To, w jakiej kondycji rośliny przetrwają przerwę zimową w wegetacji, zależy m.in. od warunków pogodowych czy dostępności składników. Nie zawsze też możemy mówić o typowej przerwie, bo dodatnia temperatura późną jesienią i zimą sprawia, że wegetacja trwa nieprzerwanie. Odbija się to na stanie łanu. Mogą być one zbyt wybujałe, zagęszczone, wykazywać niedobory składników pokarmowych. Policzenie obsady pozwala m.in. na określenie wysokości pierwszych wiosennych dawek azotu w zbożach i rzepaku. Te są w bardzo dużym stopniu uzależnione od ilości roślin na metrze kwadratowym i ich fazy rozwojowej.
Sprawdzanie obsady możemy przeprowadzić tzw. metodą ramkową lub na konkretnej długości rzędu. Odbywa się to podobnie dla rzepaku i zbóż. Wielkość ramki określa konkretną powierzchnię w m kw., np. ramka o boku 50 cm to 0,25 m kw. (liczba roślin w takiej ramce pomnożona przez 4 daje obsadę na 1 m kw.). Przy metodzie drugiej ważna jest odległość pomiędzy rzędami (szerokość międzyrzędzi). Od niej zależy sposób obliczania obsady. Dwa metry bieżące rzędu zbóż wysianych w rozstawie 12,5 cm to 0,25 m kw. (liczba pomnożona przez 4 daje obsadę na 1 m kw.). Liczenie należy przeprowadzić przynajmniej w kilku miejscach na polu dla uzyskania wiarygodnego wyniku.
Więcej na temat liczenia obsady w najnowszym, styczniowym numerze "top agrar Polska".
jd, fot. Sierszeńska
