Powierzchnia uprawy łubinu
Łubin żółty (Lupinus luteus) w siewie czystym uprawiany jest ostatnio w Polsce na ok. 11 tys. ha i od 2020 r. powierzchnia ta znacznie zmalała – z 25 tys. ha. Gatunek ten kiedyś był jeszcze popularniejszy w uprawie zielonkowej na paszę. Siewy koncentrowały się na terenach mlecznych, o słabych glebach, ale został wyparty przez kukurydzę.
Jest to gatunek obok seradeli najbardziej tolerancyjny na zakwaszenie gleb. Natomiast dość często jego siew na takich stanowiskach kończy się niepowodzeniem, ale przyczyną tego jest zwykle brak wody (gleby kwaśne to często przepuszczalne piaski) oraz zachwaszczenie. Mimo tego nadaje się do uprawy w międzyplonie, ponieważ dobrze rozwija się w mieszankach.
Łubiny żółty po angielsku to yellow lupin lub bardziej fachowo annual yellow-lupin, czy european yellow lupin. Po niemiecku to Gelblupine lub Gelbe Lupine. Po francusku to lupin jaune lub lupin jaune soufre (siarkowy).
CECHY MIĘDZYPLONOWE
- szybko kiełkuje;
- średni początkowy wigor;
- pędy 25–60 cm wysokości;
- słabo drewnieje;
- średnio wrażliwy na mróz;
- średnie ryzyko samosiewów przy uprawie w międzyplonie;
- średnio odporny na upały,
- mało odporny na suszę;
- dość duże wymagania wodne;
- wrażliwy na zalanie gleby;
- palowy system korzeniowy;
- główną masę korzeniową tworzy w warstwie do 15 cm i w odległości 10 cm wokół rośliny;
- zasięg korzeni ok. 130 cm;
- średnio tłumi chwasty;
- średnia konkurencyjność wobec innych gatunków międzyplonowych;
- tworzy mulcz słabszej jakości;
- średnio nadaje się do siewu bezpośredniego w mulcz;
- wymaga pH powyżej 4,5;
- z bakteriami brodawkowymi wiąże azot w ilości ok. 20–25 kg/ha;
- plon zielonej masy w międzyplonie: do 4 t/ha.
WYMAGANIA DOTYCZĄCE SIEWU
- termin siewu: do 5 sierpnia;
- obsada roślin w międzyplonie:
- 20–30 szt./m2;
- wymagania glebowe: małe;
- wymagania pokarmowe: małe;
- wymagania przygotowania stanowiska: dość wysokie;
- głębokość siewu nasion: 2,5–3 cm.
