Wydawać się może, że upalne i suche lato nie sprzyja wilgociolubnym organizmom, jak ślimaki. Nic bardziej mylnego. Wysokie temperatury sprzyjają gatunkom największym, pochodzących z południa Europy. Doskonale znajdują miejsca wilgotne, gdzie z powodzeniem mnożą się i skąd migrują na pola.
Zwiększone zagrożenie ślimakami wynika z kilku przyczyn. Jedną z nich jest ocieplenie klimatu. Dlatego też w tym roku, po upalnym lecie można, zwłaszcza na polach wilgotniejszych, przy łąkach, zbiornikach i ciekach wodnych, spodziewać się dużych szkód wyrządzanych przez te groźne mięczaki.
Jak rozpoznać zagrożenie? Decyzja o zastosowaniu drogich moluskocydów (środków ślimakobójczych) powinna być poprzedzona wnikliwą analizą zagrożenia. Nie ma sensu ich stosować, gdy ślimaków nie ma w danym miejscu lub jeszcze tam nie dotarły. Gdy pojawiają się masowo, jest już za późno na uniknięcie pierwszych strat na siewkach. Dlatego warto zagrożenie stłumić w zarodku, co nie jest wcale tak proste.
Ponieważ ślimaki w ciągu dnia ukrywają się w glebie lub pod liśćmi czy leżącymi na polu przedmiotami (konary, kora, śmieci), trudno jest od razu stwierdzić ich obecność. Obserwację ich występowania trzeba przeprowadzać wieczorem. Najłatwiej jest znaleźć je pod koniec lata lub na początku jesieni podczas pochmurnych lub deszczowych dni. Można też na polu wystawić pułapkę, np. z lekkiej płyty (np. kwadrat o boku 30–50 cm), pokrytej od spodu czarną folią oraz z wierzchu materiałem odbijającym światło (aby nie nagrzewała się zbytnio) lub duże, plastikowe podstawki do kwiatów. tcz
Więcej przeczytasz w najnowszym, wrześniowym wydaniu "top agrar Polska".
Nie masz jeszcze prenumeraty? Sprawdź nasze E-wydanie!
