StoryEditor

Nawożenie borem w dawkach dzielonych

Dlaczego nie można stosować boru w jednej wysokiej dawce, a trzeba go dzielić?

10.02.2025., 08:45h

Bor należy do mikroelementów o ujemnym ładunku jonu (niemetal lub półmetal). Jego charakterystyczną cechą jest najczęściej podnoszenie pH roztworów opryskowych. Utrudnia to jego stosowanie w mieszaninach, ponieważ znaczna większość środków wymaga odczynu kwaśnego, stąd niechęć do jego stosowania w kolejnych zabiegach, zwłaszcza w rzepaku.

Zobacz także: Kiedy i w jakiej ilości nawozić rzepak siarką?

Jednak to nie cecha alkalizacji cieczy użytkowej przez sole boru powoduje, że trzeba go stosować w dawkach dzielonych. Bor nie jest mobilny w roślinie, czyli nie wykazuje zdolności do tzw. redystrybucji. Skutkuje to pojawianiem się objawów niedoborów na młodszych częściach, do których nie jest przenoszony ze starszych, np. usychających liści czy redukowanych pędów. Brakuje go często też w intensywnie tworzących się tkankach, co objawia się pękaniem połączeń między komórkami (na zdjęciu).

Dawki dzielone boru

W rzepaku dawki boru powinny być dzielone na kilka zabiegów:

  • jesienią 200–250 g/ha;
  • wiosną, po pierwszym tygodniu od ruszenia wegetacji w dawce 150–200 g/ha lub w pierwszym tygodniu, jeśli są objawy niedoborów w dawce 250 g/ha;
  • w fazie rozwoju pędu głównego (BBCH 30) przed pąkowaniem (rośliny ok. 15 cm) w dawce 100–150 g/ha;
  • na początku fazy pąkowania rzepaku (BBCH 50–52) w dawce 100–150 g/ha.

image

Jak i po co badać kationy w glebie? Zaplanuj dobrze nawożenie

Tomasz Czubiński
Autor Artykułu:Tomasz Czubiński

Tomasz Czubiński – rolnik, redaktor, a przy okazji dziennikarz zajmujący się szeroko pojętą uprawą roli i roślin, głównie rolniczych, ale także z racji nauki w szkole średniej gatunków ogrodniczych. Z urodzenia rolnik, a z wykształcenia specjalista w zakresie ochrony roślin (5-letnie studnia akademickie i podyplomowe). W kręgu jego największych zainteresowań leżą takie gatunki jak: zboża, rzepak, kukurydza, ziemniak i strączkowe. Ostatnio pogłębia swoją wiedzę dotyczącą uprawy i ochrony soi i słonecznika. Oprócz tego zajmuje się kwestiami nasiennictwa, hodowli roślin, nawożenia oraz glebą, w tym jej żyznością. Jest pomysłodawcą, głównym redaktorem oraz współautorem cenionych w środowisku rolniczym innowacyjnych i wznawianych Atlasów: chorób, szkodników, chwastów i objawów fizjologicznych. Oprócz tego stworzył serię poradników „Przewodnik polowy” i „Fazy rozwojowe”. W redakcji „top agrar Polska” od 2006 r. Na łamach tego miesięcznika i portalu topagrra.pl, a ostatnio także innych tytułów AgroHorti Media, jest autorem setek artykułów i reportaży o tematyce uprawy roślin, a także rolniczych tematów interwencyjnych i śledczych. Uczestniczy także w realizacji testów oraz publikacji ich wyników. Jest współorganizatorem i prowadzi wydarzenia dla rolników, m.in. forum, seminaria czy warsztaty. W pracy zawodowej kieruje się własnym wieloletnim doświadczeniem, czerpie naukę z wiedzy innych, w tym naukowców z Polski i ze świata (Niemcy, Francja, USA), a także rolników. Otwarty na różne poglądy, także rewolucyjne, na które jednak spogląda krytycznie i szuka „dziury w całym”. Interesuje się historią, w tym najnowszą historią rolnictwa i jej wpływem na kształt obecnego świata, losami rodzin rolniczych. Hobbistycznie uprawia ogród, a oprócz tego interesuje się szeroko pojętą fantastyką – od twardego SF po humorystyczne Fantasy. Od XX wieku żonaty, dwóch dorosłych synów.
Obszary specjalizacji: ochrona roślin, nawożenie, gleba, uprawa roli, nasiennictwo, hodowla roślin, uprawy: zboża, kukurydza, rzepak, strączkowe, w tym soja, słonecznik, gatunki ma międzyplon.
Kontakt: [email protected]
https://www.linkedin.com/in/tomasz-czubi%C5%84ski-990392225/

Pozostałe artykuły tego autora
Masz pytanie lub temat?Napisz do autora
POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ
08. maj 2026 06:13