Pod rzepak uzupełnić wapń

Rzepak na wyprodukowanie 1 t nasion wraz z pozostałymi częściami roślin potrzebuje 60–80 kg/ha wapnia. Największa akumulacja tego składnika przez rośliny rzepaku następuje wiosną w fazie kwitnienia. W tym zatem okresie składnik powinien znajdować się w glebie. Jak widać  z powyższego przykładu składnik ten nie służy tylko do regulacji odczynu gleby, ale jest niezwykle ważnym składnikiem pokarmowym, szczególnie dla rzepaku. Wapń odpowiada za integralność tkanek  –wchodzi bowiem w skład ścian komórkowych i jest odpowiedzialny za wzrost komórek i finalnie całych roślin. Wzmacnianie ścian komórkowych to zwiększona odporność na atak szkodników i sprawców chorób – wyższa wytrzymałość mechaniczna. Oznacza to też mniejszą podatność na wyleganie.

Ile wapnia po mokrym roku?

Poprzedni mokry rok spowodował wypłukanie cennego wapnia w głąb profilu glebowego, skąd nie może być pobrany przez rośliny. Należy go zatem uzupełnić. Optymalnym terminem jest okres po żniwach – wapno stosuje się na ściernisko, najlepiej pod roślinę przedplonową pod rzepak. Można jednak rozsiać wapno na ściernisko bezpośrednio przed siewem rzepaku. Nawóz trzeba jednak dobrze wymieszać z glebą, by dotarł na możliwie największą głębokość profilu glebowego (np. dwukrotna uprawa pożniwna i orka).

Z profilu glebowego po ostatnim roku wymyte mogło zostać 200–250 kg/ha CaO. Do tego trzeba doliczyć jeszcze pobranie wapnia przez przedplon dla rzepaku (dla najczęściej uprawianych przed rzepakiem zbóż to pobranie na 1 t ziarna ze słomą wynosi 5–10 kg). Sumując te wartości otrzymujemy minimalną dawkę CaO/ha, jaką trzeba zastosować po tegorocznych żniwach, jeśli planujemy wysiać na danej działce rzepak.

jd, fot. Sierszeńska