inhibitory syntezy aminokwasów (ALS – grupa B),
inhibitory karboksylazy acetylokoenzymu A (ACCazy – grupa A),
inhibitory fotosyntezy w fotosystemie II (chlorotoluron), a także na pojedyncze substancje z innych grup chemicznych (flufenacet, pendimetalina, prosulfokarb).
Na podstawie wieloletnich badań stwierdzano występowanie w Polsce uodpornionych biotypów chwastów jednoliściennych – miotły zbożowej i wyczyńca polnego na dwie grupy chemiczne, tj. inhibitory ALS (z grupy sulfonylomocznika), a także w mniejszym stopniu na inhibitory karboksylazy acetylokoenzymu A (graminicydy).
Wszędobylska miotła
Większość uciążliwych chwastów zbóż ozimych to rośliny zimujące, a wśród nich powszechnie występująca miotła zbożowa. Najbardziej szkodliwe są jej jesienne wschody, kiedy rośliny tworzą 6–8 źdźbeł, natomiast te wschodzące wiosną wytwarzają ich na ogół 2–4. Miotła zbożowa już w temperaturze ok. 4°C rozpoczyna powolny wzrost. Ten fakt powinien skłonić rolnika do wyboru jesiennego terminu odchwaszczania zbóż.W płodozmianach uproszczonych z dominacją zbóż ozimych istnieje duże ryzyko rozwoju odporności miotły zbożowej na herbicydy sulfonylomocznikowe (inhibitory ALS, grupa B). Środki te charakteryzują się dużą aktywnością w bardzo małych dawkach i ze względu na stosunkowo niskie ceny są przez wielu rolników chętnie stosowane. W Polsce najczęściej stwierdzano odporność na chlorosulfuron (powszechnie stosowany w zabiegach jesiennych), ale także na inne substancje należące do tej samej grupy, czy też o tym samym mechanizmie działania, jak sulfosulfuron, mezosulfuron i jodosulfuron, piroksysulam, propoksykarbazon sodowy (środki do nalistnych zabiegów, głównie wiosną.
Więcej na ten temat w najnowszym, wrześniowym „top agrar Polska”.
jd, fot. Daleszyński
