Warto jednak pamiętać, że nawozy wapniowe odgrywają także istotną rolę w mineralizacji słomy, choć mniejszą niż dodatek azotu. Oprócz przyspieszania procesu neutralizują także kwasy mogące powstawać podczas rozkładu słomy. Z praktycznego punktu widzenia warto także pamiętać, żeby nie stosować wapna i obornika krótko po sobie. Jeśli zaplanowało się stosowanie tych nawozów to najpierw należy rozsiać wapno, a po około dwóch tygodniach nawieźć pole obornikiem. Ograniczy to przemianę form azotu NO2, NO3 i NH2 z obornika w amoniak NH3 i tym samym jego ulatnianie.
Najbezpieczniej jest stosować wapno węglanowe, które działa wolniej niż forma tlenkowa, ale nie powoduje nadmiernych skoków pH, które mogły by spowodować unieruchomienie niektórych składników, np. Fe, Mn, Cu, Zn, B. Natomiast stopniowe podnoszenie odczynu do pH 6–7 poprawia dostępność N, P, K, Ca, Mg, Mo, wzmaga aktywność mikroorganizmów glebowych oraz zmniejsza aktywność patogenów.
Warto także pamiętać, że zakwaszenie gleby powodują m.in. stosowane nawozy azotowe. Do neutralizacji zakwaszenia wywołanego zastosowaniem, np. 100 kg mocznika potrzeba 190 kg wapna węglanowego 50%, 100 kg siarczanu amonu –> 170 kg wapna, 100 kg r.s.m. 28% –> 85 kg wapna, 100 kg saletry –> 70 kg wapna. Jeśli stosowane nawozy wapniowe mają podaną zawartość wapnia w CaO to można przyjąć, że do neutralizacji zakwaszenia wywołanego przez 1 kg azotu amonowego potrzeba około 2 kg CaO.
Więcej o nawożeniu organicznym i wapnowaniu w "top agrar Polska" 6/2015 na str. 90.
jd, fot. Sierszeńska
