Dlaczego partnerki rolników rzadziej trafiały do badań?
Badania nad zdrowiem psychicznym w rolnictwie zintensyfikowały się w ostatnich latach, jednak nadal koncentrują się one głównie na samych rolnikach i są ukierunkowane przede wszystkim na mężczyzn. Zdrowie psychiczne żon i partnerów rolników, z których wiele odgrywa kluczową rolę w działalności rolniczej, zarządzaniu firmą i życiu rodzinnym, wciąż pozostaje obszarem do zbadania. A to ważne, bo z dostępnych badań wiemy już, że praca w rolnictwie wiąże się z wieloma obciążeniami i z dużo wyższym, niż średnia dla populacji, ryzykiem samobójstwa. Jest ono w grupie rolników nawet ponad trzykrotnie wyższe. W Wielkiej Brytanii wskaźnik samobójstw wśród rolników jest około 1,7–1,9 razy wyższy niż średnia krajowa, co czyni rolnictwo jednym z zawodów o największym ryzyku samobójstwa. Badania konsekwentnie pokazują, że rolnicy doświadczają gorszych wyników w zakresie zdrowia psychicznego niż ogół populacji.
Finanse, pogoda i samotność. Co obciąża osoby pracujące w rolnictwie?
Składa się na to kilka czynników. Jednym z najważniejszych jest presja ekonomiczna napędzana rosnącymi kosztami produkcji, niestabilnością rynku, zmianami polityki i niepewnością. Ponadto rolnictwo jest w dużym stopniu uzależnione od warunków pogodowych, a coraz częstsze ekstremalne zjawiska pogodowe zagrażają produkcji roślinnej, dobrostanowi zwierząt gospodarskich i stabilności finansowej. Poza tym rolnicy doświadczają presji związanej z narracjami publicznymi, które przypisują odpowiedzialność za zmiany klimatu właśnie rolnictwu. Wielu rolników doświadcza też izolacji i samotności ze względu na charakter pracy.
Kobiety okazują się być jednak szczególną grupą w tej branży. Rolniczkami i kobietami żyjącymi z rolnikami zajęli się niedawno m.in. badacze brytyjscy. Wyniki ich badań wskazują na wysoką częstość występowania problemów ze zdrowiem psychicznym wśród tych kobiet. Żony i partnerki rolników doświadczają znacznych obciążeń psychicznych związanych z ich zróżnicowaną i często niedocenianą rolą.
Podobny poziom stresu, ale różnice w objawach lęku i depresji
Badacze stwierdzili podobny odsetek wysokiego stresu u obu płci, szczególnie związany z finansami i ilością czasu. Jednak u kobiet częściej stwierdzano umiarkowanie ciężkie i ciężkie objawy lęku i depresji. Kobiety częściej też deklarowały poczucie znaczącej izolacji i samotności. Przyczyniają się do tego nie tylko wymienione wcześniej czynniki, ale też różnice w rolach płciowych i oczekiwaniach wobec kobiet.
