Wiosna zawitała na dobre, a wraz z nią nie tylko choroby zbóż, ale także szkodniki. Coraz liczniejsze są skrzypionki.
Skrzypionki to szkodniki, które mogą pojawić się na zbożach od początku fazy strzelania w źdźbło – BBCH 30. Teraz można spotkać osobniki dorosłe. Chrząszcze najpierw prowadzą żer uzupełniający, następnie kopulują i składają jaja. Larwy pojawiają się najczęściej w drugiej dekadzie maja (średnia dobowa temperatura nie niższa niż 9°C) i ta forma owada jest najniebezpieczniejsza. Larwy są najgroźniejsze dla liści flagowych. Charakterystyczne uszkodzenia w postaci wyjedzonego miękiszu liści pomiędzy nerwami przybierające barwę szarobiałą jednoznacznie informują o występowaniu szkodnika na polu. Próg szkodliwości dla skrzypionek to 1–1,5 larwy na jednej roślinie w przypadku zbóż ozimych i 0,5–1 larwa/roślinę w zbożach jarych w fazie liścia flagowego (dla zbóż jarych żerowanie larw jest szczególnie groźne – silne uszkodzenie liścia flagowego np. w pszenicy może spowodować spadek plonu nawet o kilkadziesiąt procent).
Nie tylko uszkodzenia są charakterystyczne – same larwy również. Potocznie nazywa się je ślimakami. Ich ciała błyszczą się, bo pokryte są odchodami. Zabezpiecza to larwy m.in. przed wysychaniem. Występujące na polu larwy skrzypionki szybko brudzą ubranie podczas lustracji plantacji.
Co na skrzypionkę?
Dobór preparatu zależy m.in. od temperatury powietrza. Jeśli wynosi ona poniżej 20°C to można zastosować szybko działające pyretroidy, których na rynku jest zarejestrowanych w zbożach jest kilkadziesiąt. Jeśli natomiast jest cieplej lepiej wybrać preparat oparty na substancji fosforoorganicznej.
Przykładowe substancje z grupy
pyretroidów zarejestrowane przeciwko skrzypionkom:
- alfa-cypermetryna,
- beta-cyflutryna,
- cypermetryna,
- deltametryna,
- esfenwalerat,
- lambda-cyhalotryna,
- zeta-cypermetryna.
Przykładowe substancje
fosforoorganiczne zarejestrowane przeciwko skrzypionkom:
jd, fot. Daleszyński
