Buraki cukrowe mniej narażone na regulacje?
Polska analiza sektorów rolnych pokazuje, że ograniczanie m.in. substancji czynnych w ochronie roślin nie uderzy jednakowo we wszystkie uprawy, ale skutkiem będzie niższa produkcja w tym niższe plony i słabsza samowystarczalność oraz gorszy bilans handlu.
Buraki cukrowe - cukier- należą do upraw o mniejszej ekspozycji regulacyjnej. Mowa tutaj o potencjalnym wycofaniu około 6 substancji czynnych: 4 fungicydy, 2 insektycydy, bez strat w herbicydach, jak podaje raport Hffa Research Gmbh.
Efektem ma być spadek produkcji o 7,7%, obniżenie samowystarczalności z 142% do 131%, spadek salda handlowego o 390 tys. ton (z 1 494 do 1 104 tys. ton).
Mimo spadków Polska utrzymuje nadwyżkę eksportową, jednak jej „bufor bezpieczeństwa” wyraźnie się zmniejsza, jak czytamy w raporcie.
Co szósty kilogram cukru w UE jest z Polski
Produkcja cukru w sezonie 2024/2025 w Unii Europejskiej wyniosła około 15,4 mln ton, gdzie aż 95% podaży pochodzi bezpośrednio od producentów. Oznacza to więc, jak podkreślał w swoim piśmie Związek Producentów Cukru w Polsce, że bezpieczeństwo surowcowe Europy zależy w bezpośredni sposób od kondycji lokalnego rolnictwa i przetwórstwa.
Jak wykorzystywany jest cukier w UE?
Według danych Komisji Europejskiej MS notifications, „Sugar use in the EU", w sezonie 2024/2025:
- przemysł spożywczy (producenci żywności, napojów, słodyczy, piekarnie, przetwórstwo) odpowiadał za 77% zużycia cukru w UE,
- sprzedaż detaliczna (cukier pakowany) - za 13%.
Opierając się na tych danych widzimy, że rośnie znaczenie cukru w przemyśle pozaspożywczym.
-To, co prawda obecnie tylko 3% wolumenu - 521 tys. ton, ale cukier okazuje się tu surowcem wyjątkowo elastycznym. W sezonach 2021/22 i 2022/23, za sprawą popytu na etanol do dezynfektantów i zastosowań farmaceutycznych w czasie pandemii, jego wykorzystanie w tej kategorii przekraczało już milion ton - wyliczało ZPCWP.
Cały artykuł znajdziesz poniżej:
Chiny i Tajlandia zwiększyły produkcję cukru
Globalna produkcja cukru spadła o 3,2 mln ton i wyniosła 186,1 mln ton. Największy spadek odnotowano w Indiach, gdzie produkcja zmniejszyła się o 5,3 mln ton, do poziomu 30 mln ton. Było to przede wszystkim skutkiem nadmiernych opadów deszczu.
Wśród krajów, które zwiększyły produkcję cukru, znalazły się Chiny. Tam produkcja wzrosła o 1,1 mln ton, osiągając 12,6 mln ton, głównie dzięki zwiększeniu powierzchni upraw.
Produkcja cukru w Tajlandii wzrosła natomiast o 1 mln ton, do 11,3 mln ton. Wzrost ten był efektem wyższych plonów trzciny cukrowej.
Rosnący import cukru napędzają Libia i Bangladesz
Światowy import cukru zwiększył się o 800 tys. ton, osiągając poziom 58,3 mln ton. Głównym czynnikiem wzrostu był znaczący wzrost zakupów w Libii, gdzie import zwiększył się o 770 tys. ton, do 950 tys. ton.
Wyraźnie wzrósł również import cukru do Bangladeszu, o 525 tys. ton, do 2,4 mln ton. Odmienna sytuacja miała miejsce w Indonezji, która ograniczyła import o 1,1 mln ton, do poziomu 4 mln ton.
Niższy eksport cukru z Brazylii, Indii i Australii
Globalny eksport cukru został skorygowany w dół o 3,4 mln ton i wynosi obecnie 62,6 mln ton. Największy spadek odnotowano w Brazylii, gdzie eksport zmniejszył się o 1,6 mln ton, do 34,1 mln ton. Przyczyną były niższa produkcja oraz większe zużycie cukru na rynku krajowym.
W Indiach ograniczono prognozę eksportu o 1 mln ton, do 3,5 mln ton, w związku z niższą produkcją. Z kolei w Australii eksport zmniejszono o blisko 500 tys. ton, do 2,7 mln ton, co było efektem słabszych zbiorów oraz wyższych zapasów końcowych.
oprac. Patrycja Bernat
