Wapno oprócz regulacji odczynu pomaga także w rozkładzie resztek pożniwnych, których po kukurydzy ziarnowej jest dużo. W tym roku ze względu na suszę i mniejszą masę roślin można się spodziewać 9–12 t/ha resztek. Samo wapno jednak nie wystarczy do ich mineralizacji. Oprócz dodatku azotu w ilości 3–5 kg/t resztek należy też je dobrze rozdrobnić i wymieszać z glebą. Można zastosować także preparaty przyspieszające rozkład słomy. Przedtem jednak warto podać także wspomniane wapno. Nie konieczne musi to być forma tlenkowa szybko działająca, szczególnie na polach, które nie zostaną obsiane oziminami (jeśli odczyn nie jest kwaśny i nie trzeba szybko podnosić pH gleby). Dawka wapna zależy przede wszystkim od tego jak często się je wykonuje i od roślin w zmianowaniu. Wapnowanie powinno się wykonywać co 3–4 lata pod rośliny tolerujące niższy odczyn gleby, np. żyto, ziemniaki. Częściej, co 2–3 lata mniejszymi dawkami, pod rośliny nietolerujące niskiego pH, np. jęczmień, pszenicę, groch. Częściej należy także wapnować gleby lekkie. W opisywanym przykładzie i konieczności (w zmianowaniu) wapnowania ścierniska po kukurydzy optymalna będzie dawka 3–6 t/ha wapna węglanowego, także w zależności od zawartości CaO.
jd
