Plamistość siatkowa to jedna z najgroźniejszych chorób jęczmienia. Może wystąpić praktycznie w każdej fazie rozwojowej rośliny, a najniebezpieczniejsze są wczesne infekcje, bo mogą w znacznym stopniu zmniejszyć powierzchnię asymilacyjną liści. Bez wątpienia w tym roku można się spodziewać wystąpienia tej choroby jesienią. Niektóre wcześnie zasiane jęczmienie są już w fazie początku krzewienia i z pewnością można znaleźć na nich pierwsze objawy porażenia chorobą. A ta atakuje przede wszystkim na stanowiskach, na których jęczmień przypada stosunkowo często (zalecana przerwa w uprawie tego gatunku to 3–4 lata). Większego porażenia można też spodziewać się na stanowisku z niedostatecznie dobrze przygotowaną do siewu glebą (np. zbyt zagęszczona zwiększa ryzyko wystąpienia choroby). Pozostaje też jakość ziarna użytego do siewu. Sam fakt wysiania kwalifikatu może nie zapewnić ochrony przed chorobą. Liczy się także zastosowana zaprawa nasienna. Najlepsze w ograniczaniu choroby są substancje działające układowo, czyli takie, które wraz ze wzrostem młodych roślin będą się w nich przemieszczać i chronić liście.
Jest próg szkodliwości
Dla plamistości siatkowej został wyznaczony próg szkodliwości. Wynosi on 15–20% powierzchni liści z objawami porażenia w fazie od początku krzewienia do liścia flagowego (BBCH 21–39). I tu niestety pojawia się problem, bo początek fazy krzewienia przypada na jesień, a jesienią nie ma żadnych zarejestrowanych fungicydów nalistnych, które można by zastosować przeciwko tej chorobie. Pozostaje zatem profilaktyka w postaci porządnej i starannej agrotechniki i przede wszystkim zaprawianie materiału siewnego.
Jacek Daleszyński – dziennikarz i redaktor zajmujący się agrotechniką i uprawą roślin rolniczych. Specjalizuje się w ochronie roślin, przede wszystkim fungicydowej i herbicydowej zbóż oraz buraka cukrowego. Pozostałe obszary jego zawodowej działalności to także odżywianie nalistne roślin oraz uprawa gleby ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego dbania o strukturę gleby, zarówno w uprawie bezorkowej, jak i orkowej. Od 2012 roku jest autorem dziesiątek tekstów i reportaży o tej tematyce publikowanych głównie w miesięczniku top agrar Polska i na portalu topagrar.pl. W pracy codziennej opiera się nie tylko na własnym doświadczeniu, ale też na opracowaniach eksperckich oraz naukowych. Kontakty z instytucjami naukowymi i rolniczymi uczelniami wyższymi jest nieodzownym elementem w pozyskiwaniu najnowszej wiedzy z zakresu agronomii. Współorganizator i prowadzący wydarzenia dla rolników, m.in. Forum Rolników i Agrobiznesu, seminariów buraczanego czy uprawowych. Od zawsze związany z rolnictwem. Pochodzi z gospodarstwa, które prowadzi do dziś, dlatego też z Czytelnikami może dzielić się wiedzą zdobytą nie tylko w źródłach zewnętrznych, ale też na własnych polach. Obszary specjalizacji: ochrona roślin, stosowanie fungicydów i herbicydów w zbożach i buraku cukrowym, agrotechnika i uprawa gleby. Kontakt:[email protected]
