Kiedy likwidować międzyplon? Jakie jest uzasadnienie dla późnego likwidowania międzyplonu, który już zdążył zakwitnąć?
Dlaczego starszy międzyplon rozkłada się wolniej?
To często pojawiająca się kwestia. Nierzadko pojawia się opinia, że międzyplon powinien być zlikwidowany dość szybko, by nie zdążył wytworzyć zbyt dużo trudniej rozkładających się związków, czyli hemicelulozy czy ligniny (potocznie – by nie zdrewniał). Ten pierwszy to złożony związek wielocukrowy, drugi to polimer zbudowany z pochodnych alkoholi fenolowych, a więc jeszcze trudniej rozkładający się.
Rozpatrując zagadnienie pod tym kątem, im więcej tych związków, tym trudniej materia się mineralizuje i tym później składniki w niej zawarte są dostępne dla roślin. Zdrewnienie następuje szybciej od kwitnienia roślin, więc często można usłyszeć opinię, że międzyplon trzeba zlikwidować właśnie przed kwitnieniem. Mniej wyrośnięty międzyplon oznacza mniejsze pobranie wody, ale też mniejszą akumulację niedostępnych składników, np. fosforu pobranego z głębszych warstw gleby.
Tu przewagę ma wyrośnięty międzyplon, który jednak pobierze więcej wody, ale zabezpieczy glebę przed nadmiernym jej parowaniem z powierzchni.
Co daje pozostawienie międzyplonu na polu dłużej?
Wyrośnięty międzyplon będzie miał więcej ligniny i hemicelulozy, co z punktu widzenia jest korzystne do tworzenia próchnicy, która z prostych związków szybko ulegających mineralizacji się nie tworzy. Musi zajść humifikacja, do której potrzebne są właśnie trudniej rozkładające się związki.
Kiedy postawić na wcześniejszą likwidację?
Dlatego też, jeśli zależy nam na szybkim dopływie składników do gleby, międzyplon likwidujemy wcześniej, jeśli jednak chcemy budować próchnicę, zróbmy to później. Wtedy jednak większa masa może być trudniejsza do zagospodarowania (międzyplon ozimy może wymarznąć).
Ten artykuł pochodzi z wydania top agrar Polska 11/2026
czytaj więcej
