Stonka kukurydzianka tylko w monokulturze?
Czy stonka kukurydziana, która masowo pojawia się ostatnio na plantacjach pod koniec wegetacji, stwarza zagrożenie tylko w monokulturze?
Największa szkodliwość stonki kukurydzianej to nie obserwowane pod koniec lata i jesienią żółto-czarne chrząszcze, ale larwy, które żerują na korzeniach kukurydzy.
Powoduje to osłabienie ich wzrostu w fazach krytycznych dla plonu, czyli od formowania się zawiązków kolb oraz późniejsze wyleganie korzeniowe. Samice składają jaj do gleby w miejscu, gdzie rosła kukurydza. Zatem jeśli nie będzie tam rośliny żywicielskiej, larwy po wykluciu się z jaj wyginą z głodu.
Zobacz także: Szkodniki kukurydzy są coraz groźniejsze. Kiedy pryskać i czym chronić plantację?
Jeśli będzie kukurydza, rozwiną się doskonale i zwiększą populację na kolejny rok. Z tego powodu stonka kukurydziana jest najgroźniejsza w kukurydzy.
Perz i chwasty prosowate jako rośliny żywicielskie
Jednak warto pamiętać, że rośliny żywicielskie dla tego owada to wg EPPO nie tylko kukurydza, ale też perz oraz chwasty prosowate, jak chwastnica jednostronna, palusznik, włośnice. Dlatego w celu ograniczania zagrożenia stonką kukurydzianą chwasty te powinny być zwalczane w uprawie następczej po kukurydzy.
Ten artykuł pochodzi z wydania top agrar Polska 10/2026
czytaj więcej
