może to być jednak mylące, bo paszowcy chętnie pszenżyto kupią i to w wyższych cenach. W całym kraju za pszenżyto oferuje się 600–720 zł/t.

Żyto w tym tygodniu średnią skorygowało dosłownie o złotówkę, a w dwa tygodnie średnia spadła o 2 zł do 590 zł/t. Delikatnie obniżyło się cenowe minimum i aktualne ceny krajowe zamykają się w korytarzu 540–640 zł/t.

W kukurydzy mamy podobny przypadek, o jakim mówiliśmy przy pszenicy paszowej. Jeden zamknięty okresowo skup, który płacił najwyższą cenę spowodował obcięcie maksimum cenowego z 930 do 900 zł, co wystarczyło na zmniejszenie ceny średniej o 4 zł do 828 zł/t. Tym samym aktualne oferty na kukurydzę wystawiane w skupach są w zakresie 720–900 zł/t.

Bardzo podobnie zachował się owies, który w tym tygodniu i w sumie w dwa tygodnie stracił 4 zł. Średnia cena owsa to dziś 526 zł/t, a skupy oferują 480–580 zł/t.

Mniejszy eksport, tańsza soja

Obniżające się prawdopodobieństwo zakupu większych wolumenów amerykańskiej soi przez Chiny i poprawiające się tempo jej zasiewów w USA wywierają coraz większą presję na ceny soi na amerykańskiej giełdzie.

W ciągu ostatniego miesiąca kontrakty terminowe na soję na giełdzie w Chicago spadły w ubiegłym tygodniu z 450,4 do 412,5 USD/t, mamy więc do czynienia z obniżką sojowych kursów aż o 8,5%. Wszystko to z powodu lepszego tempa zasiewów i mniej optymistycznej wizji eksportu amerykańskiej soi do Chin.

Według raportu NASS, do 7 czerwca br. w Stanach Zjednoczonych zasiano 92% planowanej powierzchni pod uprawę soi (w porównaniu do 88% średniej pięcioletniej).Amerykańska soja wyprodukowana w tym sezonie napotyka jednak trudniejsze warunki rynkowe, gdyż łokciami na Chińskim rynku wciąż rozpycha się Brazylia.

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Brazylia tylko w maju wyeksportowała do Kraju Środka aż 10,5 mln t. W ciągu całych pięciu miesięcy tego roku, w całym brazylijskim eksporcie soi wynoszącym 55,1 mln t, w kierunku Pekinu popłynęło 38,1 mln t. A trzeba jeszcze dodać, że w tym sezonie brazylijski eksport soi do UE wynosząc dotychczas 6,2 mln t zwiększył się o 0,65 mln t w porównaniu do analogicznego okresu poprzedniego sezonu. Dostawy sojowych beansów z Brazylii stanowią 48% całego unijnego importu nasion soi.

Unijny import rzepaku wciąż za mały

A jeśli już jesteśmy przy imporcie do UE warto zaktualizować dane i zauważyć, że import rzepaku zwiększył się ostatnio bardzo nieznacznie i osiągnięty do 7 czerwca wolumen wynosi 4,9 mln t co jest wynikiem o 29% słabszym od roku ubiegłego i o 0,6 mln t odbiega od celu na ten sezon, którego zostało niecałe 3 tygodnie.

Rzepakowy MATIF poszedł do góry

W skali ostatniego miesiąca rzepak wyceniany jest w miarę stabilnie, 11 maja br sierpniowe kontrakty wyceniane były na 515 €/t. Potem kursy spadały i znów szły do góry. Ten tydzień jest znów w stosunku do notowań rzepaku na paryskiej giełdzie mniej łaskawy. W czwartek (11.06.26 r.) rzepak z dostawami na sierpień giełda MATIF wycenia na 528,50 €/t, a więc o 5,5 euro drożej niż w ubiegłym tygodniu, natomimast w stosunku do ostatniego miesiąca rzepak zyskał 13,5 euro. 

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

W firmach handlowych ceny praktycznie się nie zmieniły, średnia cena wynosi 2208 zł/t, a oferty za stary rzepak mieszczą się w zakresie 2030–2300 zł/t. W zakładach tłuszczowych mamy za to ok. 20–30-złotowe obniżki. Dodatkowo część przetwórców wchodzi już w okres przeglądów technicznych i wygasza zakupy starego rzepaku, kwotując już tylko nowe zbiory.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2330 zł/t (PL bd) i 2260 zł/t (D) (czerwiec)

            Brzeg – 2350 zł/t (PL bd) i 2260 zł/t (D) (czerwiec)

• ADM Szamotuły – 2300 i 2240 zł/t (D) (1-15 lipiec)

            Czernin – 2300 zł/t (PL bd) i 2240 zł/t (D) (1–20 lipiec)

• Komagra Tychy – 2350 zł/t (PL bd) i 2300 zł/t (D) (czerwiec)

            Kosów Lacki – 2300 zł/t (PL bd) i 2250 zł/t (D) (czerwiec)

• Agrolok Osiek – 2330 zł/t (PL bd) i 2240 zł/t (D) (czerwiec)
• LDC Polska Bodaczów  – tylko nowe zbiory 2260 zł/t (PL bd) i 2195 (D) (lipiec/sierpień)
• Bestoil – 2250 zł/t (czerwiec)
• Bielmar – tylko nowe zbiory 2270 zł/t (PL) i 2220 zł/t (D) (lipiec/sierpień)

W pozostałych firmach nowe zbiory są wyceniane po 2215–2225 zł/t na warunkach niemieckich i 2270–2280 zł/t na warunkach bez dopłat, ale jak informują przetwórcy zainteresowanie kontraktami jest bardzo znikome.

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 11.06.26 r. na godz. 14.

Juliusz Urban

Plan pracy, czy plan urlopu?

Tygodnie, które przerywane są dniami świątecznymi wolnymi od pracy zawsze powodują ból głowy u managerów odpowiadających za utrzymanie ciągłości produkcyjnych fabryk. Jest to moment kiedy już zdecydowanie wcześniej muszą oni zaplanować obsadę stanowisk pracy, odpowiednią ilość surowców oraz logistykę produktów finalnych i ubocznych, a wszystko to  w atmosferze powszechnego oczekiwania umożliwienia wolnych dni dla pracowników, którzy mają przecież swoje rodziny oczekujące, że spędzą z nimi przedłużony weekend. 

Ognia z wodą się pogodzić nie da, dlatego często moce przerobowe się nieco ogranicza i zmniejsza obsługę, ale do kompletnego zatrzymania zakładu dopuścić nie można. Zatrzymanie maszyn i ponowne ich uruchomienie jest procesem niezmiernie kosztownym. Linie technologiczne w zakładach przemysłowych są tak skonstruowane, by pracować w procesie ciągłym, przy regularnym wykorzystaniu mocy. Każda przerwa powoduje zagrożenie awarią po zatrzymaniu i przy ponownym rozruchu, wszak mamy wtedy do czynienia z potężnym szarpnięciem no i oczywiście ogromnym jednostkowym poborem mocy. To tak jak rozrusznik w samochodzie. Dodatkowo produkcja jest zawsze rozliczana w ilościach wyprodukowanych jednostek w czasie i zatrzymania nie da się już nigdy nadrobić, a to powoduje straty finansowe firmy.

A przecież pracownicy, zwłaszcza tak cenni w obecnych czasach też mają swoje oczekiwania i plany urlopowe. Tak skomplikowana sytuacja szefów produkcji powoduje, że planując przeroby w tygodniu kończącym się długim weekendem pracują jednocześnie na dwoma planami: planem pracy i planem urlopów.

Paszowcy mają najgorzej

Sprawa utrzymania ciągłości produkcji dotyczy większości branż, ale bezwzględnie najtrudniejsza jest sytuacja branży, która zaopatruje swoich klientów w pasze. Przecież święto, nie święto, weekend, nie weekend zwierzęta jeść muszą. Nie wchodzi w grę kilkudniowa dieta, bo pomijając nawet sprawy etyczne związane z opieką nad zwierzętami, to utrzymanie efektywności produkcji żywca, mleka, czy jaj zobowiązuje do regularnego żywienia wcześniej opracowanymi dawkami. 

Tym samym produkcja pasz w wolne weekendy wciąż postępuje i nie może być zagrożenia uszczuplenia asortymentu.Oczywiście rolnicy zajmujący się produkcją zwierzęcą są wystarczająco zapobiegliwi, ale to właśnie powoduje, że przed okresem wolnym od handlu zakupy wzrastają i potem tę lukę trzeba szybko uzupełnić. Wszak w Polsce na paszę rocznie zużywany 22–23 mln t zbóż.

Z przedstawicielami wielu firm z branży paszowej spotkamy się na Giełdzie Rzepaczno-Zbożowej, która już niebawem.

Zapisz się klikając na baner Giełdy poniżej!

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Długi weekend uderza w zapasy surowca

To uzupełnianie stanów magazynowych pasz powoduje konieczność dokupienia surowców do ich produkcji. Ten proces jednak tak łatwo nie postępuje. Czerwiec jest zwykle bowiem okresem mniejszego ruchu w skupach. W tym roku problem się zaczyna powtarzać, a firmy paszowe wciąż liczące na nagromadzone w gospodarstwach zapasy starego zboża mogą się zawieść. Poza opróżnionymi magazynami u sporej części rolników obecne obniżenie i tak już słabej podaży powodują dodatkowo jeszcze dwa czynniki.

Ci rolnicy, którzy jeszcze zboże posiadają przyglądają się zapoczątkowanym w marcu może nieznacznym, ale regularnym wzrostom cen i wciąż czekają na więcej. Apetyty dodatkowo podkręcają emocje związane z drogimi środkami do produkcji, głównie nawozami z cenami, które nie pozwalają na odtworzenie kolejnego cyklu. Kolejnym czynnikiem utwierdzającym we wstrzymywaniu się ze sprzedażą jest oczywiście to, co się dzieje na polach. Pomimo obecnych opadów, wciąz jest bardzo sucho i większość jest zdania, ze straty w produkcji zbóż i rzepaku są bezpowrotne.

Długo wierzący w regularne uzupełnianie zapasów do swoich przetwórni paszowcy zaczynają już się niecierpliwić, a taki długi weekend dolewa oliwy do ognia, bo przecież i dla rolników zbliżających się do żniw jest to czas odpoczynku. O surowiec jest więc ciężko i niewielkie w gruncie rzeczy zapasy w przetwórniach zaczynają się kurczyć. Jest to powodem utrzymywanie się rosnącego trendu wzrostów cen lub stabilizacji na zbożowym rynku nawet wówczas, gdy ceny pszenicy na giełdzie MATIF ostro pospadały.

Średnie ceny pszenicy konsumpcyjnej

FOTO: Topagrar.pl

Pszenica na MATIF już tylko po 200 euro!

Pszenica na giełdzie MATIF, kroczek po kroczku zaczyna schodzić coraz bliżej 200 €/t i choć w czwartek (4.06.26 r,) my nie pracowaliśmy, to na paryskiej giełdzie notowania wrześniowe spadły do 201,50 €/t są o 9 euro tańsze niż w poprzednim tygodniu. W ciągu dwóch ostatnich tygodni pszenica na paryskiej giełdzie straciła już 15 euro na tonie. 

Krajowy rynek odrywa się od MATIF i idzie swoją drogą

Na krajowym rynku w tym niepełnym tygodniu ceny się uspokoiły choć jedni skupujący wystraszeni spadającym MATIF-em ceny lekko obniżyli, to inni, chcąc pobudzić podaż je lekko podnieśli. W kontekście ciągłego zapotrzebowania rynku na zboża krajowy rynek odrywa się od reakcji na europejskiej giełdzie i podąża swoją drogą.

Wypadkowa z tych niewielkich zmian wychodzi niemal na zero, choć oddając istotę rzeczy trzeba stwierdzić, że średnia cena dla pszenicy konsumpcyjnej nawet wzrosła o symboliczną złotówkę do 780 zł/t. Punkty skupu nadal za pszenicę o zawartości 12,5% białka płacą 740–830 zł/t.

Kompletnie nie zmieniły się ceny pszenicy paszowej. W tym tygodniu średnia wynosząca 749 zł/t jest taka sama jak tydzień temu, a na polskim rynku paszówkę nadal sprzedamy po 680–840 zł/t.

Na zero wychodzi w tym tygodniu także bilans ruchów cen jęczmienia. Znów średnia cena jęczmienia wynosi 671 zł/t, a handel wciąż proponuje stawki 590–720 zł/t.

Pszenżyto za to w tym tygodniu podskoczyło średnio o 2 zł. Choć skupy za pszenżyto nadal oferują 600–720 zł/t, jednak aktualna średnia to już 654 zł/t

Słabiej ale też do góry idzie żyto, które w tym tygodniu podrożało średnio o 1 zł. Te podwyżki większych zmian w widełkach cenowych jednak nie przynoszą i ceny mieszczą się w zakresie 550–640 zł/t.

Więcej informacji o aktualnych cenach zbóż i o tym co nas czeka w żniwa i zaraz po nich uzyskasz na Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej, na którą zapiszesz się klikając na giełdowe logo:

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Swoją średnią cenę skorygował owies, który w tym tygodniu stracił 4 zł wracając do 526 zł/t, choć nadal go na rynku możemy sprzedać po  480–580 zł/t. 

Nie straciła natomiast nic ze swojej wypracowanej wcześniej silnej pozycji lidera kukurydza. Średnia cena stanęła na stabilnym 832 zł/t, a oferty krajowe nadal są w zakresie 720–930 zł/t.

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Jak zachowa się rynek zbóż w w sezonie 2026/27 będziemy rozmawiać na Giełdzie. Zapiszesz się klikając na giełdowy baner!

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

O wpływie różnych czynników na ceny rzepaku i zbóż podyskutujemy wspólnie na Giełdzie. Kliknij na logo Giełdy i przyjedź koniecznie!

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Juliusz Urban

Rosja w szybkim tempie pozbywa się starych zbóż

Z danych Rosyjskiego Związku Zbożowego wynika, że w maju do 20 dnia tego miesiąca Rosja wysłała na eksport 2,4 mln t zbóż i będzie to niemal dwa razy więcej niż w tym samym okresie ubiegłego roku. Dostawy pszenicy w tym okresie wzrosły 1,8-krotnie do prawie 2,3 mln t. Eksport kukurydzy wyniósł tylko 97 tys. t, ale wzrósł o 2,8 razy. Największy wzrost zanotowano w eksporcie rosyjskiego jęczmienia i choć całkowity wolumen wyeksportowany dotychczas w maju wynosi 33,3 tys. t, to zmiana w stosunku do tego okresu w maju 2025 r. jest dziesięciokrotna

Wiodącym odbiorcą dla rosyjskiej pszenicy jest Egipt. Majowe dostawy do tego kraju zwiększyły się w skali roku z 261 tys. t do 447 tys. t, o czym poinformowała Jelena Tiurina z Rosyjskiego Związku Zbożowego (RZS). Nowym klientem została Kenia, która zakupiła niemal 200 tys. t. Podobne zresztą ilości kupiła od Rosjan Arabia Saudyjska, do której eksport w maju br. wzrósł ponad trzykrotnie.

Rosyjska kukurydza w maju została wysłana tylko do dwóch krajów. Iran zakupił 61,3 tys. t, natomiast Turcja kukurydzy zaimportowała 35,6 tys. ton. Do tego pierwszego kraju został wysłany też cały sprzedany w maju jęczmień. Rosyjskie ilości wyeksportowanej pszenicy są naprawdę duże, ale w kukurydzy zdecydowanie dominuje Ukraina.

Ukraina stawia na kukurydzę

Ukraina od początku tego sezonu do 22 maja wyeksportowała 32,6 mln ton zbóż i roślin strączkowych, w tym 2,4 mln t zostało sprzedane dotychczas w maju. W łącznym ukraińskim eksporcie wszystkich zbóż nie ma jednak progresu, bo przed rokiem łączny wolumen był o 5 mln t większy. W maju 2025 r. efekty handlu zagranicznego ukraińskimi zbożami nie odstawały jednak tak znacznie od tegorocznych, bo wyniosły niecałe 2,3 mln t były więc nawet delikatnie słabsze.

W całym eksporcie zbóż z Ukrainy dominuje jednak kukurydza, której sprzedano dotychczas 18,5 mln t, z czego 1,6 mln t przypadło na maj. Pszenicy Ukraina na rynki zagraniczne sprzedała łącznie 12,2 mln t, w maju niecałe 850 tys. Jęczmienia w tym sezonie na eksport trafiło 1,5 mln t, z czego w maju zaledwie 20 tys. t. Nic więc dziwnego, że to kukurydza na Ukraiński  rynku kolejny już tydzień mocno drożeje i obecne ceny oferowane w portach wahają się w granicach 226–234 USD/t (ok. 840 zł/t). Co w Polsce jest zaledwie bliskie średniej ceny krajowej dla tego zboża.

O perspektywach konkurencji w eksporcie a nadchodzącym sezonie porozmawiamy na Giełdzie na którą zapiszesz się klikając na baner poniżej: 

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

W podaży szału nie ma

W Polskich skupach ruch jest naprawdę niewielki. Choć dają się słyszeć głosy, że rolnicy wysprzedają się ze zbóż, to pojawiają się wątpliwości, czy to już nie stało się faktem. Co prawda młyny zastrzegają się, że kupują tyle, co jest im potrzeba, ale zewsząd słyszymy o bardzo marnych wynikach zbożowego handlu. – U nas w młynie jest raczej bardzo spokojnie, bez większego szału z dostawami – słyszymy od przedstawicielki rodzinnego młyna.

W firmach handlowych jest różnie, ale przeważają  raczej minorowe nastroje. – Ceny trochę podniosłem, ale zboża i tak nie jadą. Mnie się wydaje, że te dane o zapasach są mocno przeszacowane – słyszymy od skupującego ze wschodniej Polski.

Na całkiem spory ruch jednak mogą liczyć firmy, które już wcześniej mocniej ceny podniosły. – Ruch jest spory, na koszu raz po raz pojawia się kolejny transport w jeden dzień do nas wjechało 800 ton, więc grzech by było narzekać – informuje szef skupu w firmie handlowej z Kujaw.

Giełda stygnie,

Choć giełda MATIF w notowaniach pszenicy w ostatnich dniach nas nie rozpieszcza, to już w czwartek (28.05.26 r.) na starcie zaczyna pracować nad odbudowaniem cen. Jednak na koniec giełdowego dnia pszenica z nowych zbiorów wyceniana jest już tylko na 210,25 €/t, co jest ceną o 6 euro niższą niż w poprzednim tygodniu.

...a podgrzewany poszukiwaniem surowca krajowy rynek dynamicznie pnie się do góry

Na krajowym rynku jednak ceny w tym tygodniu dynamicznie idą do góry i pszenica konsumpcyjna drożeje średnio o 6 zł do 779 zł/t. Taka podwyżka oddaje istotę rynku, bo niektórzy już wcześniej ceny podnieśli i teraz przy nich pozostali, ale inni podnoszą ceny o ok. 10 zł/t. W dwa tygodnie konsumpcja zyskała 13 zł, a na wykresach widzimy trend wzrostowy pod kątem 45%, który ustalił się od połowy kwietnia. Za pszenicę o zawartości 12,5% białka  dziś w kraju otrzymamy 740–830 zł/t.

O tym jakich cen możemy spodziewać się w nowym sezonie porozmawiamy na Giełdzie. Zapisz się klikając na logo poniżej!:

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Jeszcze mocniej i dłużej drożeje pszenica paszowa. W tym tygodniu średnia wynosząca dziś 749 zł/t zyskała 10 zł, a wciągu ostatnich dwóch tygodni podwyżki sięgają 18 zł. Paszówkę na polskim rynku dziś sprzedamy po 680 do nawet 840 zł/t, a wzrostowy trend kontynuowany jest od początku marca.

Ruchy cen jęczmienia są bardziej skomplikowane, bo tutaj mieliśmy i wypłaszczenia, czy nawet korekty. Ostatni tydzień przyniósł jednak wzrost ceny średniej o 3 zł, co zresztą musiało nam starczyć także z efekt dwóch tygodni. Dziś średnia cena jęczmienia wynosi 671 zł/t, a handel proponuje stawki 590–720 zł/t.

Zupełnie inaczej reaguje natomiast pszenżyto, to zboże w ostatnim tygodniu podskoczyło o 5 zł, a wciągu 14 dni zyskało złotych 11. Pszenżyto, tylko z jednym tygodniem zahamowania wzrostów drożeje od 9 kwietnia i od tego dnia ceny podskoczyły o 27 zł/t. Skupy dziś za pszenżyto oferują 600–720 zł/t, a średnia cena to 654 zł/t

Ostatnie tygodnie przynoszą także pobudkę dla cen żyta, które sen zimowy przedłużyło sobie do 7 maja. W tym tygodniu żyto średnio podrożało o 5 zł, a w dwa tygodnie o 11 zł. Nieprzerwany ciąg 3 tygodni dość dynamicznych podwyżek zaczyna żyto zbliżać do 600 zł/t. Na razie średnia cena żyta w monitorowanych przez nas skupach wynosi 591 zł/t, a ceny mieszczą się w zakresie 550–640 zł/t

Bardzo dynamicznie zaczął drożeć również owies, to zboże tylko w tydzień podrożało o 9 zł, a w ciągu ostatnich 14 dni zyskało 14 zł/t. Średnia cen owsa wynosi teraz 530 zł/t, a swój ruch do góry owies zapoczątkował dość późno, bo dopiero z końcem kwietnia. Od tego czasu średnia cena owsa podskoczyła o 22 zł, co przy tak niskiej cenie bazowej to jest w sumie ponad 4%. Dziś na krajowym rynku widełki cenowe się zaczynają spłaszczać i owies sprzedamy po 480–580 zł/t, a najwyższe ceny pochodzą z firm paszowych, a najniższe od nieco zapóźnionych analizą rynku handlowców.

To co się dzieje na rynku kukurydzy zasługuje na miano wisienki na torcie, bo ceny kukurydzy rosną nieprzerwanie od początku marca. W ostatnim tygodniu wzrosty wynoszą 18 zł/t, a w dwa tygodnie średnia cena wzrosła o 28 zł do 832 zł/t. Kukurydza jest więc droższa od pszenicy konsumpcyjnej o ponad 50 zł. Tak dynamiczne podwyżki powodują, że nie wszyscy z nimi nadążają, więc nic dziwnego, że widełki cenowe z ofert skupowych mocno się rozjeżdżają. Dziś kukurydzę w kraju sprzedamy po 720–930 zł/t.

Rzepak na politycznym i pogodowym rynku

Kontrakty terminowe rzepaku na giełdzie Matif znów wróciły do tańca od krańca do krańca. Te granice jednak zostały ostatnio wyregulowane do amplitudy 515–525 €/t. Spadek o 11 euro nastąpił zaraz po ogłoszeniu, że najprawdopodobniej administracja Trumpa dogada się w sprawie zakończenia wojny z Iranem, a wzrost o 9 euro, gdy gruchnęła wieść, że Iran otworzy wprawdzie Cieśninę Ormuz, ale będzie chciał pobierać opłaty za jej przepłynięcie, co zwiększy koszty transportu ropy naftowej, gazu i nawozów.

Drugim powodem dla którego, kursy rzepaku zaczęły szybko się odbudowywać są informacje dotyczące niekorzystnego wpływu pogody na rozwój i plonowanie roślin. Choć unijny średni plon rzepaku wynoszący 3,19 t/ha, jest taki sam jak wynosi średnia pięcioletnia warto pamiętać, że pod koniec kwietnia i na początku maja temperatury w UE spadły w niektórych miejscach poniżej -5°C i w wielu regionach oczekiwane plony spadną zapewne poniżej krajowych średnich.  

Jednak cięcia zbiorów

GUS ocenił, że w Polsce w efekcie przymrozków 100 tys. ha rzepaku zostało przyorane, co wprost oznacza spadki zbiorów o 10%. Czy grozi nam powrót do zbiorów z 2024 r wynoszących 3,3 mln t? Branża rzepakowa obawia się jeszcze większych cięć, bo poza likwidacją plantacji mamy do czynienia także z oczekiwaniem słabszych plonów.  Wszystko wskazuje więc na to, że efekt tegorocznych żniw rzepakowych w naszym kraju bliższy będzie jednak 3 mln t niż 3,3 mln t.

Ile rzepaku rzeczywiście przyorano i jakich plonów możemy oczekiwać dowiemy się już niebawem na Giełdzie, na którą zapiszesz się klikając na ten baner: 

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

W innych krajach największych producentów rzepaku w tym we Francji i Niemczech wzrost powierzchni upraw częściowo zrekompensował spadek średnich plonów. Według Oilworld w Niemczech produkcja rzepaku może wynieść 4,17 mln t, a Francja może zebrać 4,69 mln t, a jest przecież jeszcze Rumunia z planowanymi zbiorami 2,70 mln t (bardzo podobnymi do ubiegłorocznych).

I nie jest już istotne, że USDA produkcję rzepaku z krajach UE nawet powiększył o 0,2 mln t i zaplanował na 20,7 mln t, bo wszyscy fachowcy już wyczuwają konieczność skorygowania tej prognozy. Także prognoza na nowe zbiory opracowana dla Australii przynosi przecież aż 12-proc. obniżkę zbiorów do 6,8 mln t.

Rzepak wrócił do notowań sprzed tygodnia

Po próbach osłabienia notowań na początku tego tygodnia notowania rzepaku wróciły do wcześniejszych wartości. W czwartek (28.05.26 r.) rzepak na sierpień jest bowiem wyceniany na 526,75  €/t, czyli bardzo podobnie jak przed tygodniem.

Ceny w firmach handlowych wzrastają tylko o 5 zł, a średnia ofert wynosi 2208 zł/t. Widełki rozpiętości cen nadal się nie zmieniają, bo handlowcy wciąż proponują 2030–2300 zł/t. W zakładach tłuszczowych mamy symboliczne podwyżki, choć są i tacy, którzy oferty nawet o kilkadziesiąt złotych skorygowali. Jak mówią handlowcy rynek zarówno starego, jak i nowego rzepaku jest mocno ospały, ale czasem ktoś się obudzi.

– Ciekawe, że na tak wyciszonym rynku pojawiają się jeszcze paczki starego rzepaku po 200–300 t, tacy sprzedający obdzwaniają jednak wszystkich przetwórców – informuje nas zaopatrzeniowiec jednej z olejarni.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2330 zł/t (PL bd) i 2260 zł/t (D) (czerwiec)

            Brzeg – 2345 zł/t (PL bd) i 2250 zł/t (D) (czerwiec)

• ADM Szamotuły – 2270 zł/t (PL bd) i 2220 zł/t (D) (1–20 lipiec)

            Czernin – 2270 zł/t (PL bd) i 2200 zł/t (D) (1–20 lipiec)

• Komagra Tychy – 2350 zł/t (PL bd) i 2300 zł/t (D) (maj/czerwiec)

            Kosów Lacki – 2300 zł/t (PL bd) i 2200 zł/t (D) (maj/czerwiec)

• Agrolok Osiek – 2360 zł/t (PL bd) i 2270 zł/t (D) (maj/czerwiec)
• LDC Polska Bodaczów  – przerwa w kwotowaniu spowodowana zmianą systemu
• Bestoil – 2350 zł/t (maj/czerwiec)
• Bielmar – 2350 zł/t (PL) i 2250 zł/t (D) (maj/czerwiec)

Nowe zbiory są natomiast przez Przetwórców wyceniane na 2200-2215 zł/t na warunkach niemieckich.

Jakie ceny prognozowane będą już bliżej żniw dowiemy się na Giełdzie. Więcej informacji uzyskasz klikając na logo Giełdy:

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 28.05.26 r. na godz. 14.

Pszenica

Eksperci Międzynarodowej Rady Zbożowej w maju jeszcze gorzej oceniają światowe zbiory pszenicy. Choć korekta w bieżącym raporcie wynosi tylko 1 mln t, to prognozy zbiorów na żniwa 2026 r. wynosząc 820 mln t, są już o 25 mln t słabsze od ubiegłorocznych efektów. Konsumpcja pszenicy zmniejszać się jednak nie chce i będąc podwyższana o kolejne 2 mln t do 827 mln t poprzedni sezon, ale i aktualne szacunki zbiorów przewyższy o 7 mln t.

Tak znaczne zużycie pszenicy spowoduje oczywiście spadek zapasów. Tylko w miesiąc IGC zapasy na koniec sezonu skorygowało o 2 mln t, a w skali sezon do sezonu globalne zasoby pszenicy na koniec 2026/27 wynosząc 288 mln t będą o 6 mln t mniejsze, niż to ma mieć miejsce na zakończenie obecnego roku gospodarczego.  W bardzo podobnych proporcjach kurczy się międzynarodowy handel pszenicą, ogólnoświatowa wymiana handlowa osiągając poziom 205 mln t będzie wynikiem o 7 mln t mniejszym od kończącego się właśnie sezonu 2025/26.

Kukurydza

Jeszcze większe cięcia IGC wprowadza w zbiorach kukurydzy i choć majowa prognoza sezonu 2026/27 w tym zakresie akurat nie różni się od kwietniowego raportu, to produkcja 1 mld 300 mln t jest aż o 29 mln t słabszą od sezonu 2025/26. Bieżący raport podobnie jak w pszenicy, także w konsumpcji kukurydzy przynosi zmiany. Choć konsumpcja z miesiąca na miesiąc rośnie tylko o 1 mln t – do 1 mld 316 mln t, to w skali roku wzrost zużycia wynosi 5 mln t.

Wynoszący już 16 mln t wzrost wykorzystania w stosunku do produkcji powoduje spadek zapasów, które w jeden tylko rok kurcząc się właśnie o 16 mln t wynoszą 291 mln t, co jest wynikiem bardzo zbliżonym do sezonu 2024/25, kiedy to zbiory kukurydzy były prawie o 60 mln t niższe.

Krajowe bilanse na Giełdzie

Przyglądając się kolejnym prognozom dotyczącym światowej produkcji zbóż zastanawiamy się, czy w kontekście spadających zbiorów Polska znów będzie zielona wyspą na globalnej mapie. A może jednak żniwa 2026 r. staną się powodem zmniejszania nawarstwiających się zapasów krajowych?  Pierwsze sygnały odbieramy z aktualnych ocen stanu plantacji, ale już pełne analizy zbożowych ekspertów rynkowych będziemy mogli usłyszeć już 23 czerwca na VIII Ogólnopolskiej Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej. Więcej szczegółów uzyskasz i zapiszesz sie kilkając na giełdowe logo zamieszczone poniżej.

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

To właśnie w tym dniu w Hotelu Barczyzna Medical Spa k. Wrześni (woj. wielkopolskie) będziemy gościć ekspertów, którzy są aktywnymi uczestnikami zbożowego rynku i w giełdowym bloku zbożowym podzielą się z nami swoimi doświadczeniami i prognozami.

Autorskie bilanse zbożowe z punktu widzenia handlowców i eksporterów oraz producentów pasz w swoich wystąpieniach przedstawią:

• Wojciech Krzywosądzki Grain Trader LDC Polska Sp. z o.o.  prezentując temat: Polska musi poszukiwać nowych odbiorców dla swoich zbóż, jak to wpływa na krajowy bilans? 

  

  Wojciech Krzywosądzki Grain Trader LDC Polska Sp. z o.o.

  FOTO: Ldc

• Jakub Kowalski, kierownik Sekcji Zakupu Zbóż De Heus Sp. z o.o. z prezentacją: Jak na handel zbożami paszowymi wpływa stabilizacja cenowa? 

  

  Jakub Kowalski kierownik Sekcji Zakupu Zbóż De Heus Polska Sp. z o.o.

  FOTO: Urban

Natomiast swoimi doświadczeniami w utrzymywaniu i budowaniu nowych relacji handlowych podzieli się:

• Marek Tański, prezes Agrolok Sp. z o.o. w prezentacji: Firma handlowa, poszerzając obszar działań skupowych powinna tworzyć wartość dodaną 

  

  Marek Tański prezes Agrolok Sp. z o.o.

  FOTO: Agrolok

Cały zbożowy blok zostanie podsumowany i uzupełniony w trakcie dyskusji ekspertów na temat:

Co nas czeka na zbożowym rynku w nadchodzącym sezonie

Debata zbożowa na VII Ogólnopolskiej Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej

FOTO: Czekała

 W dyskusji udział wezmą:

• Krzysztof Gwiazda, dyrektor LDC Polska Sp. z o.o.
• Adam Zaleski, prezes De Heus Sp. z o.o.
• Mieczysław Łuczak, prezes WIR
• Jacek Śpiewak, dyrektor Działu Zbóż Agrolok Sp. z o.o.

Na koniec pojawi się prawdziwa okazja na zadawanie pytań przez uczestników Giełdy do zaproszonych ekspertów.

Ogólnopolska Giełda Rzepaczano-Zbożowa jest najlepszym pomysłem na uzupełnienie swojej wiedzy i pozyskanie najnowszych informacji o tym jak może zachować się rynek zbóż na starcie nadchodzącego wielkimi krokami sezonu 2026/27. W jeden dzień zyskujesz tak dużo informacji, że planując sprzedaż nie będziesz działać już po omacku!

Zostań uczestnikiem VIII Ogólnopolskiej Giełdy Rzepaczano-Zbożowej!

Zapisz się klikając na baner poniżej!

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Więcej o rynku zbóż dowiesz się na Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej na ktora zapiszesz się klikając na baner Giełdy

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Więcej o rynku rzepaku dowiesz się na Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej na ktora zapiszesz się klikając na baner Giełdy

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

Polska pszenica poniżej średniej

W majowej prognozie średnie plony pszenicy miękkiej w UE w 2026 r. są korygowane o 1% i wyniosą 6,01 t/ha, w porównaniu z 6,33 t/ha w poprzednim roku. Zrewidowana prognoza nadal jednak jest o 2% wyższa od średniej pięcioletniej. Najwyższymi plonami będą mogły pochwalić się Irlandia (9,66 t/ha) i Holandia (9,25 t/ha), kraje te jednak praktycznie pszenicy nie eksportują. Niemcy i Francja będą miały średni plon pszenicy odpowiednio na poziomie 7,71 t/ha 7,2 t/ha.

Plony pszenicy miękkiej w Polsce szacowane są na poziomie 5,3 t/ha, co oznacza że nasze plony będą w stosunku do ubiegłego roku o 0,29 t/ha niższe, ale będą blisko średniej wieloletniej. Niestety tylko naszej średniej, bo jak widać nawet do średnich unijnych plonów w tym roku będzie nam daleko.

Sporo eksportująca Rumunia będzie miała plon aż o 10% mniejszy niż w roku ubiegłym i zbierze średnio 4,99 t/ha. Swoje straty w pszenicy miękkiej Rumunia może nieco nadrobić pszenicą durum, której plony wzrastając o 20% w stosunku do zbiorów 2025 r. wyniosą średnio 3,9 t/ha. A przecież Rumunia już w tym sezonie eksportując dotychczas 378 tys. t pszenicy twardej przyczyniła się do niemal podwojenia unijnego eksportu durum.

UE wywiozła 1,5 mln t pszenicy w jeden miesiąc

A jeśli już jesteśmy przy unijnym eksporcie, to warto zaznaczyć, że w okresie 1.07.25 r.–17.05.26 r. UE wyeksportowała poza swój obszar 20,6 mln t pszenicy co jest ilością niemal 1,5 mln ton większą od poprzedniego sezonu. Te 1,5 mln t zresztą Unia wywiozła właśnie w okresie ostatniego miesiąca.

Liderami sprzedaży są oczywiście nadal Rumunia (6,69 mln t) i Francja (5,28 mln t). Niezagrożone trzecie miejsce, bo nikt nas mocno nie naciska, zajmuje Polska. Nasz kraj wykazał się dotąd eksportem pszenicy poza granice UE wynoszącym 2,79 mln t w ciągu 9,5 miesiąca, a przecież w poprzednim sezonie w ciągu pierwszych 10 miesięcy Polska wyeksportowała tylko 1,55 mln t pszenicy.

Na świecie Unia znana z jęczmienia

Poza pszenicą miękką Unia licznie eksportuje jęczmień, którego sprzedaż pozaunijna wynosząc dotychczas 8,2 mln t wzrosła o 3,7 mln t. Unijny jęczmień zyskał sporą rzeszę klientów z Arabii Saudyjskiej (18,5% całego eksportu), Chin (18,3%), Algierii (10,8%), Jordanii (8,4%) i Libii (8,3%). Żeby za rok taki eksportowy wynik powtórzyć przydałyby się dobre plony i w trakcie tegorocznych żniw.

Na to się jednak nie zanosi, bowiem prognozowany plon jęczmienia ozimego i jarego łącznie w UE w 2026 r. wyniesie 5,06 t/ha, co stanowi spadek o 10% w porównaniu z rokiem ubiegłym. Na szczęście te plony nie będą odległe od średniej z ostatnich pięciu lat, a nawet o 1% ją przewyższą. Unijny średni plon jęczmienia ozimego wyniesie 5,13 t/ha, a jęczmień jary średnio sypnie 4,91 t/ha.

Niestety Polska może liczyć na jeszcze słabsze efekty. Plon jęczmienia ozimego wyniesie w tym roku średnio 4,9 t/ha i będzie niższy o 4% w porównaniu do ubiegłego roku. W jeszcze gorszej sytuacji będą rolnicy uprawiający w naszym kraju jęczmień jary, który średnio plonując 3,97 t/ha sypnie o 7% gorzej w stosunku do plonu z 2025 r. Od unijnej średniej zaplanowanej dla jęczmienia jarego rożni nas prawie tona, ale jest to jednak i tak o 2 % lepszy wynik niż wynosi nasza średnia z ostatnich pięciu lat.

Więcej o kondycji zbóż i rzepaku, tuż przed samymi żniwami dowiesz się uczestnicząc w VIII Ogólnopolskiej Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej na którą zapiszesz się klikając na poniższy baner:

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Obniżki plonów giełdzie wystarczą, w skupach trzeba być czujnym

Informacje o korygowanych plonach w obliczu z wolna kończącego się sezonu są wystarczającym sygnałem dla giełdy. Notowania pszenicy na wrzesień znów podskoczyły powyżej 215 € i choć na początku dnia w czwartek (21.05.26 r.) zaczęły spadać, to na zamknięciu parkietów giełda MATIF pszenicę z nowych zbiorów wycenia na 216,25 €/t. A to oznacza o 3 euro drożej w porównaniu z poprzednim tygodniem.

W kraju ceny zbóż idą dalej w górę, a ruch w handlu zwykle wiąże się z tym, czy dany punkt skupu trzyma rękę na pulsie. Ci co ceny regularnie podnosili mają nawet spory skup. – W tym tygodniu u nas ruch jest cały czas, przez dwa dni kupiłem 3 tys. t. Głównie przyjeżdża pszenica. Pozostałe zboża są w zdecydowanej mniejszości – mówi kierujący zbożowym handlem w firmie na Kujawach.

Podobnie młyny, które po dłuższej chwili podniosły ceny. – Jak w poprzednim tygodniu podnieśliśmy mocno cenę, to teraz mamy zdecydowanie więcej dostaw – słyszymy od młynarzy ze wschodu kraju.

Inni się temu przyglądają i tez rozważają podwyżki. – Do nas towar jeździł z wcześniejszych umów wiec cen nie zmienialiśmy. Teraz coś się wyciszyło więc będziemy musieli cenę podnieść, tyle, że pod koniec sezonu mamy zaplanowany postój, ale starego zboża tez potrzebujemy na start nowego sezonu. Będziemy więc dalej kupować – dowiadujemy się w młynie na południu Polski.

Niestety nawet u podnoszących ceny daje się odczuć poczucie niezadowolenia. Tak się dzieje, gdy długie wyczekiwanie zmian cenników doprowadziło, że aktualne podwyżki są zbyt niskie, bo rynek znów odjechał. – Ceny pszenicy wprawdzie podnieśliśmy, ale najwidoczniej za mało, bo na dostawcach nie zrobiło to większego wrażenia. Ruch jest tak słaby, jaki był dotychczas – słyszymy od skupujących w elewatorze, w którym po tygodniach zastoju cena drgnęła o 10 zł.

Krajowy rynek zbóż wciąż w górę

Krajowy rynek od kilku tygodni pokazuje regularne wzrosty cen. Pszenica konsumpcyjna drożeje w tydzień średnio 7 zł, a że jest to już kolejny tydzień z ruchem cen do góry, to w ciągu ostatnich 3 tygodni konsumpcja podskoczyła o 20 zł/t. Dziś średnia dla pszenicy z zawartością 12,5% białka wynosi 773 zł/t, a widełki cenowe to 720–810 zł/t.

W bardzo podobnym stopniu drożeje paszówka, tyle że tu wzrosty cen potwierdzają również maksymalne oferty cenowe. Skala tych propozycji w skupach rozkłada się pomiędzy 660–820 zł/t, a średnia cena wynosi 739 zł/t.

W całym optymistycznym trendzie wyrwę robi jedynie jęczmień, który za bardzo w tym tygodniu drożeć nie chce. Jęczmień jest obecnie skupowany po 590–720 zł/t, a średnia stanęła na 668 zł/t. Dość powiedzieć, że od 3 tygodni ta średnia krajowa zmieniała się zaledwie o 3 zł, o tyleż idąc do góry poprzednio.

Zupełnie inaczej reaguje pszenżyto, to zboże w tym tygodniu podrożało o 4 zł, a w dwa tygodnie zyskało 10 zł. Średnia cena dla pszenżyta to dzisiaj 647 zł/t i jeśli ten trend się utrzyma, to szybko zobaczymy zrównywanie się z jęczmieniem. Skupy dziś za pszenżyto oferują bowiem 600–720 zł/t, widełki cenowe są więc bardzo podobne do jęczmienia.

Do grupy drożejących zbóż już w poprzednim tygodniu dołączyło żyto, które zyskało 6 zł, a w ciągu 14 dni podobnie jak pszenżyto podrożało o 10 zł. Obecnie żyto jest kupowane po 540–640 zł/t, a średnia w krajowych skupach wynosi 586 zł/t.

Pozycję lidera i najsilniej drożejącego zboża utrzymuje kukurydza. Ten tydzień zaowocował podwyżką średniej ceny o 10 zł do 814 zł/t. Krok po kroku kukurydza ucieka wiec pszenicy konsumpcyjnej i jest już prawie o 50 zł średnio od niej droższa. W kraju kukurydzę aktualnie sprzedamy w cenach 720–900 zł/t, ale pozycja 800 zł i więcej jest praktycznie warunkiem, by ktoś sprzedaż kukurydzy rozważał.

Nawet owies w tym tygodniu poszedł do góry o 5 zł, a że jest to już kolejny tydzień podobnych podwyżek, to średnią cenę owsa mamy wyznaczoną na 521 zł/t, a rozkład ofert 480–580 zł/t.

Więcej o cenach zbóż i rzepaku, tuż przed samymi żniwami dowiesz się uczestnicząc w VIII Ogólnopolskiej Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej na którą zapiszesz się klikając na poniższe logo Giełdy:

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Eksporterzy soi notują spore wzrosty w handlu

Tegoroczne wzrosty sojowego eksportu kontynuowane były także w kwietniu, kiedy dostawy soi tylko z krajów siedmiu największych eksporterów oszacowano na 21,43 mln t, były więc o 10% większe w porównaniu z kwietniem w ubiegłego roku. Z całego kwietniowego eksportu 16,75 mln t pochodziło z Brazylii, która w kwietniu 2025 r. wyeksportowała 15,27 mln t sojowych beansów. Ze Stanów Zjednoczonych w kwietniu br. wyeksportowano 3,05  mln t, gdy rok temu kwiecień poskutkował amerykańskim eksportem soi wynoszącym zaledwie 2,18 mln t.

Największym importerem soi pozostają  oczywiście Chiny, które  w kwietniu zakupiły 13,64 mln t, a ich ubiegłoroczne zakupy wynosiły 11,84 mln t. Mniejsze zainteresowanie sojowymi beansami wykazały kraje UE, których tegoroczny import w kwietniu osiągnął 1,45 mln t, o 120 tys. t mniej niż to miało miejsce dokładnie przed rokiem.

Analiza globalnego wolumenu eksportu soi od początku 2026 r. pokazuje wzrost o 6,2 mln t w porównaniu z analogicznym okresem 2025 r. Globalny eksport soi w ciągu czterech pierwszych miesięcy 2026 r. osiągnął 63,71 mln t, co wynika z dużego popytu na ten gatunek roślin oleistych. W pierwszej tercji tego roku Brazylia wysłała 40,24 mln t soi i było to 2,8 mln t więcej rok/roku. Stany Zjednoczone eksportując17,04 mln t powiększyły wolumeny handlu o 22%, a Paragwaj wysyłał w świat 3,94 mln t, o ponad 1 mln t więcej. Tylko Kanada z tegorocznym wynikiem  1,17 mln t eksportowanej soi musi się pogodzić z obniżka wolumenów o 100 tys. t.

W  ciągu 4 pierwszych miesięcy 2026 r. dominującym importerem nasion soi są Chiny, które od początku roku zakupiły 38,08 mln t, co oznacza wzrost o 4 mln t. A te 4 mln t tyle, że  łącznie importuje właśnie UE, która w okresie I–IV 2026 r. ściągnęła do siebie dokładnie 4,41 mln ton (-0,17 mln t). Argentyna, będąca sama dużym eksporterem śruty sojowej nasion zaimportowała w tym roku dotychczas 3,53 mln t (+0,6 mln t). Podobne wolumeny do ubiegłorocznych zanotował Meksyk 2,13–2,15 mln t, a zakupy Egiptu wzrosły o 0,5 mln t do 1,96 mln to. Ponadto znaczny wzrost popytu na soję na początku tego roku obserwuje się również w Pakistanie, Wietnamie, Turcji i krajach Afryki Północnej.

W Unii z rzepakiem jednak gorzej

Rosnące zainteresowanie soją pozwala rzepakowi na wzrosty cen na giełdzie MATIF, dzieje się tak być może dlatego, że unijny import rzepaku jest o 30% mniejszy od ubiegłorocznego i wynosząc 4,6 mln t wciąż jest prawie o 1 mln t mniejszy niż zakładano w celach bilansowych przedstawionych przez USDA na ten sezon. A czasu jest przecież coraz mniej. 

Jak zakończył się import rzepaku do UE w tym sezonie i czego możemy oczekiwać w nowym roku gospodarczym? Tego dowiemy się na VIII Ogólnopolskiej Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej. Zapisz się klikając na baner z reklamą Giełdy.

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

W tym okresie, podobnie jak przed rokiem Ukraina przestaje już być największym dostawcą rzepaku do UE, bo o 125 tys. t przegoniła ją już Australia, Obydwa te kraje jednak wyeksportowały do UE mniej niż przed rokiem. Odpowiednio wolumeny z Ukrainy spadły o 0,9 mln t, do niecałego 1,5 mln t, a Australii o 1,3 mln t do niespełna 1,6 mln t. Trzeci dostawca rzepaku/canoli do UE swoje wolumeny zmniejszył tylko o 50 tys. do 842 tys. t, co pozwoliło Kanadzie na zwiększenie udziału w całkowitym imporcie UE z 14 do 18%.

Rzepakowy MATIF stabilizuje się powyżej 520 €/t

Kolejny już tydzień rzepak na giełdzie MATIF pracuje nad usadowieniem się powyżej granicy 520 €/t i wszystko wskazuje na to, że mu się udało. Na przełomie poprzedniego i tego tygodnia kontrakty rzepakowe podskoczyły prawie o 12 euro i niewielkie zmiany w kolejnych dniach nie były w stanie zaszkodzić notowaniom rzepaku na sierpień 2026 r. Wprawdzie w czwartek (21.05.26 r.) rzepak delikatnie tanieje, ale jest wyceniany na 525  €/t, co i tak oznacza wzrost o 8 euro w porównaniu do poprzedniego tygodnia. Mamy więc już drugi tydzień z rzędu z bardzo podobnymi podwyżkami.

Na krajowym rynku też wzrosty cen są podobne do ubiegłotygodniowych. Ceny w firmach handlowych wzrastają o 23 zł, a średnia ofert wynosi 2203 zł/t. Widełki rozpiętości cen się jednak nie zmieniają, handlowcy proponują 2030–2300 zł/t. Podwyżki w zakładach tłuszczowych wynoszą ok. 30 zł, choć niektórzy już wcześniej ceny podnieśli i na tych poziomach przynajmniej oficjalnie pozostali, bo nieoficjalnie podwyższają oferty nawet o 50 zł, do 2400 zł/t bez dopłat

– Ostatnie dwa dni poskutkowały nawet zakupami rzepaku ze starego zbioru, ale pojawiły się też zapytania o nowe zbiory – tak przebieg handlu relacjonuje jeden z kupujących rzepak na rzecz przetwórcy.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2320 zł/t (PL bd) i 2255 zł/t (D) (czerwiec)

            Brzeg – 2340 zł/t (PL bd) i 2245 zł/t (D) (czerwiec)

• ADM Szamotuły – 2290 zł/t (PL bd) i 2240 zł/t (D) (1–20 lipiec)

            Czernin – 2310 zł/t (PL bd) i 2260 zł/t (D) (1–20 lipiec)

• Komagra Tychy – 2350 zł/t (PL bd) i 2300 zł/t (D) (maj)

            Kosów Lacki – 2300 zł/t (PL bd) i 2250 zł/t (D) (maj)

• Agrolok Osiek – 2345 zł/t (PL bd) i 2255 zł/t (D) (maj)
• LDC Polska Bodaczów  – 2320 zł/t (PL bd) i 2230 zł/t (D) (czerwiec/15 lipiec)
• Bestoil – 2350 zł/t (maj)
• Bielmar – 2340 zł/t (PL) i 2240 zł/t (D) (maj)

Nowe zbiory są przez przetwórców wyceniane na 2190–2210 zł/t na warunkach niemieckich i 2250–2260 zł/t na warunkach krajowych.

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 21.05.26 r. na godz. 13.30.

Jakie będą ceny rzepaku tuż przed żniwami dowiemy się 23 czerwca br. na VIII Ogólnopolskiej Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej, na którą zapiszesz się klikając na poniższe logo Giełdy:

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Juliusz Urban

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Zapraszam na VIII Ogólnopolską Giełdę Rzepaczano-Zbożową Juliusz Urban

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Amerykańskie informacje przeważyły

Bardzo rzadko się zdarza, że analizując prognozy rynkowe dotyczące pszenicy zwraca się jakąś szczególna uwagę na prognozy dotyczące USA. Tym razem jednak 25% korekta amerykańskich zbiorów dla czerwonej pszenicy ozimej nie mogła zostać przez rynek niezauważona. W kontekście cięcia zbiorów całej pszenicy w Stanach Zjednoczonych o 21%, reszta świata na obniżane prognozy miała zdecydowanie mniejszy wpływ, choć przecież cięcia nie oszczędziły też innych krajów, w tym grupy największych eksporterów pszenicy.

Więcej informacji o majowym raporcie USDA znajdziesz w poniższym artykule:

USDA: w sezonie 2026/27 konsumpcja przewyższy zbiory. A co będzie u nas? Odpowiedź da Giełda!

Efekt był natychmiastowy, bo informacje płynące z najnowszego raportu USDA pokazujące znaczne obniżki zbiorów pszenicy na sezon 2026/27 giełda skonsumowała niemal już w dniu opublikowania raportu (tj. 12.maja br) pszenica w kontraktach wrześniowych podskoczyła o 8,25 €/t. Potem była niewielka korekta, a w czwartek pszenica na wrzesień tanieje o 2 euro i  jest wyceniana na 213,5 €/t, a więc o 7 euro drożej niz przed tygodniem. Kukurydza natomiast zareagowała bardziej powściągliwie, jej notowania na listopad wynoszą również 213 €/t, ale jeszcze niedawno kukurydza była droższa od pszenicy o 5 euro.

Ta różnica w zachowaniach także wynika z informacji wypływających z raportu USDA, bo zbiory kukurydzy globalnie spadną tylko o 1,3% i nikt już głębiej nie wczytuje się, że konsumpcja z kolei wzrośnie o 1 %, a końcowe globalne zapasy kukurydzy skurczą się do najniższego poziomu od sezonu 2013/14.

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Niska podaż ciągnie do góry ceny pszenicy

W krajowych skupach ruch jest praktycznie zerowy, tylko nieliczni informują o realizowanych dostawach. W magazynach skupowych gdzie ceny wzrosły i tam, gdzie pozostały na poprzednich poziomach panuje marazm. Do przetwórców jednak towar jeszcze jeździ ale odbywa się to na bazie wcześniej zawartych umów.

– Nikt do nas nawet nie dzwoni, żeby zapytać o ceny. Nie ma tego towaru, czy to tylko zahamowanie sprzedaży spowodowane kiepskimi perspektywami kolejnych zbiorów – zadaje sobie pytanie przedstawicielka firmy handlowej. Nie wszystkie skupy jednak mają całkowity brak dostaw, ale warunek jest jeden, stałe trzymanie ręki na pulsie i podwyższanie cen regularnie, gdy cały rynek zaczyna iść do góry. – W tym tygodniu ruch rzeczywiście trochę zelżał, ale ciągle ktoś coś przywozi. Jeden rolnik wyjeżdża, to zaraz pojawia się kolejny i tak towar kapie kropelka po kropelce – mówi kierownik skupu w firmie na Kujawach.

Te realia powodują podwyżki cen wszystkich zbóż, a w rozmowach z tymi, co cen nie podnieśli wyczuwa się niepewność, czy dobrze zrobili, co zapewne poskutkuje szybkimi zmianami cenników. Jeszcze dziś, choć w widełkach oferowanych cen pszenicy konsumpcyjnej zmiany są nieznaczne, bo ceny zawierają się w korytarzu 720–810 zł/t, to średnia cena konsumpcji podskoczyła o 10 zł do 766 zł/t. W wciągu ostatnich dwóch tygodni pszenica konsumpcyjna podrożała nawet o 14 zł.

W podobnej skali idą do góry ceny pszenicy paszowej w tym tygodniu średnia zyskując 9 zł podeszła do 731 zł/t. Natomiast w dwa tygodnie mamy, tak samo jak w przypadku konsumpcji, podwyżkę paszówki wynoszącą średnio 14 zł. Aktualne ceny w skupach to dziś 660-800 zł/t.

Pozostałe też do góry, najmocniej znów kukurydza!

Po tygodniach zastoju cenowego ruszył się wreszcie trochę jęczmień, którego w tydzień średnia cena wzrosła o 3 zł, zresztą w dwa tygodnie też tylko taki efekt dodatni mamy. Średnia cena jęczmienia wynosi teraz 668 zł/t, a ceny zamykają się w granicach 590–740 zł/t.

Nieco mocniej wystrzeliło pszenżyto tu mamy wzrost cen o 5 zł  w tydzień i  tyle samo w dwa tygodnie, a średnia wynosi 643 zł/t. Ceny oferowane w skupach są od 580–710 zł/t.

Również o 5 zł do góry w tym tygodniu poszło żyto, ale ze przed tygodniem straciło ono 3 zł, to dwutygodniowa podwyżka wynosi tylko 2 zł. Ceny żyta w skupach to dziś 500–640 zł/t, a średnia cena wynosi 580 zł/t.

Zdecydowanym przodownikiem cenowych wzrostów jest kukurydza, jej dzisiejsza średnia wynosząca 804 zł/t jest aż o 38 zł wyższa od pszenicy konsumpcyjnej. Do tak wysokiej średniej wysforowały kukurydzę nie tylko ostatnie tygodnie, choć rzeczywiście kukurydza w tym tygodniu podrożała aż o 22 zł, a w ciągu ostatnich 14 dni o 34 zł, to wystarczy zauważyć, że od początku tego roku kalendarzowego ceny kukurydzy wzrosły aż o 105 zł. Dziś w krajowym handlu kukurydzę kupuje się po 720–860 zł/t.

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Ostatnie dwa tygodnie pobudziły do wzrostów także ceny owsa. W tym tygodniu to zboże podrożało średnio o 6 zł, a w dwa tygodnie łącznie 8 zł. Aktualnie za owies skupy oferują 460–580 zł/t.

Na wzrosty wpływa głównie soja

Większą część wzrostu stanowi wyższa produkcja soi, która wzrośnie o blisko 14,0 mln t, głównie w Brazylii, Stanach Zjednoczonych i Argentynie. Produkcja nasion słonecznika ma wzrosnąć o 7 mln ton, głównie na Ukrainie, w Rosji, UE i Argentynie. Podczas gdy powierzchnia upraw rzepaku rośnie o 4%, to globalna produkcja wzrasta tylko o 1% (1,4 mln ton), ponieważ główni producenci, tacy jak Kanada i UE, powracają do trendowych plonów po ubiegłorocznych maksimach.

Globalny eksport soi w latach 2026/27, który stanowi ponad 85% całego handlu nasionami oleistymi, ma wzrosnąć o 2,7 mln t w porównaniu z rokiem 2025/26. Przewiduje się, że eksport wzrośnie w Stanach Zjednoczonych, a nieznacznie spadnie w Ameryce Południowej, ponieważ wyższe dostawy z Brazylii i Urugwaju zostaną zrekompensowane niższym eksportem z Argentyny i Paragwaju. Amerykańscy eksperci przewidują, że import soi do Chin wzrośnie o 2 mln ton do 114 mln t. Oczekują również wzrostu importu do Turcji, Pakistanu, Wietnamu, Egiptu, Algierii i Bangladeszu, a spadku do Argentynie, UE, Rosji i Iranu. USDA prognozuje, że globalne zapasy soi na koniec nowego roku obrotowego nieznacznie spadną w porównaniu z sezonem 2025/26 z powodu niższych zapasów w USA i Brazylii, częściowo zrównoważonych przez wyższe zapasy w Argentynie.

W rzepaku wciąż nie widzą problemu

Widzieliśmy już własne mniej optymistyczne prognozy płynące z Kanady i Unii Europejskiej. Natomiast amerykańscy eksperci zatrudnieni przez Departament Rolnictwa USA wciąż nie widzą problemu. Prognozowana przez USDA globalna produkcja rzepaku w sezonie 2026/27 jest na rekordowym poziomie 96,9 mln t i wciąż jest pod wpływem najwyższych szacunków powierzchni zasiewów w historii. Kanada ze zbiorami 22 mln t ma pozostać największym producentem rzepaku, a prognoza produkcji dla UE wynosząca 20,7 mln t jest najwyższa od 10 lat.

Baner zapraszający na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w 2026 r.

FOTO: Ahm

USDA oczekuje, że produkcja w Australii spadnie po powrocie do zwykłych średnich plonów. Przegląd przerobów pokazuje, że tłoczenie rzepaku osiągnie kolejny historyczny szczyt, a Kanada, Ukraina, Rosja i Indie osiągną nowe rekordy.

Amerykańscy eksperci uważają, że nastąpi wzrostu eksportu rzepaku, głównie dzięki zwiększonemu eksportowi z Kanady z 7,6 do 8,2 mln t, jakby zapominali, że rośnie tam również przerób canoli.

Raport majowy ma też kolejna niekonsekwencję, gdyż globalne zapasy końcowe rzepaku według majowych danych serwisu zagranicznego USDA dotyczącego oleistych na sezon 2026/27 mają wzrosnąć z 11,8 do 12,3 mln t, ponieważ ciągły wzrost globalnej produkcji przewyższa konsumpcję. Ta ostatnia jednak wzrasta o 3,3 mln t, a nie tak jak zbiory o 1,3 mln t. Według tych informacji konsumpcja rzepaku w sezonie 2026/27 wyniesie 96,3 mln t.

Giełda najpierw do góry, potem na dół

Trudno się więc dziwić, że europejska giełda, która w końcu z bliska przygląda się problemom rzepaku w UE, spodziewając się cięć bilansowych mocno idzie do góry, a po ogłoszeniu raportu notowania rzepaku na giełdzie MATIF zaczynają spadać. Rzepak tym tygodniu najpierw mocno poszedł do góry przebijając 520 €/t, ale teraz na powrót zaczyna tanieć. W czwartek (14.05.26 r.) rzepak w kontraktach na sierpień spada o 4 euro i jest wyceniany na 517  €/t, co oznacza wzrost o 7 euro w tydzień.

Na krajowym rynku ceny w firmach handlowych drożejąc o 22 zł wróciły do średniej z przełomu kwietnia i maja wynoszącej 2180 zł/t. Aktualne oferty zakupu mieszczą się w zakresie 2030–2300 zł/t. Ceny za stary rzepak oferowane przez przetwórców podskoczyły o kilkadziesiąt złotych.

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2285 zł/t (PL bd) i 2215 zł/t (D) (maj)

            Brzeg – 2300 zł/t (PL bd) i 2210 zł/t (D) (maj)

• ADM Szamotuły – 2255 zł/t (PL bd) i 2205 zł/t (D) (1–20 lipiec)

            Czernin – 2275 zł/t (PL bd) i 2225 zł/t (D) (1–20 lipiec)

• Komagra Tychy – 2350 zł/t (PL bd) i 2250 zł/t (D) (maj)

            Kosów Lacki – 2300 zł/t (PL bd) i 2200 zł/t (D) (maj)

• Agrolok Osiek – 2335 zł/t (PL bd) i 2245 zł/t (D) (maj)
• LDC Polska Bodaczów  – 2294 zł/t (PL bd) i 2210 zł/t (D) (czerwiec/15 lipiec)
• Bestoil – 2200 zł/t (maj)
• Bielmar – 2330 zł/t (PL) i 2220 zł/t (D) (maj)

Nowe zbiory są wyceniane na 2160-2175 zł/t na warunkach niemieckich, bez dopłat można otrzymać ok. 70 zł więcej, ale nie wszyscy przetwórcy oferują inne kontrakty niż z dopłatami za zaolejenie. Zresztą, jak informują sami kupujący zainteresowanie kontraktacją rzepaku na zbiory 2026 r. jest bardzo, bardzo mizerne.

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 14.05.26 r. na godz. 14.

Ekstremalne spadki zbiorów w USA wpływają na globalne prognozy

Według raportu WASDE całkowita produkcja pszenicy w Stanach Zjednoczonych jest prognozowana na poziomie 42,5 mln t. Prognoza dla amerykańskiej pszenicy na sezon 2026/27 w porównaniu z obecnym sezonem spadła aż o 21%. Tak mocne korekty w Stanach Zjednoczonych mają oczywiście wpływ na globalne prognozy. Światowa produkcja pszenicy w sezonie 2026/27 spadnie jednak zdecydowanie słabiej, bo korekta wynosząc 24,7 mln t, a więc niecałe 3% w skali roku przyniesie zbiory 819,1 mln t. Znaczna część obniżek produkcji pochodzi ze wszystkich głównych krajów eksportujących pszenicę. Największe spadki poza USA odnotują UE, Argentyna i Australia. Zbiory pszenicy w Unii Europejskiej spadną ze 145 mln t w tym sezonie do 136 mln t. Argentyna, z niemal 28 mln t zmniejszy swoją produkcję pszenicy do 21 mln t, a Australia w sezonie 2026/27 zbierze 30 mln t, czyli o 6 mln t mniej rok do roku.

Pomimo tak dużego spadku zbiorów prognozowane światowe zużycie pszenicy na sezon 2026/27 jest tylko nieznacznie niższe niż to miało miejsce w kończącym się sezonie i wyniesie 823,2 mln t. Znów, po rocznej przerwie będziemy mieli sezon w którym konsumpcja przewyższy produkcję, ponieważ wzrośnie wykorzystanie na żywność, nasiona oraz zużycie przemysłowe. Największy wzrost wykorzystania pszenicy odnotują Indie, gdzie konsumpcja rosnąc ze względu na ciągły wzrost populacji o 3,4 mln t przekroczy 111 mln t. Spadki zbiorów pszenicy odczujemy w unijnej konsumpcji, wewnątrzwspólnotowe wykorzystanie tego zboża spadnie z 115,5 mln t do 113,75 mln t.

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Zmniejszenie światowych zbiorów odbije się także na globalnym handlu, prognozuje się dwunastomilionowy spadek eksportu do 211,7 mln t.  Amerykańscy eksperci zwracają uwagę na zmniejszony popyt importowy z regionów Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Nadal największym eksporterem pszenicy pozostanie Rosja, druga będzie UE, a kolejne miejsca zajmą: Kanada, Australia, Stany Zjednoczone, Argentyna i Ukraina.

Prognozowane zapasy pszenicy na zakończenie sezonu 2026/27, w porównaniu z sezonem 2025/26 spadną o 4,2 mln t do 275,0 mln, przy czym największy spadek zapasów jak już pisaliśmy wyżej odnotują Stany Zjednoczone. UE swoje zapasy pszenicy w nadchodzącym sezonie zredukuje o 2,2 mln t do 14,6 mln t.

W kukurydzy już lepiej, ale i tak za mało

Prognozy dla kukurydzy na sezon 2026/27 przewidują także zmniejszenie podaży, które jednak stanowi zaledwie 1,3% ubiegłorocznych zbiorów. USDA szacuje, że światowa produkcja kukurydzy w sezonie 2026/27 spadnie o 17,3 mln t z rekordowego poziomu z poprzedniego sezonu do 1 mld 295 mln t. Największe spadki produkcji odnotują Stany Zjednoczone (do 406,3 mln t; -26 mln t), Argentyna (55 mln t; -4 mln t), RPA (16,5 mln t; -1,2 mln t), Meksyk (24,6 mln t; -1,1 mln t), Ukraina (30 mln t; -0,9 mln t). Częściowo rekompensują to większe plony prognozowane w Chinach (307 mln t;+ 6,7 mln t), Brazylii (139 mln t; +4 mln t) oraz Rosji (15,8 mln t; +1 mln t).

Oczekuje się, że światowe spożycie kukurydzy natomiast wzrośnie o ok. 1 procent do nowego rekordowego poziomu 1 mld 315 mln t. Po niewielkiej nadwyżce produkcji nad konsumpcją odnotowanej rok temu, w sezonie 2026/27 zużycie kukurydzy przekroczy produkcję o 19,4 mln t. Największy wzrost konsumpcji prognozowany jest dla Chin (+4 mln t do 325 mln t), Brazylii (+3,5 mln t do 97 mln t) Indii oraz Meksyku(+1,4 mln t do 52,8 mln t).

W efekcie spadającej produkcji eksport kukurydzy w sezonie 2026/27 spadnie z 213,6 mln t, do niespełna 207 mln t, pomimo rosnącego zapotrzebowania w Wietnamie, UE, Meksyku, Egipcie i Turcji. UE w nadchodzącym sezonie zaimportuje 19,5 mln t kukurydzy, co oznacza wzrost o 1 mln t rok do roku.

Globalne zapasy kukurydzy na koniec sezonu 2026/27 skurczą się o 19,4 miliona ton do 277,5 mln t, co będzie najniższym poziomem od sezonu 2013/14. Prognozuje się, że spadną zapasy końcowe kukurydzy w głównych krajach eksportujących: w Argentynie, Brazylii, Rosji, Ukrainie i Stanach Zjednoczonych. Największy spadek dotyczy USA, gdzie zapasy kukurydzy skurczą się o 9% z 54,5 mln t do 49,7 mln t.

Co będzie dalej? – odpowiedź da Giełda

Te informacje od razu odniosły skutek w wycenach terminowych kontraktów pszenicy na nowe zbiory. Na giełdzie MATIF zaraz po opublikowaniu raportu (12.05.26 r.) pszenica w kontraktach wrześniowych podskoczyła o 8,25 €/t i była wyceniana na 216,5 €/t. Kukurydza natomiast zareagowała bardziej powściągliwie bo jej notowania na czerwiec wzrastając o 2,75 euro wynoszą 215,5 €/t, a jeszcze niedawno kukurydza była droższa od pszenicy o 5 euro.

Tak nerwowo reagują rynki terminowe, które do startu tegorocznych żniw zapewne jeszcze nie raz nas zaskoczą, ale krajowy rynek często rządzi się swoimi prawami i właśnie o tych reakcjach na światowe bilanse rozmawiać będziemy już 23 czerwca 2026 r. w Hotelu Barczyzna Medical Spa w Nekli k. Wrześni (woj. wielkopolskie) na organizowanej przez nas VIII Ogólnopolskiej Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej, na którą już dzisiaj serdecznie zapraszamy.

Szczegóły i zapisy na stronie: gielda.topagrar.pl

Zaproszenie na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w Barczyźnie

FOTO: Ahm

Zaproszeni eksperci, będący aktywnymi uczestnikami rynku, przedstawią swoje dane bilansowe i autorskie prognozy dotyczące rynku zbóż i rzepaku. Gościć będziemy przedstawicieli międzynarodowych koncernów zajmujących się eksportem, zgromadzimy spora grupę przetwórców zbóż i rzepaku, tradycyjnie spora grupę stanowią zarządzający zbożowym handlem szefowie branży w firmach handlowych, ale jak zawsze najważniejsza jest dla nas liczna reprezentacja producentów rolnych, którzy zawsze wprost mówią o swoich troskach i dzielą się doświadczeniami. Taka mieszanka daje nam pewność, ze nic istotnego dla rynkowych wydarzeń nadchodzącego sezonu nam nie umknie i po obecności na giełdzie wszyscy wychodzimy bogatsi w wiedzę innych, która pozwala nam lepiej zaplanować cały sezon w handlu zbożami i oleistymi.

Cała giełda odbywa się bowiem w dwóch następujących po sobie blokach tematycznych: rzepakowym i zbożowym, na które składają się prezentacje ekspertów a po nich następuje dyskusja zwieńczona możliwością zadawania pytań z sali. Nie zabraknie też czasu i przestrzeni do indywidualnej wymiany poglądów, gdyż już godzinę przed inauguracją na Sali od godz. 9.30 czekamy na uczestników kuluarach przy powitalnej kawie. W trakcie imprezy przewidziana jest też dłuższa przerwa na rozmowy pomiędzy uczestnikami, a całość zakończy wspólny lunch.

Program Giełdy i miejsce do zapisów znajdziesz na stronie: gielda.topagrar.pl

Zapraszamy i czekamy na Ciebie w Barczyźnie 12, Nekla k. Wrześni już 23.06.26 r.

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej na białym tle

FOTO: Ahm

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Więcej o przyszłości rynku i cenach zbóż mówić będziemy na VIII Ogólnopolskiej Giełdzie Rzepaczano-Zbożowej

Baner zapraszający na Giełdę Rzepaczano-Zbożową w 2026 r.

FOTO: AHM

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

Giełda zaczyna odpuszczać

Przeniesienie giełdowych transakcji terminowych na pszenicy z maja, na sporo drożej wcześniej wyceniane notowania wrześniowe zaczyna skutkować tym, że giełda MATIF i na tym pierwszym dotyczącym nowego sezonu terminie zaczyna odpuszczać. Od początku maja mamy do czynienia z regularnymi obniżkami kursów pszenicy na wrzesień 2026 r. i w czwartek te kontrakty wyceniane są już tylko na 206,50 €/t.

Tak głębokie spadki giełdowych notowań na nowe zbiory oznaczają, że w ciągu tygodnia pszenica ze żniw 2026 r. potaniała na europejskiej giełdzie o 11 euro, co kompletnie nie współgra z tym co widzimy aktualnie na naszych polach i tym co dzieje się w krajowym handlu zbożami.

Ceny rosną, zboża nie chcą

Krajowy rynek jest jednak zupełnie innego zdania. Są oczywiście tacy skupujący, którzy ślepo podążają za MATIF-em i ceny obniżyli, ale generalnie, zwłaszcza u przetwórców i tych handlowców co wyczekiwali do ostatniej chwili wyczuwa się atmosferę podwyżek. Drożeje głównie pszenica i kukurydza, ale pozostałe zboża jakby wyczekują tylko chwili, by także pójść do góry.

Podaż bowiem jeszcze się zmniejszyła i trudno jest teraz mówić o jakimkolwiek handlu.– W ostatnich tygodniach było bardzo spokojnie, ale teraz ruch praktycznie ustał – słyszymy od obsługi magazynu położonego w centralnej Polsce. I nie jest to odosobniony przypadek. – Ruch jest taki jak był, dalej jest nieciekawie – mówi pracownik elewatora na Lubelszczyźnie. – Dostawyw ostatnich dniach mocno się ograniczyły, skup trochę sfolgował – słyszymy z młyna na Śląsku i podobnie jest tez w młynach na południu kraju i w woj. kujawsko-pomorskim.

U rolników panują minorowe nastroje, bo sytuacja z suszą na polach nie wygląda dobrze. Większość regionów wyczekuje na upragniony deszcz, którego wciąż jest niewiele, albo nie ma go wcale. Na wielu plantacjach zboża są zagłodzone poprzez brak wody utrudniają​ce pobieranie nawozów i słabo rozkrzewione.

Nawet ci skupujący, którzy dotychczas na brak pracy nie narzekali informują o kompletnym wyciszeniu. – Słabo się teraz kupuje, bo rolnicy obserwują pola i uważają, że straty plonów będą już nieodwracalne. Pozostające zboże być może sprzedawać będą dopiero po nowych żniwach, gdy będą wiedzieć już co i ile zebrali, bo u nas w ciągu ostatnich dwóch miesięcy spadło może 5 l wody – informuje szef skupu na Kujawach.

Eksport większy

Pomimo ograniczonej podaży, eksport morski idzie całkiem nieźle. Jak informuje Sparks Polska od początku sezonu nasze porty załadowały 3 mln t pszenicy, o połowę więcej niż w analogicznym okresie ubiegłego sezonu. W kwietniu br. załadunki pszenicy na eksport były niemal dwukrotnie większe niż przed rokiem.

Pszenica z dostawami do portów jednak też zaczyna tanieć, obecnie dla zawartości białka 12,5% oferty wynoszą ok. 840 zł/t, co przy wielu ofertach obowiązujących w kraju, jest często na pograniczu opłacalności płacenia za dłuższą ekspedycję, co mocno ogranicza portowy handel. Pomimo tego pojawiają  się w portach kolejki spowodowane natężeniem dostaw w krótkim czasie.

Przyczyna leży oczywiście w ekonomii, bo przetrzymywanie zboża w przyportowych magazynach jest najzwyczajniej w świecie dużo droższe niż w magazynie sprzedającego, gdzie zwykle towar leży bez kosztów i czeka na gwizdek. I nie warto tu wysyłać w świat sygnałów, że nasze porty są zbyt mało wydajne, bo przy ekstremalnie kurczących się marżach winy należy upatrywać głównie w ostrej kontroli kosztów i logistyce.

VIII Ogólnopolska Giełda Rzepaczano-Zbożowa

FOTO: Ahm, Lipski

Potrzebny towar idzie w górę

Ograniczenia podażowe już dają się we znaki przetwórcą i od razu widać reakcję podwyższania cen i z rozmów wydaje się, że to nie są ostatnie podwyżki. W tym tygodniu pszenica konsumpcyjna idzie do góry średnio o 4 zł, do 756 zł/t, a ceny w kraju wahają się pomiędzy 720–800 zł/t. Jeszcze bardziej drożeje pszenica paszowa, tu mamy wzrost o 5 zł do średniej 722 zł/t. Oferowane przez skupy ceny „paszówki” to dziś 660–800 zł/t, jak widać maksymalnie za pszenicę paszową płaci się podobnie do tradycyjnej „chlebówki”.

Pozostałe zboża po dwóch tygodniach podążania w gorę robią sobie przerwę, jakby zbierały  siły do dalszych wzrostów. Jęczmień nadal ma cenę średnią 665 zł/t i jest skupowany po 590–740 zł/t. Pszenżyto pozostaje w granicach 580–710 zł/t i ze średnią 638 zł/t. Natomiast żyto nieznacznie staniało, średnia  cena spadła o 3 zł do 575 zł/t, z utrzymującymi się ofertami w zakresie 500–640 zł/t.

Z tego marazmu pozostałych zbóż odcina się wyraźnie kukurydza, która drożeje w ciągu tego tygodnia o 12 zł, do średniej 782 zł/t. Oferty zakupu kukurydzy zaczynają się od 720, a kończą na 860 zł/t.

Na podwyżkach pozostałych zbóż zyskuje także owies, ale tu wzrosty są bardzo  nieznaczne, bo wynosząc zaledwie 2 zł podnoszą średnią do 510 zł/t. Owies na krajowym rynku obecnie sprzedamy po 460–580 zł/t.

Mniej  canoli w Kanadzie

W nadchodzącym sezonie według Służb Zagranicznych USDA produkcja łączna oleistych w Kanadzie (rzepak, soja i słonecznik), skurczy się o 4% do 27,5 mln t.

Najbardziej ma zmniejszyć się produkcja canoli, która z 21,8 mln t pochodzących z rekordowego obecnego sezonu spadając o  ok. 8% wyniesie 20,11 mln t. Przy aktualnych szacunkach dotyczących zbiorów rzepaku w UE podawanych przez niemiecki Oilworld wynoszących niemal 21 mln t, oznacza to, że Unia tym razem przegoni Kanadę w produkcji rzepaku.

Dla unijnych przetwórców jest to bardzo istotny sygnał, bowiem tak spora korekta prognoz zbiorów kanadyjskiej canoli wywiera wpływ na zmniejszenie potencjału eksportowego.  Do tego faktu przyczynie się równocześnie większy przerób. Przewiduje się, że tłoczenie rzepaku w Kraju Klonowego Liścia w sezonie 2026/27 wzrośnie o prawie 7%.

Jednocześnie Kanada przez znaczące obniżenie barier handlowych na powrót otworzyła dla swojej canoli rynek chiński, co umożliwi zwiększenie wolumenu eksportu rzepaku do Kraju Środka.

Szacuje się, że w sezonie 2026/27 produkcja oleju rzepakowego wzrośnie o 7% i wyniesie 5,3 mln t. Kanadyjski rynek zwiększy popyt wewnętrzy na olej rzepakowy do rekordowego poziomu. Pomimo tego nadchodzący sezon ma być tez rekordowym w eksporcie kanadyjskiego oleju rzepakowego, który ma osiągnąć 3,6 mln t.

VIII Ogólnopolska Giełda Rzepaczano-Zbożowa

FOTO: Ahm, Lipski

Trzy strzały naraz zabiły handel rzepakiem

Nie zwracając uwagi na te informacje na giełdzie MATIF rzepak jest obecnie wyraźnie w momencie tuż po przełamaniu cenowym i w sierpniowych kontraktach w ostatnich dniach zalicza spore spadki. Spadają też notowania od rana w czwartek (7.05.26 r.) i na koniec dnia rzepak z nowych zbiorów wyceniany jest już tylko na 509,75  €/t. 

Na krajowym rynku ceny w tydzień spadły średnio o 21 zł i obecnie średnia cena skupowa w firmach handlowych wynosi 2158 zł/t. Aktualne  oferty zakupu mieszczą się w zakresie 2030–2250 zł/t. U przetwórców ceny spadły jeszcze bardziej, z reguły jest to ok. 50 zł.

Przetwórcy informują, że po nagłych spadkach rzepakowych wycen handel ustał niemal kompletnie.  Po ostatnim tąpnięciu nic się nie kupuje, rzepak dostał w sumie strzał z trzech kierunków. – Pospadał oczywiście MATIF, ale i premie w stosunku do giełdowych kursów obniżyliśmy, a i przecież złotówka się umocniła. Takie trzy strzały na raz spowodowały kompletna ciszę w krajowym handlu – słyszymy od zakupowca zakładów tłuszczowych.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2240 zł/t (PL bd) i 2175 zł/t (D) (maj)

            Brzeg – 2285 zł/t (PL bd) i 2195 zł/t (D) (maj)

• ADM Szamotuły –  2220 zł/t (PL bd) i 2170 zł/t (D) (1–15 lipiec)

            Czernin – 2240 zł/t (PL bd) i 2190 zł/t (D) (22 czerwiec–15 lipiec)

• Komagra Tychy – 2350 zł/t (PL bd) i 2250 zł/t (D) (maj)

            Kosów Lacki – 2300 zł/t (PL bd) i 2200 zł/t (D) (maj)

• Agrolok Osiek – 2245 zł/t (PL bd) i 2175 zł/t (D) (maj)
• LDC Polska Bodaczów  – 2300 zł/t (PL bd) i 2210 zł/t (D) (czerwiec/15 lipiec)
• Bielmar – 2280 zł/t (PL) i 2175 zł/t (D) (maj)

Rzepak z nowych zbiorów wyceniany jest w okolicach 2130–2145 zł/t na warunkach niemieckich.

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 07.05.26 r. na godz. 13.30.

Juliusz Urban

Opady poniżej średniej

Pomimo generalnie dobrych warunków do rozwoju od późnej zimy w kilku regionach opady utrzymują się poniżej średniej. Od początku marca utrzymuje się długotrwały niedobór opadów, który zmniejsza wilgotność gleby na obszarze wschodnich Niemiec oraz Polski. W tych regionach chociaż ostatnie deszcze częściowo złagodziły sytuację, w nadchodzących tygodniach konieczne będą dodatkowe opady, aby wspomóc wzrost roślin.

Także w Austrii, Słowenii, na Węgrzech, Słowacji i w Czechach ograniczone opady od początku marca doprowadziły do ​​pojawienia się niedoborów wilgoci w glebie. Chociaż warunki nie są jeszcze krytyczne, sytuacja wymaga monitorowania.

Na terenach zachodniej i północnej Ukrainy plantacje wznowiły rozwój wegetacyjny przy niedoborze opadów. Wilgotność gleby nie osiągnęła jeszcze poziomu krytycznego, ale występuje już stres wodny.

Przymrozki powodują szkody

Drugim czynnikiem limitującym rozwój są pojawiające się spadki temperatur. Zagrożenia z nimi związane dostrzegalne są już nie tylko w regionach północnych, gdzie odnotowano częściową lub wysoką odporność na mróz. Przymrozki około 10 kwietnia mogły spowodować lokalne szkody w uprawach w Europie Środkowej, głównie w bardziej wrażliwych uprawach, w tym właśnie rzepaku.

Tak się dzieje w Rumunii, na Węgrzech oraz w Turcji, gdzie krótkie okresy chłodu z temperaturami minimalnymi spadającymi lokalnie poniżej -5°C wystąpiły w okresie kwitnienia rzepaku i zawiązywania ziarna. Chociaż nie odnotowano rozległych szkód, nie można wykluczyć lokalnych skutków. Tam, gdzie spadek temperatury nie spowodował szkód w uprawach, spowolnił jednak rozwój roślin, który i tak był już opóźniony.

Pomimo tych wszystkich zagrożeń plantacje w większości przetrwały okres zimowy i wchodzą w ostatni okres rozwojowy, co pozytywnie nastroiło ekspertów KE i średni plon rzepaku w UE podnieśli o 1% do 3,25 t/ha. Nieznaczne korekty na plus zanotowały prawie wszystkie kraje, w tym tak ważne dla unijnego bilansu rzepaku Francja, gdzie średni plon wynosząc 3,4 t/ha będzie co prawda o 7% słabszy od roku ubiegłego ale średnią z ostatnich 5 lat przewyższy o 1%. Podobnie ma się rzecz z Niemcami, których plonowanie rzepaku utrzymując się na 3,68 t/ha  będzie o 2% wyższe od średniej z ostatnich pięciu lat. A tak ważna dla wcześniejszego zaopatrzenia naszych południowych tłoczni Rumunia notuje sporą poprawę prognoz, gdyż w miesiąc średni plon rzepaku w tym kraju zostaje podwyższony o 0,17 t/ha do 2,93 t/ha i będzie większy o 4% w stosunku do ostatniej pięciolatki.

Polski rzepak dostał podwójnie

W Polsce, zdaniem obserwatorium MARS na większości obszaru panowały cieplejsze i bardziej suche niż zwykle warunki, które mogą jednak negatywnie wpłynąć na dalszy rozwój. Pomimo kilku nocy z ujemnymi temperaturami ok. 10 kwietnia, szczególnie na wschodzie (np. w województwie mazowieckim), generalnie odpowiednie temperatury sprzyjały wegetacji roślin ozimych. Jednak przedłużający się okres suszy zubożył wierzchnią warstwę gleby, co doprowadziło do zwiększonego stresu wodnego dla roślin, zwłaszcza w regionach zachodnich (np. w Wielkopolsce). Zdjęcia satelitarne wskazują na słabszą akumulację masy zielonej, a teraz do tego dochodzą jeszcze przymrozki, które trafiają na krytyczny okres początku kwitnienia.

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej

FOTO:

W związku z tym prognozy plonów rzepaku zostały nieznacznie skorygowane w dół. Średni zakładany plon rzepaku w Polsce w porównaniu z marcowa prognozą spada o 0,04 t/ha i wynosząc 3,25 t/ha będzie o 2% niższy od ubiegłorocznego i tyleż samo od średniej z ostatnich pięciu lat! Polska prognoza jest też równa aktualnie prognozowanej średniej plonu rzepaku dla całej UE.

Ekstremalny MATIF pod presją odkupów

Giełda MATIF pod presją wykupów, przy niskiej podaży majowych kontraktów stary rzepak wysforowała w jeden dzień aż o 111 euro do wartości 663 €/t i różnica pomiędzy starym, a nowym rzepakiem zaczęła dochodzić do 150 €/t. W środę  29 kwietnia stary rzepak zaczął tanieć, a rzepak z nowych zbiorów poszedł do góry.

Stary rzepak po wtorkowych ekstremalnych wyskokach do góry na majowych kursach kolejnego dnia potaniał i kończy swój żywot będąc wyceniany na 596,50 €/t. Nowy rzepak na tym całym zamieszaniu giełdowym też sporo zyskał, ale już zaczyna tracić. W czwartek (30.04.26 r.), koło południa kursy na sierpień spadając o 6 euro są wyceniane na 515,50 €/t.

Przyglądając się temu giełdowemu szaleństwu firmy handlowe ceny rzepaku w tym tygodniu podniosły średnio o 41 zł i teraz ta średnia wynosi 2179 zł/t, a oferty zakupu są w zakresie 2030–2300 zł/t. U przetwórców nadal mamy spory rozstrzał cen, ale ceny ponad 2300 zł/t na warunkach bez dopłat zaczynają być obowiązującym standardem. 

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2310 zł/t (PL bd) i 2245 zł/t (D) (maj)

            Brzeg – 2320 zł/t (PL bd) i 2245 zł/t (D) (maj)

• ADM Szamotuły –  2290 zł/t (PL bd) i 2240 zł/t (D) (czerwiec)

            Czernin – 2305 zł/t (PL bd) i 2255 zł/t (D) (czerwiec)

• Komagra Tychy – 2300 zł/t (PL bd) i 2250 zł/t (D) (maj)

            Kosów Lacki – 2250 zł/t (PL bd) i 2200 zł/t (D) (maj)

• Agrolok Osiek – 2350 zł/t (PL bd) i 2280 zł/t (D) (maj)
• LDC Polska Bodaczów  – 2337 zł/t (PL bd) i 2247 zł/t (D) (czerwiec/15 lipiec)
• Bielmar – 2300 zł/t (PL) i 2230 zł/t (D) (maj)

Nowe zbiory przetwórcy wyceniają na 2200–2240 zł/t na warunkach bez dopłat i 2160–2180 zł/t na warunkach niemieckich.

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 30.04.26 r. na godz. 13.00.

Na świecie ubędzie 60 mln t zbóż

W porównaniu do marcowej prognozy światowe zbiory zbóż w sezonie 2025/26 wzrastają o 4 mln t i wyniosą 2 mld 474 mln t. Tym samym całkowita produkcja zbóż w roku gospodarczym 2025/26  osiągnie nowy rekord, co oznacza także wzrost o 6% rok do roku. Przy wolniejszym, bo wynoszącym 3% wzroście konsumpcji (+3%), prognozuje się, że globalne zapasy wzrosną o 9%, co oznacza najszybsze tempo wzrostu od dziewięciu lat. Międzynarodowy handel wzrośnie o 6% w porównaniu z poprzednim sezonem i wyniesie 451 mln ton, co będzie oznaczało wzrosty obrotów notowane dla większości zbóż.

Obawy dotyczące dostępności nawozów i decyzji o ich stosowaniu zwiększyły niepewność co do prognoz zbiorów w sezonie 2026/27. W nadchodzącym sezonie 2026/27 IGC prognozuje, że światowa produkcja wszystkich zbóż obniży się do poziomu 2 mld 414 mln t, to oznacza roczny spadek zbiorów aż o 60 mln t!

Pomimo spadku zbiorów okazuje się, że konsumpcja wzrośnie czwarty rok z rzędu, o 15 mln t w skali roku, jednak w stosunku do marcowego raportu mamy do czynienia z trzymilionową korektą do 2 mld 437 mln t.

Co spowoduje zmniejszenie zapasów wszystkich zbóż z roku na rok o 23 mln t do 615 mln t.  Nieznacznie, bo zaledwie o 3 mln t w porównaniu do obecnego sezonu zostanie ograniczony handel zbożami, eksport w nowym sezonie ma wynieść 448 mln t.

Pszenicy o 24 mln t mniej

Szacunki dotyczące zbiorów pszenicy w trwającym jeszcze cyklu produkcyjnym 2025/26, pozostają od marcowego raportu bez zmian i wynosząc nadal 845 mln t są o 44 mln t wyższe w skali roku. Skorygowana natomiast o 6 mln t do 819 mln t została światowa konsumpcja pszenicy, co od razu zdecydowało o wzroście  zapasów, tym razem o 7 mln t do 289 mln t i nieznacznym ograniczeniu handlu do 212 (-1 mln t).

Nowy sezon w pszenicy ma być jednak zdecydowanie słabszy, kwietniowy raport IGC wskazuje na wynoszącą 1 mln t korektę globalnych zbiorów, które wynosząc 821 mln t w porównaniu do aktualnego rekordowego sezonu obniżą się o 24 mln t.

Logo Giełdy Rzepaczano-Zbożowej

FOTO:

O 4 miliony ton redukowana jest wcześniejsza prognoza dotycząca zużycia pszenicy, według kwietniowego raportu konsumpcja w sezonie 2026/27 ma być większa o 6 mln t od bieżącego sezonu i wynieść 825 mln t.

Spada również poziom międzynarodowej wymiany handlowe. W miesiąc prognozowany eksport pszenicy został zredukowany o 1 mln t do 207 mln t, co jest ilością mniejszą od obecnego sezonu o 5 mln t.

Wzrastająca w skali roku konsumpcja, przy ograniczeniach bieżących dostaw spowodują w sumie, że sezon 2026/27 zakończymy mniejszymi o 5 mln t zapasami pszenicy wynoszącymi 284 mln t. Stoki u największych eksporterów skurczą się z 76 do 69 mln t.

Ceny pszenicy idą w górę

Paryska Giełda MATIF pszenicę ze żniw 2025 r. w ostatnich dniach funkcjonowania majowych kontraktów wycenia na 195,25 zł/t, natomiast pszenica z nowych zbiorów, notowana na wrzesień, jest o 22 euro droższa.

W kraju pszenica konsumpcyjna wcześniej dwa tygodnie z rzędu drożała po 5 zł/t średnio, a w ostatnim krótszym tygodniu kwietnia podskoczyła o 9 zł. Średnia cena pszenicy konsumpcyjnej wynosi aktualnie 752 zł/t, a skupy za klasyczną konsumpcję z 12,5 białka proponują 720–800 zł/t.

Pszenica paszowa drożeje nieco tylko mniej, wcześniejsze dwa tygodnie zaowocowały łącznym wzrostem cen o 7 zł, a ostatni tydzień kwietnia średnią cenę podwyższył o 6 zł.

Aktualne ceny paszówki mieszczą się w korytarzu 660–780 zł/t, a średnia jest o 35 zł/t niższa od konsumpcji, choć maksymalne płacone ceny różnią się nieznacznie.

Zbiory kukurydzy spadną o 24 mln t

W kukurydzy ten sezon wg ekspertów IGC zaowocuje jeszcze większym wzrostem produkcji, światowe zbiory wzrastając o 3 mln t w stosunku do prognozy z marca wyniosą 1 mld 324 mln t. Konsumpcja, chociaż rośnie o 5 mln t wciąż nie wymyka się spoza kontroli, bo wyniesie 1 mld 307 mln t.  Zapasy kukurydzy na koniec bieżącego sezonu rosną o 1 mln t do 307 mln t, a podobne wzrosty notujemy w handlu, bo eksport wyniesie 306 mln t.

Nowy sezon 2026/27 poskutkuje jednak spadkiem  światowych zbiorów kukurydzy o 24 mln t, gdyż prognoza kwietniowa głosi o 1 mld 300 mln t. Spadek zbiorów nie zahamuje jednak konsumpcji, która z roku na rok zwiększy się o 8 mln t do 1 mld 315 mln t.

Dysproporcja produkcji do zużycia spowoduje spadek zapasów końcowych kukurydzy, które w sezonie 2026/27 globalnie skurczą się o 15 mln t do 292 mln t. Stoki notowane u największych eksporterów kukurydzy z roku na rok spadną o 6 mln t do 68 mln t.

A kukurydza drożeje jeszcze bardziej

Wieści o przekraczającym produkcję zapotrzebowaniu powodują wzrosty giełdowych wycen kukurydzy. Poprzedni tydzień stara kukurydza zakończyła na 15-eurowym plusie i na kontraktach czerwcowych była wyceniana na 217,5 €/t. W czwartek (28.05.26 r.) od rana kukurydza na czerwiec kosztuje 223,50 €/t i jest droższa od starej pszenicy o 19 euro, a nawet od pszenicy z nowych zbiorów, tu różnica na rzecz kukurydzy wynosi 8 euro.

W Polsce też kukurydza jest najdroższym zbożem, w ciągu miesiąca podrożała o 31 zł, do średniej 770 zł/t. Aktualne ceny oferowane za kukurydzę wynoszą 720–840 zł/t, co oznacza średnio o 18 zł drożej, niż skupuje się pszenicę konsumpcyjną.

Pozostałe zboża też do góry

Ostatnie tygodnie przynosiły niewielkie podwyżki pozostałych zbóż, ale ten krótszy ostatni tydzień kwietnia przyniósł jeszcze kolejne wzrosty.

Za pszenicą podążać zaczyna pszenżyto, ceny tego zboża podskoczyły w tym tygodniu średnio o 8 zł, a w dwa tygodnie podrożało ono o 10 zł, do 638 zł/t. Oferty zakupu pszenżyta mieszczą się  w zakresie 580–710 zł/t.

Jęczmień drożeje nieco wolniej, w tym tygodniu średnia cena zyskała 3 zł, a w ciągu ostatnich 14 dni jest to 5 zł. Ta średnia dla jęczmienia wynosi obecnie 666 zł/t, a ceny skupu są w zakresie 590–640 zł/t.

Podobną podwyżkę w tym tygodniu zanotowało żyto, też mamy wzrost o 3 zł, tyle, że to zboże dotąd utrzymywało stałe ceny więc  w dwa tygodnie łącznie też jest to tylko 3 zł, do średniej wynoszącej 578 zł/t i cen rozproszonych w przedziale 500–640 zł/t.

Owies nadal utrzymuje swoje ceny, średnia to obecnie 508 zł/t, a skupy za owies oferują 460–580 zł/t. Ciekawostką jest, że najwyższe ceny oferuje dziś przemysł paszowy.

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

Chiny chwiejnym klientem na kukurydzę

Choć w tym sezonie import kukurydzy w Chinach wzrasta ponad czterokrotnie w stosunku do sezonu 2024/25, to warto zauważyć, że w porównaniu do sezonu 2023/24 ma być prawie trzy razy mniejszy. Według USDA import kukurydzy przez Chiny w całym sezonie 2025/26 ma wynieść 8 mln t, podczas gdy przed rokiem było to tylko 1,82 mln t. Dwa lata temu jednak Chiny zaimportowały aż 23,33 mln t kukurydzy. Tak spora chwiejność w zakupach kukurydzy w Kraju Środka wynika z produkcji nie do końca nadążającej za zapotrzebowaniem. To wszystko dzieje się równocześnie z tendencją do zmniejszania chińskich zapasów kukurydzy.

Przed dwoma laty Chiny zbierały bowiem 288,8 mln t kukurydzy, zużycie wynosiło 307 mln t, ale zapasy stanowiły 211,2 mln t. Sezon 2024/25 zaowocował co prawda wyższą o 6 mln t produkcją (294,9 mln t), jednak wykorzystanie podwyższyło się o 9 mln t. Zapasy kukurydzy zostały zredukowane aż o 19 mln t (do 192 mln t). To dlatego import mógł być taki nieznaczny.

Ten sezon przynosi w Chinach kolejny raz wzrost zbiorów kukurydzy, tym razem o 6 mln t do 301,2 mln t i o 5 mln t większe zużycie do 321 mln t. Zapasy spadają  o 12 mln t w stosunku do przedniego sezonu i wyniosą 180,2 mln t, a różnicę trzeba nadgonić rosnącym importem.

Chiny kupują kukurydzę głównie z Brazylii

Największym dostawcą kukurydzy do Chin jest Brazylia, której udziały w całkowitym chińskim imporcie kukurydzy w tym sezonie zwiększyły się o 20% i osiągają już 73%.  Od początku tego sezonu do końca marca Brazylia do Chin wysłała 1,6 mln t swojej kukurydzy, co było potrojoną ilością w porównaniu do analogicznego okresu w poprzedniego sezonu.

W ostatnich sezonach mocno ograniczają się natomiast udziały importu kukurydzy ze Stanów Zjednoczonych. Według chińskiej Generalnej Administracji Celnej, udział USA w sezonie w roku 2024/25 spadł z 13% do 3%, a w tym sezonie Chiny amerykańskiej kukurydzy do marca nie kupiły 2025/26.

Jednocześnie można  zauważyć znaczny wzrost zakupów rosyjskiej kukurydzy. Jak podaje Federacyjne Ministerstwo Rolnictwa w bieżącym sezonie w okresie do połowy kwietnia Rosja wysyłając ok. 330 tys. t zwiększyła eksport kukurydzy do Chin dwukrotnie, a w pierwszej połowie tego sezonu rosyjska kukurydza stanowiła ok. 13% chińskiego importu.

UE jest większym importerem niż Chiny

W porównaniu do Chin, z ich aktualnymi potrzebami importowymi UE jest znacznie większym importerem kukurydzy. Na cały ten sezon USDA unijne zakupy tego zboża oszacował na 19,5 mln t i są to ilości o 0,7 mln t większe niż to miało miejsce w poprzednim roku gospodarczym.

Te amerykańskie prognozy modyfikuje jednak życie, gdyż unijny import kukurydzy w okresie od początku lipca do 19.04.2026 r. wynosząc 14,14 mln t jest o 2,8 mln t mniejszy od analogicznego ubiegłego sezonu. Aż 6 mln t z tej całkowitej ilości zaimportowała Hiszpania, a drugie Włochy ściągnęły do siebie 2,8 mln t kukurydzy spoza Unii.

UE pomimo dość niestabilnej polityki USA, kukurydzy amerykańskiej sobie nie odmawia. Co prawda według danych KE z DG Agri wciąż 43%  całości dostaw stanowi kukurydza z Ukrainy (6,1 mln t), ale przed rokiem było to 9,7 mln t. Za to kukurydza ze Stanów dziś stanowi niemal 30% całkowitego importu a dostawy z USA wynosząc 4,2 mln t wzrosły o 700 tys. t.

Kolejnym jakże hojnym dostawcą kukurydzy do Europejskiej Wspólnoty jest Brazylia. Ośmieleni umową UE z Mercosur „Canarinhos” dostarczyli już 3 mln t kukurydzy, co jest ilością aż o 1,4 mln t większą od analogicznego okresu poprzedniego sezonu. Spadek dostaw i to aż o 550 tys. t notuje natomiast Kanada, która dotychczas do Unii dostarczyła nieco ponad pół miliona ton kukurydzy.

Kukurydza wciąż w cenie

To unijne zapotrzebowanie na kukurydzę powoduje, że jej ceny na europejskiej giełdzie MATIF są aż o 13,5 euro wyższe od pszenicy. Notowania pszenicy na maj, w porównaniu do poprzedniego tygodnia zmieniają się tylko nieznacznie i kosztują 196,75 €/t, a kukurydza na czerwiec drożeje bardziej jest wyceniana na 210,25 €/t, To oznacza, że jest również nawet nieznacznie droższa od pszenicy z nowych zbiorów. Pszenicę na wrzesień MATIF w czwartek (23.04.26 r.) wycenia bowiem na 210 €/t.

Taki układ rynkowy powoduje, że Unia nadgania z eksportem pszenicy, bo kraje wspólnotowe wyeksportowały już 19 mln t pszenicy miękkiej, tj. o 1,4 mln t więcej od poprzedniego sezonu. Co będzie dalej z eksportem unijnej pszenicy trudno powiedzieć, zwłaszcza, że w Rosji wracają właśnie zerowe cła eksportowe na to zboże. Zerowa stawka celna obowiązuje także na jęczmień i kukurydzę.

W pszenicy Polska, jak na razie z ilością 2,5 mln t wciąż jest w trójce największych eksporterów. Tej grupie przewodzi Rumunia (6,3 mln t), a stale druga jest Francja (4,9 mln t). Niemcy „odstawiliśmy” aż o 0,9 mln t, a nawet Litwa jest od nich lepsza o 200 tys. t.  Według danych MF w okresie VII 2025–II 2026 r. nasza pszenica trafiała głównie do Angoli (286 tys. t), RPA (221 tys. t), Nigerii (209 tys. t) i Gwinei (194 tys. t), a z krajów unijnych największymi klientami na naszą pszenicę są oczywiście Niemcy (760 tys. t), Hiszpania (67 tys. t) i Holandia (57 tys. t).

Pozaunijny eksport polskiej kukurydzy jest nieznaczny, bo wynosi 134 tys. t, ale i tak pozycjonuje nas również na 3 miejscu po Francji (550 tys. t) i Holandii (209 tys. t). Zdecydowanie więcej kukurydzy eksportujemy w ramach obrotu wewnątrzwspólnotowego, a nasze porty w okresie VII–III załadowały jej już dziesięć razy więcej niż sprzedaliśmy poza Unię. Nasza kukurydza nie musi więc szukać sobie odejścia aż w Chinach, wystarczy rozejrzeć się po europejskim podwórku. Poza wymienionymi wolumenami wysyłanymi poza obszar UE, głównie do Wielkiej Brytanii i Norwegii, swoją kukurydzę wywozimy zasadniczo do Niemiec, gdzie do lutego włącznie trafiło 820 tys. t oraz Holandii (293 tys. t).

W kraju też do góry

Nic dziwnego, że przy dość ograniczonej podaży kukurydza w krajowym handlu wciąż drożeje, bowiem w obliczu w miarę stabilnych kursów na giełdzie MATIF, na dość spokojnym rynku mamy kolejny tydzień z podwyżkami w tle. Generalnie podwyżki cen średnich dokumentują zmiany w cennikach u tych skupujących, którzy wcześniej nieco od rynku odstawali.  

I to właśnie w kukurydzy mamy do czynienia z największymi wzrostami. To zboże już drugi tydzień z rzędu drożeje o 8 zł i średnia wynosząc 758 zł/t przeskoczyła ją już o 15 zł. Kukurydzę możemy sprzedać po 720–820 zł/t.

A dzieje się tak pomimo, iż średnia cena pszenicy konsumpcyjnej w tym tygodniu także wzrasta i to o 5 zł i wynosi obecnie 743 zł/t. Klasyczna konsumpcja z zawartością 12,5% białka jest skupowana po 690–790 zł/t.  Paszówka także lekko drożeje, w tym tygodniu idzie do góry o 3 zł/t i średnia wynosi 711 zł/t, a na skupach oferuje się 650–780 zł/t.

Podobnie do pszenicy paszowej wzrasta średnia cena jęczmienia, która obecnie wynosi 663 zł/t, jednak oferty nadal zawierają się w korytarzu 590–730 zł/t.

Także w pszenżycie dokonują się niewielkie podwyżki, bo średnia rosnąc o 2 zł wynosi dokładnie 630zł/t. Pszenżyto w skupach jest aktualnie wyceniane na 580–680 zł/t.

Żyto i owies zachowują się bardzo stabilnie, średnia cena żyta wciąż wynosi 575 zł/t, a krajowe skupy za żyto nadal oferują ceny 500–640 zł/t.

Natomiast owies w dalszym ciągu kosztuje średnio 507 zł/t, a ceny mieszczą się w zakresie 460–580 zł/t netto.

Juliusz Urban, Fot. Bujoczek

UE zbierze więcej, inni niekoniecznie

Branżowi eksperci z oilworld.de analizując zasiewy i aktualne warunki pogodowe  prognozują zrost unijnych zbiorów  rzepaku w sezonie 2026/27 do 20,97 mln t. Tym samym w stosunku do tegorocznych szacunków zbiorów opublikowanych w kwietniowym raporcie USDA, zbiory nowego rzepaku mają być większe o niemal pół miliona ton.

Taka produkcja przyda się unijnym przetwórcom w kontekście rosnącej rywalizacji o surowiec, tym bardziej, że zbiory rzepaku w Kanadzie mają spaść z wynoszących w tym sezonie 21,8 mln t, do 21,4 mln t. Dodatkowo Kanada ma mocniej postawić na wykorzystanie rzepaku w kierunku biopaliwowym i przerobić w kraju o 1–1,2 mln t rzepaku więcej.

Spaść, ale już nie tak mocno ma także produkcja rzepaku w Australii, tutaj mamy do czynienia z korektą wynoszącą 80 tys. t do max. 7,6 mln t. Dlatego czołowi eksporterzy, licząc na wzrosty notowań i cen krajowych ograniczają kontraktowanie rzepaku z nowych zbiorów.

W Ukrainie jedna firma przerabia tyle, co cała Polska

Jak podaje UkrAgroConsult, agroholding Kernel w pierwszym kwartale 2026 r. osiągając 17-proc. wzrost w porównaniu do ubiegłego roku, przerobił w Ukrainie 986 tys. t nasion oleistych. Sprzedaż olejów tylko w tym okresie wyniosła 373 tys. ton.

W Polsce moce przerobowe wszystkich zakładów obecnie wynoszą ok. 4 mln t rocznie. Miesięczny wynik przerobu w Kernel stanowi praktycznie jedną czwartą naszych mocy przetwórczych. Gdyby ukraiński koncern przerabiał takie same wolumeny w każdym z czterech kwartałów sezonu, to jego wynik byłby lepszy niż wynik całego ubiegłorocznego przerobu rzepaku w Polsce, wynoszącego 3,6 mln t.

Część z wyprodukowanych nadwyżek oleju rzepakowego znalazła ujście do UE. W okresie od początku tego sezonu do 19.04 2026 r. import oleju pochodzącego z ukraińskiego rzepaku zwiększył się w stosunku rocznym prawie o 200 tys. t do 327 tys. t. Import oleju rzepakowego z Ukrainy w całym wolumenie ściągniętym w tym sezonie do Unii stanowi 68,5%.

Nie chcą kontraktować na żniwa 2026

Z rosnącym przerobem związany jest także rosnący popyt na surowiec, a rzepak wciąż jeszcze dzieli chęć zaspokojenia surowcowego przetwórstwa, ze strumieniem tradycyjnie kierowanym na eksport. Tym bardziej, że jak informuje Ukraińska Państwowa Służba Podatkowa 34% krajowego budżetu w 2026 r. zasilane jest z przychodów podatkowych z przetwórstwa oraz handlu. Sam tylko przemysł przetwórczy, z którego napływ podatków wzrósł w okresie I–III 2026 r. o 18,8%, dostarczył do budżetu 15,5 mld ukraińskich hrywien.

Wzrost zainteresowania rzepakiem w Ukrainie jest mocno odczuwalny. Szczególny duży popyt na surowiec ze starych zbiorów zauważa się na ukraińskim rynku eksportowym, co od razu przełożyło się na wzrost cen o 3–5 dolarów do 560–570 USD/t za rzepak dostarczony do portu.

Jak donosi APK-Inform transakcje na nowy rzepak nie przynoszą zainteresowania, gdyż w obliczu wzrostu cen surowców energetycznych i rosnącego światowego popytu na biodiesel uczestnicy rynku, spodziewając się wzrostów rzepakowych kursów wstrzymują się od zawierania transakcji na rzepak ze zbiorów w 2026 r.

MATIF nie zachęca

Rzeczywiście, to co się dzieje aktualnie na paryskiej giełdzie nie zachęca do większego zainteresowania się sprzedażą rzepaku z nowych zbiorów. Choć kontrakty rzepaku na sierpień zaczynają już czasem pokazywać wartości mocno ponad 500 €/t, to jednak różnica pomiędzy starym rzepakiem, a nowym przekracza nawet 20 €/t na korzyść starego rzepaku, a wczoraj na koniec dnia osiągnęła rekordową wartość 39 euro!

Takie nierówne traktowanie surowca, który już został zebrany w stosunku do tego, który na polach za dobrze nie wygląda i reagując na zimno oraz suche warunki dopiero zmierza do kwitnienia, nie zachęca do sprzedaży także rolników w Polsce. Dodatkowo z rejonu Inowrocławia dochodzą do nas głosy o masowym przyorywaniu rzepaku i przesiewaniu plantacji kukurydzą. Meteorolodzy zapowiadają także kolejną falę przymrozków.

Krajowi przetwórcy informują, że zainteresowanie kontraktami na nowe zbiory jest naprawdę mizerne. Pokazywane w tym tygodniu propozycje sprzedaży rzepaku z dostawami na lipiec/sierpień 2026 r. zawierały się w widełkach 2050–2100 zł/t na warunkach niemieckich i 2100–2150 zł/t na warunkach krajowych, dziś powinno być nawet o 20–30 zł więcej. Jednak przy cenach starego rzepaku te propozycje wydają się mało atrakcyjne.

Stary rzepak mocniej drożeje

Rzepak z ubiegłorocznych zbiorów w tym tygodniu znów korzysta ze zmiennych nastrojów na rynku ropy naftowej i jest podkręcany wymianą starych kursów na nowe, więc giełdowe notowania forsują kolejne szczyty. W czwartek (23.04.26 r.) na koniec dnia notowania rzepaku na maj  skaczą o 25,5 €/t i są wyceniane aż na 547,75 €/t, co znacznie tańsze sierpniowe kursy podciąga zaledwie do 509 €/t. Poranne przeksięgowania starego rzepaku przyniosły jeszcze odczyt na 555 €/t. Jednak to właśnie na sierpniowych kursach bazują aktualne wyceny rzepaku oferowane na stary rzepak przez przetwórców.

Widząc te giełdowe wzrosty majowych kursów firmy handlowe ceny podniosły średnio o 21 zł/t do 2138 zł/t, choć widełki cenowe nadal wynoszą 2030–2200 zł/t. U przetwórców mamy spory rozstrzał cen, bo pojawiło się nawet ponad 2300 zł/t na warunkach bez dopłat. Niektórzy jednak swoich ofert nie ruszyli, bowiem w trakcie dnia sierpniowe kursy w porównaniu od poprzedniego tygodnia wzrosły zaledwie o 1 euro, a z największym skokiem notowań mieliśmy do czynienia mocno po południu.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 23150 zł/t (PL bd) i 2250 zł/t (D) (maj)

            Brzeg – 2305 zł /t (PL bd) i 2215 zł/t (D) (maj)

• ADM Szamotuły –  2275 zł/t (PL bd) i 2225 zł/t (D) (maj)

            Czernin – 2290 zł/t (PL bd) i 2240 zł/t (D) (maj)

• Komagra Tychy – 2250 zł/t (PL bd) i 2200 zł/t (D) (kwiecień/maj)

            Kosów Lacki – 2200 zł/t (PL bd) i 2150 zł/t (D) (kwiecień/maj)

• Best Oil Lasocice – 2150 zł/t (PL bd) (kwiecień)
• Agrolok Osiek – 2300 zł/t (PL bd) i 2230 zł/t (D) (kwiecień/maj)
• LDC Polska Bodaczów  – 2270 zł/t (PL bd) i 2180 zł/t (D) (czerwiec/15 lipiec)
• Bielmar – 2270 zł/t (PL) i 2170 zł/t (D) (kwiecień/maj)

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 23.04.26 r. na godz. 13.00.

Juliusz Urban

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Rynek zbóż

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Zboże kapie jak woda z kranu

– Od czasu do czasu ktoś tam do naszego skupu przyjedzie, ale w skupie szału niema. Towaru do handlu nie przybywa, bo dostawy kapią jak woda z wadliwego kranu – słyszymy od zaprzyjaźnionego skupującego.

 Jego opinia nie jest odosobnionym doświadczeniem, rolnicy pytają się o ceny, ale informacje, które otrzymują nie mobilizują ich do sprzedaży. – Ruch w skupie jest słaby, ale telefonów trochę jest, tyle że z dostawą przyjeżdżają tylko nieliczni – informuje inny skupujący.

Obecnie mamy do czynienia z okresem kiedy rolnicy zajmują się bardziej pracami polowymi. – Niby telefonów z zapytaniami jest dużo, ale najwyraźniej rolnicy nie widząc zachęty cenowej wola zająć się pilniejszymi pracami polowymi. Coś tam sieją, coś tam pryskają, a do skupów nie przyjeżdżają. Może w maju coś się ruszy – mówi przedstawicielka skupu z centralnej Polski.

Zboże jeszcze jest

Ten kiepski ruch powoduje, ze zaczynamy się zastanawiać nad tym, czy tego zboża rzeczywiście jest tak dużo. Tu jednak niemal wszyscy uczestnicy rynku, zarówno młynarze, paszowcy i handlowcy potwierdzają jeszcze spore leżące partie. – Zboże ciągle do nas zjeżdża, może nie są to jakieś ogromne ilości, ale towar jedzie na bieżąco – słyszymy z młyna na południu kraju. Przemysł ceni sobie regularność

– Obecnie mamy umiarkowane dostawy, ale w sumie ilości są niemal idealnie dopasowane, do tego co potrzebujemy na bieżące przeroby. Zapasu nie ruszamy – słyszymy od młynarzy ze Śląska.

Młyny są najlepszym testerem rynku, bo każdy, kto posiada pszenicę uważa, że ma jakość super i chcąc maksymalizować dochód trafia z nią najpierw do młyna.

– Wciąż kupujemy zboże z zawartych już wcześniej umów, ale nadal pojawiają się kolejne partie, takie po 300–400 t. Zboża jest jeszcze dużo – informuje przedstawiciel młyna w woj. kujawsko-pomorskim.

Podobne sygnały płyną z firm paszowych. – Podaż rzeczywiście jest teraz nieco ograniczona, ale w porównaniu do poprzedniego sezonu teraz kupuje się o wiele lepiej – słyszymy od szefa zaopatrzenia surowcowego w wytwórni pasz.

Nawet handlowcy, którzy obecnie na nadmiar pracy nie narzekają informują, że dostaw zbyt wielu nie ma, ale zboża na rynku jest, tylko leży i czeka na jakiś  dodatkowy impuls.

Ceny płaskie z tendencją do góry

Ponieważ w ostatnich tygodniach zmiany cen są naprawdę niewielkie, to popatrzmy na rynek z dłuższej, miesięcznej perspektywy. Pszenica na giełdzie MATIF spadła poniżej 200 €/t.

W czwartek (16.04.2026 r.) notowania majowe pszenicy na paryskiej giełdzie wynoszą już tylko 194 €/t, ale w kraju średnia cena pszenicy konsumpcyjnej nie spadła, a w ciągu miesiąca, w przeciwieństwie do giełdy, nawet wzrosła o 5 zł do 738 zł/t. Paszówka w tym tygodniu idzie do góry o 2 zł/t a w miesiąc podrożała o 8 zł do 708 zł/t. Konsumpcję skupuje się po 690–780 zł/t, a za pszenicę paszową oferuje się 650–780 zł/t.

Ceny jęczmienia od miesiąca praktycznie nie chcą drgnąć ani o złotówkę. Średnia cena jęczmienia w skupach od dawna utrzymuje się na poziomie 660 zł/t, a oferty firm handlowych i przetwórców nie ulegają zmianom zawierając się w korytarzu 590–730 zł/t.

Pszenżyto zaczęło nieco wychodzić z cenowego dołka, w sumie to się musiało tak skończyć, bo pszenica regularnie lekko szła do góry a pszenżyto stało jak zamurowane a nawet zaliczało spadki. Choć w tym tygodniu podwyżki są naprawdę niewielkie bo tylko dosłownie o złotówkę, to wynosząc 4 zł w ciągu miesiąca, powodują wzrost średniej ceny do 628 zł/t. Aktualnie w krajowych skupach za pszenżyto obowiązują stawki 580–680 zł/t.

Żyto zachowuje się bardzo stabilnie, w ostatnich tygodniach średnia cena jest niezmienna i wynosi 575 zł/t, co oznacza, że w ostatnim miesiącu jego cena wzrosła zaledwie o 2 zł. Objęte naszym monitoringiem cenowym krajowe skupy za żyto oferują ceny mieszczące się w zakresie 500–640 zł/t.

Kukurydza jeszcze bardziej pnie się do góry

Zdecydowanie najbardziej pozytywnie reaguje kukurydza, której ceny w tym tygodniu podskoczyły o 8 zł, a w ciągu miesiąca wzrosły średnio aż o 20 zł. Dziś średnia cena dla tego zboża wynosi 750 zł/t i jest o 12 zł wyższa od pszenicy. Kukurydzę w handlu i do przemysłu sprzedamy po 680–810 zł/t. Generalnie jednak większość ofert przekracza 750 zł/t.

Ustabilizowały się na powrót ceny owsa, które w zeszłym tygodniu wróciły już do średniej wynoszącej 507 zł/t. Z perspektywy całego miesiąca ruch cen w tym zbożu jest naprawdę nieznaczny, gdyż podwyżki wynoszą tylko 2 zł/t. Dziś owies sprzedamy po 460–580 zł/t netto.

Juliusz Urban

Eksport na plus i na minus, per saldo tyle samo

Pierwsze rzepakowe informacje, które pojawiły się w kwietniowym raporcie Oilseeds: World Markets and Trade wydawanym przez USDA wskazują na wzrost eksportu rzepaku z Australii o 250 tys. t do 5,35 mln t. Na zaplanowanym na 5,5 mln t imporcie rzepaku jednak to nie robi wrażenia, gdyż inny stały dostawca rzepaku do UE, którym jest Ukraina swój eksport z kolei obniży o 200 tys. t. W tym sezonie cały ukraiński eksport rzepaku wyniesie 2,3 mln t.

Bardzo nieznaczny, wynoszący nieco ponad 1% wzrost mamy w unijnych zbiorach rzepaku, które w tym sezonie zdaniem amerykańskich ekspertów wyniosą już nie 20,25 mln t, a 20,52 mln t. Globalnie w zbiorach rzepaku się nic nie zmienia, nadal ma być to 95,5 mln t, bo wzrosty w UE zostaną utracone w innych krajach.

Wraz ze wzrostem zbiorów o 350 tys. t wzrośnie zużycie rzepaku na obszarze Unii, które wyniesie w tym sezonie 25,4 mln t., a zapasy na koniec sezonu 2025/26 pozostaną praktycznie niezmienne, wynosząc nadal 2,2 mln t.

Ropa i soja nie dały sygnału

Przesłanek do wzrostów rzepakowych kursów na późno teraz szukać w cenach ropy naftowej i w soi. Wszak ropa naftowa, choć w czwartek idzie nieco do góry, to od poniedziałku jej ceny spadły o 5 USD/baryłkę. Ropa Brent (16.04.26 r.) kosztuje 98,06 USD/baryłka, a ropa WTI staniała do 93,06 USD/baryłkę.

Nie szukajmy także przyczyn aż tak sporych spadków w cenach soi, bo najzwyczajniej w świecie jeszcze w poniedziałek soja była wyceniana na 434,5 USD/t, a w czwartek nawet na lekkiej górce kosztuje tylko 429,6 USD/t.

A MATIF wie swoje

Pomimo braku istotnych przesłanek giełda z kursami rzepaku robi jednak swoje, bo przecież ta paryska giełda nie raz już w obliczu kończących się kontraktów pokazywała rogi. A majowe kursy są ostatnim wskaźnikiem, ale i zabezpieczeniem dla rzepaku zbieranego w roku 2025, więc na  szaleństwa giełdowe w kwietniu nastawialiśmy się już zdecydowanie wcześniej.

Dwa ostatnie dni mocno wywindowały stary rzepak na paryskiej giełdzie, co zdecydowanie poprawiło sytuację w handlu. W środę majowe kursy podskoczyły o 9,25 euro i oderwały się na powrót od granicy 500 €/t. A w czwartek (16.04.26 r.) notowania po południu wzrastają już o kolejne 7,5 €/t do 516,75 €/t. W efekcie tych podwyżek mamy tygodniowy wzrost kursów prawie o 20 €/t. 

Firmy handlowe za bardzo za tymi wzrostami nie podążyły. Średnia cena nadal 2117 zł/t, propozycje widełek cenowych też są podobne jak w poprzednim tygodniu i wynoszą 2030–2200 zł/t. Przetwórcy w większości swoje ceny podnieśli o 30–70 zł i informują, że sytuacja w zakupach mocno się poprawiła, bo handel rzepakiem na powrót się obudził.

Ceny starego rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2280 zł/t (PL bd) i 2215 zł/t (D) (kwiecień)

            Brzeg – 2270 zł /t (PL bd) i 2180 zł/t (D) (kwiecień)

• ADM Szamotuły –  2270 zł/t (PL bd) i 2220 zł/t (D) (czerwiec)

            Czernin – 2265 zł/t (PL bd) i 2215 zł/t (D) (maj)

• Komagra Tychy – 2250 zł/t (PL bd) i 2200 zł/t (D) (kwiecień)

            Kosów Lacki – 2200 zł/t (PL bd) i 2150 zł/t (D) (kwiecień)

• Best Oil Lasocice – 2150 zł/t (PL bd) (kwiecień)
• Agrolok Osiek – 2260 zł/t (PL bd) i 2190 zł/t (D) (kwiecień)
• Viterra Polska Bodaczów (LDC) – 2217 zł/t (PL bd) i 2132 zł/t (D) (czerwiec/15 lipiec)
• Bielmar – 2250 zł/t (PL) i 2150 zł/t (D) (kwiecień)

Focus na nowy rzepak

Wzrost majowych kursów pociągnął za sobą też giełdowe notowania rzepaku na sierpień. I trzeba od razu przyznać, że pociągnął bardzo efektywnie, bo nawet po wybuchu wojny na Bliskim Wschodzie nie mogliśmy zobaczyć kursów sierpniowych powyżej granicy 500 €/t, a czwartek przyniósł taką chwalebną chwilę. Notowania na sierpień 2026 r. zostały wywindowane do 502 €/t.

Zbudowane na tych wysokich poziomach giełdowego odniesienia propozycje kontraktów na nowe zbiory stały się interesujące. Oferty na warunkach niemieckich wahały się bowiem od 2030 do 2100 zł/t, a na warunkach krajowych pojawiły się oferty 2080 do nawet 2150 zł/t.

Juliusz Urban

PSZENICA

Szacowane przez amerykańskich ekspertów w kwietniowym raporcie USDA zbiory pszenicy na sezon 2025/26 wpisują się w dotychczasowy trwały trend ich zwiększania. Tym razem światowa produkcja rośnie o 2 mln t i od sierpniowego raportu mamy aż 35 mln t więcej. Aktualna ocena globalnych zbiorów pszenicy wynosząc 844,2 mln t jest więc o 4,3% wyższa od tej ze startu sezonu. Do aktualnych bardziej optymistycznych prognoz dokładają się głównie rosnące o 1,1 mln t do 145,1 mln t zbiory w Unii Europejskiej oraz o 0,8 mln t do 90,3 mln t w Rosji.

Pomimo, że wzrosty produkcji dotyczą dwóch największych eksporterów pszenicy,to światowy handel pszenicą praktycznie nie ulega zmianom, nadal mamy do czynienia z eksportem wynoszącym ok. 222 mln t, tym razem jest to 221,9 mln t. Niezmienny jest eksport z UE 30,5 mln t, za to Rosja wyeksportuje o 1 mln t więcej do 44,5 mln t, a Ukraina o tyleż mniej (do 12,5 mln t). O pół miliona ton do 11 mln t wzrasta eksport pszenicy z Kazachstanu, ale o taką samą ilość do 26,5 mln t kurczy się sprzedaż zagraniczna pszenicy pochodzącej z Australii.

Jeszcze bardziej zaskakujące dane dotyczą zużycia pszenicy, przy rosnących zbiorach moglibyśmy się spodziewać większego wykorzystania. Nic bardziej mylnego. Pojawiające się pierwsze sygnały nadchodzących słabszych zbiorów na kolejny sezon powodują, że trzeci światowy konsument pszenicy Indie postanawiają nieco starej pszenicy zaoszczędzić i w tym sezonie wykorzystanie spada tam o 4,8 mln t do 107,7 mln t. To właśnie prowadzi do 4,7-milionowej redukcji światowego wykorzystania pszenicy wynoszącego aktualnie 820,1 mln t i nadwyżki zbiorów nad konsumpcją wynoszącej już 24 mln t.

Te zmiany bilansowe powodują, że pierwszy raz od stycznia br. mamy do czynienia ze wzrostem światowych zapasów pszenicy i od razu jest to skok o 6,2 mln t do 283,1 mln t. Taki poziom zapasów wskazuje na roczny wzrost o 24 mln, albo o 9%, a wpływają na to głownie Indie ze swoimi zapasami rosnącymi w skali roku niemal dwukrotnie o 10 mln t do 22 ml t (w marcowym raporcie było to 17,2 mln t). Przyczynia się do tego także Ukraina, której zapasy zwiększając się o 0,8 mln t w stosunku do poprzedniego raportu rosnąc do 3,9 mln t są aż czterokrotnie wyższe od sezonu 2024/25.

Przy tych zwielokrotnionych wręcz efektach, wzrost unijnych zapasów o 0,5 mln t w porównaniu do marca i o 5 mln t w stosunku do sezonu 2024/25 wygląda dość mizernie, a przecież te informacje są nam najbliższe i dla nas bardzo istotne. Bardziej istotne niż wzrost również o 0,5 mln t do 4,1 mln t w stosunku do marcowego raportu zapasów pszenicy w Australii.

KUKURYDZA

W szacunkach dotyczących kukurydzy kwietniowy raport USDA przynosi również wzrosty produkcji. Zbiory kukurydzy z miesiąca na miesiąc są podwyższane o 3,5 mln t do 1 mld 301 mln t, na co wpływają głównie wzrosty produkcji kukurydzy w RPA o 0,8 mln t do 17,3 mln t i Rosji o 0, 3 mln t do 14,8 mln t oraz rosnące zbiory w Indiach i Indonezji, gdzie wzrasta powierzchnia przeznaczana pod uprawę kukurydzy. UE w tym miesiącu ma nieznaczną redukcje zbiorów kukurydzy do 56,8 mln t (-0,15 mln t).

Światowy handel kukurydzą praktycznie pozostaje niezmienny, bo obroty w eksporcie zwiększają się zaledwie o 0,45 mln t do 207,3 mln t. W delikatną tendencję rozwoju handlu wpisują się dodatkowe po 0,3 mln t w eksporcie kukurydzy z Brazylii (6,2 mln t) i Rosji (3,3 mln t) oraz rosnąca o 0,35 mln t do 2,4 mln t sprzedaż kukurydzy z RPA.

Odwrotnie do pszenicy, w kukurydzy wykorzystanie podąża w ślad za rosnącą produkcją i zwiększa się w porównaniu do poprzedniego raportu o 2 mln t do 1 mld 302,5 mln t. Wśród 3 największych konsumentów kukurydzy USA (334,5 mln t) Chiny (321 mln t) i Brazylia (96 mln t) zużycie pozostaje bez zmian. Natomiast UE w bieżącym sezonie wraz z korektą zbiorów proporcjonalnie, bo o 0, 2 mln t zmniejszy zużycie kukurydzy do 74,8 mln t.

Kontrola wykorzystania kukurydzy w stosunku do zbiorów prowadzi do podwyżki globalnych zapasów kukurydzy o 2,1 mln t do 294,8 mln t, z czego 180 mln t ma być zmagazynowane w Chinach, a 54 mln t w USA. UE na zakończenie bieżącego sezonu będzie dysponować zapasami kukurydzy wynoszącymi 5,9 mln t, czyli o 5% mniejszymi niż na zakończenie sezonu 2024/25.

oprac. Juliusz Urban

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

Zbóż mniej, ale najbardziej ucierpi pszenica

Komisja Europejska  w swoim raporcie z końca marca wskazuje na spadek zbiorów zbóż o 9 mln t do 278 mln t. Spodziewane zbiory, choć niższe od roku ubiegłego będą jednak o 1,7 mln t wyższe od średniej wieloletniej.

Zdecydowana większość z zaplanowanych spadków zbiorów przypada jednak na pszenicę miękką, bo w sezonie 2026/27 produkcja tego zboża spadnie ze 134,2 mln t do 125,9 mln t. Ponieważ powierzchnia uprawy zmieni się nieznacznie, bo spadnie zaledwie o 0,5%, to za redukcję zbiorów odpowiadać głównie będą spadające plony. Średni plon pszenicy spadnie bowiem o ok. 0,3 t/ha do 5,9 t/ha.

Polska w gronie pszenicznych dominatorów

Największym producentem pszenicy w UE nadal pozostanie Francja z przewidywanymi zbiorami 32,7 mln t, a następne będą Niemcy, których redukcja zbiorów wyniesie 600 tys. t do  22,2 mln ton. W Polsce szacuje się zbiory na podobnym poziomie do ubiegłego roku, wynoszące 13,4 mln t, przy średnim plonie wynoszącym 5,4 t/ha. Jeden z dwójki największych eksporterów pszenicy Rumunia zbierze 10,6 mln t pszenicy miękkiej, ale ilości te uzupełni jeszcze wolumenem pszenicy durum, której szacunki produkcji są na razie jeszcze niedostępne. Te cztery kraje także w tym roku stanowią o ogromie potencjału eksportowego pszenicy z UE, bowiem ich udział w całości wynosi 80%. W okresie 1 VII–5 IV 2026 r. Rumunia wysłała na eksport 5,97 mln t, Francja 4,76 mln t, Polska 2,28 mln t, a Niemcy 1,41 mln t.

Do tej czwórki dominatorów dołączą jeszcze produkujący spore ilości: Hiszpania z szacunkami zbiorów na 2026 r. wynoszącymi 6,4 mln t i Bułgaria 6,2 mln t. Z tej dwójki na eksport pszenicę wysyła zwykle tylko Bułgaria (aktualnie 450 tys. t), bo Hiszpania jest jednym z dwójki czołowych importerów pszenicy, w tym sezonie sprowadziła już 860 tys. t. Tylko Włosi zaimportowali więcej, dotychczasowy import pszenicy do tego kraju wyniósł 993 tys. t.

W kukurydzy jesteśmy drudzy!

Jeśli już jesteśmy przy imporcie zbóż do Hiszpanii, to warto rzucić okiem na kukurydzę, której kraj ten importuje ogromne ilości. W tym sezonie Hiszpania zakupiła już 5,8 mln t kukurydzy i absolutnie nie ma sobie w UE równych. Dość powiedzieć, że drugie w importowych kukurydzianych statystykach Włochy zaimportowały dotąd (5.04.26 r.) o 3 miliony ton mniej.

Warto zapoznać się z prognozami zbiorów kukurydzy na rok 2026, gdyż kukurydza jest drugim, co do ilości produkowanym unijnym zbożem, a jej udział stanowi prawie 22%. Tym bardziej, że eksperci KE oczekują wzrostu jej produkcji o 5,3% i zbiorów na poziomie 61,4 mln t. A wszystko to przy niemal niezmienionym areale 8,4 mln ha. Te rosnące oczekiwania dotyczą wzrostu średnich plonów prawie o 0,5 t/ha, najnowsze szacunki oczekiwany plon kukurydzy ustawiają na poziomie 7,3 t/ha. W kukurydza największym producentem nadal pozostanie Francja zbierając jej o 0,5 mln t więcej, czyli 13,9 mln t, ale już na drugiej pozycji plasuje się Polska, niestety ze zbiorami skorygowanymi o ponad 1 mln t do 9,2 mln t.

W jęczmieniu też blisko podium, ale zbiory sporo niższe od liderów

Nie tak dobrze ma dziać się natomiast w unijnym jęczmieniu, gdzie pomimo zwiększenia powierzchni upraw, oczekuje się, że produkcja spadnie o 1,7% do 55,2 mln t. Wynika to ze znacznie niższych perspektyw plonowania, bo prognozowane plony spadają o 0,7 t/ha do niecałych 5 t/ha. Jęczmień nadal jednak pozostanie trzecim zbożem Unii osiągając udział 19,7% całości zebranych zbóż.

Pomimo gorszych warunków pogodowych dotyczących właśnie jej obszarów Francja pozostaje największym producentem jęczmienia ze zbiorami 11,5 mln t (-0,4 mln t), tuż za nią plasują się Niemcy ze stabilnymi zbiorami 11,3 mln t, a kolejna jest Hiszpania zbierająca 8,9 mln t (-0,2 mln t).

Do tych jęczmiennych potęg nam daleko, bo polska produkcja jęczmienia na w 2026 r. wynieść 3,37 mln t przy średnim plonie 4,6 t/ha. Zaraz za nami jest jeszcze Rumunia, która zbierze 2,88 mln t jęczmienia.

Nie obniżajmy swej wartości

Tym samym Polska plasuje się wśród krajów decydujących o potencjale zbożowego rynku w UE, a nasze zbiory oraz ceny będą bacznie obserwowane nie tylko w Europie, ale i na całym świecie. Może więc warto zakończyć z retoryką, że ceny zbóż zupełnie od nas nie zależą.

Trochę jednak zależą, bo jako ważny uczestnik rynku jesteśmy integralną częścią UE, największego producenta i drugiego eksportera pszenicy i ważnym elementem całego światowego organizmu wymiany towarowej. Podlegamy warunkom opisywanym przez notowania giełdowe, ale też informacje pochodzące z naszego rynku w pewnym sensie na nie wpływają.

A te notowania na giełdzie MATIF w czwartek na zamknięciu (9.04.26 R.) pszenicę na maj wyceniają na 195,50 €/t, co oznacza w praktyce powrót do cen z przełomu lutego i marca, a więc czasów przed wybuchem konfliktu na Bliskim Wschodzie.

A tymczasem w krajowych skupach

W krajowych firmach skupowych w tym poświątecznym, niepełnym tygodniu ruch jest zdecydowanie słabszy i w gruncie rzeczy tylko przetwórcy zbóż nie narzekają na brak pracy. – Ruch u nas jest wciąż regularny. Rolnicy realizują wcześniej umówione dostawy, a na bieżąco wciąż dzwonią kolejni i zapisują się w kolejkę. Dziś zapisujemy już na 20 kwietnia – informuje pracownik sporego młyna.

Dotyczy to jednak firmy przetwórczej, która już wcześniej zdecydowała się na podwyżki cen. Ci, którzy tego dotąd nie zrobili i ceny utrzymują, bo przestraszył ich spadający MATIF dziś narzekają na wstrzymane dostawy. Powodów tego wstrzymywania się  ze sprzedażą można upatrywać w pracach wiosennych i w takim spokojniejszym okresie, który wręcz może przeciągnąć się do majówki.

Ceny stabilne, z tendencją do góry

Ten tydzień w skupowych cennikach owocuje dość stabilnymi cenami, choć w pszenicy, kukurydzy oraz owsie widać wzrostową tendencję. Pszenica konsumpcyjna niby nadal jest skupowana po 690–780 zł/t, ale przesuwanie się  ku górnym granicom cenowym powoduje, że średnia cena klasycznej konsumpcji drgnęła o 2 zł do 738 zł/t.

Bardzo podobnie zachowała się pszenica paszowa, która jest skupowana po 650–780 zł, a średnia krajowa wynosi teraz 706 zł/t.

Stabilnie natomiast zachowują się jęczmień i pszenżyto. Jęczmień jest skupowany po 590–720 zł/t, a średnia od trzech tygodni jest niezmienna i wynosi 659 zł/t. Pszenżyto w skupach jest po 580–680 zł, a średnia to nadal 627 zł/t.

Stanęły także ceny żyta za które obecnie oferuje się 520–640 zł/t, przy średniej 575 zł/t. Nieco bardziej od pszenicy w górę poszła natomiast kukurydza i choć ten wzrost wynosi zaledwie 3 zł/t, to średnia dochodzi do 742 zł/t, a ceny krajowe są korytarzu 680–800 zł/t.

Najbardziej w tym tygodniu podrożał owies, ale wzrost średniej o 12 zł przypisać należy powrotowi ofert zakupów przez oddziały jednej z firm paszowych. Tym samym średnia cena owsa wróciła do poziomu notowanego przed paroma tygodniami, wynoszącego 507 zł/t, a ceny aktualne to 460–580 zł/t.

Juliusz Urban

Oleiste lekarstwem na ceny ropy

Ekstremalne wzrosty cen ropy naftowej powodują jeszcze większe naciski w staraniach o zwiększenie niezależności energetycznej od ropy naftowej przez stosowanie biopaliw. W różnych krajach potęgują się działania dotyczące zwiększania dolewek biopaliw do mieszanki z ropą, bowiem oleje roślinne są coraz częściej postrzegane jako lekarstwo na rosnące ceny ropy naftowej.

Według Oilworld.de wykorzystanie trzech głównych rodzajów olejów roślinnych (palmowego, sojowego i rzepakowego) do produkcji biodiesla w 2026 r. może wzrosnąć o 11% do 48 mln t. Będzie to najwyższy poziom wykorzystania od wielu lat.

Głównym światowym surowcem do produkcji biopaliw pozostanie olej palmowy, z wolumenem dochodzącym do 21,5 mln t. Rynek oleju palmowego jest rynkiem zbytu surowca do produkcji biodiesla w Azji.

Największy 16-proc. wzrost do 16,9 mln t odnotuje jednak olej sojowy, który jest najbardziej wrażliwy na wzrost cen ropy naftowej.

Z tego wyliczenia wynika, że jedynie 9,6 mln t niemieccy eksperci pozostawiają pola do popisu w produkcji biodiesla olejowi rzepakowemu, to oznacza 24 mln t rzepaku, o 4 mln t więcej niż produkuje cała UE.

Rosną obroty i spadają zapasy oleju palmowego

W Malezji zapasy oleju palmowego spadną w marcu trzeci miesiąc z rzędu. Według sondażu przeprowadzonego przez Platts, zapasy oleju palmowego w Malezji na koniec marca pozostawały na poziomie 2,173 mln t, co oznacza spadek stanów oleju trzeci z rzędu. A jeszcze na koniec ubiegłego roku Malezyjska Rada Oleju Palmowego podawała w rocznym raporcie rekordowe ilości wynoszące 3,051 mln t

Według Platts spadające zapasy mają miejsce pomimo 7-proc. wzrostu miesięcznej produkcji oleju palmowego do ilości 1,375 mln t. W reakcji Malezji na rosnące nagle zapotrzebowanie międzynarodowego rynku marcowy eksport oleju wyniósł 1,565 mln ton, co stanowi wzrost aż o 38,9% w porównaniu do poprzedniego miesiąca.

Nigeria chce pozyskać 10% rynku palmy

Według szacunków USDA, Nigeria w 2026 r. wyprodukuje ok. 1,5 mln t oleju palmowego, natomiast krajowy popyt dochodzi do 2 mln t. Dlatego kraj ten przedstawił strategię odbudowy sektora oleju palmowego. W perspektywie do 2050 r. nigeryjski rząd planuje osiągnąć 10% udziału w rynku globalnym i osiągnąć pełną samowystarczalność, tworząc dodatkowe 2 mln miejsc pracy.

Ta praca będzie niezbędna gdyż działania zmierzające do osiągnięcia zaplanowanego celu obejmują posadzenie 100 milionów palm, modernizację przestarzałych zakładów przetwórczych oraz wdrożenie systemu identyfikowalności w celu spełnienia międzynarodowych standardów. Do 2029 r. powierzchnia plantacji palmy oleistej ma być powiększona o 1,5 mln ha.

Rekordowe przeroby soi reagują na potrzeby

W odpowiedzi na rosnące potrzeby przetwórstwo soi w ostatnich miesiącach przekracza oczekiwania. Według ekspertów Oilworld w sezonie 2025/26 łącznie przetworzonych zostanie 370,6 mln t nasion, co stanowi wzrost o 12,5 mln t w porównaniu z poprzednim sezonem.

Tylko w ciągu ostatnich trzech lat wzrost przetwórstwa soi szacuje się na 55 mln ton, głównie za sprawą Chin, USA, Argentyny i Brazylii. W USA wolumen przetwórstwa soi w tym sezonie ma przekroczyć 71 mln t, co stanowiłoby nowy rekord po słabszym poprzednim sezonie (66,5 mln t). Także w Brazylii przetwórstwo soi może osiągnąć nowy rekord wynoszący 61,4 mln t. Wzrost przetwórstwa soi odnotowany ma być również w Pakistanie, Turcji, Rosji, Ukrainie, Paragwaju i Egipcie.

Rzepak mocno potaniał

Rzepak będący  kluczowym surowcem do produkcji biopaliw w UE w ostatnich dniach pociągnął za ropą naftową i mocno potaniał. Import nasion rzepaku jest wciąż zbyt niski bo do 5.04.26 r. zdołało wjechać, bądź przypłynąć tylko 3,6 mln t, podczas gdy nawet dwa lata temu (bo zostawmy na boku rekordowy sezon 2024/25) było to prawie o milion więcej.

W środę na wieść o porozumieniu dotyczącym zawieszenia broni w irańsko-amerykańsko-izraelskiej wojnie sporo potaniał na giełdzie MATIF spadając poniżej 500 euro. To jeszcze raz podkreśliło bezpośredni związek cen rzepaku  rynkiem paliwowym, gdyż ceny ropy naftowej właśnie spadły poniżej granicy 100 USD/baryłkę.

Co prawda w czwartek (9.04.26 r.) w trakcie dnia MATIF pracował na lekkim plusie, ale na koniec dnia majowe kontrakty na rzepak utrzymały kurs ustalony już w środę wynoszący 497 €/t, co oznacza spadek notowań o 8 euro w stosunku do poprzedniego tygodnia.

Krajowe firmy handlowe obniżyły swoje ceny, więc cena średnia spada o 15 zł/t i wynosi aktualnie 2117 zł/t. Proponowane oferty nadal zawierają się jednak w korytarzu 2030–2200 zł/t. Przetwórcy ceny obniżyli, bo i kurs rzepaku słabszy, i złotówka się umocniła do 4,25 zł/€. Jak informują rzepakowcy obecnie rynek jest w kompletnym zastoju.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2225 zł/t (PL bd) i 2160 zł/t (D) (kwiecień)

            Brzeg – 2210 zł /t (PL bd) i 2125 zł/t (D) (kwiecień)

• ADM Szamotuły –  2220 zł/t (PL bd) i 2170 zł/t (D) (czerwiec)

            Czernin – 2215 zł/t (PL bd) i 2165 zł/t (D) (maj)

• Komagra Tychy – 2250 zł/t (PL bd) i 2200 zł/t (D) (kwiecień)

            Kosów Lacki – 2200 zł/t (PL bd) i 2150 zł/t (D) (kwiecień)

• Best Oil Lasocice – 2120 zł/t (PL bd) (kwiecień)
• Agrolok Osiek – 2205 zł/t (PL bd) i 2135 zł/t (D) (kwiecień)
• Viterra Polska Bodaczów (LDC) – 2193 zł/t (PL bd) i 2109 zł/t (D) (czerwiec/15 lipiec)
• Bielmar – 2180 zł/t (PL) i 2100 zł/t (D) (kwiecień)

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 9.04.26 r. na godz. 14.30.

Juliusz Urban

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban

MATIF na spadkowym kursie, ale nowa pszenica droższa

Na giełdzie MATIF pszenica od kilku tygodni przez cały marzec utrzymywała się na w miarę stabilnym kursie, dość powiedzieć, że 10 marca br. pszenica na maj była wyceniana na 204 €/t, a na zakończenie tego miesiąca notowania było to 204,75 €/t. 

Nie znaczy to, że w ciągu całych 3 tygodni nie było wzrostów i spadków, bo widzieliśmy już widmo zbliżającej się ceny 200 euro, jak i nadzieje we wzrostach do 210 euro. Te wyższe jednak były w okolicach połowy marca, potem już notowania kręciły się w korytarzu 202–207 €/t.

Tę prawidłowość dostrzegli importerzy pszenicy, uznając, że nie ma co czekać z zakupami, bo nowy sezon według pojawiających się prognoz światowych zbiorów ma być słabszy, a giełda nową pszenicę wycenia 8–10 euro drożej (zależnie od dnia porównania). Ostatniego dnia marca majowe notowania były wyceniane przez MATIF na 204,75 €/t, natomiast wrześniowe kursy były po 215,50 €/t.

Pierwsze dni kwietnia zainicjowały jednak giełdowe przepychanki, w efekcie których pszenica znów zaczęła zbliżać się do magicznej granicy 200 €/t. W czwartek (2.04.2026 r.) giełda kontrakty majowe wycenia na 202,50 €/t, a pszenica z nowych zbiorów jest tego dnia niemal o 10 euro droższa.

Eksport z Rosji idzie do góry, ale nowy sezon słabszy

Dostrzegając wpływ tych zmian na handel rosyjska pszenicą, instytut SovEcon podnosi swoje prognozy. Prognoza eksportu pszenicy na sezon 2025/26 zostaje podniesiona o 1,1 mln t do 46,5 mln t. Ten poziom decyduje, o tym, że ubiegłoroczny wynik będzie przekroczony o 14%.

Co ciekawe rosyjscy eksperci, którzy widzą słabsze perspektywy na przyszły rok dość odważnie wychodzą w przyszłość. Teraz te przyszłość widzą w nieco bardziej optymistycznym barwach, bo aż o 2,1 mln t do 43,8 mln t podniesiona została ich wcześniejsza prognoza eksportu na sezon 2026/27.

Ukraina wywiozła już 10 mln t pszenicy i 14 mln t kukurydzy,

Marzec był także miesiącem, w którym zintensyfikował się eksport pszenicy z Ukrainy. Ministerstwo Polityki Agrarnej Ukrainy poinformowało, że w samym tylko marcu (do 30.03.26 r.) Ukraina wyeksportowała  3,43 mln t zbóż, gdy w zeszłym roku było to o 60 tys. t mniej.

Łączny eksport zbóż i roślin strączkowych  jest jednak wyraźnie słabszy. Od początku tego sezonu do 30 marca Ukraina wyeksportowała 25,9 mln t, gdy przed rokiem było to 32,55 mln t.

Tegoroczny eksport pszenicy z Ukrainy osiągnął już prawie 10 mln t (9,94 mln t). Z pozostałych zbóż jęczmienia wyeksportowano 1,4 mln t, a kukurydzy 14,13 mln t z czego 2,6 mln t w samym marcu.  

W Rosji wraca cło na kukurydzę, fracht morski zdecydowanie do góry

Przy okazji kukurydzy, wracając do Rosji, to pierwszy raz od prawie pół roku pojawiają się tam ponownie cła eksportowe na kukurydzę. Od ostatniej dekady października na kukurydzę obowiązywało bowiem zerowe cło. Od 1 kwietnia obowiązuje natomiast cło wynoszące 212,2 RUB/t. Dla porównania dla pszenicy aktualne cło wzrasta ​​z 516,5 RUB/t do 707,8 RUB/t. 

W Rosji w ciągu trzech ostatnich tygodni koszty frachtu morskiego z regionu Morza Czarnego, zależnie od miejsca przeznaczenia wzrosły o 6–8 USD/t. I tak dostawy z portu Azow do Izmiru (Turcja) stawka wzrosła o 8 dolarów wynosi 59 USD/t, podwyżka wynosi 15,7%. Z tego samego portu do Libanu fracht pszenicy podrożał o 7 dolarów do 76 USD/t i jest to podwyżka o ponad 10% w ciągu ostatnich trzech tygodni. Podobny wzrost zaliczają dostawy do Egiptu, które teraz kosztują 75 USD/t.

W Ukrainie kolej droższa o 20%

Rosnące koszty eksportu dotyczą nie tylko frachtu morskiego. Zdecydowany ruch do góry mamy także w cenach najmu wagonów dostarczających zboże do portów. Jak donosi APK-Inform Ukraińskie Koleje Państwowe (Ukrzaliznycia) zawiadamiają, że stawka czynszu za wagony zbożowe należące do tej firmy od 1 kwietnia br. będzie wynosiła 2500 UAH/dobę netto. W porównaniu ze stawkami obowiązującymi w marcu wzrost kosztu wynajmu podwyższy się prawie o 20%, gdyż wcześniejsze stawki wynosiły 2100 UAH/dobę.

Jak widać nie  tylko u nas w kraju niewielki wzrost cen zbóż jest natychmiast konsumowany przez rosnące koszty operacji logistycznych. A jeśli już jesteśmy przy krajowym podwórku, to zaglądnijmy do skupów, żeby sprawdzić, co się dzieje w nich na dosłownie parę chwil przed Świętami Wielkanocnymi.

Krajowy handel nadal w wyczekiwaniu

W krajowych skupach przedświąteczny tydzień przynosi ograniczony ruch, który powoduje stabilizację cen, a w niektórych przypadkach nawet kolejne podwyżki. I tak pszenica konsumpcyjna drożeje w tym tygodniu średnio o 3 zł/t, a że w poprzednim tygodniu straciła złotówkę to w ciągu dwóch tygodni w sumie średnia cena klasycznej „dwunastki” (12,5% białka) wzrosła o dwa złote do 736 zł/t. Widełki cenowe utrzymują się nadal w zakresie 690–780 zł/t.

Podobnie zachowuje się pszenica paszowa, jej średnia w tym tygodniu zyskała 3 zł, a  w ostanie 14 dni  4 zł/t. Oferowane ceny paszówki mieszczą się w korytarzu 650–780 zł/t a średnia to dziś 704 zł/t.

Na wzroście cen paszówki zaczyna korzystać pszenżyto, które wreszcie ruszyło z miejsca. Średnia cena pszenżyta wzrosła w tym tygodniu o 3 zł, a w ciągu ostatnich dwóch tygodni o 4 zł, dochodząc do 630 zł/t. Stało się to w efekcie pojedynczych podwyżek i aktualnie skupy za pszenżyto oferują 580–680 zł/t.

Wyjątkowo stabilnie zachowuje się jęczmień, którego średnia to wciąż 659 zł/t, za to wzrosła oferowana cena maksymalna i teraz jęczmień jest skupowany po 590–720 zł/t.

Żyto mniej idzie do góry, ale w tym tygodniu zyskało 2 zł, co w efekcie drobnej podwyżki w poprzednim tygodniu podnosi średnią o 3 zł w sumie do 576 zł/t. Dzisiejsze ceny skupu żyta to 520–640 zł/t.

Hitem cenowym ostatniego okresu staje się kukurydza, w tym tygodniu średnia cena podskoczyła o 7 zł, a w poprzednim o 2 zł. W efekcie tych podwyżek kukurydza kosztując średnio 739 zł/t stała się najdroższym zbożem. Krajowe oferty skupu kukurydzy zamykają się w widełkach 680–810 zł/t.

Nie tak dobrze jest niestety z owsem. To zboże, stabilne dotychczas, straciło w tym tygodniu na średniej cenie aż 11 zł i spadło do 495 zł/t. Jest to jednak efektem wycofania się, miejmy nadzieję okresowego, ze skupu jednej z firm paszowych, której oferty wynosiły 560–580 zł/t. Dziś owies kupuje się po 460–530 zł/t.

Juliusz Urban

Eksport oleju rzepakowego wzrośnie prawie 3 razy

Według Ukraińskiego Stowarzyszenia Producentów Rolnych (UCAB) eksport rzepaku z Ukrainy w sezonie 2025/26 może wynieść 1,8 mln t, co oznaczałoby 1,8-krotny spadek w porównaniu do poprzedniego sezonu. Stało się to po trosze w efekcie 10-proc. spadku zbiorów do 3,2 mln t. Na co złożyły się spadające o 2,4% do 1,3 mln ha zasiewy i 8-proc. korekta plonowania do 2,6 t/ha.

Mniejszy eksport samego rzepaku jest także efektem przeniesienie punktu ciężkości ukraińskiego rynku rzepaku z proeksportowego nastawienia samego surowca, na większy nacisk na tworzenie wartości dodanej poprzez przerób krajowy i sprzedaż produktów.

W następstwie słabszych zbiorów i obranego kierunku na przerób własny, Ukraina w obecnym sezonie może wyeksportować 576 tys. t.  oleju rzepakowego. Tym samym eksport oleju będzie 2,7 razy większy, niż w miało to miejsce w poprzednim sezonie.

Trudny start wegetacji dla rzepaku. Jak dalej prowadzić łan?

FOTO: Tap

Unia traci i korzysta

Na ograniczeniu w eksporcie ukraińskiego rzepaku UE sporo traci. Nawet w roku, gdy unijny eksport ma być sporo mniejszy, to jednak do realizacji planu na ten sezon wskazującego na potrzebę zaimportowania 5,5 mln t, na koniec marca brakuje jeszcze 2 mln t.

Do 29.03.26 r. według danych KE Unia zaimportowała 3,5 mln t rzepaku. Warto zwrócić uwagę, że Ukraina dostarczyła z tego 1,35 mln t. Jest to jednak prawie o milion ton mniej niż wynikało z rozliczenia importu o tym samym czasie poprzedniego sezonu.

Korzystniejszy bilansowo, a niekoniecznie dla unijnego rynku jest natomiast wzrost importu oleju rzepakowego z Ukrainy. W ciągu pierwszych 9 miesięcy tego sezonu Ukraina wyeksportowała do UE 316 tys. t oleju pochodzącego z przerobu rzepaku, podczas, gdy przed rokiem było to niecałe 136 tys. t. Poza Ukrainą dostawcami oleju rzepakowego są jeszcze Wielka Brytania (53 tys. t), Kanada (40 tys. t) oraz Kenia (23 tys. t).

Polska importuje olej rzepakowy, sojowy i słonecznikowy, a palmowemu mówimy zdecydowane nie!

Polska spoza obszaru Unii rzepaku zaimportowała dotąd jeden statek (38,8 tys. t), ale już oleju rzepakowego zaimportowaliśmy 97,9 tys. t.

Tak duży import oleju stawia nas na najniższym stopniu podium w gronie trzech największych importerów oleju rzepakowego w tym sezonie w UE. Liderem, z ilością 144 tys. t są tutaj Hiszpanie, a na drugim miejscu jest Holandia z dotychczasowym importem 107,6 tys. t.

W tym sezonie Polska poza olejem rzepakowym od początku tego sezonu do 29.03.26 r. zaimportowała jeszcze 303,7 tys. t oleju sojowego i 68,9 tys. t oleju słonecznikowego.

Warto podkreślić, że z zaimportowanych łącznie w ilości 2,14 mln t oleju palmowego, do Polski trafiło tylko 2,6 tys. t. Dla przykładu liderzy w tym procederze Holendrzy do swojego kraju ściągnęli 788 tys. t! Niemcy, których w imporcie oleju rzepakowego w statystykach prawie nie widać (4,9 tys. t), oleju palmowego zaimportowali 199,5 tys. t.

Rzepak znów ma korzystniejszą chwilę

Ostatnie dni marca wywindowały notowania rzepaku, ale już pierwszy dzień kwietnia przyniósł dużą korektę. Na szczęście w czwartek (2.04.26 r.) giełda MATIF znów pracuje na lekkim plusie, co powoduje, że rzepak będąc na maj wyceniany na 505,75 €/t drożeje  w porównaniu do poprzedniego tygodnia o 3,5 euro.

Krajowe firmy handlowe dostrzegając te zawirowania chcą skorzystać z chwili lepszych warunków i podnoszą swoje ceny średnio o 32 zł/t. Dzisiejsza cena średnia wynosi 2132 zł/t, a proponowane oferty mają rozkład 2030–2200 zł/t. Przetwórcy dodatkowo korzystają z osłabienia złotówki do 4,28 zł/€ i w większości podnoszą ceny o dobrych kilkadziesiąt złotych.

Ceny rzepaku w zakładach tłuszczowych:

• Bunge Kruszwica – 2300 zł/t (PL bd) i 2230 zł/t (D) (kwiecień)

            Brzeg – 2285 zł /t (PL bd) i 2195 zł/t (D) (kwiecień)

• ADM Szamotuły –  2275 zł/t (PL bd) i 2225 zł/t (D) (czerwiec)

            Czernin – 2275 zł/t (PL bd) i 2225 zł/t (D) (maj)

• Komagra Tychy – 2250 zł/t (PL bd) i 2200 zł/t (D) (kwiecień)

            Kosów Lacki – 2250 zł/t (PL bd) i 2150 zł/t (D) (kwiecień)

• Best Oil Lasocice – 2130 zł/t (PL bd) (kwiecień)
• Agrolok Osiek – 2265 zł/t (PL bd) i 2195 zł/t (D) (kwiecień)
• Viterra Polska Bodaczów (LDC) – 2259 zł/t (PL bd) i 2172 zł/t (D) (kwiecień)
• Bielmar – 2280 zł/t (PL) i 2175 zł/t (D) (kwiecień)

Uwaga!

Publikowane powyżej ceny należy traktować jako aktualne 2.04.26 r. na godz. 12.30.

Juliusz Urban

Wykresy pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania pszenicy na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Rynek rzepaku

Wykresy rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Notowania rzepaku na MATIF

FOTO: Topagrar.pl

Kursy walut

Średnie kursy walut NBP

FOTO: Topagrar.pl

Juliusz Urban