To może być jedna z ważniejszych wiadomości dla polskiej branży drobiarskiej w ostatnich miesiącach. Polska zrobiła kolejny krok w stronę wznowienia eksportu mięsa drobiowego do Chin.
3 czerwca 2026 r. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi poinformowało, że minister Stefan Krajewski oraz ambasador Chińskiej Republiki Ludowej Lu Shan podpisali protokół dotyczący wymagań dla polskiego mięsa drobiowego i przetworzonych produktów z tego mięsa.
Brzmi urzędowo, ale w praktyce chodzi o coś bardzo konkretnego: polskie zakłady drobiarskie są bliżej powrotu na jeden z największych rynków importowych świata.
KRD-IG: jesteśmy na ostatniej prostej przed wznowieniem eksportu
Krajowa Rada Drobiarstwa – Izba Gospodarcza ocenia podpisanie protokołu bardzo pozytywnie. W komentarzu przekazanym naszej redakcji Dariusz Goszczyński, prezes KRD-IG, podkreśla, że branża długo czekała na ten moment.
– Można powiedzieć, że jesteśmy już na ostatniej prostej przed wznowieniem eksportu polskiego drobiu do Chin. Szczególne znaczenie ma uzgodnienie zasad regionalizacji, które od początku było jednym z kluczowych warunków odbudowy dostępu do tego rynku – wskazuje Dariusz Goszczyński.
To ważne rozróżnienie. Polska nie ogłasza jeszcze pełnego otwarcia rynku. Branża mówi jednak, że negocjacje dotyczące zasad dostępu są już za nami. Teraz po stronie chińskiej administracji pozostają działania techniczne, w tym przywrócenie aktywnego statusu polskich zakładów w chińskim systemie celnym.
Nie ma jeszcze konkretnej daty pierwszych wysyłek. Według KRD-IG, jeśli procedury techniczne pójdą sprawnie, eksport mógłby ruszyć w relatywnie krótkim czasie.
Regionalizacja może ochronić eksport przed blokadą całej Polski
Najważniejszy punkt całego porozumienia dotyczy regionalizacji. MRiRW podało, że eksport polskiego drobiu do Chin ma odbywać się na poziomie NUTS-3, czyli mniejszych jednostek terytorialnych obejmujących grupy powiatów. Dla branży to nie jest techniczny szczegół. To mechanizm, który może zdecydować o tym, czy jedno ognisko choroby zablokuje handel z całego kraju, czy tylko z ograniczonego obszaru.
KRD-IG wyjaśnia, że regionalizacja NUTS-3 obejmuje 73 podregiony. Jeśli więc w jednym z nich pojawi się ognisko choroby drobiu, ograniczenia nie powinny automatycznie zamykać eksportu z całego województwa ani całej Polski.
To szczególnie ważne przy chorobach takich jak grypa ptaków czy rzekomy pomór drobiu. Każde ognisko utrudnia handel z krajami trzecimi, ale regionalizacja pozwala zawęzić restrykcje do obszaru, gdzie problem faktycznie wystąpił. Dla producentów z innych części kraju może to oznaczać możliwość dalszej sprzedaży, zamiast ponoszenia strat z powodu sytuacji oddalonej o setki kilometrów.
Dlaczego Chiny są tak ważne dla polskiego drobiu?
Chiny to ogromny rynek. Dla polskiej branży drobiarskiej mają znaczenie nie tylko ze względu na liczbę konsumentów, ale także dlatego, że polskie firmy miały już tam zbudowane relacje handlowe. Handel został wstrzymany od 2019 r., po stwierdzeniu w Polsce ogniska grypy ptaków. Przed blokadą Polska wysyłała do Chin około 24 tys. ton produktów drobiowych rocznie.
Branża liczy, że powrót do poziomu 24–25 tys. ton byłby bardzo dobrym wynikiem.
– Jeśli wrócimy do poziomu 24–25 tys. ton eksportu drobiu do Chin, będzie to bardzo dobry wynik. Wierzymy, że to pierwszy ważny krok w kierunku rozwinięcia relacji handlowych na znacznie większą skalę – podkreśla Dariusz Goszczyński.
To nie jest więc tylko symboliczny kierunek. Dla części zakładów może to być realny kanał sprzedaży, szczególnie przy dużej konkurencji na rynku europejskim.
Zobacz też: To rolnicza potęga Polski. W tych statystykach Wielkopolska nie ma sobie równych
Sektor indyczy może szczególnie skorzystać na powrocie do Chin
W komentarzu KRD-IG pojawia się jeszcze jeden ważny szczegół. Powrót na rynek chiński może mieć szczególne znaczenie dla sektora indyczego. Według Dariusza Goszczyńskiego w 2019 r. polska branża eksportowała do Chin duże ilości produktów indyczych. Jeśli rynek znów się otworzy, producenci indyków mogą ponownie znaleźć tam swoich odbiorców.
Polska eksportuje większość produkcji drobiarskiej
Znaczenie Chin widać jeszcze lepiej, gdy spojrzymy na cały polski eksport drobiu. Według KRD-IG za granicę trafia około 60 proc. krajowej produkcji drobiarskiej. Polska sprzedaje drób do ponad 100 krajów. To oznacza, że dostęp do rynków poza Unią Europejską nie jest dla branży dodatkiem. To jeden z warunków stabilnego funkcjonowania sektora.
KRD-IG wskazuje, że poza Unią Europejską szczególne znaczenie mają dziś kraje Azji i Afryki. Polska wysyła już około 46 tys. ton mięsa drobiowego rocznie na Filipiny oraz około 40 tys. ton do Wietnamu. Coraz większe znaczenie zyskuje też Korea Południowa.
Powrót do Chin byłby więc kolejnym elementem tej układanki. Im więcej kierunków eksportu, tym mniejsze ryzyko, że problemy na jednym rynku uderzą w całą branżę.
Bioasekuracja nadal będzie decydować o handlu
Podpisanie protokołu z Chinami nie zmienia jednej rzeczy: choroby drobiu nadal mogą mocno wpływać na handel międzynarodowy. KRD-IG podkreśla, że producenci w ostatnich latach mocno inwestowali w bioasekurację, procedury bezpieczeństwa i monitoring zdrowia stad. To pozwala szybciej reagować na zagrożenia i ograniczać ich skutki.
Ryzyka nie da się jednak wyeliminować w stu procentach. Dlatego regionalizacja ma tak duże znaczenie. Nie usuwa problemu chorób, ale może ograniczyć skalę strat handlowych, jeśli ognisko pojawi się lokalnie.
Więcej o wyzwaniach stojących przed branżą drobiarską – od chorób stad, przez bioasekurację, po eksport, dobrostan i kierunki rozwoju rynku – piszemy w specjalnej publikacji „Polski Drób – kury, indyki, gęsi, kaczki & co.”. Wydanie można zamówić w sklepie internetowym: agrarsklep.pl/polski-drob.
Dla branży to ważny sygnał, ale jeszcze nie koniec drogi
Z punktu widzenia rolników, hodowców i zakładów drobiarskich najważniejszy przekaz jest prosty: Polska jest bliżej powrotu na chiński rynek, ale eksport jeszcze formalnie nie ruszył.
Najważniejsze zasady zostały uzgodnione. Regionalizacja NUTS-3 daje szansę na bardziej elastyczne reagowanie przy ogniskach chorób. Teraz branża czeka na techniczne działania po stronie Chin i aktywację polskich zakładów w chińskich systemach.
Jeśli ten etap pójdzie sprawnie, pierwsze wysyłki mogą stać się realne w stosunkowo krótkim czasie. Dla polskiego drobiarstwa byłby to nie tylko powrót do ważnego rynku, ale także sygnał, że po kilku latach przerwy można odbudowywać obecność w Chinach.
Oprac. Maria Khamiuk na podst. MRiRW, KRD-IG
