Nawozy płynne umożliwiają precyzyjne dostarczanie azotu i mikroelementów, jednak o skuteczności zabiegu nie decyduje wyłącznie dawka. Równie ważne są technika aplikacji, faza rozwojowa roślin, kondycja plantacji oraz prawidłowe przygotowanie cieczy roboczej.
RSM to nie nawóz dolistny. Jak prawidłowo go stosować?
Szczególnej uwagi wymaga stosowanie roztworu saletrzano-mocznikowego (RSM), który zawiera azot w trzech formach: azotanowej, amonowej i amidowej. Jego aplikacji nie należy utożsamiać z typowym dokarmianiem dolistnym.
W zależności od uprawy i fazy rozwoju roślin RSM można podawać m.in. za pomocą węży rozlewowych lub odpowiednich aplikatorów. Kluczowe jest ograniczenie kontaktu skoncentrowanego roztworu z liśćmi, aby zmniejszyć ryzyko ich uszkodzenia.
Dawkę należy ustalać na podstawie zapotrzebowania uprawy na azot, wyrażonego w kg N/ha, a następnie przeliczyć ją na ilość konkretnego nawozu. Przy obliczaniu objętości RSM trzeba uwzględnić również jego gęstość.
Dokarmianie dolistne – kiedy przynosi najlepsze efekty?
Nawożenie przez liście pozwala uzupełniać niedobory azotu, magnezu i mikroelementów, ale nie powinno zastępować podstawowego nawożenia doglebowego. Rośliny mogą pobierać przez liście jedynie ograniczone ilości składników pokarmowych.
Dlatego zabiegi dolistne najlepiej traktować jako uzupełnienie programu nawożenia, dostosowane do aktualnych potrzeb uprawy i warunków panujących na polu.
Ile mocznika w zbożach? Stężenie zależy od fazy rozwoju
W przypadku zbóż jednym z najważniejszych czynników jest właściwy dobór stężenia mocznika do fazy rozwojowej roślin. Wraz z rozwojem łanu i pojawianiem się coraz bardziej wrażliwych organów zalecane stężenie roztworu maleje.
Orientacyjne stężenia mocznika stosowanego dolistnie wynoszą:
- 16–18% – pod koniec krzewienia,
- 10–12% – na początku strzelania w źdźbło,
- 6–8% – w fazie liścia flagowego,
- około 5% – podczas kłoszenia.
Wartości te należy traktować orientacyjnie. Ostateczny dobór stężenia powinien uwzględniać kondycję roślin, warunki zabiegu oraz zalecenia dotyczące stosowanego nawozu.
Wiosną zboża mogą również wymagać uzupełnienia manganu i miedzi, a w zależności od potrzeb plantacji także cynku, boru czy molibdenu.
Trzeba pamiętać, że dawki mikroelementów podawane w zaleceniach często oznaczają ilość czystego składnika na hektar, a nie masę lub objętość gotowego preparatu. Ilość nawozu należy więc obliczyć na podstawie jego składu.
Nawożenie kukurydzy – uważaj na kontakt RSM z liśćmi
W kukurydzy dolistne podawanie azotu ma przede wszystkim charakter uzupełniający. Przy pogłównym stosowaniu RSM szczególnie ważna jest technika aplikacji, która powinna ograniczać kontakt nawozu z liśćmi i lejkiem liściowym.
We wczesnych fazach rozwoju można wykorzystać odpowiednie węże rozlewowe, natomiast przy wyższych roślinach – aplikatory przeznaczone do stosowania RSM.
Istotnym mikroelementem dla kukurydzy jest cynk, który uczestniczy w procesach wzrostu i rozwoju systemu korzeniowego. Termin oraz dawkę jego aplikacji należy dostosować do fazy rozwojowej kukurydzy, potrzeb plantacji i zaleceń producenta nawozu.
Bor w rzepaku – ważny składnik, ale liczy się dawka
W nawożeniu rzepaku szczególną rolę odgrywa bor, niezbędny m.in. do prawidłowego rozwoju korzeni i tkanek roślinnych.
Dokarmianie borem można prowadzić zarówno jesienią, jak i wiosną. Dawka powinna jednak uwzględniać stan plantacji, wcześniejsze nawożenie oraz zalecenia dla konkretnego produktu.
Należy również pamiętać, że warunki pogodowe wpływają na dostępność i pobieranie składników pokarmowych. Susza, niska temperatura czy nadmierne uwilgotnienie gleby mogą ograniczać efektywność nawożenia.
Najpierw potrzeby roślin, potem dawka nawozu
Skuteczne nawożenie płynne zaczyna się od oceny plantacji. Zanim opryskiwacz wyjedzie w pole, należy ustalić, jakich składników potrzebują rośliny, w jakiej znajdują się fazie rozwoju oraz jakie dawki nawozów zostały już zastosowane.
Równie istotne są prawidłowa kalibracja opryskiwacza i warunki pogodowe.
Nie należy wykonywać dokarmiania dolistnego na roślinach przesuszonych, zwiędniętych lub silnie zestresowanych mrozem czy upałem. W takich warunkach rośnie ryzyko uszkodzeń, a skuteczność zabiegu może być ograniczona.
Uwzględnienie wcześniejszego nawożenia pozwala także uniknąć nadmiernego dostarczania składników, które nie tylko zwiększa koszty, lecz może również niekorzystnie wpływać na rośliny.
Mieszanie nawozów ze środkami ochrony roślin. Na co uważać?
Łączenie nawozów płynnych ze środkami ochrony roślin pozwala ograniczyć liczbę przejazdów po polu, a tym samym zaoszczędzić czas i koszty zabiegów. Nie każda mieszanina jest jednak bezpieczna.
Szczególnej ostrożności wymagają połączenia z RSM, siarczanami, preparatami w formulacji EC oraz niektórymi środkami ochrony roślin.
Przed przygotowaniem cieczy w zbiorniku należy sprawdzić etykiety wszystkich produktów, zalecenia dotyczące ich łącznego stosowania oraz kolejność dodawania składników. Warto również przeprowadzić próbę mieszalności w małym naczyniu.
Uwaga: brak osadu czy rozwarstwienia nie oznacza automatycznie, że mieszanina będzie bezpieczna dla roślin. Niektóre nawozy, w tym wybrane formy boru, mogą zmieniać pH cieczy roboczej i wpływać na właściwości pozostałych preparatów.
Ostatecznie o skuteczności nawożenia płynnego decyduje połączenie odpowiedniej dawki, właściwego terminu i prawidłowej techniki aplikacji. Dobrze zaplanowany zabieg pozwala lepiej wykorzystać potencjał nawozów i ograniczyć ryzyko niepotrzebnych strat.
Weź udział w konkursie top agrar i wygraj płynne nawozy!
Zadbaj o odżywienie swoich upraw i zawalcz o nagrody dla swojego gospodarstwa!
👉 Nie zwlekaj – zgłoś się do konkursu TUTAJ
