Najważniejsze choroby buraka cukrowego
Choroby buraka cukrowego mają wpływ na plonowanie, a także na zawartość tak istotnego cukru. Siewki buraka są narażone na zgorzele, które spowodowane są przez grzyby oraz organizmy grzybopodobne.
Ochronę przed większością chorób w fazie siewki zapewnia stosowanie zaprawy nasiennej. Z kolei liście buraka cukrowego są porażane przez wirusy, bakterie i grzyby.
Wśród chorób wirusowych można wyróżnić:
- żółtaczki wirusowe buraka (wywoływane przez wirusy BYV i BMYV),
- mozaikę wirusową (BtMV)
- czy rizomanię (BNYVV).
- Występowanie tej ostatniej wirozy zostało znacznie ograniczone przez hodowlę odmian odpornych. Obecnie wszystkie uprawiane odmiany buraka wykazują odporność na podstawowe patotypy wirusa BNYVV. Pozostałe wirozy na ogół nie stanowią poważnego zagrożenia na plantacjach buraka cukrowego. Jednak ich znaczenie gospodarcze rośnie w latach znacznej presji mszycy. Szkodnik ten jest odpowiedzialny za przenoszenie wirusów powodujących m.in. żółtaczki buraka - podaje Kodeks dobrych praktyk w uprawie buraków cukrowych.
Choroby grzybowe:
Wśród chorób liści nie wywołujących plamistości należy zwrócić uwagę na;
- rdzę buraka
- oraz mączniaka prawdziwego.
Największe znaczenie gospodarcze w uprawie buraka ma chwościk, który może spowodować znaczne straty ekonomiczne, a co sezon obserwujemy coraz większą jego obecność.
Jak walczyć z chwościkiem? Dowiesz się w artykule poniżej;
Dwie nowe choroby w uprawie buraka cukrowego
SBR Syndrome Basses Richesses, czyli syndrom niskiej zawartości cukru, to choroba buraków, która znana jest już od ponad 20 lat. Sprawca to proteobakteria Candidatus Arsenophonus phytopathogenicus oraz patogen drugorzędny, fitoplazma Candidatus Phytoplasma solani.
Natomiast RTD Rubbery Taproot Disease to choroba korzenia gumowego, kauczukowe buraki. Choroba ta jest powodowana tylko przez fitoplazmę Candidatus Phytoplasma solani.
Objawy towarzyszące chorobie syndromu niskiej zawartości cukru to:
- żółknięcie liści,
- nieprawidłowy odrost liści (liście lancetowate),
- brązowawe przebarwienie wiązek przewodzących w korzeniach,
- zmniejszona zawartość cukru (do 50%),
- zmniejszony plon korzeni (do 30%),
- nagłe więdnięcie i zamieranie roślin,
- skrócenie liści i deformacja rośliny.
W przypadku buraków cukrowych zarażonych chorobą RTD obserwujemy następujące objawy:
- żółknięcie starszych liści,
- więdnięcie, martwica i obumieranie liści (nieprawidłowy odrost liści),
- zbieg okoliczności ze stresem biotycznym i abiotycznym,
- zmniejszenie plonu korzeni,
- wtórne infekcje np. grzybem Macrophomina phaseolina,
- zwiększona transpiracja liści, prowadząca do więdnięcia,
- korzenie stają się gumowate, tracą strukturę i mogą gnić (szczególnie w obecności M. phaseolina).
Fot: Sierszeńska
