Jak poprawnie zbadać glebę?
Jednym z elementów oszczędzania na nawożeniu azotowym jest analiza zasobności gleb w ten składnik przed ruszeniem wegetacji. Do celów nawozowych oznacza się głównie zawartość azotu azotanowego (N-NO3) i amonowego (N-NH4) w mg/kg s.m. gleby.
Jak ustalić zawartość azotu w glebie?
Aby precyzyjnie ustalić zawartość azotu w glebie zaleca się pobranie prób jeszcze przed ruszeniem wegetacji z warstwy 0–30 i 30–60 cm i zawiezienie ich tego samego dnia do laboratorium lub schłodzenie, a nawet zamrożenie. Po analizie następnego dnia tej samej próbki, która przebywała w cieple, wyniki mogą być zaniżone o połowę, co jest następstwem skumulowania tej ilości azotu przez uaktywnione bakterie.
Zobacz także: Wapno i obornik w jednym roku: jaki odstęp zachować między nawożeniem?
Pobieranie próbek gleby
Próbki gleby należy pobrać pod koniec zimy lub wczesną wiosną, gdy gleba zaczyna rozmarzać.
- Standardowo z powierzchni do 4 ha pobiera się laską glebową lub szpadlem jedną zbiorczą próbę, najpierw z warstwy 0 do 30 cm i z tego samego dołka 30–60 cm.
- Najlepiej zrobić co najmniej 5 nakłuć z reprezentatywnych miejsc pola.
- Objętość próbki to ok. 0,5 l gleby.
- Na zamrożonej glebie można to wykonać świdrem do drewna o dużym skoku uzwojenia i wiertarką, wkręcając się do gleby przez miskę plastikową.
