StoryEditor

Jak rozpoznać niedobory boru i wapnia w rzepaku?

Energia zgromadzona w procesie fotosyntezy ze słońca przez późne lato, całą jesień, a nawet zimę, gromadzi się u rzepaku w korzeniu, szyjce korzeniowej i liściach. Te ostatnie często jednak wczesną wiosną odpadają i pozostaje tylko korzeń i szyjka. Ich stan decyduje o kondycji roślin, późniejszym rozwoju i plonie. Niestety, często mamy do czynienia z zaburzeniami tych części. Jak rozpoznać niedobory boru i wapnia w rzepaku?
14.03.2024., 10:23h

Niedobory boru (i wapnia) w rzepaku

Przyczyna: zbyt mała zawartość boru w glebie lub małe jego pobranie.

Objawy: rozrywanie tkanek w szyjce korzeniowej na skutek braku ich spoiwa, czyli boru (lub równocześnie wapnia). Tkanka staje się początkowo mało zwarta, później gąbczasta, w końcu jest podatna na atak saprofitów i brunatnieje. W skrajnych przypadkach pustowatość prowadzi do osłabienia rośliny, wnikania tam wody, która zamarza i rozrywa dalej tkanki.

Zobacz także: Które szkodniki rzepaku zaatakują w tym roku?

Zapobieganie: analiza gleby na zawartość boru, dolistne dawki boru jesienią w ilości 100–300 g/ha, nawożenie doglebowe borem (jeśli objawy występują pomimo podawania boru jesienią, sprawdzić dostępność wapnia w glebie i podawać ten składnik dolistnie).

Postępowanie wiosną: dalsze nawożenie borem w formie dolistnej w ilości 300–450 g/ha, najlepiej dzielone na 2–3 dawki.

Tomasz Czubiński
Autor Artykułu:Tomasz Czubiński

Tomasz Czubiński – rolnik, redaktor, a przy okazji dziennikarz zajmujący się szeroko pojętą uprawą roli i roślin, głównie rolniczych, ale także z racji nauki w szkole średniej gatunków ogrodniczych. Z urodzenia rolnik, a z wykształcenia specjalista w zakresie ochrony roślin (5-letnie studnia akademickie i podyplomowe). W kręgu jego największych zainteresowań leżą takie gatunki jak: zboża, rzepak, kukurydza, ziemniak i strączkowe. Ostatnio pogłębia swoją wiedzę dotyczącą uprawy i ochrony soi i słonecznika. Oprócz tego zajmuje się kwestiami nasiennictwa, hodowli roślin, nawożenia oraz glebą, w tym jej żyznością. Jest pomysłodawcą, głównym redaktorem oraz współautorem cenionych w środowisku rolniczym innowacyjnych i wznawianych Atlasów: chorób, szkodników, chwastów i objawów fizjologicznych. Oprócz tego stworzył serię poradników „Przewodnik polowy” i „Fazy rozwojowe”. W redakcji „top agrar Polska” od 2006 r. Na łamach tego miesięcznika i portalu topagrra.pl, a ostatnio także innych tytułów AgroHorti Media, jest autorem setek artykułów i reportaży o tematyce uprawy roślin, a także rolniczych tematów interwencyjnych i śledczych. Uczestniczy także w realizacji testów oraz publikacji ich wyników. Jest współorganizatorem i prowadzi wydarzenia dla rolników, m.in. forum, seminaria czy warsztaty. W pracy zawodowej kieruje się własnym wieloletnim doświadczeniem, czerpie naukę z wiedzy innych, w tym naukowców z Polski i ze świata (Niemcy, Francja, USA), a także rolników. Otwarty na różne poglądy, także rewolucyjne, na które jednak spogląda krytycznie i szuka „dziury w całym”. Interesuje się historią, w tym najnowszą historią rolnictwa i jej wpływem na kształt obecnego świata, losami rodzin rolniczych. Hobbistycznie uprawia ogród, a oprócz tego interesuje się szeroko pojętą fantastyką – od twardego SF po humorystyczne Fantasy. Od XX wieku żonaty, dwóch dorosłych synów.
Obszary specjalizacji: ochrona roślin, nawożenie, gleba, uprawa roli, nasiennictwo, hodowla roślin, uprawy: zboża, kukurydza, rzepak, strączkowe, w tym soja, słonecznik, gatunki ma międzyplon.
Kontakt: [email protected]
https://www.linkedin.com/in/tomasz-czubi%C5%84ski-990392225/

Pozostałe artykuły tego autora
Masz pytanie lub temat?Napisz do autora
POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ
07. maj 2026 17:49