Reklama zniknie za 11 sekund

Strona główna>Artykuły>Prawo>Aktualności>

Czy wilki zagrażają polskim rolnikom?

Obrazek

Ostatnio informowaliśmy Was o przypadkach zagryzienia bydła przez wilki. Czy rolnicy słusznie się ich obawiają? Sprawdzamy ile wilków jest faktycznie w Polsce. Jak zorganizowane jest ich życie społeczne? Na co polują? Poznajcie drapieżniki, które w Polsce omal nie wyginęły. 

Michał Kaliszan14 października 2017, 14:35
W 1998 r. wilki zostały objęte ochroną gatunkową. Od tego czasu ich liczebność i zasięg występowania w Polsce wzrasta. W 2001 r. populację wilka oceniano na 463–564 osobników. W 2014 r. naliczono 1276 zwierząt. W “Polskiej czerwonej księdze zwierząt” wilk figuruje jako gatunek niższego ryzyka (NT). W porównaniu z innymi dziko żyjącymi gatunkami wilków jest mało. W 2014 r. według GUS populacja saren liczyła 867 tys. osobników, dzików – 264 tys., a jeleni – 213,5 tys. Wilk w Polsce jest rzadszy od żubra.

W całej Europie żyje mniej niż 10 tys. wilków, z czego 4-5 tys. na terenie UE. Populacje zasiedlające zachodnią Polskę, Niemcy, Alpy oraz Skandynawię mają status populacji zagrożonych wyginięciem. 

Gdzie spotkasz wilka?


Zanim wilki zostały objęte ochroną w 1998 r. zasięg ich występowania ograniczał się do Karpat oraz rozległych lasów wschodniej i północno–wschodniej części kraju. W lasach zachodniej i środkowej Polski wilki pojawiały się rzadko.

Sytuacja zmienia się od 20 lat. Wilki powracają do swoich dawnych ostoi w centralnej i zachodniej Polsce. Samodzielnie zrekolonizowały m.in. Puszczę Świętokrzyską, Puszczę Bydgoską, Bory Tucholskie, Puszczę Goleniowską, Lasy Wałeckie, Puszczę Drawską, Puszczę Notecką, Puszczę Rzepińską i Bory Dolnośląskie. Żyją nawet w pobliżu dużych miast np. w Puszczy Zielonka pod Poznaniem czy Puszczy Kampinoskiej koło Warszawy. Wilki nie stanowią zagrożenia dla ludzi.

Wataha – wilcza rodzina


Wilki żyją w grupach rodzinnych, potocznie nazywanych watahami. Każda wataha zajmuje oddzielne terytorium, które w zależności od liczebności dzikich zwierząt kopytnych ma różną wielkość. W Polsce osiąga ono od 150 kmw górach do nawet 400 km2 na nizinach. 

Watahy zazwyczaj składają się z 3–8 osobników. Grupę tworzy jedna para rodzicielska oraz jej potomstwo z ostatnich dwóch, a rzadziej trzech lat. Szczenięta, w liczbie 5–6, rodzą się raz w roku na przełomie kwietnia i maja. Ze względu na choroby, pasożyty oraz niekorzystną pogodę najczęściej przeżywa mniej niż połowa miotu. 

Czym żywią się wilki? 


Podstawą diety wilków są jelenie, sarny i dziki stanowiące średnio 87% biomasy spożytego pokarmu. Oprócz tego wilki żywią się mniejszymi zwierzętami, m.in. bobrami czy zającami. 
Drapieżnictwo wilków nigdy nie prowadzi do wytępienia innych gatunków. W Puszczy Białowieskiej redukują one populację jelenia średnio o 15%, a sarny o 5%. Wilki ograniczając liczbę dzikich zwierząt, wspierają leśników w ochronie młodych drzew, a rolników w ochronie pól przed szkodami wyrządzanymi przez dziki i jelenie. 

Ranne wilki


W środowisku naturalnym drapieżniki rzadko zabijają więcej zwierząt niż są w stanie zjeść. Powód jest prosty. Polowanie na dzikie zwierzęta wymaga ogromnego wysiłku. Jelenie czy dziki w dobrej kondycji łatwo umykają pogoni i tylko najsłabszy osobnik daje się złapać. Badania naukowe wykazały, że tylko jeden na pięć ataków kończy się sukcesem. 

Dzikie ssaki kopytne potrafią się także skutecznie bronić, kopiąc, gryząc lub bodąc. Wiele wilków (około 1/3 populacji) ma świeże lub zabliźnione obrażenia odniesione podczas polowań, np. ślady po złamaniach kończyn, uszkodzenia czaszki, wyłamane zęby i inne. 
mk


Picture of the author
Autor Artykułu:Michał Kaliszan
Pozostałe artykuły tego autora

Masz pytanie lub temat?Napisz do autora

Ważne Tematy

Polskie Wydawnictwo Rolnicze Sp. z o.o., ul. Metalowa 5, 60-118 Poznań. Akta rejestrowe przechowywane w Sądzie Rejonowym Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, VIII Wydziale Gospodarczym, KRS 0000101146, NIP 7780164903, REGON 630175513, kapitał zakładowy: 1.000.000 PLN.

Wszystkie prezentowane w ramach niniejszego portalu treści są własnością Polskiego Wydawnictwa Rolniczego Sp. z o.o., są zastrzeżone i chronione prawem autorskim, kopiowanie i dalsze rozpowszechnianie treści jest zabronione. (art. 25 ust. 1 pkt 1b ustawy z 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych)