W minionym sezonie rzepak zawiódł, a przyczyną tego była m.in. pogoda. Na zachodzie i południowym zachodzie rośliny wymarzły lub przemarzły. Na wschodzie lepiej przezimowały, ale cierpiały na skutek zachwianego rozwoju i ataku szkodników. Okazuje się, że jednym ze sposobów na poprawę zimotrwałości oraz tworzenie optymalnego pokroju roślin jest stosowanie regulatorów wzrostu.
Warto zauważyć, że regulację pokroju roślin rzepaku prowadzi się na trzy sposoby:
- poprzez dobór odpowiedniej odmiany,
- poprzez odpowiednią obsadę,
- za pomocą regulatorów wzrostu (i fungicydów o charakterze regulatora).
Sposoby te najlepiej wykorzystywać razem, ponieważ nawet jeśli rzepak zasiejemy w niskiej obsadzie, idealnie siewnikiem punktowym, a odmiana ma genetycznie wbudowany niski pokrój, to i tak trzeba stosować regulatory. Potrzeba ta wynika choćby z nieprzewidywalnej długości jesiennej wegetacji. Jeśli okaże się, że będziemy mieli wysokie temperatury i bezchmurną pogodę we wrześniu i październiku, to rośliny zgromadzą na tyle dużo ciepła i światła, że mogą zacząć wybiegać w pęd. Oprócz tego pojawia się wówczas zjawisko wydłużonych ogonków liściowych, charakterystyczne zwłaszcza dla plantacji chronionych tylko jednym triazolem.
Regulator wzrostu to także recepta na gwałtowne nadejście chłodów. Dzięki niemu rozeta liściowa zachowuje zwarty pokrój, a stożek wzrostu jest nisko osadzony. Takie rośliny mają zwykle silniej zagęszczony sok komórkowy, a zatem są odporniejsze na gwałtowne ochłodzenie.
Jak regulować rzepak jesienią?
Mamy do dyspozycji w rzepaku typowe substancje regulujące, jak chlorek chlormekwatu (CCC), chlorek mepikwatu, trineksapak etylu czy proheksadion wapnia. Mamy też fungicydy o takim działaniu z grupy triazoli, np. difenokonazol, metkonazol czy tebukonazol. Jednak triazolem o działaniu głównie regulującym jest paklobutrazol.
W ochronie rzepaku i regulacji jego pokroju ważny jest czas. W fazie, gdy powinno stosować się te środki, zwykle go brakuje. Jest to faza 4–6 liści rzepaku (BBCH 14–16) i zbiega się to z koniecznością przygotowania innych pól pod siewy zbóż, zbiór kukurydzy na kiszonkę, zbiór słonecznika czy soi. Pojawia się wówczas konieczność szukania i zakupu odpowiednich środków. Zaczynamy zastanawiać się, czy dobrze komponują się one w mieszaninie zbiornikowej.
Rozwiązaniem tych problemów jest mieszanina fabryczna w postaci fungicydu/regulatora wzrostu Dovvo 375 SC. Środek ten jest gotową mieszaniną difenokonazolu o charakterze fungicydowym oraz ww. paklobutrazolu o działaniu regulującym pokrój rozety.
Zastosowanie środka Dovvo 375 SC pozwala osiągnąć dwa cele – chronimy rzepak, szczególnie przed groźną jesienią suchą zgnilizną kapustnych, tzw. fomą lub fomozą (nazwa od Phoma lingam i Phoma maculans – sprawców choroby). Przy okazji zwalczania fomy zabezpieczamy rzepak także przed czernią krzyżowych – chorobą, która może wyrządzić poważne szkody w mokrych latach, a na którą nie ma genetycznej odporności odmian.
Jednak oprócz działania grzybobójczego środek Dovvo 375 SC zapewnia także regulację pokroju rozety. To niezwykle ważne, aby zapewnić niskie osadzenie stożka wzrostu, a przy okazji utrzymać rozetę zwartą. Dzięki temu zwiększamy szansę na przezimowanie rzepaku, a wiosną rośliny mogą wykorzystać zgromadzony w masie wegetatywnej potencjał do szybkiego strzelania w pęd. Co ważne, środek Dovvo 375 SC można stosować również wiosną, najlepiej od fazy BBCH 33 (widoczne trzecie międzywęźle).
Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj środków bezpieczeństwa zamieszczonych na etykiecie.
