Kukurydza już tańsza od pszenicy. Co dalej z cenami zbóż? – Rynkowy Serwis Spod Lady – 13.11.26 r.

Patrząc na mocne spadki cen kukurydzy możemy czuć obawy o ceny pszenicy i pozostałych zbóż paszowych. Wydaje się jednak, że kukurydziane obniżki potrwają jeszcze przez chwilę i też wyhamują. Za parę tygodni rynek kukurydzy ostudzi się ze żniwnych emocji, a cały handel zbożami może przejść w fazę zastoju podaży. Szkopuł w tym żeby ceny pszenicy i pozostałych zbóż jeszcze chwilę wytrzymały. Już dziś pszenica wyprzedziła w średniej cenie kukurydzę o 16 zł i ten standard powinien utrzymać się przez parę miesięcy.

Te przetrwanie wspierać może MATIF, który w pszenicy szybko wrócił do notowań powyżej 230 €/t, a za chwilę grudniowe kontrakty będą wygaszane na rzecz marcowych, które szybko pewnie się znów z grudniowymi zrównają, bo przy wymianie pozycji popyt na nie przeważać będzie nad podażą. 

Jeśli już przy marcowych kontraktach jesteśmy, to warto zwrócić uwagę, że i kukurydza na tym terminie nie zamierza odpuszczać i znów jest o 28 euro droższa od pszenicy. Czy oznacza to szybkie podwyżki cen kukurydzy suchej? Nie sądzę, żeby przed połową stycznia do tego doszło, a ci którzy liczą, że kukurydza będzie po 1100 zł/t na krajowym rynku powinni to sobie jeszcze raz przemyśleć. Już w rozmowie nagranej w trakcie Agroshow mówiłem, że kukurydza mokra kupowana po 650 zł/t może nie zwrócić kosztów suszenia. Dalej tak sądzę, a nie wszyscy będą mieli w nalbliższej okolicy biopaliwowca, który chętnie kupi też mokrą kukurydzę w lutym, marcu, czy kwietniu.

Co do cen pszenicy i pozostałych zbóż, warto zauważyć, że pszenica, która na chwile staniała jest pod wyraźnym wpływem pozorowanych przez Rosję negocjacji pokojowych. I dotąd do kiedy to pozorowanie będzie trwało, to pszenica będzie przez MATIF wyceniana drogo, a UE będzie miała szansę eksportować ją w całkiem przyzwoitych ilościach. W przyzwoitych ilościach eksportować będziemy także my. Do czasu aż podaż nie ustanie, co u eksporterów spowoduje obawy przed zawieraniem dalszych kontraktów, bo dotychczas korzystaliśmy też na zawartych jeszcze wcześniej umowach. 

Z drugiej strony ustanie podaży, wraz z końcem żniw kukurydzianych podtrzyma zainteresowanie innymi zbożami paszowymi i stanie się mechanizmem broniącym ich ceny, a może nawet przyczynić się do dalszych podwyżek cen, zwłaszcza pszenżyta i jęczmienia.

Dla wszystkich oczekujących na jakieś ekstremalne wzrosty cen rzepaku mam do przekazania informacje wynikające z realiów, ale realiów normalnego uporządkowanego rynku. Wszyscy wiemy, że na to uporządkowanie trudno jest w świetle coraz to nowych odsłon wydarzeń geopolitycznych liczyć, ale warto  to tez wiedzieć i brać pod uwagę.

Analizując notowania rzepaku na giełdzie MATIF rysuje się pewien niepokojący obraz. Obraz notowań przez chwilę jeszcze delikatnie rosnących lub utrzymywanych w trendzie bocznym, ale to dziać się może krótko, a potem chwila tąpnięcia. To tąpnięcie zwykle jest związane z informacjami z rzepakowych żniw w Australii. Pod rozwagę poddać jednak należy, czy australijskie zbiory rzepaku i zdolności eksportowe nie zostały już tak mocno rozdmuchane, że żniwa mogą tylko te informacje zweryfikować ujemnie. 

Jeśli to się nie wydarzy, to jak to w żniwa ceny spadają, a na powrót wyższych kursów będziemy mogli czekać nawet do marca, choć w styczniu wygaszanie lutowych kontraktów może przynieść kilkudniowe korzyści. Trzeba będzie je uchwycić. Wrogiem szybkich decyzji sprzedażowych jest jednak mechanizm co rusz to powracających wyższych kursów. To tuszuje błędy decyzyjne i tuszuje poczucie winy. Ale i tak czas to pieniądz. Pieniądz, na który gdyby był wydany na nawozy wyciągają od nas teraz ich wyższe ceny.

Nie ma co przeciągać sprzedaży rzepaku bez końca. Warto spieniężyć wreszcie dobrze przechowany surowiec. Lepsza kasa w portfelu, niż stanie w kolejce po kolejny los na rzepakowej loterii. 

Złotówka utrzymuje swoje słabe kursy na co wpływać pewnie będą najnowsze informacje o stanie naszej gospodarki. GUS podał bowiem tzw, szybki szacunek wzrostu PKB w trzecim kwartale wyceniając go na poziomie 3,5%. Porównawczo  w drugim kwartale rok do roku polski PKB był wyceniany na wzrost 4,1-proc. 

Według analityków spadek tempa rozwoju gospodarki przypisywać należy wzrostom cen paliw, które przecież są składnikiem wszelkich działań przemysłowych i handlowych. Biorąc to pod uwagę nasza waluta pozostaje nadal w słabszej kondycji.