StoryEditor

Dziadek zrezygnował z uprawy warzyw i zajął się krowami. Wnuk postawił na bawoły, dziś mają ich 105

Rodzina Gererów z zachodniej Austrii od pokoleń zajmowała się produkcją mleka. Kiedy w 2015 roku Bernd dołączył do rodzinnego gospodarstwa, zaczęli szukać dodatkowego źródła dochodu. Początkowo planowali utrzymywać 50–60 bawołów, ale sama zmiana stada nie wystarczała. Musieli też nauczyć się przetwarzać mleko i samodzielnie zdobywać klientów, zamiast polegać wyłącznie na odbiorze surowca przez mleczarnię. Jak poradzili sobie z nowymi wyzwaniami i co zdecydowało o dalszym rozwoju gospodarstwa?

16.11.2026., 20:00h

W Höchst, na zachodnim krańcu Austrii, niedaleko Jeziora Bodeńskiego i granicy ze Szwajcarią, rodzina Gererów prowadzi gospodarstwo Heldernhof. Obok krów mlecznych utrzymuje dziś ponad sto bawołów wodnych. Ich mleko przerabia na sery i jogurty, a mięso sprzedaje bezpośrednio klientom oraz gastronomii. Jednym z najważniejszych produktów gospodarstwa stała się mozzarella.

Jedenaście lat wcześniej bawołów było tu zaledwie pięć. Bernd Gerer właśnie dołączał do rodzinnego gospodarstwa, a niskie ceny mleka skłaniały do zastanowienia się, co dalej.

Dlaczego do gospodarstwa sprowadzili bawoły?

Rodzina znała już produkcję mleka od podszewki. W latach 70. Dziadek Bernda, Wilfried Gerer, zrezygnował z warzywnictwa i zajął się chowem krów. Później gospodarstwo przejął ojciec Bernda, Helgar Gerer. Przebudował część obory uwięziowej na wolnostanowiskową. Syn miał więc do dyspozycji zaplecze i doświadczenie rodziny, ale szukał dla gospodarstwa nowego źródła przychodów.

Pod uwagę brali różne zwierzęta: alpaki, lamy, nawet wielbłądy. Jak Bernd wspominał w rozmowie z ORF, ostatecznie najlepiej pasowały im bawoły wodne. W okolicy nie brakowało podmokłych terenów, a gospodarz miał też pomysł na wykorzystanie mleka: chciał wytwarzać własną mozzarellę, zamiast pozostawiać ten rynek wyłącznie produktom sprowadzanym z Włoch.

W listopadzie 2015 r. do Heldernhof przyjechało pięć bawołów ze Szwajcarii. Kolejne zakupy powiększały stado, a jesienią następnego roku urodziły się pierwsze cielęta. Rodzina planowała wtedy utrzymywać docelowo 50–60 zwierząt.

Jak nauczyli się robić ser z bawolego mleka?

Zanim własna mozzarella trafiła do klientów, Gererowie zaczęli od mięsa. Pierwszy ubój przeprowadzili rok po sprowadzeniu bawołów. Dali ludziom spróbować produktu, który dla wielu był nowością, i stopniowo rozwijali sprzedaż.

Z mlekiem trzeba było nauczyć się pracować od początku. Wcześniej surowiec od krów odbierała mleczarnia. Teraz rodzina sama zajęła się jego przetwarzaniem. W ofercie pojawiły się jogurty, świeże sery i mozzarella, która sprawiła najwięcej trudności. Próby z mozzarellą trwały niemal dwa i pół miesiąca. Jak opowiadał Helgar na łamach „Vorarlberger Nachrichten”, trzeba było opanować odpowiednie wyrabianie masy serowej. Bez tego ser nie uzyskiwał właściwej struktury.

Pracy przybyło również w oborze. Bawoły lubiły błotne kąpiele, co przed dojem oznaczało codzienne mycie zwierząt. W 2019 r., kiedy rodzina opowiadała o tych początkach, z 35 utrzymywanych bawołów doiła pięć samic.

Dziś Gerer przetwarza mleko kilka razy w tygodniu. Obok mozzarelli i jogurtów wytwarza m.in. camembert. We wrześniu 2026 r. mówił ORF o rosnącym zainteresowaniu wyrobami z bawolego mleka. To mozzarella pozostaje jego najlepiej sprzedającym się produktem.

Przeczytaj również: Z krów mlecznych na bawoły wodne. Jak wygląda ich hodowla?

Czy bawoły zastąpiły krowy mleczne?

Wraz z rozwojem sprzedaży rosło stado. Bernd chciał jednak wykorzystać istniejące budynki. W 2022 r. wyjaśniał, że zamierza stopniowo ograniczać liczbę krów, aby zrobić miejsce dla bawołów bez powiększania obory.

Zmiana kierunku odbywała się stopniowo, a krowy mleczne nadal pozostały w gospodarstwie. W dostępnym opisie gospodarstwa zamieszczonym przez Gerera hodowca podaje 105 bawołów oraz około 25 krów mlecznych i przychówek. Rodzina sama produkuje siano, zajmuje się zwierzętami i prowadzi przetwórstwo. Do tej pracy szuka również praktykantów.

Jak znaleźli klientów na własne wyroby?

Samo powiększanie stada nie wystarczało. Bernd jeździł na wydarzenia, aby sprawdzić zainteresowanie produktami i dotrzeć do odbiorców. W tym czasie ojciec zajmował się pracą w gospodarstwie. Przy opracowywaniu wyrobów z mięsa pomagali miejscowi kucharze i zaprzyjaźnieni masarze.

Klientów przyciągało też położenie Heldernhof. Obok przebiega trasa rowerowa w stronę Szwajcarii, niedaleko działa camping. Jak opisywała austriacka gazeta „Die Presse”, po produkty zaglądali rowerzyści i wczasowicze, a stali odbiorcy przyjeżdżali również z innych części regionu.

Sprzedaż przez automaty stała się ważną częścią działalności gospodarstwa. Według relacji Gerera z września 2026 r. właśnie w automacie przy gospodarstwie sprzedaje większość mięsa. Dostarcza je także restauracjom i hotelom. Do gastronomii trafiają również sery – Hotel am See wymienia Heldernhof wśród dostawców mozzarelli bawolej i ricotty.

Kontakt z odbiorcami dawał rodzinie coś więcej niż kolejne zamówienia. Już w 2019 r. Helgar tak opisywał zmianę na łamach „Vorarlberger Nachrichten”:

- Kiedy produkujesz żywność, którą konsument docenia, praca znów daje radość.

Oprac. Maria Khamiuk

©℗ Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy AgroHorti Media Sp. z o.o.
KUP LICENCJĘ
Maria Khamiuk
Autor Artykułu:Maria Khamiuk

Maria Khamiuk – dziennikarka pisząca o rolnictwie, rynkach produktów rolnych oraz polityce rolnej Unii Europejskiej. Od ponad pięciu lat przygotowuje artykuły, analizy i reportaże dotyczące sytuacji w rolnictwie oraz międzynarodowego handlu produktami rolnymi, publikowane m.in. na łamach topagrar.pl (Top Agrar), tygodnik-rolniczy.pl (Tygodnik Poradnik Rolniczy), a także inne portale AgroHorti Media. Najczęściej opisuje to, co dzieje się na rynkach rolnych – takich jak rynek mleka, świń, bydła mięsnego czy zbóż – a także tematy związane z hodowlą zwierząt gospodarskich, chorobami zwierząt i polityką rolną UE. Na co dzień pracuje z danymi statystycznymi, dokumentami instytucji krajowych i unijnych oraz raportami branżowymi, starając się przekładać liczby i przepisy na prosty, zrozumiały język. W swoich tekstach stawia na rzetelność informacji i jasne wyjaśnianie zmian, tak aby rolnicy mogli szybko zorientować się, co nowe decyzje i dane oznaczają w praktyce.
Obszary tematyczne: rynki rolne, polityka rolna UE, Wspólna Polityka Rolna, handel międzynarodowy w rolnictwie, rynek mleka, rynek trzody chlewnej, rynek bydła mięsnego, rynek zbóż, choroby zwierząt gospodarskich.
Kontakt: [email protected]
LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/maria-khamiuk-8b62b226b/

Pozostałe artykuły tego autora
Masz pytanie lub temat?Napisz do autora
POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ
16. listopad 2026 20:02