Międzyplony podlegają niemal takim samym zasadom zmianowania, jak rośliny uprawne. Nie wszystkie gatunki poplonowe można siać we wszystkich płodozmianach. Część z nich bowiem przenosi agrofagi atakujące uprawy.
Międzyplony również podlegają zasadom zmianowania, tak jak uprawy główne. Przykładowo grochu w poplonie nie powinno się wysiewać częściej niż co 6 lat. Jeśli w płodozmianie jest
rzepak, unikać należy rzodkwi czy gorczycy, które spotęgują występowanie kiły. W płodozmianie z rzepakiem lepiej całkowicie zrezygnować z międzyplonów kapustowatych. Alternatywą jest uprawa np. facelii, ramtilu czy malwy. W płodozmianie rzepakowym powinno się też unikać słonecznika, na którym dobrze rozwijają się werticilioza czy zgnilizna twardzikowa. Z powodu podatności gatunków motylkowatych na zgniliznę twardzikową nie powinno się ich uprawiać w płodozmianie z rzepakiem.
W przypadku
buraków jako międzyplon korzystnie wypadają facelia, rzodkiew oleista (głęboko się korzeni) czy nagietek lekarski (z rodziny astrowatych, do której należą chwasty, np. chaber czy bylica). Nie poleca się natomiast owsa, słonecznika czy gryki, która jeśli wyda nasiona jesienią, może skiełkować wiosną i stanie się niemożliwym do zniszczenia chwastem.
W płodozmianie z
ziemniakami nie powinno się uprawiać facelii. Gatunek ten wspiera rozwój nicieni, które przenoszą sprawcę chorób wirusowych, jak czopowatość bulw ziemniaka czy pstrą plamistość pędów. Dobrym międzyplonem będzie natomiast rzodkiew oleista odporna na nicienie z rodzaju Trichodorus, rzodkiew japońska czy pieprzyca (roślina kapustowata). W płodozmianie z kukurydzą sprawdzą się takie rośliny, jak pieprzyca, gorczyca czy gatunki z grupy motylkowatych.
jd
