Ceny niestety nie są stabilne – po spadkach mamy delikatne odbicie, a na dodatek naprzemiennie pojawiają się dobre i złe prognozy cenowe, dotyczące stawek za tuczniki.
Aktualnie pod koniec września sytuacja z cenami tuczników stała się nieco bardziej optymistyczna dla hodowców. Zaczęły one delikatnie rosnąć i to mimo braku impulsów zza Odry. Tam bowiem oficjalna cena VEZG była od kilku tygodni utrzymywana na niezmienionym poziomie 2,3 euro/kg w klasie E. W licytacjach tzw. małej giełdy ISW w oczy rzuca się niewielka podaż tuczników, ale również nie największe zainteresowanie zakupami tuczników. Cena jest tam wyższa niż w notowaniach VEZG, jednak różnica to tylko 3–4 eurocenty na kg w klasie E. Zatem notowane u nas wzrosty cen tuczników – ostatnio do nieco ponad 10 zł/kg w rozliczeniach poubojowych, czy ok. 8 zł/kg żywca nie są wynikiem presji cenowej zza Odry, choć poniekąd ta presja wynika z wahań kursu złotówki względem euro. Ostatnie silne osłabienie krajowej waluty było tym, co mogło podnieść ceny wieprzowiny albo inaczej, mogło pogorszyć atrakcyjność zakupów wieprzowiny na zachodzie Europy.
Kluczowym pytaniem jest obecnie to, jak dalej będą się kształtować ceny wieprzowiny. Zdaniem części analityków zauważalne są oznaki odbudowy pogłowia świń, co może oznaczać, że ceny w najbliższych miesiącach będą spadać, chociaż próżno szukać danych o odbudowie pogłowia. Jedynie nasz krajowy urząd statystyczny wspomniał, że na początku 2023 r. zauważono wzrost pogłowia trzody w kraju.
Teraz dane za kolejny kwartał nie podtrzymują tego trendu. Ponadto dane z Europy wskazują bardziej na to, że pogłowie się kurczy, niż odbudowuje. Dotyczy to nie tylko krajów Wspólnoty, ale także krajów trzecich. I to właśnie zauważa druga grupa analityków, którzy mówią o tym, że pogłowie świń u nas szybko się nie odbuduje, jednak nie mamy także co liczyć na znaczący wzrost eksportu wieprzowiny, co może hamować większe wzrosty cen. Ci jednak uspokajają, mówiąc o utrzymaniu wysokich stawek.
