Fosfor także przez liść

Fosfor to jeden z tych pierwiastków, które powinny zostać dostarczone roślinom przede wszystkim przez korzenie. Musi więc znajdować się w glebie, ale nie zawsze rośliny są w stanie go stamtąd pobrać. Przyczyny mogą być różne: forma fosforu w nawozie niepozwalająca na całkowite lub większościowe uwolnienie się składnika, sucha gleba (obecnie nie ma z tym problemu), w której fosfor ma praktycznie zerową mobilność (w normalnych warunkach i tak jest ona znikoma, bo pierwiastek w glebie może się wtedy przemieścić na 1 mm), czy niskie temperatury gleby.
Czynniki te bardzo szybko upośledzają zdolność pobierania z gleby fosforu przez rośliny. Wzrost korzeni jest wtedy znacznie przyhamowany i jeśli nie dotrą one głębiej do fosforu, to go nie pobiorą. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że jeśli na polu rzepak jest już fioletowy, to mamy do czynienia z bardzo silnym niedoborem fosforu. Pierwszymi objawami będą żółknące lub lekko brązowiejące brzegi liści. Czasem można to pomylić z niedoborem azotu, ale właśnie kolor brązowy powinien zasugerować nam, że jest to brak fosforu. Warto wtedy zastosować ten składnik dolistnie.
Rynek oferuje wiele nawozów nalistnych typowo fosforowych. Warto zastosować 2–3 kg/ha P₂O₅ do pobudzenia roślin i złagodzenia stresu np. chłodu. Wyższych dawek rośliny nie przyswoją, bo fosfor jest słabiej pobierany przez liście niż chociażby mikroelementy. Dokarmianie można wykonać w fazie 6–8 i więcej liści, ale warto pamiętać, że im wyższa temperatura powietrza, tym przyswajalność pierwiastka lepsza. Unikać należy zatem opóźniania dokarmiania, bo rośliny muszą przyswoić składnik i włączyć go do swojego metabolizmu.

fot. Czubiński