Chwasty w buraku cukrowym
Chwasty jednoliścienne najczęściej występujące w buraku cukrowym to chwastnica, samosiewy zbóż (najczęściej w systemie bezorkowym), a także perz, choć ten raczej na polach w gorszej kulturze lub tylko np. przy miedzach czy poboczach. Można też się spotkać z owsem głuchym czy jeszcze rzadziej z turzycami.
Najpowszechniej chyba występująca chwastnica jest chwastem ciepłolubnym i wschodzi nieco później niż większość chwastów. Potrzebuje gleby o temperaturze 10°C, a optymalne wschody występują, gdy ta ma 20–25°C. Może być zatem tak, że wykonaliśmy już wszystkie zabiegi przeciwko chwastom dwuliściennym, a chwastnica dopiero się pojawia na plantacji (może kiełkować nawet z 10 cm, więc jej wschody będą rozciągnięte w czasie).
Nie ma wtedy co zwlekać z jej zwalczaniem. Jeśli zacznie się krzewić, nabiera naturalnej odporności i wtedy nie wystarczy przeciwko niej jeden zabieg. Warto też pamiętać, że typowe graminicydy (np. chizalofop, fluazyfop, propachizafop, kletodym) mogą działać stosunkowo długo, jeśli temperatura się obniży. Wszystkie te graminicydy zwalczą też owies głuchy czy perz, ale ten ostatni w wyższych dawkach.
Jak zwalczyć turzyce w buraku?
Turzyce rzadko zachwaszczają pola, występują na stanowiskach, na których dłużej utrzymuje się wilgotna gleba. Niestety nie ma co się podziewać szerszych zaleceń, jeśli chodzi o ich zwalczanie. Jako chwasty wrażliwe znajdziemy je w jednej tylko etykiecie (wg ministerialnej wyszukiwarki ś.o.r.) środka z glifosatem (360 g/l substancji). Zalecana dawka to aż 6 l/ha. Możemy go zastosować tylko przed wschodami rośliny uprawnej, ale zważywszy na bardzo wysoką dawkę, bezpieczniej będzie skupić się na zwalczaniu turzyc np. po żniwach na ściernisku, a nie przed wschodami buraków.
