W Noorderwijk koło Herentals, na północy Belgii, Tommy Meir prowadzi gospodarstwo Noorderhoeve. Dawny kurnik o długości 100 metrów przystosował do utrzymania kóz mlecznych. W czterech kojcach grupowych utrzymuje zwierzęta podzielone według wieku i fazy produkcji. Korytarz przepędowy prowadzący do dojarni wygrodził starą barierą drogową. Przy urządzaniu koziarni przydały się umiejętności z jego poprzedniego zawodu.
Zobacz też: Mają niecałe 8 ha, ale nie chcą sprzedawać do skupu. Za własne wyroby dostają znacznie więcej
Meir był stolarzem i prowadził firmę zatrudniającą trzech pracowników. Dziś jego stado liczy 840 kóz mlecznych i 300 sztuk młodzieży. Do takiej skali dochodził stopniowo, zaczynając od zakupu nieużytkowanych budynków po drobiu.
Dlaczego stolarz postanowił zostać hodowcą kóz?
Rolnictwo poznał u dziadków, którzy utrzymywali bydło mleczne. Sam został stolarzem, ale praca od rana do wieczora, także w soboty, zostawiała mu niewiele czasu dla rodziny. Pożar domu w grudniu 2013 r. skłonił Tommy’ego i jego żonę Liv do przemyślenia dalszego życia – opisywał później Boerenbond.
Meir ukończył kurs ze specjalizacją w chowie kóz i odbył praktykę w gospodarstwie utrzymującym 800 sztuk. W 2015 r. para odchowywała pierwszych 450 młodych kóz, a rozpoczęcie produkcji mleka planowała na styczeń 2016 r.
Dlaczego bank nie chciał sfinansować zakupu gospodarstwa?
Kiedy Meir zdecydował się wejść do rolnictwa, gospodarstwo dziadków było już sprzedane. Musiał więc znaleźć inne miejsce i pieniądze na rozpoczęcie działalności. Miał oszczędności na połowę potrzebnej inwestycji, a mimo to nie mógł uzyskać kredytu na resztę. Jak relacjonuje w rozmowie z VILT, banki oczekiwały, że do przedsięwzięcia dołożą się jego rodzice.
Finansowanie udało się uzyskać po zmianie planu finansowego, w którym uwzględnił większą liczbę kóz mlecznych. Źródło nie podaje kwoty kredytu ani całej inwestycji. Wiadomo jednak, że ważnym sposobem ograniczenia wydatków było wykorzystanie istniejących zabudowań.
Jak przerobił stary kurnik na koziarnię?
Budynek stał pusty przez pięć lat, zanim Tommy i Liv postanowili urządzić w nim koziarnię. Ekipa z Holandii podniosła konstrukcję dachową i wydłużyła podpory. Adaptacja poprawiła wentylację budynku. Wewnątrz powstała nowa posadzka oraz podwyższony korytarz paszowy.
Według relacji VILT adaptacja kosztowała znacznie mniej niż budowa nowej koziarni. Meir wiele prac wykonywał sam, z pomocą ojca i znajomych. Wykorzystywał też dostępne materiały, czego przykładem jest bariera drogowa przy korytarzu przepędowym. Z czasem obok zaadaptowanego kurnika wybudował odchowalnię młodzieży. W gospodarstwie utrzymuje również kozły, które wykorzystuje jesienią do krycia naturalnego.
Rozwijał również zaplecze do przechowywania pasz objętościowych. W 2016 r. powstały dwa silosy na kiszonkę o długości 60 m każdy, opisane przez ich dostawcę, Bosch Beton. Już wtedy hodowca korzystał z elektronicznej identyfikacji zwierząt i indywidualnego pomiaru udoju. Chciał rozwijać stado, dobierając do niego kozy o wyższej wydajności mlecznej.
Skąd bierze paszę dla kóz przy 3 ha własnej ziemi?
Dostęp do gruntów pozostał ograniczeniem. Jak podaje VILT, Meir ma tylko 3 ha własnej ziemi przy gospodarstwie. Trudno mu znaleźć grunty do dzierżawy, a zakup uważa za zbyt drogi. Dlatego współpracuje z okolicznymi rolnikami, często takimi, którzy przeszli już na emeryturę.
Kupuje od nich mieszankę traw z koniczyną na pniu, czyli przed zbiorem. Z tymi samymi gospodarzami współpracuje zwykle przez cztery–pięć kolejnych lat. W ten sposób zapewnia stadu paszę objętościową bez powiększania własnego areału, a właściciele gruntów mają dochód ze swoich upraw.
Gdzie sprzedaje kozie mleko?
Meir nawiązał współpracę z przetwórcą mleka koziego Capra z Halen. Kiedy zaczynał, branża rozwijała się dzięki rosnącemu zainteresowaniu serami kozimi. Capra była jednym z przedsiębiorstw, które napędzały ten wzrost.
Po latach hodowca jest zadowolony ze zmiany zawodu. W rozmowie z VILT ujmuje to z humorem: – Zamieniłem narzekanie klientów na meczenie kóz. To ogromna poprawa.
Oprac. na podst.: vilt.be; Boerenbond, „Management & Techniek”, 14.08.2015 r.; boschbeton.com
