Pobieranie prób glebowych
Jeśli pobieramy próbki na Nmin., to i tak z zebranego materiału przygotowujemy próbkę laboratoryjną o masie ok. 100 g, a resztę gleby (ok. 500 g) możemy przekazać do analizy na pH oraz P, K i Mg.
Warto wiedzieć jednak, że:
- Analiza na azot obejmuje wg metodyki większe działki – jedna próbka z 4 ha, a tymczasem analiza podstawowa nie więcej niż 2 ha. Jeżeli zatem zagęścimy pobieranie na azot lub próbki pobierać będziemy z wyznaczonych oddzielnie działek w ramach pola, to nie ma większego problemu.
Zobacz także: Wyniki analizy gleby: jak policzyć azot mineralny?
- Na azot pobiera się glebę z poziomów co 30 cm, tymczasem do analizy podstawowej z poziomu 20 cm i dlatego trzeba oddzielnie pobierać glebę.
- Do badania podstawowego nie powinny być pobierane próbki z pola, na którym stosowano wcześniej nawozy P, K, Mg i wapnowano je. Zatem równoległe pobieranie ma sens tylko na polach nienawożonych, zwykle mogą to być stanowiska pod uprawy jare.
- Warto pamiętać o ww. ograniczeniach, gdyż popełnionego błędu podczas pobierania prób nie jesteśmy już w stanie naprawić. Natomiast wnioski o nawożeniu wyciągnięte z takich wyników mogą skutkować poważnymi stratami plonu.
Ten artykuł pochodzi z wydania top agrar Polska 2/2025
czytaj więcej
