Gdy wysiewamy kukurydzę, zakładamy, że blisko 90–95% nasion szybko i równomiernie wykiełkuje i wyrosną z nich zdrowe rośliny. To od obsady zależy plon zielonki i energii na kiszonkę czy ziarna. Tymczasem od startu wegetacji czyhają na nie różne zagrożenia. W przeciwieństwie do większości gatunków uprawianych w naszym klimacie kukurydza nie jest zagrożona ze strony chorób odnasiennych czy odglebowych, ale przez szkodniki. Wpłynąć mogą one w pierwszej kolejności na obsadę poprzez eliminację zaatakowanych siewek. Drugorzędny, ale niewiele mniejszy wpływ szkodniki mogą mieć na kondycję młodych roślin i tempo ich wzrostu. Pędraki w kukurydzy, jak im zapobiegać i rozpoznać ich obecność?
Niestety, w chwili zauważenia objawów żerowania szkodników, jest najczęściej zbyt późno na podjęcie działań ochronnych. Mimo to warto je poznać, aby w kolejnym sezonie podjąć działania zaradcze.
Pędraki w kukurydzy – objawy żerowania
Zewnętrzne objawy żerowania: brak wschodów na mniejszych lub częściej większych placach, od maja do czerwca chrząszcze wyjadają otwory w liściach.
Podziemne objawy: uszkodzone lub zjedzone pęczniejące ziarniaki, korzenie zarodkowe i kiełek, obecność larw.
Miejsca częstego występowania: pola po ugorach, trwałych użytkach zielonych, uprawach trwałych, systemy uprawy uproszczonej, zwłaszcza tzw. uprawa zerowa i strip-till (bez wzruszania całopowierzchniowego), miejsca z brzegów pól, szczególnie pod drzewami.
Na zdjęciu guniak czerwczyk na kukurydzy. Fot. Tomasz Czubiński.
Jak zapobiegać występowaniu pędraków?
Zapobieganie: orka przedsiewna (najlepiej wykonana w ciągu dnia), unikanie siewu po uprawach wieloletnich i po ugorach.
Zwalczanie: brak zarejestrowanych insektycydów, stosowanie środków na drutowce może przy okazji ograniczyć szkody wyrządzane przez pędraki.
Na zdjęciu pędrak na korzeniach kukurydzy. Fot. Tomasz Czubiński.