Choroby podstawy źdźbła pod względem ochrony roślin mają jedną wspólną cechę – zwalczać i zapobiegać trzeba na długo przed powstaniem wyraźnych objawów. Stąd potrzeba trafnej diagnozy lub oceny ryzyka ich wystąpienia. Jeżeli nie mamy jeszcze tanich i powszechnie dostępnych narzędzi do diagnostyki molekularnej, czy testu ELISA, posługujemy się oceną wizualną pierwszych objawów. Nierzadko pomocna jest analiza płodozmianu i systemu uprawy, a także ocena na podstawie preferencji gatunku sprawcy choroby do określonego typu gleb. Zgorzel podstawy źdźbła, jak to rozpoznać?
Sprawcą choroby w stadium
płciowym jest
Gaeumannomyces graminis var. tritici; w stadium
konidialnym –
Harpophora spp.
Zgorzel podstawy źdźbła – jakie są objawy?
Jesienią czarne korzenie, z czasem zamierające, wiosną grupy roślin z jaśniejszymi liśćmi na skutek wtórnego krzewienia, czarne, nieregularne lub kreskowane przebarwienia na podstawie źdźbła, z ciemną i grubą grzybnią, czasem w postaci sznurów, we wnętrzu źdźbła tkanek roślin cienkie, jasne strzępki.
Pierwsze objawy częściej zaobserwujemy w okresie jesiennym, czasem dopiero wczesną wiosną.
Cechy odróżniające to przede wszystkim:
- czarny kolor korzeni i podstawy źdźbła,
- twarda podstawa pędu,
- rośliny nie wylegają.
Preferowane gleby: cięższe, gliniaste i ilaste, najczęściej o wysokim pH.
Preferowane stanowiska: z częstą uprawą pszenicy i pszenżyta oraz z pozostawionymi na powierzchni resztkami pożniwnymi.