Szroniec zajączek w pierwszych publikacjach po polsku nazywany był cykadą trzcinową. Wynikało to z błędnego tłumaczenia nazwy, być może za pomocą automatycznych robotów. Jednak nie chodzi tylko o nazwę. Owad ten występuje w Polsce od dawna. Oprócz niego w Polsce występują bakterie powodujące ww. choroby. Na szczęście dotychczas nie stwierdzono objawów takich jak na zachodzie.
Choroby pojawią się na polach
Czy jednak jest to tylko kwestia czasu, gdy plantatorzy burka zaczną borykać się z problemem niskiej zawartości cukru (SBR) czy gumowatością (kauczukowatością) korzeni? Prawdopodobnie tak. Prędzej czy później problem dotknie polskich plantacji. Co robić, aby zapobiegać lub choćby minimalizować straty?
– Rozpocząć trzeba od monitoringu. A nie jest on łatwy. Z jednej strony owady są mało charakterystyczne, a drugiej zbyt mało jeszcze wiemy o och rozwoju w naszych warunkach – powiedział dr Grzegorz Pruszyński, ekspert ds. zwalczania szkodników. Mimo to są już metody monitorowania, które trzeba wdrożyć na poziomie gospodarstwa lub choćby rejonu uprawy buraka. Zająć tym mogą się lokalne związki plantatorów czy jednostki naukowe jak IOR – PIB w Poznaniu lub uczelnie rolnicze.
Powstrzymanie epidemii SBR (syndromu niskiej zawartości cukru) oraz gumowatości korzeni buraka możliwe będzie tylko jeśli działania będą skoordynowane i wyprzedzające. Na szczęście buraczarze stanowią dość zwarty organizm i jest to możliwe. Jednak działania trzeba podjąć już w tym roku. Tym bardziej, że oprócz szrońca i przenoszonych przez niego chorób burakowi zagrażają inne szkodniki – szarek komośnik czy skośnik buraczak.
O monitowaniu i zwalczaniu szkodników buraka będzie mówił dr Grzegorz Pruszyński podczas seminarium buraczanego 12 lutego 2026 r. w Minkowie koło Bydgoszczy. Zapisy na seminarium już się rozpoczęły, a liczba miejsc jest ograniczona. Zapraszamy.
tcz
