Przygotowanie gleby to jeden z warunków udanych wschodów i dobrych zbiorów. Nie ma jednak jednej technologii, która sprawdzi się w każdym gospodarstwie i na każdym polu. – Rolnicy coraz dokładniej analizują nie tylko sam typ maszyny, ale także jej wyposażenie i możliwości wykonania konkretnych zabiegów – podkreśla Paweł Baurycza.
Technologię uprawy wyznacza płodozmian
Punktem wyjścia do doboru technologii powinien być płodozmian, a wraz z nim ilość i rodzaj materii organicznej pozostającej na polu. Znaczenie ma również to, czy gospodarstwo wysiewa międzyplony, które trzeba później zredukować lub wymieszać z glebą. Dopiero po uwzględnieniu tych czynników można dobrać maszynę i narzędzia robocze.
Kolejne pytanie dotyczy tego, do jakiego siewu i siewnika pole ma zostać przygotowane: pasowy, uproszczony? Istotne są także warunki pogodowe i stan gleby. Nadmiar wilgoci, zastoiska wodne czy nierówności mogą utrudniać pracę i wpłynąć na precyzję siewu. Dlatego, jak zaznacza przedstawiciel Horsch, uprawa nie powinna być rozpatrywana w oderwaniu od kolejnego etapu agrotechniki.
Ograniczyć straty wody i pobudzić samosiewy
Płytka, a niekiedy ultrapłytka uprawa zyskuje na znaczeniu m.in. dlatego, że pozwala szybko zerwać ściernisko i ograniczyć parowanie wody z gleby. Może też pobudzić samosiewy oraz chwasty do wschodów, aby można je było zniszczyć w kolejnym zabiegu.
O skuteczności takiej strategii decyduje jednak właściwa kolejność i jakość prac. Po pierwszym płytkim zabiegu może być potrzebna kolejna uprawka, a następnie odpowiednie przygotowanie pola do siewu. Celem jest uzyskanie warunków sprzyjających równomiernym wschodom, przy jednoczesnym oszczędzaniu wody i ograniczaniu kosztów przejazdów.
Dużo resztek pożniwnych?
Szczególnym wyzwaniem jest uprawa po kukurydzy na ziarno, po której na polu może pozostać duża ilość słomy i innych resztek. Trzeba je wymieszać z glebą tak, by nie utrudniały siewu ani nie zaburzały jego głębokości. Ważne jest równomierne rozłożenie materii organicznej zarówno na szerokości roboczej maszyny, jak i w profilu gleby.
Przy dużej ilości resztek gospodarstwa mogą sięgać po kultywatory przeznaczone do głębszej pracy. Baurycza zwraca uwagę także na rozwiązania pozwalające rozprowadzać materiał bardziej równomiernie, m.in. konstrukcje z większą liczbą belek roboczych. W niektórych gospodarstwach zamiast tradycyjnej brony talerzowej stosuje się kultywator lub łączy różne narzędzia w jednej technologii.
Inne potrzeby pojawiają się po zbiorze buraków cukrowych. Przejazdy ciężkich kombajnów mogą pozostawić glebę wymagającą napowietrzenia i przygotowania do kolejnych prac. Dobór głębokości oraz narzędzi powinien wówczas uwzględniać stan pola i planowany siew.
Szeroki płodozmian wymaga elastyczności
– Gospodarstwa o szerokim płodozmianie nie zawsze mogą oprzeć wszystkie prace na jednym uniwersalnym zestawie. Zmienne warunki pogodowe i różna ilość resztek pożniwnych sprawiają, że przydatność maszyny zależy od konkretnego zadania – podsumowuje Baurycza. Szeroki park maszynowy z pewnością ułatwi dopasowanie głębokości i intensywności uprawy do sytuacji na polu.
Jak dobrać narzędzia robocze do rodzaju gleby, ilości resztek i planowanego siewu? Kiedy wystarczy płytka uprawa, a kiedy potrzebna jest głębsza praca? Gdzie w uproszczonej uprawie szukać oszczędności, nie pogarszając warunków dla roślin?
O tych zagadnieniach Paweł Baurycza opowie podczas XI Forum Rolników i Agrobiznesu, organizowanego przez „top agrar Polska”. Wystąpi z prezentacją „Od płytkiej do głębokiej uprawy bezorkowej – precyzyjny dobór dłut Horsch a żyzność gleby”. Forum odbędzie się 25 listopada w Poznaniu, a wystąpienie zaplanowano w ramach sesji technika.
Zapraszamy do udziału w XI Forum Rolników i Agrobiznesu!
