Biomasa to nie wszystko. Znaczenie ma też lignifikacja tkanek
Biomasa zielonego nawozu im wyższa, tym więcej dostarcza substratu do produkcji próchnicy. Oprócz wieku ważna jest lignifikacja tkanek. Im ona silniejsza, tym substrat do produkcji próchnicy lepszy. Stopień lignifikacji zależy nie tylko od wieku roślin międzyplonowych, ale też od gatunku.
Przykładowo facelia ma słabiej zlignifikowane tkanki, niż słonecznik czy lnianka w tym samym wieku. Z drugiej strony termin siewu międzyplonu nie powinien być zbyt wczesny, ponieważ gatunki te po przekroczeniu wysokości 70–80 cm przesuszają glebę.
Zobacz także: Inkarnatka na nasiona plonuje nawet 900 kg/ha. Kluczowy jest siew
Które gatunki sprawdzą się przy późnym siewie?
Do opóźnionych siewów, czyli w drugiej połowie sierpnia nadają się np. inkarnatka, rzodkiew, gorczyca biała, gorczyca sarepska, kapusta abisyńska, seradela, len oleisty, facelia, owies szorstki, lnianka siewna, gryka, olejarka abisyńska, malwa.
Dlaczego w mieszance powinny być co najmniej cztery gatunki?
Przy późniejszych siewach ważne jest, aby w składzie mieszanki znalazły się co najmniej 4 gatunki, gdyż z każdym dniem warunki do kiełkowania są coraz gorsze. Im mieszanka bogatsza, tym większa szansa, że któryś z nich skiełkuje i wytworzy bujną biomasę.
Ten artykuł pochodzi z wydania top agrar Polska 8/2026
czytaj więcej
