Obfite plony buraków cukrowych, otrzymać można na glebach żywnych, niekwaśnych i takich, które zasobne są w próchnicę oraz składniki mineralne.
Najlepszym podłożem dla uprawy buraków są gleby o uregulowanych stosunkach wodno-powietrznych, o właściwościach fizycznych, które umożliwiają penetrację zarówno powietrza, jak i wody w głąb warstwy ornej oraz o zdolności do zatrzymywania wody.
Wymagania glebowe pod uprawę buraka
Najważniejsze właściwości gleby przeznaczonej pod uprawę buraków cukrowych:
- głęboka warstwa orno-próchniczna (do 30 cm),
- średnia zwięzłość,
- struktura gruzełkowata,
- duża aktywność biologiczna.
Na polu nie powinny znajdować się:
- kamienie,
- zwarte bryły,
- duże puste przestrzenie wypełnione powietrzem,
- a w profilu glebowym warstwy podłoża zbyt nasycone wodą, podeszwa płużna.
Zobacz także: Czy ziemię spod pryzmy buraków trzeba usuwać?
Zbyt kwaśna lub zasadowa gleba – zagrożenie dla buraka cukrowego
- O potencjale plonotwórczym buraka cukrowego decyduje także odczyn gleby, który powinien być zbliżony do obojętnego w granicach 6,0–7,0. Na glebach zbyt kwaśnych nitryfikacja może być słaba, a na glebach zbyt zasadowych rośliny mogą mieć trudności z przyswajaniem żelaza, magnezu, manganu, a zwłaszcza boru - czytamy w Kodeksie Dobrych Praktyk Uprawy Buraka Cukrowego.
Analiza gleby pod uprawę buraka powinna skupić się na określeniu pH, a także zasobności w składniki pokarmowe takie jak:
- fosfor,
- potas oraz magnez,
- bor,
- miedź,
- cynk,
- żelazo i mangan.
Kiedy pobierać próbki glebowe?
Próbki gleby z pola, na którym uprawiane będą buraki cukrowe, pobierane powinny być w dwóch terminach:
- po zbiorach roślin przed wysiewem nawozów,
- wczesną wiosną przed rozpoczęciem prac polowych.
Próbkę należy zebrać z wierzchniej warstwy od 0 do 20 cm za pomocą laski Egnera lub świdra glebowego. Taka analiza gleby powinna być wykonywana regularnie co 3 do 5 lat.
Patrycja Bernat
Fot: Tomasz Ślęzak
