Głównym celem mieszania nawozów mineralnych jest oszczędność czasu i kosztów wykonywanego zabiegu nawożenia. Pamiętać należy, że nawozy mieszane ze sobą powinny mieć jak najbardziej zbliżony kalibraż i ciężar granul. Dzięki temu podczas jazdy nie będą oddzielać się frakcje cięższych i lżejszych granul. Takie zjawisko powoduje nierównomierny rozsiew danego nawozu na polu.
Oprócz technicznych utrudnień podczas mieszania nawozów mogą zachodzić niepożądane reakcje. Poniżej kilka zaleceń, jakich nawozów nie powinno się miesza
- mocznika nie powinno się mieszać z nawozami saletrzanymi – takie połączenie jest silnie higroskopijne (chłonące wodę) i traci granulację zamieniając się w skrajnych przypadkach w papkę (np. kiedy warunki nie pozwoliły na rozsiew i mieszaninę pozostawiło się w rozsiewaczu)
- nie mieszać mocznika z superfosfatami – efekt podobny jak w przypadku mieszaniny z nawozami saletrzanymi
- nie mieszać mocznika z solami potasowymi o zawartości K2O poniżej 50% ľ już podczas mieszania dochodzi do zwilżenia nawozów, co może ograniczać szerokość wysiewu
- nie mieszać saletry i superfosfatu pylistego – w wyniku ich reakcji powstaje kwas azotowy, który znacznie przyspiesza korozję rozsiewacza
- nie mieszać nawozów azotowych zawierających formę amonową N (np. siarczan amonu) z zasadowymi nawozami (np. mocznik) – powoduje to reakcję, w której powstaje lotny amoniak i dochodzi do strat azotu
- nie mieszać nawozów wapniowych z fosforowymi.
jd
