Główną przyczyną hipoglikemii jest niewystarczające spożycie mleka przez noworodki. Może to być spowodowane brakiem wystarczającej ilości mleka u loch lub niejedzeniem prosiąt. Znaczenie może mieć także kondycja wymion loch, podobnie jak konkurencja pomiędzy prosiętami. Noworodki zwykle posiadają rezerwy węglowodanów w postaci zapasów glikogenu w wątrobie (10–14 mg/100 g) i glukozy we krwi wynoszącego 80–100 mg/100 ml (24 godziny po urodzeniu). Wytwarzanie glukozy w organizmie noworodków nie jest wydajne aż do 7. dnia życia, a rezerwy glikogenu wyczerpują się, jeśli podaż mleka jest niewystarczająca. Mleko loch zwykle dostarcza odpowiednią ilość węglowodanów, ale jeśli pobranie zostanie przerwane, poziom glukozy we krwi spada, aż do pojawienia się klinicznych objawów niedoboru przy stężeniu glukozy we krwi wynoszącym 50 mg/100 ml.
Pierwotne zapasy glikogenu mogą zostać wyczerpane również w wyniku opóźnienia czy przedłużania się porodu. Noworodki nie posiadają tłuszczu, więc nie mogą wykorzystać go do wytworzenia ciepła. Niskie temperatury otoczenia (poniżej 34 stopni C dla pojedynczego noworodka lub 25–30˚C dla prosią...
