Mistrzowskie aranżacje florystyczne
Rożowo-fioletowa kompozycja Zygmunta Sieradzana. W roli głównej ciemierniki (umieszczone w fiolkach z wodą) i zaskakujące we florystyce fioletowe cebule dymki (obrane z zewnętrznej suchej łuski). W centrum gałąź magnolii. Lekkości nadają zestawieniu pędy jaśminu kwiecistego.
Wielkanocna propozycja Mai Wacław z wykorzystaniem beżowej folii piankowej w kształcie liści. Punktem centralnym jest cebula zwartnicy (Hippeastrum). Styropianowe jajeczka umocowano na drutach. Żółte akcenty – narcyzy drobnokwiatowe i kuliste kwiatostany kraspedii. Całości dopełniają dwukolorowe piórka i wijące się pędy wierzby mandżurskiej.
Tu ciekawy pomysł – skrzyp zimowy spełnia rolę naczyń. Niektóre pędy wykończone kwiatostanami dmuszka jajowatego. Żywe kwiaty powojnika, barwionej frezji i driakwi kaukaskiej. Uwagę przykuwają kwiaty ceramiczne. (Maja Wacław).
Jak Wielkanoc to jaja, te malutkie i olbrzymie. Jak w tej kompozycji. Pomarańczowe elementy to kwiatostany szarłatu wiechowatego. Kwiaty cebulowe – narcyzy mają woskowane cebule. Widzimy też kwiaty storczyka cymbidium oraz pomarańczowe kwiatostany krokosmii (cynobrówki) w szklanych fiolkach. Zdrewniałe pędy forsycji tuż przed rozwojem żółtych kwiatów. Autorka – Maja Wacław.
W tej dekoracji Zygmunta Sieradzana na uwagę zasługują baciki z siana okręconego złotym drutem, tworzące swego rodzaju kosz. Ciekawe jest też połączenie kwiatów sztucznych (maków) z żywymi: narcyzami, kraspediami, pędami jaśminu kwiecistego oraz wierzbowymi z puszystymi kwiatostanami (baziami).
Amarantowa barwiona aranżacja w misie na bazie wachlarzowatego suszu palmy waszyngtonii. Powtarzalnym elementem są suszone kwiatostany leucospermum oraz żywe goździka brodatego i biało-różowe owoce dziurawca barwierskiego. W centrum piasek zabarwiony na różowo. Autor – Zygmunt Sieradzan.
Czy chryzantemy pasują do Wielkanocy? Dlaczego nie – przekonuje Zygmunt Sieradzan. Sterowanie ich uprawą pozwala na uzyskanie kwiatostanów nawet w terminie wiosennym. Tu harmonizują kolorystycznie z ciemiernikami, falenopsisem i różowo kwitnącymi pędami migdałowca trójklapowego. Są też wierzbowe „kotki”, oliwkowe pędy derenia rozłogowego i drewniane zajączki.
Zobacz także: Jajkowo, czyli wieś początku życia. Na czym polega magia tego miejsca?
Instalacja zatytułowana „śmigus dyngus” Tomasza Maxa Kuczyńskiego. Robi wrażenie mokrej dzięki zastosowaniu fragmentów pleksi (pleksa, szkło akrylowe, PMMA) – przezroczystego tworzywa sztucznego. Utrzymana w konwencji pastelowej. Użyto m.in. kwiatostanów powojnika, anturium, barwionej kraspedii i asparagusa pierzastego.
Symboliczna koncepcja „obietnica życia” – rośliny kiełkują, przebijając się przez ziemię. Nowe życie wyrasta ze zmarzniętej ziemi. Tomasz Max Kuczyński sugestywnie wykorzystał ziemię zmieszaną z klejem, otaczając nią kosze wiklinowe przedłużone faszyną oraz witkami z siana i mchu owiniętych drutem. Ziemia wypełnia też koszyki. Wyrastają z niej hiacynty, szafirki (niebieskie i białe) i śnieżyce oraz wychylają się symbole nowego życia – jajka. Ciekawym elementem jest też paproć płaskla (łosie rogi).
Niespotykany bukiet ślubny. Propozycja Mai Wacław, w której bazą jest barwiona zwiewna trawa ostnica piórkowata. Na szczycie różowe anturium, cymbidium, róża i pełnik, owoce dziurawca barwierskiego oraz różowe, delikatne pędy asparagusa pierzastego pozbawione igiełkowatych liści.
Ostnica piórkowata (użyta do stworzenia powyższego bukietu ślubnego) w ogrodzie z jeżówkami.
Fajerwerki z barwionych kłosów zboża na zdrewniałym pędzie nad stołem wielkanocnym Zygmunta Sieradzana.
fot. Katarzyna Wójcik
