Rzepak zbieram po pszenicy

Lata temu, kiedy standardem był dwuetapowy zbiór rzepaku, jego omłot przypadał zwykle przed tzw. dużymi żniwami. Dziś tej technologii w naszym kraju już się nie stosuje, ale jest ona popularna cały czas, np. w Kanadzie, gdzie rynek „pokosówek” kwitnie, a technologią tą zbiera się canolę. Rzepak obecnie zbiera się jednoetapowo, jednak nasiona z reguły nie są wtedy jednakowo dojrzałe. Najpierw dojrzewają na pędzie głównym, a później na bocznych. Dlatego też niektórzy rolnicy decydują się na dosuszanie nasion, czego efektem ma być ich równomierna wilgotność i łatwiejszy zbiór. Nie wszyscy jednak działają w ten sposób.

– Moim zdaniem desykacja rzepaku przed zbiorem nie jest absolutnie konieczna. Rośliny mogą same osiągnąć dojrzałość do zbioru bez stosowania chemii – mówi Mateusz Kowalewski z miejscowości Dziarnowo na Mazowszu. U niego rzepak zbierany jest po pszenicy, aby dolne łuszczyny dojrzały w sposób naturalny. Skoszony za wcześnie oznacza większe straty i cięższy omłot. Chodzi oczywiście o sytuację, w której przed zbiorem nie pojawiają się uciążliwe chwasty przerastające łan. Zakładamy, że prawidłowo wykonane odchwaszczanie jesienne z ewentualną poprawką wiosenną, uniemożliwia wystąpienie zachwaszczenia przed zbiorem.

– Niedojrzałe łuszczyny nie wymłacają się, a jedynie zgniatają czy przełamują. Nie chodzi nawet o zwiększanie wilgotności dojrzałych nasion, ale o straty właśnie tych niedojrzałych. Do mokrych łuszczyn przyklejają się nasiona suche, które nie trafiają do zbiornika, ale na ściernisko – mówi gospodarz.

Więcej na ten temat przeczytasz w najnowszym, czerwcowym wydaniu „top agrar Polska”.



jd, fot, Sierszeńska