W roku 1919 w Poznaniu działalność rozpoczęła Wszechnica Piastowska przemianowana z czasem na Uniwersytet Poznański. Dzięki staraniom legendarnego w Poznaniu prof. Heliodora Święcickiego pojawił się na uniwersytecie Wydział Rolniczo-Leśny. Co ciekawe powstanie wydziału przebiegało nie bez oporów. Co dziwne przeciwnikami jego utworzenia było środowisko ziemiańskie ówczesnej Wielkopolski. Uważano bowiem, że rolnictwo nie jest godne pracy naukowej, do której stworzony był uniwersytet.
Zajęcia na Wydziale rozpoczęły się w październiku 1919 roku i trwały aż do wybuchu II Wojny Światowej. Uniwersytet a z nim Wydział Rolniczo-Leśny zostały zamknięte przez Niemców 21 września 1939 r. Wkrótce potem wielu profesorów zostało aresztowanych a część z nich zginęła tragicznie. Jednak w czasie okupacji działa tajny Uniwersytet Ziem Zachodnich (w Warszawie – Poznań jest wtedy wcielony do Rzeszy). Na tej podziemnej uczelni istnieje też Wydział Rolniczo-Leśny.
Po zakończeniu wojny Uniwersytet Poznański wznawia działalność a wraz z nim kształcenie rolników i leśników. Następują też zmiany organizacyjne. W 1949 r. ma miejsce podział na Wydział Rolniczy ze Studium Ogrodniczym i Wydział Leśny. Natomiast w 1951 r. na mocy zarządzenia Rady Ministrów następuje oddzielenie od Uniwersytetu i powstaje Wyższa Szkoła Rolnicza. Z czasem powstają kolejne wydziały – Zootechniczny, Technologii Drewna, Ogrodniczy, Technologii Rolno-Spożywczej, Melioracji Wodnych i najmłodszy – Ekonomiczno-Społeczny.
Zmieniała się też nazwa uczelni na Akademię Rolniczą, następnie dodano patrona – Akademię Rolniczą im. Augusta Cieszkowskiego a w 2008 r. na Uniwersytet Przyrodniczy.
Obecnie uczelnia stoi przed nowym wyzwaniem jakim jest reforma uczelni wyższych w Polsce. Zamiast wydziałów pojawiać się będą dyscypliny naukowe, zmianie ulegnie też system oceny, punktowania jednostek naukowych i naukowców.
tcz
